Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Hoogspanningskabel... riolering.... wegverdubbeling....?

Precies op het punt waar de lijn, die de hoogspanningskabel voorstelt, een scherpe bocht schuin naar beneden maakt, is ons grondstuk.

Wanneer gaan jullie verhuizen”, vroeg iemand me pas. Ik had me vorig jaar eens iets laten ontvallen. Telkens wanneer er lichamelijke mankementen optreden doe ik wel eens een uitspraak. Wim zag het onderhouden van huis en haard- lees: sloot en weiland- niet meer zitten en wanneer er bij mij stramme benen, hoofdpijn of blaasontsteking op komt zetten…. zeg je wel eens wat.
De wegverdubbeling laat in elk geval nog lang op zich wachten of komt er helemaal niet. De riolering die er allang had moeten liggen heeft blijkbaar ook geen haast meer. En nu kregen we ineens bericht dat er een hoogspanningskabel over ons terrein ingegraven zal worden. Op de eerste tekening zou die door de voortuin komen en als je weet dat het kabelleggen 25 meter werkbreedte nodig heeft dan kun je je misschien voorstellen dat ik gauw in de telefoon klom. Een week later kwam er een rentmeester uitleg geven. Hij had al weer een nieuwere tekening bij zich die aangaf dat de kabel voor in de wei binnenkomt en dan naar achteren richting Bargerweg en verderop naar een verdeelstation bij Klazienaveen gaat lopen. Vanavond is Wim met buurman Jans naar Klazienaveen naar restaurant Hoff waar verdere uitleg gegeven zal worden.
Ook is er iemand van de gemeente op ons verzoek naar de sloten wezen kijken. Tot Wims opluchting is de sloot van de gemeente en dus ook het onderhoud. Vóór de kerst zal die nog schoongemaakt worden. Alleen de bomen blijven staan. Dat was Wim zo’n pak van z’n hart dat hij niet meer over verhuizen praat. Dat stellen we dus nog even uit! Waar krijg je dit uitzicht en zeg nou zelf…. Ons huis is toch eigenlijk niet groter dan een bejaardenwoning?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Een informatieve avond

foto: door de inzet met de baby kun je zien dat dat de voorkant van de vrouw is. Het derde plaatje toonde de onderkant van het bekken van de vrouw. Wel informatief vanzelf, maar toch maar niet hier. Ha!

De avond met de vrouwengroep van Passage Zuidbarge –Rietlanden was bijzonder zinvol. Een fysiotherapeute uit Sleen kwam met een collega vertellen en adviseren over (in) continentie. En wanneer je met een vrouwengroep bent van boven de 45 kunnen er velen over meepraten. Na de uitleg over stressincontinentie en aandrangincontinentie en het je laten voelen van verschillende lichaamsdelen—nee daar hoef je niet om te lachen- leerden de beide dames ons de goede toiletregels. Nooit zo bij nagedacht natuurlijk hoe je zit. Laat nou toch een seniorentoilet niet goed zijn. Dan zit je te hoog.
Nou hier komen die regels dan:

- Neem rustig de tijd om naar het toilet te gaan
- Zitten met een holle rug bij het plassen, bekken voorover gekanteld, voeten gesteund, -beenspieren ontspannen.
- Onderbreek het plassen niet! Dit geeft kans op rest-urine omdat de blaas niet volledig leeg is met kans op blaasontsteking.
- Ter controle of de blaas leeg is het bekken een paar keer voor- en achterover kantelen.
- Pas als de blaas leeg is even napersen tijdens de uitademing, dus met weinig perskracht.
Na het plassen de bekkenbodemspieren goed aanspannen om de blaas goed af te sluiten.

Weten jullie ook waarom een man niet zo gauw last heeft van blaasontsteking? Juist…. Omdat die een ± 20 cm langere plasbuis heeft! Ha! En dat die ook bekkenbodemspieren heeft?
O... was dat al bekend?

Toen ik thuis kwam moest ik het natuurlijk meteen uitproberen. Ik heb ook geregeld een blaasontsteking en moet rennen om op tijd bij de wc te zijn.
Moeder van der Kolk moest vroeger ook vaak het laatste stukje op een draf lopen wanneer ze van hun zondagse wandeling door Molecaten thuis kwamen. De kreet :”Zet mien alle deuren lös”, werd een bekende uitdrukking die binnen de familie nog wel eens gebruikt wordt.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Een rondje

Rick z'n nieuwe bank

Zondag deden we een rondje langs de kinderen. We zijn wel niet zo lang weggeweest…maar toch.
Maar eerst beginnen we bij Tim. Tim is de middelste van de drie jongens bij onze buren Alle en Anja. En… Tim wordt drie! Hij moet nog wennen aan het begrip Jarig zijn. Hij heeft een leuk kuifje waar hij trots op is en als ik hem de feesthoed wil opzetten met happy birthday gaat dat mooi niet door. Nee nee .. en hij wijst op z’n rechtopstaand kuifje. Maar de autootjes die we meebrachten die je weg kan laten schieten door op een knop te drukken vindt hij prachtig.
Bij Gerhard en Judith drinken we even later koffie, bij Rick moet er nog iets aan de nieuwe bank gedaan worden. Samen werken vader en zoon er aan. De oude bank heeft hij in z’n eentje naar boven geschoven. Niet te geloven. Die Rick… hij is beresterk met z’n rechterarm. Ik vraag hem nog :”Kwam er niet bij jou een dubbele knup uit toen het je niet meteen lukte”? “ Nee”… zei hij… “het ging best gemakkelijk. Ik heb eerst de doorgang gemeten: 83 cm en ik kon hem zo tussen de steunstangen naar boven schuiven”.
Hij overziet met trots z’n nieuwe spullen: nieuw bed, nieuwe bureaustoel, nieuwe bank met chaise longue. “Als ik nu ziek wordt ga ik in de slaapzak- ook nieuw- hier op de bank liggen”.
Wanneer ik hem even later voorstel om samen nog eens Emmen in te gaan om naar een nieuwe trui te kijken is het meteen:”Ik koop geen kleren, ik heb genoeg geld uitgegeven”. Over zijn financiën hoeven we ons geen zorgen te maken!
Even later zitten we bij Mark en Jennifer aan de gezellige grote keukentafel. We hebben de nieuwe ruimte al bekeken die ontstaan is door de muur tussen de voormalige wachtkamer en – spreekkamer weg te breken. Wat is er al een werk verzet en wat is het mooi geworden. Tja… mompelt Jennifer,,, dit is het laatste….jammer. Dan zijn we helemaal klaar. Ik vind het zo leuk om te doen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 20:21 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Een heel klein pakketje.....

Ben in aktie bij de oude cathedral in Dunkerk.

Ik ken veel vlugge mensen maar onze zwager Ben breekt alle records. Tijdens ons tripje had hij alle tijd om de nieuwe indrukken van de reis en onze wederwaardigheden te filmen. Wim nam immers het links rijden op zich. Tijdens onze laatste avond hebben we alles wat hij opgenomen heeft al een keer gezien. Ben zou er nu een mooi geheel van maken door te knippen en te plakken- voor de kenner een bekende uitdrukking- Daarna zou hij er muziek onder te zetten op bepaalde stukken èn hier en daar verduidelijkende tekst.
Gistermorgen bracht de TNT een heel klein pakketje… de dvd van onze 5 daagse Schotlandtrip.
Toen Wim tegen de avond terug was van de opnames voor een nieuwe cd van Valerius zijn we er meteen voor gaan zitten. Zó mooi met het lied Fare well van het Scheldeloodsenkoor aan het begin. Marjan had die laatst toen we bij hen in Vlissingen waren even voor ons gebrand. Haar vader was indertijd één van de oprichters van dat shantykoor. Dat Fare well hoort ook echt bij het vertrek met de boot vanuit Ijmuiden. Natuurlijk beginnen bij de komst aan de Schotse grens net de doedelzakken te spelen. Bij het Schotse landschap heeft hij mooie passende klassieke muziek gezocht en natuurlijk aan het einde bij de terugreis het nummer Sailing Home… ja eveneens van het Scheldeloodsenkoor. De bijgevoegde tekst gaf weer waar we waren. Wat een prachtige herinnering. Bedankt Ben!

I know a lot of quick people, but our brother in law Ben beats the record. During our little trip he had enough time to film all impressions of the journey. Wim did the driving on the left side of the road, didn’t he? On our last evening together we’ve seen all filmed pieces. Ben would make a nice dvd by cutting and fixing. Then he would join the music on some parts and a few sentences with text.
Yesterday morning the postman brought us that very small packet… the dvd of our 5 days trip to Scotland.
When Wim came home in the afternoon, after the recording for the coming cd of his mens choir Valerius, we sat down and enjoyed the Scotland trip again. So beautiful.... at the beginning that song Fare well, sung by the Schelde pilot choir ( also shanty songs). It really belongs to that part of leaving by boat from IJmuiden to Newcastle. Of course when we entered Scotland you could hear the bagpipes. And when it showed the landscape of the Highlands you hear nice classical music. Of course when we were on our way back…. Yes again that Schelde pilot choir with the song Sailing Home.. The added text told us where and what it was. Our 450 years old Inn, a few tearooms, churches, sheep and that marvellous landscape. What a splendid memory. Thank you Ben!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 09:00 Reageer op dit bericht Stuur door

The Lost Gallery

Village at the east coast of Scotland
painted by Rowena Laing

In Aberfeldy bezoeken Diny en ik een Gallery. Er hangen echt mooie schilderijen. Er zijn er zelfs een paar waarvan Diny zegt:”Die zol Ben ok mooi vinnen”. Dat waren de wat oudere realistische schilderijen. Wim doet intussen zijn namiddagse nap even in de auto en Ben gaat er op uit met zijn camera om nog wat mooie plaatjes te schieten van de omgeving.
Intussen kan ik het niet laten. Er worden ook mooie ansichtkaarten verkocht en ik ontdek er een paar van mijn favoriete Schotse schilderes Rowena Laing. Zij is in dit deel van Schotland geboren, in Abroath, en schildert wel echt over Schotland maar op een abstracte manier. Vaak zijn er Suffolkschapen, de kustlijn of Schotse huizen te herkennen.
Een aantal jaren geleden was ik met Wim èn caravan wat meer naar het noordoosten en was erg benieuwd naar de Lost Gallery. Vanuit Huntley hebben we meer dan een uur gereden in de middle of nowhere, over een vreselijke hobbelige zandweg dwars door een bos, soms steil naar boven en dan weer naar beneden. Maar we vonden het. De vrouw van het artisten echtpaar dat de gallery runde wist wat we er voor over hadden gehad en kwam met een paar mokken warme thee. Wim is eigenlijk niet zo van de galleries, maar deze vond hij echt de moeite waard. Diezelfde middag gingen we naar het Transport museum in Huntley. Ook mooi! Ach ja… je moet af en toe een tegenprestatie leveren. Het bezoek eindigde met een ritje in een oude jeep uit de oorlog en die veteraan reed zo knetters hard dat ik wel het een en ander uitgekraamd heb en verstijfd in de stoel zat. Hij deed het er om. Dat was me het dagje wel.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:59 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Oma Vera

Kijk maar... dit is Eppe, lijkt Sascha te zeggen. Ben en Diny met hun kleinkinderen Sascha en Olaf. Als je je afvraagt waarom Olaf de andere kant op kijkt.... die is al geboeid door de tv.

Look... this is Eppe, it seems Sascha would like to say. Ben and Diny with both grandchildren Sascha and Olaf.

Die avond gaan gezellig met Ben en Diny “kraomschudden” bij Berend en José die, na hun kennismaking met Schotland en vooral met elkaar, nu al een tijd samen zijn en net hun tweede baby hebben. Olaf is een prachtig knulletje en Sascha begint er nu aan te wennen dat de aandacht verdeeld moet worden. Diny wordt door Sascha oma Vera genoemd vanwege het paard Vera. Samen brengen we haar naar bed en laten het jonge gezin weer alleen en wensen ze heel veel geluk.
Die avond beleven we onze –te- korte Schotlandtrip nog een keer door de videobeelden te bekijken die Ben opgenomen heeft. De taken waren verdeeld. Wim nam het rijden op zich en Ben wierp zich met enthousiasme op als cameraman. En wij… Diny en ik…genoten van alles en leverden commentaar.
De volgende dag gaan we op huis aan mèt caravan. We drinken koffie bij Johan en Joke en bespreken alvast een plekje op de camping voor volgend jaar. Het wordt dan wel ná Pinksteren want met Hemelvaart en Pinksteren 2010 is het al volle bak op Camping De Boomgaard.

This last evening we went together with Ben and Diny to Apeldoorn to visit Berend and José who just had got their second baby Olaf. It’s a lovely little boy. Diny is called as oma Vera by Sascha, because of their horse Vera. We wish the young family good luck together.
Later on at Ben and Diny’s home we have a look at the video Ben made from our short Scotland trip. The tasks were divided. Wim was the driver, Ben the camera man and we… Diny and I enjoyed it all, we were the backseat drivers which us did remember Berdena when she was here with Curtis and the three of us as the Eggink sisters were sitting at the backseat when we drove to the concert of Valerius in the old church in Emmen .

Next day Wim and I had a nice cup of coffee with Johan and Joke and took our caravan with us to go home. The last 3,5 month it was standing at the campsite, so we could go there when we wanted. But at first we booked again for next year on camping De Boomgaard and just as Johan always says: You know you are welcome all the time, but please after the Whit week. At Ascension and Whitsun week in 2010 Camping De Boomgaard is already fully booked. So we are happy for them.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

We made a mistake...

De grens met Scotland.

Na het ontbijt met uitzicht op de River Tay is het weer zover... we gaan richting the King of Scandanavia die in Newcastle op ons ligt te wachten. Toen Berend en José aan het begin van hun relatie een midweekje aan het Rannoch Loch doorbrachten hadden ze de boot op een haar na gemist. We nemen nu maar de snelste route. "Dan bunt dee dames achterin ok gerust", zegt Ben. De snelweg langs de kust is ook de moeite waard en ruim op tijd zijn we bij de haven. Op het laatste moment nemen we nog de Tyne tunnel wat niet de bedoeling was, maar een meneer bij de benzinepomp wijst ons vriendelijk de weg terug wéér door die tunnel. "We made a mistake", roepen we als we aan het eind van de tunnel weer zouden moeten betalen en mogen zo doorrijden.
Opnieuw hebben we geluk met het weer tijdens de overtocht. Lekker rustig. Dat ontbijt aan boord mag er ook zijn. We hoeven de eerste dag niets meer.


472064-9ad7e637747bbb199d37ecb2bfb5de13.jpg
Nog steeds veel schapen....

472064-8169e65e88f8def40b56ee417ca5c6fa.jpg

Bij de receptie van het Kenmore Hotel brandde steeds de open haard. Daar maken we dankbaar gebruik van.
De Noord Spaanse receptioniste wil best even een foto van ons vieren maken. Al het jonge personeel is internationaal: Frankrijk, Letland, Polen en Spanje. Alexandersk vertelt tijdens het bedienen bij het diner over de reis per touringcar vanuit Letland naar Schotland.

At the reception of our hotel there always was an open fire. We loved it to sit there for a moment.
Almost all of the young staff was international: France, Polen, Spain and Letland. Alexandersk, our waiter at dinner, told us about his voyage by touringcar all the way from Letland to London and then to Scotland. The lovely receptoniste came from the north of Spain.



472064-cfcef08801f48052257fc44b37cbdee5.jpg
Op de terugweg nemen we de route langs de kust, de A1.

472064-f84606d946a3346185e10710ef4b258e.jpg
De grens  Engeland- Schotland ter hoogte van Northumberland
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 18:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Over de Yew Tree, Glen Lyon en heel veel schapen

De eeuwenoude Yew Tree

Niet gek hoor om je een paar dagen in de watten te laten leggen. Bij het knappend haardvuur in de ontvangsthal van dit eeuwenoude Hotel Kenmore bespreken we telkens de plannen van de dag en 's avonds besluiten we op de kamer van Ben en Diny de wederwaardigheden met een drankje... je weet wel die Bailey's en Ballantine. De deuren zijn zo laag dat Wim even z'n hoofd moet buigen om zonder "een bult op de kop" binnen te komen. De trap is ongelijk, de ene tree is dikker dan de ander.
We wanen ons in een tijd van eeuwen terug. De raad van de waardin van de Inn in Kinross hebben we opgevolgd en het dal van de Glenn Lyon doorgereden tot aan de gezellige tearoom. Op de terugweg stoppen we bij die 5000 jaar oude Yew Tree in Fortingal. Het blijkt een taxus te zijn waarvan al heel wat stukken hout verwijderd zijn aan de binnenkant. Ben ontdekt nog dat Pontius Pilatus hier geboren zou zijn. Zover zijn de Romeinen dus doorgedrongen.We zoeken de Queen's view nog op. Koningin Victoria kon hier maar niet genoeg van krijgen. We zien hier en daar een statig landgoed, maar op de plek zelf een soort nederzetting van stacaravans. De plek is dus bij meer mensen geliefd. Aberfeldy is ook een aardige plaats en we bezoeken de Water Mill, nu een boekhandel/ annex tearoom. ook nooit weg. Diny en ik gaan dan even alleen shoppen en bezoeken een Gallery.
Die avond zitten we wat beduusd aan tafel over zoveel moois. Ik denk dat Ben en Diny nu wel begrijpen waarom wij van die standvastige Schotlandgangers zijn. maar Schotland in de herfst hadden wij ook nog nooit gezien. Dit bijzondere land van natuur, schapen en historie.



470726-08dc539f43ede9f30da28469917e1d3b.jpg
Het postkantoortje tegenover het hotel

470726-39d9af6fb419fe9ee8825676d44185c8.jpg
De achterkant van Hotel Kenmore aan de Tay

470726-52f744baa91831bd50290ed283de9e28.jpg
Ann het eind van de single track troad in de Glen Lyon een gezellige tea room.

470726-8d8b686cbb7e9ac9fbf6d054b438640c.jpg
Een Schotse farm

470726-ded02e5f0a4f338dc3cad607f4d25cb7.jpg
Schapen...

470726-1f0b7c466d4d107e0ef0ef88b69e3b66.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:43 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Een groet uit Schotland

Aan de thee.

Hier zijn we dan in een prachige omgeving van het Kenmore Hotel aan het Loch Tay. Wat kun je veel meemaken in een paar dagen. We hebben een rustige overtocht gehad. Voor alle zekerheid hebben we alle vier een reistabletje genomen en het smeerseltje van Diny op de slapen. Gisteren was het een prachtige dag. Onderweg maakten we regelmatig een stop voor een awfully nice cup of tea or coffee met iets erbij natuurlijk. We doorkruisten Nothumberland, stopten nog even bij de grens met Schotland om van het uitzicht te genieten. Ben en Diny hebben in hun leven al heel wat gezien, maar zijn erg onder de indruk van dit prachtige land in de herfst. Ben had gelezen dat er in Dunkeld zo'n mooie oude kerk is en daar moesten we vanzelf ook even kijken. inderdaad: de kerk in de mooiste entourage van Schotland werd het genoemd. En zo was het. Een prachtig aangelegd park met oude bomen aan de Tay. Diny en ik ontdekten natuurlijk nog een Craftfair en kochten een omslagsjaal. Je moet er toch iets aan overhouden?
Onderweg in Kinross gingen we een soort pub in en kregen heel wat adviezen om in de omgeving naar de oudste boom, a Yew Tree te gaan kijken en de Glen Lyon op te gaan via de single track. Ze meldde al dat we in het oudste hotel van Schotland zouden verblijven aan het Loch Tay. En ook dat klopte. Werkelijk een mooi oud origineel gebleven hotel. Wim wilde gisteravond het raam opschuiven, maar hield al bijna een los raam in z'n handen. Het kon nog gered worden. Ben was ook al ongelukkig met een handdoekhanger die hij ineens op onverklaarbare wijze los in de handen hield, maar de schade valt mee. Na een heerlijk diner gingen we op de kamer van Ben en Diny aan de Ballantine en de Bailey's. We hebben dus prima geslapen.
En vandaag...? Het regent lichtjes en we maken plannen om over een kwartiertje de omgeving te gaan verkennen. We wensen jullie allemaal vanuit een indrukwekkend mooi Schotland een fijne dag en tot ziens!



470338-96aaa45040845ff4e5c4c1303633b1ad.jpg
Resten van bewoning in Northumberland van 1800 jaar geleden

470338-415ccb7bac1a0661db4fb3b4801f4428.jpg
Bij ons zouden we het een chauffeeurscafé noemen

470338-6bbd4f1d2f54b17660e2e6d674f0a177.jpg
De oude kerk in Dunkeld

470338-6d63e0c10cd6f26ffe4c459afb3a6e39.jpg
De binnenkant van de kerk in Dunkeld

470338-94eb99673c3fd5c34577c99d775f449a.jpg
Ben en Diny voor ons hotel. Wim kijkt toe.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:16 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Ik mag het vast niet nog een keer...

 

Daar zit ik dan… te wachten tot Ben en Niesje arriveren.

Wim is met een deel van Valerius naar Bedum om met een groter koor te zingen. Hij heeft deze week nog een splinternieuw zwart overhemd gekocht voor de outfit van dit koor. Hij trok hem vanmiddag  aan bij z’n zwarte pak van Valerius……? Wisten jullie dat er verschillende kleuren zwart zijn. Ik denk dat het in de verte niet opvalt.

We zijn allebei deze week naar de kapper geweest. Toen Wim terug kwam zei hij lachend:”Je kunt zo aan de slag bij de kapper”. Maar niet heus. Ik had hem in de vakantie bijgeknipt, maar Wim heeft zulk steil en dicht ingeplant haar dat het nog niet zo eenvoudig bleek met m’n kleine scherpe schaar. Nee, de kapper heeft hem laten zien dat er behoorlijk in z’n haardos gehapt was en heeft z’n kapsel aan de kortste lengte aangepast.  Ik mag het vast niet nog een keer….

Ons koffertje en een rugzak zijn bijna gepakt en ik kom jullie even gedag zeggen, want ik neem de laptop niet mee. Ook even schrijfvakantie…? Ik zal het nog missen. Maar ik beloof jullie: Ik ga steekwoorden opschrijven en als we donderdag weer terug zijn….kan ik je melden hoe hard het stormde op de Noordzee. Ik heb al twee doosjes tabletten tegen reisziekte gekocht en Diny  een smeerseltje bij ETOS. Dat moet je op je slapen smeren… mag net zo vaak als je wilt. We gaan met de boot naar Newcastle en vandaar met de auto naar Hotel Kenmore aan het Loch Tay. Het is verder dan ik dacht, maar dan zit je ook in de Highlands.

Voor iedereen die ook Vakantie heeft… veel plezier. En voor degene die de economie draaiende moet houden: Werk ze… ook met plezier!

 

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten