Categorie: Van Hauwaert Maud

wij. hier. nu. Ja.

en ach, misschien zullen er ooit bergen rijzen
valleien splijten tussen ons in, zullen wij
met rookpluimen moeten seinen: weet je nog

daar. toen. wij. toch

maar zolang we niet vergeten dat er een moment
was in ons leven waarop we dachten
dit en voor eeuwig, dit heden is een eden

vinden wij ons wel weer in elkaar
en zal ik denken aan wat je ooit onbewaakt
tegen mij zei, je had het in oude psalmen gelezen

aan u gebonden ben ik vrij

Maud Vanhauwaert

Ssssssssssst

Er is de ruisende stilte
tussen eeuwenoude bomen
verscheurd in nevels

Er is de kille stilte
aan een tafel die met messen
wordt gesneden

De gedragen stilte
van een minuut op een plein
de gedachten die bij slachtoffers zijn

Er is de opgelegde stilte
in een studiezaal, die voortdurend
onder spanning staat

De gezwollen stilte
voor een overdonderend applaus
waarin de laatste noot nog trilt

De tikkende stilte
in het huis waar je weer alleen bent
na een pijnlijk vertrek

En er is de volbrachte stilte
van ons op dit bankje
terwijl de verte het overneemt

en alles is gezegd

Maud Vanhauwaert