De zegen van St Patrick

De laatste aanhanger vol oude klimop

“De hond doet niks hoor”. Wat hoor je dat vaak! Ik zeg het zelf ook wanneer Tessa even komt snuffelen bij de nieuwkomers. Toen Anda vroeger als kind bij haar buren kwam.. zei de buurvrouw dat ook. Maar die hond heeft haar wel de schrik van haar leven bezorgd waardoor ze voor alle honden bang is.
En altijd willen de honden juist bij haar zijn. Vandaag was Tessa ook in één streep bij haar. De schrik sprong er van af. Even later deed Bonnie ook een wat voorzichtiger poging. Nee  o nee….
Er is één hond waar ze niet bang voor is en dat is de Labrador van Ernst en Cora. Die heeft ze als pup meegemaakt…. Nee ze past er niet op. Dat is net één straat te ver.
Ernst en Cora hebben twee meisjes: Britt en Lynn. Anda vertelde over de verschillende karakters. Britt is voorzichtig en lief. Ze is wat terughoudend met dieren, zelfs met hun eigen hond. Lynn is pas 1,5 jaar, maar wat driester. Die loopt juist op alle dieren af en rollebolt met hun eigen hond. Ze zijn pas met de kinderen naar de Julianatoren geweest, een leuk pretpark voor jongere kinderen. Daar is ook een soort achtbaan. Nee Anda ging daar echt niet in, maar Britt durfde wèl met opa. Ze had het al goed bebeken. “Als we dan naar beneden gaan moeten we gillen hè opa?”
We hebben weer heerlijk bijgepraat, zijn samen naar Mark en Jennifer geweest en hebben hun sfeervolle mooie huis bewonderd. Die hebben hun vakantie goed besteed en de puntjes zijn op de i gezet in en om het huis. Mark heeft de garage ontdaan van een laag klimop die daar minstens 40 jaar opgezeten heeft. Dat heeft heel wat tijd en zweetdruppeltjes gekost.De laatste kar met resten van de klimop staat nog op ons erf. Straks gaat Wim daar onze takkenwal mee ophogen.
Hun vakantie zit erop en zo te zien kunnen ze er weer even tegen.
En…. eind september gaan Wim en ik logeren bij Dick en Anda in Les Issambres en kunnen we ook flaneren langs de haven van St Tropez.

Onder: Askrigg, het dorpje in het Wensleydale waar de serie "All Creatures Great and Small" werd opgenomen.
Boven: Reeth in het Swaledale.

Het is weer zover… M’n bibliotheekboeken…. moesten verlengd. Ik dacht dat er nog tijd genoeg was. Ik zie het afschriftje    nee hè… veel te laat, wel 14 dagen. Ik weet dat de tijd snel gaat, maar zó snel…? En het regent… ook al.  En m’n gebit zit ook nog niet lekker.
En…. Het huis is vergeven van die hele kleine fruitvliegjes. Waar die nou weer vandaan komen? Ik zoek… en ontdek oude aardappels in de groentebak, oude vieze aardappels. Ze stinken. Weg met die troep. Die vliegjes vinden dat natuurlijk lekker.
In de aanval. We hebben een heel stel vliegenmeppers. Spuiten wil ik niet. Een half uur later zitten alle ramen onder de dooie vliegjes. Bah..
Wim is hier de ramenwasser. Die heeft nl geen trapje nodig. Ik zet alles weg en maak het houtwerk weer fris en als hij klaar is zet ik alle planten en prullen weer op de plek. Dan krijgt de keuken een beurt met groene zeep.
Wanneer ik ga stofzuigen hebben we nog wat extra… de witte haren van Bonnie!
Ik neem gelijk de hoezen van de bank maar mee. Hup.. in de wasmachine.
Daarna probeer ik de site van de bibliotheek te krijgen… webpagina verlopen of zoiets. Dan ga ik meteen de hele boel maar wegbrengen. Even later sta ik voor de dichte bibliotheekdeur: vakantietijd. Dan morgen maar…..
Wim is even mee, want die wil even een kaartje voor de voetbal van morgenavond halen. We doen samen de wekelijkse boodschappen en als we thuis zijn…?
Wim kookt en kijkt met één oogje naar de tour de France en ik…?
Heerlijk voor All creatures great and small met James Herriot... Even later zitten we samen met het bord op schoot te genieten, want de Yorkshire Dales ….. is wel één van onze geliefde vakantie bestemmingen.
En…. vanavond komt  Daniel Rouwkema, de dirigent van  Wims Mannenkoor Valerius, bij Mart Smeets in het programma van de Tour de France. Zo wordt het toch nog een goeie dag![/

Ik was natuurlijk benieuwd hoe de indeling van de streekdialecten officieel in elkaar zit.
Nou!  Ik schiet er nog niet veel mee op. Volgens mij loopt die grens niet zo... er is helemaal geen grens, behalve als er een rivier tussen zit. Mijn geboorteplaats Vorden ligt op de rand van Neder-Saksisch en Hollands - Saksisch. En Hattem, waar Wim geboren is ook, alleen wat noordelijker. Toch is er behoorlijk verschil tussen beide dialecten. In de Achterhoek he'j de hande in de tesse, in Twente waar we ook 15 jaar gewoond hebben stonden ze steeds met de haande in 'n tuk en in Drente staot ze met de haande in de buze.
In een filmpje op deze Nederland-Vlaanderen site vraagt een Vlaamse schone in Groningen naar een beenhouwer, even later naar een dampkap en wat er inderdaad bij die slager besteld werd snapte die slager helemaal niets van. In Antwerpen zag ik nog net vanuit de bus in het voorbijgaan het opschrift Droogkuis bij een  Chemisch Reinigen Depot. We kunnen nog veel van elkaar leren.

Nog een paar Achterhoekse:
Met één horloge um de pols we'j hoo late 't is;
doo'j d'r twee umme gao'j twiefelen.

"Da-s mooi", zae de spinnekop tegen de vlege,
"da'j d'r efkes in komt!"

"Dee hef meer varve op 't gezichte
dan bi'j ons op de achterdeure zit!"
( gezegd van een heftig opgemaakte vrouw)

Vorig jaar was nichtje Suze vanuit Canada ook toerist in Drente en mòest gewoon even op het Hunebed in de Emmer Dennen.

Op de site  www.huusvandetaol.nl vond ik ook het volgende: 
Toeristen in Drenthe kunnen bij toeren vast wel een beetie hulp bruken om de Drèentse taol te begriepen.

Algemeen
Ja      Jao
Nee   Jao jao
Misschien   Jao jao
Absoluut niet             Ik zal ’t nog wal ies bekieken
Het is hier prachtig   ’t Kun minder
Ik ben het niet met je eens                Meneer kun wal ies geliek hebben
We hebben een prachtige vakantie   Wij verveelt oes niet 
 
Begroetingen
Goedemorgen   Moi
Goedemiddag    Moi
Goedenavond    Moi
Welterusten       Tot mörgen
Tot ziens             Tjeu
Hoe gaat het ermee?              Hoe is’t dermet?
Gaat het al weer wat beter?   Hej de kop alweer deur het halster?
Dank u, uitstekend                 Giet wal
Waar komt u vandaan?          Van wel bi’j der iene? 
 
In hotel, café en restaurant
Wij willen graag een tweepersoonskamer. Ik wil hier geern slaopen en de vrouw ok
Kunt u onze bagage naar boven brengen?  Kuj oes ’t gerak even achter de deur zetten?
Nee dank u, een kamer met bad is niet nodig.   Zaoterdag biw weer in hoes
Heeft het gesmaakt?    Hej ’t bord leeg?
Het was heerlijk.          ’t Kun minder 
 
Klachten en vragen
De centrale verwarming is defect.   Ie hebt het hier niet slim warm
Het is hier bloedheet.                       ’t Is hier goed daoi
Het toilet doet het niet.                     Moe’k hen boeten a’k de sik versteken wil?
Kunt u voor een lunchpakket zorgen?   Hej stoet veur underwegens?
Hebt u een lepeltje voor me?            Ie hebt mij gien strampel daon

Vandaag waren we op weg naar Hattem en zaten we weer eens in de auto te luisteren naar radio Drente en hoorden vertellen over de Dialectendag die in maart 2009 in Hoogeveen gehouden wordt. Nee… niet alleen het Drents is er aan de orde, maar alle streektalen van Nederland èn Vlaanderen.
"Mor könt jullie mekare dan wel verstaon"? "Dat geet bes, allenig het Limburgs daor moj wel extra biej opletten".
Er zal ook weer een boek uitgegeven worden. Het vorige boek ging over spelletjes in al die verschillende streken. Het nieuwe boek zal gaan over begroetingen. Er wordt onderzoek naar gedaan en er wordt aan de mensen gevraagd of ze zo veel mogelijk willen vertellen over het groeten in hun eigen taal.
In Drente is de algemene groet bv Moi. Maar toch werd dat niet altijd netjes gevonden. De meester zei dan tegen Jan: “Ben ik je opa soms”?
Sommige mensen zijn soms ook wel erg kort van stof. Zo was er een bakker in Nieuw Amsterdam die brood rondbracht langs de huizen. Het volgende gesprek ontspon zich dan:
Bakker: “Moi”     …… ....tegengroet “Moi”.
Bakker: “Stoet”?.........."Ja, stoet en een paar krentebollegies”.
Bakker: “Moi”  ……….....”Moi”.
 De bijnaam van deze zwijgzame bakker werd al gauw:  Moi Stoet Moi.

Uit:  www.huusvandetaol.nl

Zummer!       
Veur een hiele koppel volk is de mooiste tied van ’t jaor anbreuken. Niet veur elkenien vanzölf, want der bint ok lu die het maor stoer hebt in dizze tied en bij wel de gruwel over de grauwel lop as ze an vekaansie denkt. Maor de mèensen die der wal op oettrekt en vanof heur tiedelijke adres vekaansiegroeten stuurt: dat kuj ok in de streektaol doen. Dat gef vaak kleur en warmte an je groet. Boetendes laoj het Drèents zien en geef ie der bliek van daj der wat met hebt.
Een paar meugelijkheden:

• Zummergroeten oet...
• Wij vernuvert oes geweldig in...
• Wij gaot nog lang niet weer op hoes an; het is hier alderbarstend mooi.
• Hier kuw de zun wál in ’t waoter schienen zien.
• Mis ie oes? Wij je (nog) niet. 

 Ani gaf me de West Vlaamse vertaling...  Dank je!   Wat is de wereld toch klein!
--zomrecomplimntn ut ...
--w'amuzeern us wreed we
--we gaon nog lange nie nar hus , 'tis ier wree schoane we
--en 'twas geestig we !

Wims geboortestadje Hattem, aan de IJssel, ligt op deVeluwe. Hier zie je het stadhuis aan de Markt waar wij op 3-3-1965 getrouwd zijn.

Telkens wanneer Wim jarig is op 12 januari verheug ik me er op dat Ben en Diny de Achterhoekse Spreukenkalender meebrengen. Vorig jaar brachten ze een andere spreukenkalender mee kleiner... wel met veel inbreng van Arie Ribbers, maar wat algemener. Lang zo leuk niet..... vond ik. Dit jaar was de "echte" spreukenkalender in Vorden en omgeving uitverkocht. Jammer... vonden we allebei... ja Wim ook!
Tot m'n verbazing vind ik eind maart bij Bruna een bak met restanten voor €1 per stuk. Je kunt het misschien al raden: er zat een Achterhoekse Spreukenkalender tussen en dat niet alleen. Er zaten meerdere Veluwse Spreukenalenders tussen, zelfs een Zeeuwse, een Limburgse en nog meer!
Wat een vondst. Ik kocht natuurlijk die Achterhoekse, maar ook de Veluwse. Nu hebben we dubbel zolang werk bij het toiletbezoek.
Toen we gisteren na het bezoek aan oma van der Kolk thuis kwamen en het Achterhoekse blaadje ter hand namen, lazen we:
A-j older wodt, wodt alles minder, behalve 't vergetten...

De Veluwse spreuk voor die dag was:
Aj met busvakantie bint e-wes,
hoef ie ut hele jaor gien kathedralen meer te zien.

Ik kom er ook één tegen die Bertus Slotman, onze buurman in Twente, eens zei toen iemand snel iets van hem gedaan wilde hebben:
Iej mot zeen da'j een schaop kriegt.... dan ku'j drieven!
En a'j een wit schaop heb... ku'j 's nachs ok nog drieven!

De auto die ook gebruikt is in de serie van James Herriot stond nog in de garage van het huis van de veearts die model stond voor deze serie in Thirsk. Nu is het een museum: The World of James Herriot.

Wat een geluk! Er zijn  aan het eind van de middag en begin van de avond twee favorieten van me op de tv. Er worden telkens om half 6 herhalingen van James Herriot uitgezonden. Al hebben we in de jaren 80 veel van deze afleveringen gezien en heb ik de boeken gelezen … en de bandjes geluisterd die Joan voor me opgenomen had….. het blijft boeien.
Wat later een vervolg van de Twentse serie: Van Jongeleu en oalde groond. Ik zorg gewoon dat we voor die tijd het eten klaar hebben en ik moet eerlijk zeggen dat we wel eens met het bord op schoot voor de tv zitten.
Vanavond hoorde ik in de Twentse serie de kreet die ik vroeger ook wel hoorde:
Hoe geet ‘t met ‘t peerd?
Mien peerd geet niet… een peerd löp!
Hoe löp ’t peerd dan?
Ooo… dat geet!
Op de spreukenkalender vond ik:
Biej een jong getrouwd stel bleujt de reuskes op de earpel strönke.
Later wodt ‘t soms  brandnettels.
En
Völle geld hemmen en rieke waen is neet ’t zelfde.
En
Ze had een kleure as een leggend henneke
(Gezegd van een vrouw met een blos op de wangen)

Nee… onze tuin kun je niet vergelijken met die van Henk en Anneke. Vandaag waren broer en schoonzus uit Lochem bij ons op bezoek. We lopen samen de tuin door en doen een rondje op ons erf. Anneke weet dat je met teentjes knoflook de slakken uit de hosta’s kunt houden en dat je ‘s morgens vroeg de mollenklemmen moet zetten èn controleren. Anneke heeft “groene vingers”. Bij mij zie je overal onkruid de kop opsteken, vooral als het een tijdje geregend heeft. Bij Anneke zie je geen sprietje in haar mooie tuin. Het zij zo….
We praten gezellig bij.
Lang geleden gingen we samen met hen voor het eerst op vakantie naar Badenhard naar de jachthut van de fam. Laborenz. Rick en Gerhard hebben regelmatig bij hen gelogeerd. Gerhard zelfs een jaar lang omdat hij in Zutphen op school zat terwijl wij net verhuisd waren naar Emmen. Bij Johan en Joke had hij het vaak over de frikadelletjes, maar bij Henk en Anneke waren het de pannenkoeken en al die soorten vla. Daar kon ik niet tegen op met de magere yoghurt met scheutje Roosvicee.
Henk is naast z’n werk bij de Nijha druk met de wedstrijden met jachthonden. Hij is keurmeester en heeft een uitzonderlijk goed gehoor. Een extra commando binnensmonds gegeven door een deelnemer ontgaat hem echt niet. Zelf hebben ze Raisa en Kai, beiden Duitse Staande Korthaar. Hij is behalve keurmeester ook fotograaf. Hij maakt prachtige foto’s die alom gewaardeerd worden. Niet alleen van de honden, maar ook van motorcross, Barchemse Vierdaagse en andere evenementen.

Op www.fotojacht.nl  is daar alles over te vinden.
En zijn jullie geïnteresseerd in de vereniging voor de Duitse Staande Korthaar kijk dan eens op www.nvdsk.nl