Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Over een uitje, een zak rolletjes en appelflappen

Rick heeft z’n uitje er weer op zitten. Begin december belde Berend hem al:”Heb je nog tijd over tussen kerst en oud en nieuw? Kom je dan weer naar Apeldoorn?” Het begint op een goede gewoonte te lijken om in die dagen naar Berend en José te gaan. Vandaag brachten ze Rick weer naar huis. De badkamer moest natuurlijk bewonderd worden en even later kwamen ze met z’n allen naar het Schoolpad. Sascha moest even kennis maken mat Tessa en de katten, maar toen was ze er door. Olaf ging gewoon z’n gang en vond alles best hier. Ze kunnen goed samen al spelen, die twee.
Rick is de hele middag nog in de ban van de stoomtrein waar ze dinsdag meegereisd hebben van Apeldoorn naar Eerbeek. Hij schijn op een videoclip te staan van een band. Rick vindt dat geweldig.
Gisteren zijn ze bovendien nog naar Ben en Diny geweest, net op tijd voor Berend om Diny te helpen met het röllekes maken. En dan naar de Boomgaard. Zo waren het wel heel mooi bestede dagen samen. Ze brachten een zak röllekes uit Eefde mee en ze smaakten net zo lekker als die van Anja...ja wel met slagroom natuurlijk.
Gerhard en Judith, die ook vrij zijn, komen gezellig langs met Ziva en Robin. Zo zien de neven elkaar weer eens.
Olaf schijnt gek te zijn op alles wat paard is en moest mee naar de pony’s. Hij ploegde ervoor met die beide beentjes door de sneeuw. Hij zal toch wat van de genen van z’n opa en oma meegekregen hebben.
Wim had de ouderwetse van der Kolk nassi al voorbereid en er werd flink toegetast.
En straks.....? Dan komt Frank, van de buren, helpen met het appelflappen bakken. Er is een bestelling binnen van Mark en Jennifer. Die eten ze graag met oud en nieuw, maar Judith bakt altijd zelf net als de buurt hier, die bezig is met kniepertjes en spekdikken.


En natuurlijk voor iedereen:
Een geweldig mooi en gezond 2011 gewenst!

820269-a7b4ee34b612053af853c5b38e2b4232.jpg

820269-50ae8f96c889f507fb51e0e73483149c.jpg
De Finse Kota

820269-47d167dc0c3eb099f7cc085feaa17939.jpg
Nog steeds winter
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dag Hetty....

Uit: Ik ben Moniek.

“Dag Hetty”, klinkt een zachte en melodieuze stem in m’n oor als ik de telefoon opneem. Het is een bekende stem, maar toch kan ik die niet meteen thuisbrengen. “Weet je niet wie ik ben?”......
Het is oom Bram uit Durgerdam. Die wil me persoonlijk bedanken voor de boekjes Ik ben Moniek en Ik ben Scotty die ik voor de kerst naar hem en Betty had opgestuurd. Beiden zijn opa en oma en ik herinnerde me dat André een zoontje heeft die ook nog eens Johan genoemd wordt. André is overleden intussen, maar het komt waarschijnlijk toch wel over. Het doet me plezier dat Bram mijn manier van vertellen erg leuk vindt.
Bram wilde het nog even hebben over opa en opoe. Een tijdje terug kreeg ik via Joop de brieven van opa en een paar van opoe, die tante Hanna ooit aan hem en Betty gestuurd had.
Eigenlijk zat het hem nogal dwars dat opa door zijn vele schrijven zo in het middelpunt staat, terwijl opoe op de achtergrond zoveel voor hem en zeker voor allemaal heeft betekend. Hij gaat naadloos over in het Achterhoeks als hij vertelt dat opoe toen ze op haar sterfbed lag, afscheid van hem nam. Ze was gewend om hen altijd iets mee te geven op de terugreis naar Amsterdam. Nu kon ze zelfs daar nog aan denken en had ze met een heel benauwd stemmetje uitgebracht:”En noe kan ik oe niks meer metgeven.” Nee, mien vader was geen echte boer. Die was meestal in zijn werkplaats te vinden  met het repareren, bouwen of uitvinden van iets op technisch gebied. Als het melkenstijd was moest opoe hem altijd roepen:”Johan… de beeste mot emolken wodden”. Maar het duurde vaak nog zeker 10 minuten voor hij kwam. Ja… dat moest Bram even kwijt. Hij zou willen dat opoe meer naar voren kwam in de verhalen op deze, langzamerhand familiearchief geworden, website. Zie weblog 2 op onderstaande website. Dus… wie bepaalde herinneringen aan opoe Eggink heeft… ik hoor ze graag.

En verder… Ik heb nog meer boekjes van Moniek en Scotty in de aanbieding. zie www.hettysite.nl
Over  prijs en verzending worden we het wel eens. Wie mag ik blij maken?



819596-f1c987ba420643d3ac15df11b4faf511.jpg
Opoe met 't hondje ong. 1945

819596-aa4cc3165c3f24228fec6522d6dc4598.jpg
Het gezin Eggink, ongeveer 1929. Oom Bram, naast opoe, is de jongste van 't spul, nu 89 jaar. Samen met tante Heintje, helemaal links- 101 jaar- is hij nog in leven.

819596-44fb57885c90c7cd852ec3cffe2b84a9.jpg
Uit:  Ik ben Scotty

819596-0884c61cb65f48411ea45bdc5a213c83.jpg
Uit: Ik ben Moniek

819596-c2637b598f2362d7d3dd03898774e333.jpg
Uit : Ik ben Moniek

819596-bf96cba0cfc326ea9ff6674b26e29377.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Van de nood een deugd...

Ik heb grote bewondering voor die jongens in de bouw. De meesten hebben gouden handjes. Wat hun ogen zien kunnen hun handen maken. Buurman Alle heeft ook van die gouden handjes. Was hij van de zomer in de bouwvak zéér actief met het bouwen van een enorme boomhut, ook nu laat hij zich samen met de drie jongens van de creatieve kant zien.
Vorige week kon je de Bargerweg niet door vanwege de enorme sneeuwduinen, buurman Jans deed nog een poging en die moest met een trekker weer losgetrokken worden. Maar Alle maakte van de nood een deugd. Ze wonen midden op de vlakte aan die Bargerweg. De opgestoven sneeuw was heel vast geworden en je kon er gewoon grote blokken van snijden. Het kon niet anders of het plan om een iglo te bouwen kwam vanzelf bij hem op.
Vanmorgen waren we bij hen op de koffie en moesten we het witte wonder natuurlijk even bewonderen. Op deze manier moeten de iglo’s door de Eskimo’s ook gebouwd zijn. Er zit bij deze zelfs een bankje in waar de jongens kunnen zitten. Frank en Tim laten dat even zien.



818555-1c57f5954641400e593689577e988f73.JPG

818555-067c8b38a87e51409072bb10d8cc7d48.JPG

818555-fcda8b3df79849cfa0bd43da3cbcf796.JPG

818555-a0050f8db5304e3c17e626d2613b8c0d.JPG

818555-2bfb6f0c0b1ee0cabaada2923840c7ef.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Op Homoet

Nog één keer de uiterwaarden van de IJssel bij Hattem als een winters plaatje, met het zicht op IJsselstein. 's Zomers lopen hier de koeien.
De uiterwaarden bij Hattem heten de Hoenwaard. Vroeger was het allemaal gemeenteweide waar in het voorjaar de koeien en vooral ook het jongvee naartoe gebracht werd. Het was een vrije dag voor de schoolkinderen en nadat het vee gebrandmerkt was ging het in optocht naar de Hoenwaard. Op Homoet wordt nog steeds door de Hattemers gezegd. Wim herinnert het zich nog goed, vooral ook de brandlucht die er bij het brandmerken vrij kwam. Het wekelijkse krantje, zoals dat in Vorden het Contact is, heet in Hattem nog steeds De Homoet.
Nu staan er op dat stuk toch een aantal boerderijen.



817788-5c17ec3523eb453c24b0b1039b8c76d0.jpg

817788-10b4eed1f46c5e3eea3637112ac17bb7.jpg
De uiterwaarden dichter bij Zwolle en je ziet de oude, op de voorgrond, en de nieuwe spoorbrug.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:22 Reageer op dit bericht Stuur door

Waor ik weg kom..? Uut Vorden natuurlijk!

Sinds 1983 hoor ik ook bij de Noordelingen.
Hier een impressie van de markt in Emmen, bij de Grote Kerk.

Waar kom jij weg?”, vroeg me iemand in keurig Nederlands toen ik nog maar net in Emmen woonde. Ik snapte het wel maar het klonk me wat vreemd in de oren. En toen ik iemand vroeg hoe het met hem ging antwoordde die:”Dat kon minder.” Toen ik hem aankeek besefte ik dat het dus goed met hem ging. Dat er mensen op Urk wonen vind ik wel logisch op een voormalig eiland, maar hier wonen ze ook òp Erica en òp Klazienaveen en òp Zwartemeer, maar wel weer ìn Sleen en ìn Emmen. Misschien heeft het te maken met het veen, waarop die eerste drie dorpen gebouwd zijn..
Pas zag ik het interview van Paul Witteman met Herman Finkers. Witteman vroeg op een gegeven moment wat Finkers van de hemel verwachtte. Die zag je even nadenken en antwoordde toen:”Je wordt er niet slechter op.”
Nee in het noorden en oosten van ons land is de aard van de mensen en dus ook de taal verschillend van de rest. Het Nederlands kun je volgens Erwin Boers in ons Dagblad van het Noorden beter het Noorderlands noemen. Je kunt wel gewoon Nederlands spreken maar er zijn woorden die je vanuit je eigen streektaal ook in het Nederlands blijft gebruiken. Het noorden is volgens dit artikel het land van de sleef en de neefjes. Deze kende ik voor ik hier kwam wonen nog niet. “Wet ie-j niet wat een sleef is… een sleef….?” Buurvrouw wees hem aan: de soeplepel. “O gattegat wat een neefjes hier”, meldde buurvrouw Geesje toen we hier net aan het Schoolpad woonden. Ze bedoelde muggen. En als ze die smerige ‘muggen’ weg wil hebben bedoelt ze de vliegen.
Het was leuk om te zien hoe die Witteman echt verbaasd opkeek toen Finkers als antwoord gaf: “Dat kump zo better oet” en bij het zien van die opgetrokken wenkbrouwen gaf hij meteen de vertaling er maar bij; “Dat komt zo beter tot zijn recht”. Het is dus niet een letterlijke vertaling maar soms is de zin gewoon anders. Het is toch veel mooier om met het Twents te zeggen: hee is uut de tied komm’n dan :hij is dood is of: hij is overleden. Voor zover je in dit geval van mooi kunt spreken vanzelf. In de rest van het land zal voor dit laatste woord meestal natuurlijk gebruikt worden.
En waor ik weg kom? Uut Vorden vanzelf ..eh....natuurlijk. En... in Vodden köj wat wodden, zeiden we er vaak achteraan.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Kerst 2010 2

Vandaag gingen we moeder van der Kolk maar weer eens opzoeken. Het kerstverhaal is net uit, horen we, en de meesten zitten te dutten in de groep van de dagopvang, maar moeder niet. Ze ziet wel heel slecht maar als Wim goeiendag zegt, zie je haar gezicht zijn kant op kijken. Vaak denkt ze dat Ben het is. Haar geheugen wordt iedere keer minder, maar haar humeur niet. De zusters zijn erg aardig en begrijpen haar. Nee vooral niet meehelpen als ze van de stoel in de rolstoel gaat, haar tasje is haar heilig en daar komt niemand aan. ‘Ik bun et leaven nog niet zat, maar old wodden is een kunst apart.” Krom? Niet zo krom as de benen van Hofmeier.” enz. “Ik zie toch zo slecht… ach dan zie ik ok gien nare dinger. Gees… o Gees, die kon zo maor zeggen:”Ach Willem as ik zo gek was as iej dan leet ik mien dood schieten”
We vertellen over de jongens, maar ze is het meteen weer kwijt. “Jullie hoeft oaver mien niet in te zitten, ze zörgt hier goed veur mien. Dat is veur jullie een zorg minder hè?”
We brengen haar tegen etenstijd weer terug naar de groep op haar vaste plek naast mevr. Karssing. We maken nog even een rondje door Hattem en komen bij Ben en Niesje aan, precies op tijd om aan te schuiven aan de zuurkool. Dat is echt Niesje, ze vindt het leuk om te koken en we hebben een gezellige paar uurtjes.
We wippen op de terugweg in Emmen nog even bij Rick aan, want die gaat morgen op pad, met de trein. Hij is door Berend en José gevraagd om een paar dagen in Apeldoorn te komen logeren. Daar zegt hij nooit nee tegen. Veel plezier samen!


816787-6bae6c426b0c5f23be48a083bae4b482.jpg
Wim met zijn moedertje- nu 97 jaar

816787-a10d67012a982c9ef3b28037c8471412.jpg
Blik op het oude stadje Hattem

816787-5c17ec3523eb453c24b0b1039b8c76d0.jpg
De uiterwaarden van de IJssel net buiten Hattem

816787-651ac1d6f39b778343b7672c2951ee61.jpg
Schaatsen op de uiterwaarden van de IJssel tussen Hattem en Zwolle
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 19:28 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Kerst 2010

En dan…. zijn die beide kerstdagen zo voorbij. Het was wel echt kerst, een witte kerst nog wel. Eerst een mooie Kerstdienst in de Schepershof met veel kinderen. Daarna aan het begin van de middag naar Sleen. Het is Jennifer en Mark wel toevertrouwd om zoiets op zich te nemen. Het werd een gezellige middag en avond daar in dat mooie Sleen. Gezellig pratend, wandelend met de drie honden en genietend van alle lekkere hapjes die door iedereen waren meegenomen kwamen we de dag wel door. De hele keukentafel stond vol met lekkers. Ik besef dat het toch telkens bijzonder is om zulke dagen als familie bij elkaar te zijn. Hoewel Jennifers vader Klaas net geopereerd is waren hij en Boukje toch het eerste deel van de middag bij ons. Nu maar hopen op een spoedig herstel.


816785-a2a7ac416b911bcca636d7bb2b5dbfca.JPG
Judith en Jennifer met vader Jan in hun midden.
816785-4173c99ca1ee07bc2f681b8f6f97e5f3.JPG
De kinderen trekken zich even terug in de bibliotheek met hun spelletje.

816785-fdc927936846aeb42e6deae08074b227.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 19:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Kerstavond

En zo is het dan alweer Kerstavond. De verjaardag en tevens inwijding van het nieuwe huis van Johan en Joke gisteravond was gezellig en vanmorgen zijn we op tijd vertrokken vanuit Eefde. Diny stopt ons nog gauw een pakje boterhammen toe voor onderweg ‘veur as iele vaste komt te zitten’, net mama vroeger. De weg van Ommen naar Hoogeveen is dicht maar we kunnen wel via Hardenberg. Overal zie je de sneeuw stuiven en op de weggetjes naast de grote weg zitten al een paar auto’s vast in de sneeuwduinen. Ook in onze buurt zijn de binnenwegen link om te rijden. Jans hebben ze al los moeten trekken toen hij gewoon de Bargerweg naar Bargeroosterveld wilde nemen. Had hij beter niet kunnen doen.
We zitten nu met de beentjes omhoog voor de houtkachel na ons bezoekje aan onze buurvrouw Wolterdina en Jans en Geesje. Jans heeft dit jaar weer de functie van kerstman vervuld voor de Emmense Middenstand en met de arreslee van Bossie heeft hij het centrum van Emmen in stemming gebracht.
We verheugen ons op de Kerstspecial van All you need is love. “Ach”,… zegt Wim… “sommigen zullen het een jankprogramma noemen en even later moeten we allebei al een traantje wegpinken. Al die lovers die op het juiste moment te voorschijn worden getoverd, met de bekende All you need is love bus of zelfs tijdens een verrassingstripje naar Noorwegen. De klap op de vuurpijl is het gezin van vrijwilligers die na drie jaar Brazilie bij ouders en familie kerst kunnen vieren mèt hun geadopteerde dochtertje waarvan de adoptie al een paar keer afgewezen was. Het blijft mooi om te zien.
Tussendoor ben ik bezig met de bekende salade. We hebben het gemakkelijk dit jaar. We worden morgen mèt salade en een lekkere bak ijs in Sleen verwacht waar we met de hele familie en ouders van drie kanten eerste kerstdag zullen doorbrengen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Een dag uit het leven van een gepensioneerde...

De veranda bij Ben en Diny met de kerststal en ster is prachtig om te zien.

"Ie-j snapt niet da-w d'r nog bie-j konn'n werken", merkt Ben vanavond op. Het is voor hen beiden het eerste jaar van de pensioengerechtigde leeftijd.
Na ons bezoekje aan tante Jantje gaat het stuur van de auto vanzelf rechts en weer linksaf richting Switch, de geliefde Kringloopwinkel in Lochem. We geven onszelf precies 3 kwartier en met een leuke trui van State Art voor Rick en een vest voor Ben gaat het richting Warnsveld voor de laatste boodschappen. Daarna moeten er kaarten rondgebracht voor de Wereldwinkel en gaan we op huis aan. Ben heeft intussen met Wouter in de manege Cassandra getraind. Cassandra, de danseres, wordt ze al genoemd vanwege haar zwevende gang.
Daarna gaan we met Ben en Diny naar de Eefdese kerk, waar ze Christmas Carols gaan zingen bij de Kerstmarkt voor de kinderen, daarna weer naar huis. Ben brengt kerstbakjes weg, Wim maakte het erf sneeuwvrij, Diny kookt en ik werk de site bij. Na het eten moet er alweer geoefend worden met de Cantorij om 1e Kerstdag goed voor de dag te komen wanneer Als een Appelbloesem in de winter wordt opgevoerd. Ze hebben beloofd om kwart over 8 terug te zijn om samen naar Johans verjaardag te gaan, maar onderweg gaan we nog even een creatief product van Joost Bloemendaal op te halen: een geval dat je buiten op kunt hangen met een pot pindakaas erin voor de vogels.
Tja... bij zo'n gevulde dag kun je echt niet werken... toch?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dan ku-j mooi blieven slaopen....

"Gao es effen bie-j tante Jantje staon", commandeer ik Diny als we weer weg zullen gaan, want ik heb m'n kleine zakcameraatje bij me. "Niks d'r van... gao ie noe maor es bie-j eur staon". Zo gaat dat met zussen onder elkaar. Toeval of niet maar het schilderij van De Boskamp, gemaakt door een vriendin van de familie, hangt precies boven ons.


" Van disse kolde wod ik neet ziek", zegt tante Jantje als ze Diny en mij, zo zonder jas, weer uitzwaait. Morgen wordt ze 91 en ze lijkt nog zo fit als een hoentje. Het is precies 0 graden, we zijn ook al meer vorst gewend. Wim en ik zijn een paar dagen in de Achterhoek om de verjaardagen van Ben en Johan te vieren.
De wegen zijn redelijk schoon en Wim waagde het er op. "Dan ku-j mooi blieven slaopen had Diny gezegd en dan neudig ik Reini en Tea, Joop en Marianne ok uut. En dan kan ik ok net zo goed Erna en Bennie ok vraogen, want dee bunt ok al es in Amerika ewes."
Gisteravond was dus de avond van onze memories aan de Amerikaanse tak van de familie Eggink. De bijna volledige familie Groot Nuelend was er om samen naar de dvd van hun Amerika reis te kijken. Reini en Tea waren er in mei al geweest en trokken met camper bij de familie en de natuurparken langs. Ben had er ook aardige en passende muziek onder gezet en we waanden ons allemaal in het land waar onze oom Herman in 1924 naar toe emigreerde bij het verslag wat Ben gaf over de reis en de ontmoeting met zo'n beetje alle nazaten van Ome Herman.
Het werd een mooie avond waarbij de familiebanden met dit deel van de familie weer eens aangehaald werden.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten