Naar de inhoud

Het laatste woord is ~ zacht ~

akke.beakke.be

Berichten van 1 april 2019 tot 30 april 2019

Witsand - Stef Bos



uit: "Witsand"





En ik loop door de jaren
langs een eindeloos strand
En ik probeer te verklaren
Hoe ik hier ben beland
Hoe sterk is het toeval
Hoe sterk is het lot
Ben ik wie ik zijn wou
Is het dit wat ik zocht


En ik praat met de zee
En ik praat met de doden
En ik mis soms een god
Om in te geloven
Zoals ik toen ik klein was
Vlak voor het slapen
Wist dat er iemand
Over mij waakte
Nu sta ik hier ’s nachts
Ik kijk naar de sterren


En weet niet goed meer
Wat ik moet zeggen
Ik voel me soms moe
Ik voel me soms leeg
Hoe langer ik leef
Hoe minder ik weet





Stef Bos

A thing of beauty - Uvi



A thing of beauty

Maar wie zal zeggen wie jij bent.
En wie is het die jou herkent.
Als zelfs de liefde niet te vatten is.


In woorden.


Hoe de tijd jou telkens weer vervelt.
Verminkt.
Met nieuwe kleren.


En slechts de kleermaker wordt verwend.


Tot God verheven.  Met roem en handgeklap.
En geld.
Maar jij versmacht wordt.


En vergeten.



Uvi

link naar: Dagboek van de onvoltooid verleden tijd


Je hebt me alleen gelaten - Hans Lodeizen



2227606-5640970aaf43e91e31606716239662cc.jpg



je hebt me alleen gelaten
maar ik heb het je al vergeven

want ik weet dat je nog ergens bent
vannacht nog, toen ik door de stad
dwaalde, zag ik je silhouet in het glas
van een badkamer

en gisteren hoorde ik je in het bos lachen
zie je, ik weet dat je er nog bent

laatst reed je me voorbij met vier
andere mensen in een oude auto
en ofschoon jij de enige was die
niet omkeek, wist ik toch dat jij
de enige was die mij herkende de enige
die zonder mij niet kan leven

en ik heb geglimlacht

ik was zeker dat je me niet verlaten zou
morgen misschien zul je terugkomen
of anders overmorgen of wie weet wel nooit

maar je kunt me niet verlaten



Hans Lodeizen (1924-1950)
Uit: Verzamelde Gedichten (Van Oorschot, Amsterdam, 1996)



Meer van Het laatste woord is ~ zacht ~

↑ Terug naar de berichten