Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Over thuisblijvers en een boomhut...

Foto's: Agnes Bouma.

Je hebt van die mensen die wanneer de vakantie er is de deur achter zich dicht trekken en niet eerder terugkomen dan wanneer de vrije dagen op zijn. Wij hadden er een handje van toen de kinderen nog meegingen en Wim ook nog niet zoveel vakantiedagen had. Maar je hebt ook mensen die het liefst hun vakantie in Rundumhausen vieren. Nergens zo mooi als hier, zegt buurman Jans altijd terwijl hij naar hun landerijen met de pony’s wijst. Onze ds Jan de Korte besloot zijn serie overdenkingen van deze vakantie periode over reizen met de Thuisblijvers, soms noodgedwongen, maar ook uit vrije wil. Toen een van zijn jongens gisteravond hoorde dat hij het over de thuisblijvers wilde hebben had die opgemerkt:"Pa, eigenlijk ben jij zo'n thuisblijver". En inderdaad hoeft hij niet veel afwisseling. Het is dat Margriet er graag op uit gaat, maar het liefst is hij dan 3 weken op één adres met vooral vééél boeken.
Niks mis mee om in de buurt te blijven, maar je ziet dan alleen wat van de wereld als je Discovery of andere natuurprogramma’s bekijkt op de tv. Het is toch anders. Wanneer je Schotland op de tv ziet of je trekt er zelf doorheen is een wereld van verschil.
Onze buurman Alle is weer anders. Ik denk dat hij weinig in de zon heeft gezeten tijdens de bouwvak of met een boekje in een hoekje. Nee….. Alle heeft een echte boomhut gebouwd… voor de kinderen. De hut zelf is zo groot dat ze er wel met z’n allen in kunnen slapen. En het uitzicht is grandioos. Hij heeft een jaar lang alle hout dat over was op de bouw zoals steigerplanken en degelijke opgespaard en is meteen aan het begin van de vakantie aan de slag gegaan. Gisteren kwam Frank een doosje eieren en een potje bramenjam brengen. Dan kletsen we wat en hij vertelde dat de boomhut klaar was. Gistermiddag ging ik dan meteen met Agnes kijken. Ik heb nog nooit zo’n prachtige boomhut gezien en zo stevig als wat, de palen stevig in de beton, netjes afgewerkt met schermen boomschors. Het was z’n laatste vrije dag en Alle maakte net z’n motor schoon. Even later ging hij met nog een paar motormuizen op stap. Ze brulden weg. Dat wel…..



714093-a2e55790475530ea0f3b4ebbfdc847a4.jpg

714093-5adbf33142b694bacd4d098aee1c430a.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 07:17 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Een dag met een gouden randje...

Dit is weer eens een dag met een gouden randje. Vroeg op omdat ik naar Ellen wilde gaan voor wat tips om mijn laatste schilderij af te kunnen maken, maar ik laat hem eerst even aan Wim zien en warempel die ziet meteen al wat er aan scheelt. Makkelijk zo’n kritische blik binnen handbereik. Ellen komt met een paar goede tips die ik vanavond al verwerkt heb. Nu kan mijn opdrachtgeefster komen kijken en maak ik hem volgende week af.
Daarna komen Dick en Anda tegen de middag. Wim kan z’n verhaal weer kwijt over de heftige ervaring die we gehad hebben na de hartkatheterisatie en het snel plaatsen van de stent.
We hebben het nog even over de hangjongeren van vroeger bij ons in Linde. Wij verzamelden ons toen meestal in de buurt van Lettink, soms zaten we gewoon aan de kant van de weg bij de sloot of deden verstoppertje. Daar ben je op je 14e nog steeds niet te oud voor. Soms had een van de jongens zelfs al een wat schuine mop. Dit kende ik nog niet en daarom is die eerste goed blijven hangen. Nee, ...Dick kan er zich niets meer van herinneren. Ha!
Na de middag gaan we samen ons Emmen verkennen. Nu zijn ze er eens op een doordeweekse dag en dan is er wat te beleven in ons dorp met stadsallures, maar zondags....? Tom Woodgate zei vroeger al om aan te geven dat het ergens stil was:"It's just like Emmen on sunday." De olifanten die overal in Emmen staan worden bewonderd. Die ene die beschilderd is door Maya Wildevuur, natuurlijk met de van haar bekende klaprozen, is onze favoriet. We strijken neer bij de Kamer voor een uitgebreide cappuccino/ expresso/ chocolademelk.
Ach en even later, weer terug aan het Schoolpad, op onze schommelbank bij de wei en kunnen Anda en ik eens even goed bijpraten.
Gerhard heeft nog net vakantie en komt zijn vouwwagen terugbrengen en wat is het leuk voor Dick en Anda om hem ook weer eens te zien. Wat hebben we veel met elkaar opgetrokken vroeger toen hun en onze jongens nog klein waren.
Na hun werk komen Mark en Jennifer buurten, even bijpraten en de sleutel van het huisje in Les Issambres, waar ze zo genoten hebben, overhandigen en natuurlijk Queeny ophalen. Ze hadden geen haast en bleven gezellig mee-eten. Ons logeermeisje Agnes is intussen ook gearriveerd en ik zie haar genieten van de verhalen die over de tafel gaan.
Nu is alles in rust. Wim is weer terug van de voetbal. Tja… FC Emmen heeft weer eens verloren. We maken de fles wijn leeg van vanmiddag en we gaan heel tevreden slapen. Dag allemaal!



713462-7bf16f3e4e83b54c1557b3ce80498604.jpg

713462-5525d4d423ff9b2e2f5d9f80f13a9a28.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:48 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Samenwerking

In Hengelo waren Bertus en Marijke onze buren. Bertus was een echte klusser. ’s Avonds was hij altijd bezig in zijn schuur. Zelf kwam hij uit een gezin met 10 kinderen, 8 jongens en 2 meisjes. Ik denk dat ze gezamenlijk bij iedereen geklust hebben, allemaal verbouwden ze hun huis met hulp van de hele familie. We hebben het zien gebeuren toen ze naast ons kwamen wonen. En toen we samen met Bertus en Marijke een Finse houtsauna bouwden kwam het hele spul opnieuw helpen. Natuurlijk waren er een paar echte bouwvakkers bij, maar de rest en de aangetrouwde jongens vulden de werkzaamheden aan. Er was er één bij die alleen opruimde en één die goed was in schilderen en behangen.
Vandaag kreeg ik tegen de avond ook een vergelijkbaar gevoel.
Rick krijgt een nieuwe badkamer, maar de gekochte spullen, hangend toilet, douchewand voor een inloopdouche, tegels, lijm, kranen enz moesten naar boven naar zijn appartement. Dus de broers werden gecharterd. Vanmiddag om half 6 was het verzamelen bij Rick beneden voor de deur. Daar stonden wij met een aanhangwagen vol. Er vielen heel wat zweetdruppels voor alles boven was en Rick z’n huis is net een uitdragerij…nou ja bijna.
Toen het werk achter de rug was en de boys zaten bij te komen had Wim als verrassing: voor iedereen een zoute haring. Die ging erin als koek… nou ja koek….?.
Rick stond te glimmen toen we naar huis gingen: “Als Inge* volgende week komt kan ik alles al laten zien!”

* Inge is Rick's begeleidster

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:21 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Kloten!

Gerd Leers, oud-burgemeester van Maastricht, op de nederlandse tv.

“Je plasmaatje is op de tv”, meldt ik Wim gisteravond.. “Wat zeg je me nou? Plasmaatje?” Ik zie het al, hij heeft geen idee. Wim heeft weer een voetbalavond en zit te genieten van ik weet niet welke club. “Nou ie wet wel… van ons uitje bie-j André Rieu!” Ik zie dat hem iets begint te dagen.
Tijdens ons concert op het Vrijthof in Maastricht van André Rieu vorige maand hebben we genoten van de sfeer en alles wat er bij hoorde. In de pauze was er gelegenheid om wat te drinken of naar het toilet te gaan. Nu waren er voldoende toiletten, maar ja als er duizenden tegelijk in de benen komen dan weet je het wel. Wim was slim en ging samen met nog een man naar het invalidentoilet. “U komt me bekend voor”, zei Wim tegen de man die ook datzelfde briljante idee had. “O”, zei die, “dat kan wel…. Ik ben Gerd Leers, oud- burgemeester van Maastricht.” Ja toen snapte Wim het helemaal. Ze hadden nog een grapje samen en Wim komt lachend terug en vertelde over de ontmoeting.
Ik moest meteen aan vrienden van Dick en Anda denken heel lang geleden. Die vriend was een echte Pvda fan en was eens naar zo’n congres van de partij in De Haag geweest. Die kon ook zo tussen neus en lippen zeggen:”O.. erg leuk en ik sprak den Uyl nog even…”
Tijdens dit interview op de tv kwam André Rieu, zijn plaatsgenoot, nog in beeld op de avond dat bekend werd dat Leers zou aftreden als burgemeester. Er zou belangenverstrengeling zijn geweest toen hij een vakantiehuis in Bulgarije had gekocht op advies van iemand in de gemeenteraad, die een klein aandeel in dat project had. Hem werd gevraagd wat hij er van vond. André antwoordde:”Ik ben hier in Zurich en weet je wel hoe het vliegveld hier heet? Kloten!”



711963-92fddc6588356801e6cf6299f3ddade0.jpg

711963-e71c2a6a29ba7db809e0b40a1e918993.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Over een feestje ... en jachthonden!

De kamer zat vol bij huize Eggink- Bannink. En zoals dat vaak op een verjaardag gaat… aan de ene kant van de kamer zaten de mannen en aan de andere kant keuvelden de vrouwen. Nou ja keuvelen… het was een drukte van belang. Het leuke van zo’n verjaardag is dat je de zussen van Anneke en de vaste vrienden ook weer eens spreekt. Johan en Wim hadden het makkelijk. Ze konden een pilsje drinken want Joke was onze Bob. De laatste bijzonderheden over hobby’s en sport deden de ronde. Henk is bijzonder actief bij de Jachthondensport. Jullie kennen zijn website vast wel www.fotojacht.nl. Bij veel van de proeven met jachthonden is hij paraat met fototoestel en hòe. Dit keer hadden ze zelf een wedstrijd georganiseerd in Markelo, speciaal voor de Duitse korthaar. Zelf hebben ze al jaren dit soort en hun nieuwste pup Luna belooft veel voor de toekomst. Henk oefent al veel met haar en ze doet het geweldig. Als ze het water in duikt maakt Luna steeds bommetjes. Lekker zo’n enthousiast ding. Het is wat minder dat ie het schilderijtje dat ik ooit van hun Jack Russell Chess maakte te pakken heeft gehad. Ik moet maar zien of die nog weer gespannen kan worden.
Nee….er kwamen al gauw sterke verhalen… of..?
Bij de wedstrijd in Markelo van de Nvdsk – Ned Ver. Duitse Korthaar- zat Henk in de organisatie en Anneke was actief bij de tafel van het secretariaat. Er had zich ook een Belgische dame aangemeld met haar hond. Ze haalde net als de anderen haar papieren en een eend in een zak. Die eend moest straks opgespoord worden door de hond. De dame in kwestie had zich al aangemeld en komt opnieuw voorbij de tafel van Anneke met de eend in de zak. Ze houdt even in en zegt dan:” Ik ga nu even naar het toilet. Mag de hond even hier blijven? Ik doe die eend straks in het water van de toiletpot en ik urineer er even overheen…. Je zult zien… ik win de hoofdprijs”. Anneke en haar mede liggers wisten niet wat ze hoorden en toen de dame even later naar buiten kwam zagen ze dat de eerst droge eend nu kletsnat was. Wat zullen ze gelachen hebben. De wedstrijden begonnen en een poosje later komt de dame weer voorbij in hoerastemming:”Zie je wel,,, het hoogste aantal punten, 78 van de 80”. In haar serie bleek ze inderdaad de beste. Er werd nog lang nagepraat.

ps Deze tactiek werd nog even aangehaald in het verslag van de wedstrijd in Markelo, te vinden op de site van de Nvdsk www.nvdsk.nl

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Omzien naar elkaar...

Het oude tentje heeft de buien van de eerste avond perfect overleefd. Rick sliep droog, maar wel hard, merkte hij op.

Hebben jullie dat nou ook? Wanneer je een paar dagen er op uit trekt en tot rust komt dat je steeds kunt slapen. We hebben beiden al 2 middagdutjes achter de rug. We hoeven onze stoel maar even achterover te zetten en de ogen vallen dicht. Van het harde werken komt het niet. We zijn alleen vanmorgen naar de Antinks gelopen om Riek en Goos gedag te zeggen. Riek was hier in de vijftiger jaren ons meisje voor dag en nacht en heeft altijd erg met ons meegeleefd. Nu is ze al 78. Maar Riek was gevlogen. Ze was gezellig met buurvrouwtje Frija en haar kinderen naar de markt in Rijsen. Dat moet heel bijzonder zijn anders rijd je er niet zo ver voor. Maar Goos was er en zat niet alleen met z’n been op een stoel wegens een nieuwe knie, maar ook op de praatstoel. Z’n melkkoeien heeft hij verkocht en de paar vetweiders en pinken worden ’s morgens en ’s avonds gevoerd door de bedrijfsverzorging. De tuin wordt iedere week bijgehouden door een tuinman en zo kunnen de broer en zus hun oude dag slijten in het nieuw gebouwde huis op de plek van het oudershuis dat nu afgebroken is. Hun broer Henk is verleden jaar overleden en nu zijn ze nog met z'n tweeen. De overbuurvrouw houdt een oogje in het zeil en ook de rest van de buurt. Dat heet toch: omzien naar elkaar.
Gisteravond was het opnieuw een familiegebeuren. Rick was wel naar huis… tja er moet ook nog gewerkt worden.
De verhalen kwamen los toen Ben en Diny en Johan en Joke met ons voor de caravan bij elkaar zaten. Na ieder verhaal kwam steevast de opmerking van Johan: “En dat hoef ie-j niet op de site te zetten.” Jammer, want het was zo lachen dat ik het niet droog hield. “Jao, dat ma-j d’r wel opzetten.” Het werd laat. ... heel laat.
Vanmiddag zijn Diny, Joke en ik wezen shoppen, aangevuld met een terrasje. Dat is ons bijzonder goed bevallen en bij het afscheid klonk het:"Dat doe'w gauw nog es een keer!"
Maar ook deze avond wordt het opnieuw een familiegebeuren, nu in Lochem, want broer Henk is jarig, 59 wordt hij. Dan is de familie Eggink met aanhang compleet.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 19:38 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

H.J en B.J.

Ze hebben wat met elkaar die twee neven, Berend en Rick. Ze waren nog maar heel jong, dat wanneer ze elkaar zagen ze meteen begonnen te lachen. Een stel giebelkonten bij elkaar, noemde ik ze wel. Vaak was dat op De Boomgaard toen pa en mama hier nog de scepter zwaaiden. Samen stonden ze eens te kijken naar het spuitstuk van de giertank toen Mark een hendel uitprobeerde en ze beiden van boven tot onder onder de gier zaten. Rick werd meteen onder de douche gezet en kreeg een natuurlijk veel te groot oud trainingspak van Johan aan en Berend werd achter in de auto afgevoerd naar huis.
Samen gingen ze met ons mee op een vakantie naar Wales en vlogen daarna vanaf Cardif samen naar huis. Ze steunden elkaar toen Rick z'n paspoort niet kon vinden en Berend z'n fotorolletje moest inleveren omdat je bij de douane nu een keer geen foto's mag maken.
Samen gingen ze ook eens naar Fred en Gera in Canada en maakten daar met de auto van Piet, de vader van Fred, een leuk tochtje door de Rockies, waar ze zelfs een paar uur terug moesten rijden omdat Rick z'n portemonnee bij een benzinepomp op een paaltje had laten liggen. Het bleek er nog te zijn. Samen overnachtten ze in Youth Hostels en zwommen ze in de Hot Springs, waar Rick op aandrang van Berend een zwembroek huurde. Ze stuurden een kaartje met als afzender H.J. en B.J.( Hendrik Jan en Berend Jan)
Al een paar jaar nodigen Berend en José Rick uit tussen kerst en oud en nieuw om een paar dagen in Apeldoorn te logeren en met hun gezinnetje op te trekken. In elk geval komen ze een dag in Eefde en Vorden terecht. De laatste keer bezochten ze zelfs samen het Vordense kerkhof om de graven van de opa's en oma's op te zoeken.
Gisteren had Berend op de website gezien dat Rick meekwam naar De Boomgaard en spontaan kwamen ze vanmorgen op de koffie. Tja... soms is er een klik tussen twee mensen die je niet uit kunt leggen. Maar wij vonden het erg gezellig dat ze er waren, Berend en José met Sascha en Olaf.



709199-b0bc8096860692db926d1368a3694b0a.JPG
Rick l. en Berend

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:36 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Een weekendje weg...

In Drente staan de campings aardig vol, lazen we al in de krant, maar toen we op camping de Boomgaard aankwamen konden we onze caravan niet eens vinden. Alle plekken waren bezet. Meteen komt Johan de hoek om:"Ik heb oele caravannetje maor efkes weg'ezet naor een ander plaetsken, want d'r kwammen luu die daor graag bie-j mekare wollen staon. En mergen komt 't er mensen veur dee plaatse en dan kunt jullie weer naost Ton en Joke staon, want dee luu gaot dan weer vot. Ja de zaken gaan goed met de camping, de bouw van het nieuwe onderkomen gaat ook voorspoedig. Begin oktober kunnen ze samen opnieuw beginnen. Nou ja als Joanne thuis is even weer met z'n drieen. Jos en Margo zullen dan beginnen aan hun aanpak van De Boomgaard.
Wanneer we vanuit Emmen de Achterhoek inrijden zegt Wim steevast:"Ie-j mot zeker eerst weer bie-j Ben en Diny an?" "Ieje niet dan?", antwoord ik dan. "Ach ja is ok wel weer gezellig, maor... en dan komen de rederenen waarom hij snel op de camping wil zijn. Dit keer was het 't tentje. Na een soepje en wat boterhammen bewonderen we het nieuwe prieel. Volgens Wouter niet helemaal recht, maar wanneer je er een rambler en clematissen tegenaan zet weet ik zeker dat niemand er niets van ziet. Het was een hele klus, maar dan heb je ook wat.
Even later... net als het gaat regenen zetten we Ricks tentje op de nieuwe plek. Dat oude trouwe tentje, ooit aangeschaft toen Gerhard de leeftijd van Robin had, doet het weer best.
We hebben net de nassi op, Wim zit al achter z'n krantje en Rick zit buiten de caravan z'n shagje te paffen. Het weekend kan beginnen.



708300-f3bbd1ece49474ee9bb8f993ec20ae5c.JPG

708300-390f58a3aa20bc0e855274280fc2d5a5.JPG

708300-1f8b906440cc8e308afd25da7a6363e2.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:47 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Over een badkamer en twee vriendinnen..

Wim tussen de beide vriendinnen.

Zal het er toch van komen? Rick z’n badkamer is aan een opknapbeurt toe. En voor dat soort klussen hebben we een paar heel handige jongens in onze kennissenkring. En ze hebben heel goede ideeën. We hebben nog precies 18 dagen om alles in huis te halen. Wanneer Rick dan vóór de grote trip de laatste nacht bij ons slaapt wordt de badkamer al gesloopt. Heeft die Rick even geluk. Hij zag zich al zonder water zitten en midden in de troep. Dit komt wel erg mooi van pas. Wanneer we eind september uit Canada terug zijn kan hij zo zijn nieuwe badkamer inwijden. Wat een mazzel.
Net hebben we al een nieuw hangend toilet gekocht en straks komt Rick hier en gaan we op jacht naar een inloopdouche, kranen en een badmeubeltje.
Volgende week moet hij zijn tegels uitzoeken en alles wordt in zijn kamer gezet. Die laatste week zal hij zo wel doorkomen.
Zo zijn we nog even druk voor we morgen weer een paar dagen naar camping De Boomgaard verkassen en Rick gaat mee. Ons oude tentje is al gecontroleerd. Rick mag hem weer even opnieuw inwijden.
Deze week is Susans vriendin vanuit Schotland overgekomen. Dat is altijd feest. De hele week doen ze leuke dingen en gisteren waren ze hier. Sally is sinds een paar jaar klassenassistente in het basisonderwijs. Ze was zo zat van haar kantoorbaan dat ze toch deze switch nog gemaakt heeft. Knap hoor!
Na de koffie vertrokken we gedrieën naar Het Goed, het donderdagse uitje van Susan en mij. Ze hebben er heerlijke cappuccino èn tosti’s. Dit keer vonden beide dames iets leuks. Nee… voor mij was er niets dit keer. Echt niet... Ik denk altijd eerst aan Wims advies: Gooi eerst maar eens wat weg voor je iets nieuws koopt. Maar ja… als hij bij de Gamma rondloopt hoor ik zo’n kreet nooit…



707777-97487af8c6700314f9eafae9d5a6b0ff.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 21:44 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De reis van het leven

Nog even terug bij de reis van het leven, het gedicht dat Karin zo indrukwekkend voorlas. Ik vond het ook op internet zelfs met een clip. Door  hierop  te klikken kun je die ook bekijken.
http://www.cvcc.nl/De-trein-van-het-leven.pps#267,20,Dia 20
Het leven is als een treinreis.

Mensen stappen op en mensen stappen af.
Er zijn haltes met een gelukkig weerzien, en haltes met een droevig afscheid.
Als we geboren worden stappen we op de trein, en ontmoeten onze ouders, en denken dat ze de hele reis bij ons zullen blijven.

De realiteit is helaas echter anders.
Ze stappen noodgedwongen af op een station en laten ons alleen achter in de trein, zonder hun gezelschap, liefde en genegenheid

Maar er stappen ook weer andere mensen op. Mensen die voor ons heel belangrijk zullen zijn tijdens de verdere reis.
Het zijn onze broers en zussen, onze vrienden en alle andere mooie mensen die veel van ons gaan houden.

Voor sommigen is de reis een leuk uitstapje
Voor anderen is het helaas een droevige reis met loodzware bagage.
Nog anderen staan steeds klaar om iemand anders in de trein te helpen.

Sommigen laten een grote heimwee achter.….
Anderen stappen in en snel daarna weer uit en geven ons enkel maar de tijd om hen vluchtig te ontmoeten.

Soms zijn we verrast dat sommige medereizigers waarvan we houden in een ander rijtuig gaan zitten en ons alleen verder laten reizen.
Natuurlijk houdt niemand ons tegen om hen in het ander rijtuig te gaan opzoeken.
Soms kunnen we echter niet meer naast hen gaan zitten, omdat die plaats al is ingenomen door een ander.

Dat is niet erg, zo is de reis nu eenmaal; vol dromen en verrassingen, vol van ontmoeten en afscheid nemen, meevallers en ontgoochelingen....

Maar bedenk wel……..er is geen terugreis.
Dus laat ons de reis zo aangenaam mogelijk maken, we reizen tenslotte maar één keer.
Laten we proberen onze reisgenoten te begrijpen, en laten we zoeken naar de mooiste kanten van elk van hen

Weet dat er op elk moment van de reis een van onze reisgenoten ons begrip nodig kan hebben.
Ook wij zelf kunnen op een bepaald moment behoefte hebben aan iemand die ons begrijpt.

Het grote mysterie van de reis is dat we niet weten wanneer we zullen moeten uitstappen.
We weten ook niet wanneer onze reisgenoten zullen uitstappen.
Zelfs niet degene die pal naast ons zit.

Ikzelf, ik denk dat ik heel droevig zal zijn als ik moet uitstappen. Ik ben er zelfs zeker van.
Het afscheid nemen van alle lieve mensen die ik ontmoet heb in de trein, hen achterlaten,zal zeer pijnlijk zijn.

Maar ik ben er zeker van dat ook ik ooit zal aankomen op het Centraal Station, en dat ik iedereen daar weer terug zal zien, met veel meer bagage dan waarmee ze vertrokken waren.
Ik zal gelukkig zijn dat ook ik hen meer bagage bezorgd heb.

Lieve vrienden, laat ons er een mooie reis van maken!
Laat ons ervoor zorgen dat we mooie herinneringen achterlaten op het moment dat we uitstappen.

Aan allen die in mijn trein zitten wens ik:
Een hele mooie reis,
Geniet er van!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 10:04 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten