Ik denk niet - Stef Bos
als ik schrijf
ik volg alleen
een spoor van inkt
dat langzaam
in mij
binnendringt
en zegt
wat ik verzwijg.
Liever alleen
zegt ze
met een rechte rug
en een zekerheid in haar ogen
die elk moment
kon omslaan
In het tegendeel.
Ze houdt zich sterk
door niet te missen
wat ze mist
Door niet te verlangen
wat ze verlangt
Door niet te dromen
waarvan ze droomt
Stef Bos
uit: "Witsand"
En ik loop door de jaren
langs een eindeloos strand
En ik probeer te verklaren
Hoe ik hier ben beland
Hoe sterk is het toeval
Hoe sterk is het lot
Ben ik wie ik zijn wou
Is het dit wat ik zocht
En ik praat met de zee
En ik praat met de doden
En ik mis soms een god
Om in te geloven
Zoals ik toen ik klein was
Vlak voor het slapen
Wist dat er iemand
Over mij waakte
Nu sta ik hier ’s nachts
Ik kijk naar de sterren
En weet niet goed meer
Wat ik moet zeggen
Ik voel me soms moe
Ik voel me soms leeg
Hoe langer ik leef
Hoe minder ik weet
Stef Bos