Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Aanvraag bij de Gemeente

30 jaar heeft Kasteel Vorden dienst gedaan als gemeentehuis van Vorden. Nu is Vorden opgegaan in de grote gemeente Bronckhorst en ik geloof dat het nieuwe grote gemeentehuis in Hengelo G. komt te staan.




Aanvraag bij de gemeente

Zo meneer, waarmee kan ik u helpen?

Jao, kiek, ’t zit zo, ik wol zo graag een schuurken bouwen.
Ach meneer, voor schuurtjes moet u bij Bouwvergunningen zijn.

En waor mo-k dan weane?
Die gang in en dan de tweede deur rechts.

Hier bun-k al weer terugge; d’r was gien mense.
Ik zal even voor u bellen, ogenblikje. Heeft u nog een momentje?

Jao, momenteel he-k nog wel efkes tied.
Ik denk dat de ambtenaar in bespreking is.

D’r stonnen d’r wel een paar koffie te drink’n.
Ogenblik, kunt u nog wel een momentje missen?

Duurt ’t nog lange dan? ‘k Hebbe niet de hele dag de tied.
Ga even voor u kijken. Moment. Ben zo terug.

Dat he-j net ok al ezeg. Kan-k oe den anvraog niet geven?
Ik hoor net dat de ambtenaar even weggeroepen is.

En wat noe dan? Mo-k mergen weerkomm’n zeker?
Nee, ik ga even vragen of ik u ook mag helpen. Momentje.

He-j meschien ’n momentje? Loop ik efkes naor buten.
Ah, daar bent u weer. Was u de aanvraag vergeten?

Nee, ik hebbe buten één momentje deepe ezuch, één momentje evleukt en as ik noe dan één moment achter uut de keale praote, is ’t zo veur mekare.

Vrij vertaald in het Achterhoeks… uit Liemerse Dialogen van Geert Roelofs

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door hetty om 16:40 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Amerika...Amerika..

Oma hier nog achter haar rollator die ze in december pas kreeg.

Zondag---Vandaag gaan we naar oma van der Kolk. Ze wordt nu toch wat minder. De dokter is bij haar geweest en constateert een vorm van hartfalen. Ze loopt bijna niet meer want ze is meteen buiten adem. Het stukje van haar stoel naar de rolstoel in de gang is al te veel. En net nu ze pas haar eigen rollator kreeg.
“Dokter bij me geweest? Ik weet nergens meer van. Ik wil het ook niet weten”, is haar reactie als we er naar vragen. Het korte geheugen is niet veel meer. Maar we zingen er wat af. Ze houdt je hand stevig vast en samen zingen we van Hoeperdepoep zat op de stoep. Wanneer Henry en Tonny ter sprake komen omdat die nu op golfvakantie in Amerika zijn, begint ze “Amerika… Amerika… Drie maal in de rondte van je hopsasa”.
Nee oma van der Kolk is nog steeds opgeruimd.
Vanmorgen hebben we eerst de twee logées in Sleen afgeleverd plus de beide honden. Daarna halen we Rick op. Die gaat regelmatig mee naar z'n oma van der Kolk.
"Waor gaot jullie straks naor toe?", vraagt oma keer op keer. Als we zeggen dat we naar Ben en Nies gaan, is ze tevreden. Veel keus hebben we niet meer nu Henry en Tonny zich in Canada gevestigd hebben.
Bij Nies vallen we met de neus in de boter, oftewel de zuurkoolschotel. Heerlijk!
Wanneer we weer in Sleen aankomen zien we Robin en Mark druk in de weer met een kloofmachine. Die twee zijn het weer helemaal eens. En Mark, Jennifer en Eva zitten er voorlopig weer warmpjes bij!
Nu is het avond en we zitten aan de Kuifmees. Gerhard en Judith zijn dansen en Robin maakt zich klaar om naar bed te gaan.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 10:01 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Lammerentijd in Exloo

zaterdag---“Wat gaan we doen vandaag”, vraagt Eva vanmorgen. Wat zou je willen? We overdenken de musea in de buurt. Robin komt vandaag ook en eigenlijk zouden we nog eens naar Ellert en Brammert, een leuk openluchtmuseum in Schoonoord. Jammer..., die is gesloten tot 1 april. Dan komt het Veenpark in aanmerking. Pas zijn Mark en Jennifer er nog op “Spokentocht” geweest met het bedrijf waar Jennifer werkt en dat was erg goed bevallen. Wanneer Robin klaar is met voetballen halen we die op en gaan meteen door naar Barger compascuüm. Tot onze grote verbazing èn teleurstelling is het Veenpark ook dicht. En het is nèt zulk mooi weer om buiten te zijn. We rijden nu naar het noorden. Misschien is het Drouwenerzand een optie, maar wanneer we in Exloo aankomen bedenken we dat die waarschijnlijk ook dicht zal zijn. Ineens zie ik wat bewegen bij de Schaapskooi in Exloo. “Stop..stop!”, roep ik. "Wat nou dan?”, zegt Wim. “Schapen, zie je die dan niet”. “We blijven hier, gaan even kijken, gaan naar dat leuke winkeltje en kijken hier gewoon wat rond”. En zo gebeurt het. Buiten bij de Schaapskooi zijn de schapen net terug van de hei en we zien met verbazing dat er net een lammetje geboren is dat door de moeder afgelikt wordt, in de benen komt en al gaat zoeken naar een speen. De herder pakt het lam, houdt het de moeder voor en brengt ze zo samen naar binnen. Scott de bordercollie houdt alles goed in de gaten. De oohh’s en aahh’s zijn niet van de lucht want daar zien we net als gisteren aan het Wad allemaal kraamhokken met ooien met hun pas geboren lammeren, hier geen Swifters, maar allemaal Drentse heideschapen in alle denkbare kleuren. Dan kijken we naar de grote stal met hooiruiven waar de rest van de schapen met hun iets oudere lammeren rondlopen en vrolijk huppelen. De lammeren zijn allemaal jonger dan 14 dagen, want ze hebben er voor gezorgd dat het aflammeren in een paar weken achter de rug is. Het is een prachtig gezicht al die loslopende schapen met lammeren in een ruime stal. Het is een geblaat van belang. Het lijkt een wonder dat al die lammeren juist hun eigen moeder feilloos terugvinden. Dat is het verschil met een schapenfarm waar het om de opbrengst gaat. De verzorging gaat met evenveel liefde, maar hier wordt de kudde gehouden om de hei af te grazen èn om toeristen te lokken, die graag zien hoe hier vroeger geleefd werd. Zo te zien werken hier ook heel wat vrijwilligers.
Het winkeltje De Duizendpoot is vol met leuke dingen en natuurlijk vinden Robin en Eva iets van hun gading. Heel tevreden gaan we weer richting Emmen en na de lekkerste patat van Nederland in de Bikbar gaan we op huis aan.


274024-55ea8580aed2521dbf361df0e8a5eee0.jpg
De herder bregt het lam naar binnen en lokt meteen de moeder mee

274024-c2f8abc648df9ca7ca8f4d4d12071c55.jpg
Leuk al die lammetjes.

Gezellig allemaal bij elkaar.
Bij de Drentse heideschapen worden meest eenlingen geboren, maar dit jaar waren er veel tweelingen bij. Aan de fles hoeven alleen de lammeren als de moeder ze verstoot of overlijdt. De bevallingen verlopen gemakkelijk, vertelde de vrouw van de herder vorig jaar. "Even ppffft en het is er al", zei ze... terwijl ze een beweging naar opzij maakte met haar achterste
.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 18:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Een dagje uit

vrijdag 7 maart--Vandaag gaan we Willem Seldenthuis ophalen bij het revalidatiecentrum Beatrixoord in Haren. Hij mag het weekend steeds naar huis. Dan zijn er toch geen therapieën.
Waarom maken we er geen dagje uit van? Het is immers lammerentijd en bij de familie Knol en Gast is het spitsuur.
Eigenlijk durf ik er niet naar toe want wanneer ik lammetjes zie wordt ik gegarandeerd besprongen door dat gevoel van oohhhh ik wil er ook weer een paar!. Wim heeft alle nadelen al heel wat keren opgenoemd…… weet ik wel… schuurraam kapot, nest maken, natte wei, je kunt geen kant meer op met lammeren, de zere bekjes ziekte…, zitten Ben en Nies deze zomer weer met schapen. Ach … kan allemaal wel waar wezen, maar…
“Zullen we dan maar naar Ikea gaan”, stel ik Wim voor, wat als ik die lammeren weer zie…
Wim zit daar niet mee. Toch bel ik Jannie op en we zijn ondanks de drukte van harte welkom. Ik gooi gauw toch nog een doos achter in en een dekentje… “Wat kijk je weer slim”… Wim heeft me altijd door.
Natuurlijk heb ik m’n nieuwe fototoestelletje bij me en na een lange tocht over het vlakke Noord-Groningse land komen we aan op Emmaweg 64a. Dit keer hebben we meteen de goede afslag en hoeven we niet opnieuw kennis te maken met die vette grijze Groninger klei waar we de vorige keer met de auto in vast bleven zitten en waar we de doeken die we voor de lammeren hadden meegebracht onder de wielen legden en die we helemaal in de kleur van de klei achterlieten.
Het was een mooi weerzien. We hebben alles gezien van dit mooie familiebedrijf, opgezet door Siebrand en Jannie en waar nu ook Gerko , zus Corrie en zwager Klaas volop in het bedrijf meewerken. Zelfs Amanda de vriendin van boer Gerko, je weet wel, besteedt haar vrije dagen tussen de lammeren. Schuren vol schapen die moeten lammeren of net gelammerd hebben en in kleine hokken met hun pas geboren kroost zitten. Het allermooiste zijn de hokken met lammeren van een drieling. Swifters krijgen die nogal eens. Er wordt dan één lam weggehaald en gaat in een lammerenhok aan de lammerbar. Daar leren ze drinken aan speentjes die verbonden zijn met die lammerbar. Doen ze het goed… krijgen ze een streep op de rug en gaan in het hok ernaast. Daar kunnen ze zelfstandig aan de spenen drinken. Jannie gaat ook tussen de hokken door met een flesje en geeft hier en daar een lam wat bijvoeding. “Hoe weet je nou welk lam dat nodig heeft?”, vraag ik. “Dat doen we met rode strikjes aan het hek”, legt Jannie uit.
Het is geweldig om weer mee te maken, maar ik vind ineens dat deze lammeren het prima hebben zo met z’n allen lekker warm bij elkaar en ineens is die drang om ze zelf te hebben al veel minder. “Ik wilde dat we dichterbij woonden dan kwam ik jullie meehelpen”, vertel ik Jannie en Corrie.
Wat later zit Willem op ons te wachten in de hal van Beatrixoord. Moe van alles. Een dag met tegenstellingen.


273027-c0af412a6b38a218540fec9be33bf72e.jpg
Noord Groningen, achter de tweede dijk helemaal aan het Wad, ligt de schapenboerderij van de familie Knol

273027-c14e5992a247d44e7df8c083408a76f3.jpg
De lammeren van een drieling. Er wordt er één van met de lammerenbar grootgebracht. De linker twee zuigen al aan de speen die in de wand zit.

273027-2cfa158fa502b394443e9f3386238f57.jpg
De lammerenbar. Telkens wordt er automatisch een halve liter melk aangemaakt die warmgehouden wordt en door de slangetjes naar de spenen in de wand van het lammerenhok zitten

273027-0e02f49285c8c50cdf49d4678e59d2ef.jpg
Jannie en Amanda houden de lammeren eerst goed met hun bekje aan een speen tot ze uit zichzelf gaan drinken.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door hetty om 18:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Opoe Berendina Eggink

Nee Diny had gelijk. Deze Harry blijkt inderdaad een zoon van Jozien uit De Steeg en Dolf te zijn. Hij meldde zich opnieuw en nu met wat duidelijker informatie. Wie zou gedacht hebben dat Johanna Hendrika Eggink onze tante Heintje zou zijn, één van de laatsten der Mohicanen van het Egginksgezin, bijna 100 jaar oud. Hij gaf meteen het mailadres van moeder Jozien en stuurde zo’n prachtige foto van opoe Eggink zoals ik die nog nooit gehad heb. Die hand bij dat hondje.....! Ik geloof dat ik van beide kanten in de familie erfelijk belast ben wat dieren betreft. Het zou Tilly kunnen zijn. Ze hadden vaak een Tilly. De laatste hond van tante Jantje heette echter niet zo. Toen die een aantal jaren terug overleed vroeg ik tante Jantje of ze weer een hond wilde. “Nee”, zei ze… “dat kan ik een hond niet aandoen wanneer ik er straks niet meer ben.” Ik heb haar aangeboden om in dat geval voor haar hond te zullen zorgen. Ik kon me tante Jantje echt niet voorstellen zonder hond. Maar ook daar wilde ze niets van weten, want ook dat zou een trauma voor de hond kunnen zijn wanneer die naar een ander huis zou gaan. Over dierenliefde gesproken!
Tante Jantje woont nu in een bejaardenwoning in Barchem. Een schilderij van De Boskamp (of Boevink) hangt er aan de muur. Ze is een aantal jaren actief geweest bij de kegelclub, maar nu ze niet meer kan kegelen houdt ze nog de standen bij. Tante Jantje is lang niet mis. Ze woonde hier nog maar net of er kwam een jonge sigeunervrouw stiekem achterin en ze betrapte haar terwijl ze in het laatje van haar nachtkastje rommelde. Het werd een flinke vechtpartij waarbij de jonge vrouw er vandoor ging. Tante Jantje had er wel spierpijn van over gehouden.
Elke week zoekt ze tante Jo op en puzzelt met haar om haar geest levendig te houden.Toen Diny en ik in mei haar met Berdena opzochten en samen naar het vlakbij gelegen kerkhof gingen vertelde ze honderd uit en Berdena kreeg een prachtig Delfts Blauw bord mee dat vroeger op de Boskamp voor de schoorsteenmantel had gestaan. Nee .... over een hond praat ze niet meer. Het is goed zo.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:18 Reageer op dit bericht Stuur door

En ...vanavond met de beentjes omhoog....

Opa en opoe Eggink met hun oudste stel kleinkinderen, links Coby, Jozien en Diny Middelkoop, Anton Voortman en Ineke en Jan Kettelarij.

“Heb je al geoefend met Bubble Trouble”, is het eerste wat Eva vraagt wanneer ik haar uit school haal. “Eén keer”, moet ik opbiechten. Daarna ben ik het gewoon weer vergeten. Maar Eva geeft niet op. “ Tot welk level ben je toen gekomen?” Zelfs dat weet ik niet.
Wim is dit keer gemakkelijk over te halen om een spelletje Levensweg te doen. Hij adopteert hierbij een tweeling. “Wil je twee jongens,” vraagt Eva. Dan heb je net als in het echt drie jongens. Wim vindt het best. Ik heb m’n autootje vol met vier kinderen en moet studie betalen. Zo komt er van alles aan de orde.
Morgen mag ze mee naar schilderles bij Ellen. De school heeft weer een studiedag en dan zijn alle kinderen vrij. Eva heeft er zin in en heeft al een ideetje.
We hebben hard in de tuin gewerkt vandaag. Volgende week komt Gerald weer een dag adviseren en dan wil je toch dat de boel er niet verwaarloosd bijligt? Er is al heel wat geharkt en geveegd en opgeruimd. Er moet nog wel wat gesnoeid. Maar voorlopig heb ik verdiend om vanavond met de beentjes omhoog te zitten.
In m’n gastenboek kreeg ik een reactie van iemand die met genealogie bezig is en had genoten van opa’s dagboek op weblog 2. Hij bleek een oma te hebben die Johanna Hendrika Eggink heet, waar hij zelfs naar vernoemd is. Toen ik vandaag even googlede op internet kwam ik tot de ontdekking dat het waarschijnlijk tante Heintje is. De hele stamboom van de Egginks kon ik zo nakijken. Leuk! En als Diny en ik het goed hebben, is dit een zoon van nichtje Jozien,….. maar ik kan me natuurlijk vergissen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 20:16 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Van Achterhoek naar Drente

De boys toen ze een paar jaar geleden aan het Schoolpad bivakkeerden, heel gezellig met kampvuur èn waxinelichtjes op de weidepalen.

We zijn nog even met onze gedachten in het Achterhoekse. In Linde bij de verjaardag van Joke. In Eefde bij Ben en Diny waar altijd een bedje voor ons klaar staat. En in Luttenberg, is wel Salland natuurlijk, bij Ben en Riet waar we Ben z'n nieuwe knie bewonderen en we het weer over vakantieplannen hebben.
Joke was blij met het schilderij met de kippetjes en met Diny ging ik vanmorgen nog even naar Switch in Lochem(- ra ra...-), waar we nog voor een paar euro leuke dingen vinden. Ben en Riet gaan in mei al naar Schotland en we spreken af dat we aan het eind van de zomer samen weer naar camping De Boomgaard gaan. En in Sleen waar we Tessa weer ophalen bij Mark en Jennifer.
Mark heeft al het hout, 4 aanhangers vol, al aan stukken gezaagd en staat nu op het punt om naar z'n pokeravondje te gaan. Dat avondje bestaat uit het bijpraten met drie andere HEAO vrienden bij één van hen thuis. Ze delen al die jaren al lief en leed. Vroeger kwam er nog een dikke sigaar aan te pas en dan gaat het spelletje beginnen. De andere morgen slapen ze uit en tegen de middag gaat ieder weer naar z'n eigen stek. Dat doen ze nu al 12 jaar, elke 3 maand bij een ander.
------------------

Humor uut Hengel 2

Een bouwvakker uit het Gelderse Hengelo moest op een dag voor een karweitje naar een boerderij in Borculo. Daar aangekomen sprak hij een poosje met de boer over koetjes en kalfjes, totdat deze vroeg:”Waor kom i-j eigenlijk vandan?” “Ik komme van Hengel”, antwoordde de bouwvakker. Zee dat ha’k wel edach”, zei de boer. “Ik kon wal heuren da-j van Twente kwammen.”

Het is al weer jaren geleden dat een directeur van een bedrijf benaderd werd om een offerte te maken voor een uit te voeren karwei. Een paar dagen later ging de man naar de potentiële opdrachtgever toe om een paar dingen met hem door te nemen. En aan het eind van het gesprek vroeg hij hem recht op de man af: “Wat wi-j ’t leefste, ’n rekkening of wi-j ’t zwart betalen?”Waarop de offertevrager antwoordde:””t Leefste he’k da’j ’t helemaole veur niks doot!”

Opnieuw een bijdrage van Wim Luimes aan de Achterhoekse Spreukenkalender.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 19:06 Reageer op dit bericht Stuur door

Joke is jarig

Schoonzus Joke is jarig. Een paar jaar terug vierden we uitbundig dat ze Sara was geworden. Weet je meteen hoe jong ze is. Ik denk dat het vanavond in iets kleinere kring gevierd gaat worden, want in 2006 stond er een flinke tent waar de hele buurt, familie en vrienden haar in het zonnetje zetten. Neef Jan Kornegoor verhuurt die. Dat was perfect voor elkaar. De toiletten van het splinternieuwe toiletgebouw konden gebruikt worden.
Johan hoefde indertijd niet ver te gaan voor zijn Joke. Op het jaarlijkse Lindese feest kwamen ze elkaar tegen en ik weet niet beter dan dat het meteen duidelijk was met die twee.
De nieuwe camping verzorgen ze beiden met veel plezier en loopt heel goed. Het toiletgebouw blinkt je tegemoet. In het begin spraken ze Hollands met de gasten, maar het bleek dat juist de gasten het heel prettig vonden om in het Achterhoeks aangesproken te worden. Ja… je hebt vakantie in de Achterhoek en dat mag je wel weten!
Voor ons is het net of we thuis komen wanneer we er met onze caravan staan en dat is natuurlijk ook zo al ben ik al 45 jaar het huis uit. Nee op de Boomgaard heb ik geen spatje heimwee. Straks gaan we ook even die kant op. Joke… we komen er aan!

Nog een paar spreuken:

Een wimme vol wörste is ’n troost veur de ogen.

’n Olden ezel is ’t slecht dansen leren.

De meeste dinge hebt twee kanten
Deurdrievers zeet d’r maor ene.

Koostal mot bi-j koostal passen.
(Bij een huwelijk moet de afkomst van beide partners gelijk zijn.)

Hee pröt hoonderduuts en hanenfrans.
( Gezegd van iemand die wel erg veel vreemde woorden gebruikt.)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 19:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Humor uut Hengel

De Spalstraat in Hengelo G met gezicht op de Remigiuskerk

In het dorp Hengelo, dichtbij de grote kerk,
Woonde vroeger een manspersoon, een kerel, beresterk.
Zijn naam was Jan Bilderbeek,
Welbekend in heel de streek.
Op een dag stond er iemand bij hem voor de deur.
Bilderbeek vroeg hem:”Waor kom i-j veur?”
De man had een rol katoen en zei:”Het is te hopen,
Dat u iets van deze stof wilt kopen.”
“En”, vroeg Bilderbeek de arme man, “is dat spul sterk?”
“Zeker!”, was het antwoord, “want ’t is een heel bekend merk.”
“Als u deze stof kunt scheuren, wat echt bijkans onmogelijk is,
Krijgt u van mij de rol, echt waar, gratis en voor niks.”
Bilderbeek trok met slechts enkele rukken
Een deel van de stof finaal aan stukken.
Een weinig ontdaan door de enorme kracht
Die de grote Bilderbeek ten uitvoer bracht,
Besloot de verkoper wat hij had gezegd te doen:
En dat was het afgeven van die rol katoen.
Maar toen zei Bilderbeek:”Dat kan niet bestaan”,
En hij liet de man met zijn handeltje verder gaan.


Uit de Achterhoekse Spreukenkalender
Opgestuurd door Wim Luimes

Nog een paar rake spreuken:

-Meu véúr ’t wark is slimmer as dernao

Better gezond en riek as arm en ziek

Kraeien en doeven vleegt nooit met mekare.

--mensen met verschillende karakters trekken niet gemakkelijk met elkaar op--

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:32 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Bubble Trouble

Hector, de liefste van de drie.- juni 2008-

“Zal ik je Bubble Trouble eens leren?” Eva blijft altijd nog een uurtje als Wim Robin wegbrengt. Die moet nog trainen voor de voetbal en dat begint om 5 uur. We zijn dit keer de middag doorgekomen zonder Levensweg! Wel een paar potjes gepest èn oorlogje. Bovendien had ik nog een leuk puzzelboekje met allerlei mooie opdrachten. Robin is in de weer met de 6 extra pakjes voetbalplaatjes, 3 van Eva en 3 van ons. Helemaal blij. Tja… tot 8 maart blijven we toch maar boodschappen halen bij die kruidenier die op de kleintjes let. Die laatste 9 plaatjes moet hij er nog bij zien te krijgen.
Het weer is, hoewel zacht, niet zo geweldig om lang buiten te zijn. De pony’s komen snel aanlopen als we , de honden voorop, met brood aan komen zetten bij de wei. Het stikt er van de molshopen. Het is nu helemaal een weiland met hobbels geworden.
Je moet trouwens wel snel zijn bij dat spel Bubble Trouble. “Ik bescherm je wel”, zei Eva steeds als ik niet vlug genoeg die bubbels kan ontwijken. Ik mag deze week nog wel even oefenen. Wat een afgang!
Zo langzamerhand worden we kind aan huis bij de Belastingdienst. Na een halve middag aan de telefoon te hebben gehangen belde ik dhr Jonkman persoonlijk om uitstel van betaling voor Rick te krijgen. Nu moet hij voor 1 april aan kunnen tonen dat hij voor 2005 en 2006 recht op Wajong had. Rick heeft eindelijk net de papieren binnen om toestemming te geven aan het UWVG om zijn neuroloog om informatie te mogen vragen. Daar gaan we vanavond dus nog even heen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 12:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten