Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Echt voorjaar.

Ik kan me niet vergissen… het voorjaar komt nu echt. Tenminste als het niet gaat als 4 jaar geleden. Toen kwam er nog een pak sneeuw waar je u tegen zegt. Wim is tot half vier ’s middags aan het sneeuw scheppen geweest voor we met de auto van het erf af konden. Maar mooi…..!!Toen we een paar dagen later ons 40 jarig huwelijk vierden was het voor de familie een prachtig uitstapje door besneeuwd en zonnig Drente, terwijl er wat zuidelijker weinig sneeuw te bekennen was. De High Tea bij het Wapen van Oosterhesselen werd gewaardeerd.
Maar nu… hier begint het te kriebelen. Het voorjaarswerk begint. De rozen zijn nu gesnoeid en de voortuin is opgeruimd, de molshopen verspreid, de Annaballen afgeknipt en de druif, Boskoops Glorie, die ik in november vergeten ben heeft ook voorzichtig al een beurt gehad. Nee ik ga niet op de ladder. De rest moeten we echt met z’n tweeen doen.
Sinds we gisteren hoorden dat broer Henk al klussend van de ladder is gevallen doen we maar voorzichtig. Anneke was er even niet en hij kon het niet laten. “Schei toch uut… mien aoverkump niks”. Ja.. ja ! Hij werd door een buurman naar de eerste hulp gebracht, werd helemaal gescand en heeft geluk gehad dat hij er met 6 hechtingen in zijn achterhoofd van af komt.
De sneeuwklokjes staan in volle gloria te pronken. Er zijn er zoveel dat ik er ieder jaar weer mensen blij mee kan maken. Tessa en Queeny volgen op de voet. De kloek met de kuikens trekken zich er niets van aan dat die twee in de buurt zijn. Wanneer ik naar achteren loop zie ik dat er nog heel wat werk ligt te wachten. We zijn nog wel drie weken bezig met opruimen en snoeien van de rest van de tuin. Ik hoop dat Gerald ook nog even komt kijken. Maar als het dit weer blijft… is het geweldig om buiten bezig te zijn.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 23:24 Reageer op dit bericht Stuur door

Welke dieren hebben geen zin in lopen?

Nu Boukje en Klaas naar zus Hennie in Australië zijn, halen wij Eva op maandag uit school.Gezellig hoor! De vorige keer hadden we wat geoefend met procenten en ik probeerde een paar sommetjes, maar ze weet ogenblikkelijk het antwoord. Nee… dat begrip zit er goed in. Ook wat spelling nemen we door. Vandaag weet ze alles. Ik probeer nog even een paar raadsels, maar toevallig had ik één ervan de vorige keer al genoemd. Welke dieren houden niet van lopen? “Anti lopen”, klinkt het meteen.
Behalve dierenarts heeft ze ook een tweede keus bedacht wat ze wel wil worden: Popster. Of dat nu komt door het spel Levensweg of door de X-Factor weet ik niet. Wim en ik vertellen haar hoe het leven van een popster er uit ziet: behalve de leuke dingen ben je altijd weg, ’s nachts op pad, overdag slapen, kritiek, jaloerse collega’s enz.
Wim was vandaag op pad om hout te scoren voor Mark en Jennifer. Die beide houtkachels kunnen wat aan. Ze snoeien aan het Schoolpad en wij mogen het hout meenemen. Het is me wel wat: hout halen en opslaan…. geen probleem. Maar als het er één keer ligt heeft hij geen zin in zagen, laat staan kloven. Nou ja… dat is nu Mark z’n pakkie an! Nu moet je nog zien dat je een goeie kettingzaag krijgt”, zegt Wim tegen Mark. Die kijkt hem breed lachend aan:”Ik weet wel iemand die zo’n ding heeft.” Ja zo gaat dat met die twee. Herkent iemand dit?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 11:45 Reageer op dit bericht Stuur door

Ouderwets gezellig!

Loedertje is lang niet mis.

22-2---“Hebben jullie vanavond wat te doen?” Gerhard aan de telefoon. “We willen graag naar onze dansles, maar nu heeft Robin net vreselijk overgegeven.”
Ben en Niesje zijn al een uurtje weg, Wim heeft z’n middagdutje net achter de rug, Rick ook.
We stappen meteen maar op en zijn om 7 uur aan de Kuifmees. We vinden daar een kleinzoon met rode wangen op de bank, die aan het voetbalplaatjes ruilen is met vriend Roald. Het valt allemaal mee, gewoon een buikgriepvirusje waar hij al een paar dagen wat misselijk van was.
Nee Gerhard en Judith kunnen gerust hun dansje gaan wagen. We gaan samen met Robin aan de thee met biscuit en na één stukje Bananasplit gaat hij naar bed.
We zijn na een weekend met Ben en Niesje wel helemaal weer op de hoogte van de Hattemer gebeurtenissen. Vanmorgen gingen we na een mooie dienst in De Voorhof, die in elkaar was gezet door de commissie Leren Vieren, naar Rick. Ja… na 12 uur. Hij begint het gezellig te vinden. Ben en Nies zijn een beetje z’n tweede stel (pleeg)ouders. Rick kan zich er op verheugen op de zomer wanneer wij op vakantie zijn en Ben en Niesje aan het Schoolpad.  Niesje zet dan meestal stukje vlees, groente,aardappelen met jus op tafel wanneer hij bij hen komt in het weekend. Bovendien wordt hij geregeld door z’n beide broers en schoonzussen voor een barbecuetje gevraagd.
Niesje begint zich nu toch wel helemaal aan te passen aan de Hattemer uitdrukkingen. Weten jullie b.v. wat een dreugneuker is? Nee niet wat je misschien denkt. Gewoon iemand die vreselijk saai is.

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 21:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Gerhard en Judith

Morgen zijn Gerhard en Judith 12 jaar getrouwd, en dat hebben we net al vast gevierd. Eerst moesten we natuurlijk voor boodschappen naar Albert Heyn. Sinds de rage van de voetbalplaatjes is ons koopgedrag veranderd. Robin had ons speciaal gevraagd of we wel eens boodschappen deden bij Albert Heyn, maar tot dan…. nee te ver naar het centrum.
Nu kunnen we opnieuw met 5 pakjes voetbalplaatjes de blitz maken bij onze kleinzoon net nu Jennifer wel 20 pakjes had wegggegooid. Had Robin ze maar even gebeld!!
Om 5 uur is het verzamelen! Met een hapje, drankje en een heerlijke soep komen we de tijd wel door. De fotoboeken liggen uitnodigend op tafel. In 12 jaar kan er veel gebeuren. Judiths beide oma’s zijn intussen overleden, net als Tante Gerritje, tante Hermien en ook tante Catrien. Hilda was nog in beeld en wat waren we nog jong! Er werden heel wat herinneringen opgehaald. Mark was indertijd de persoonlijke chauffeur van het bruidspaar en op de foto’s was te zien dat hij ook de zorg voor Judith en haar mooie blauwe stola had. Even de stola af bij de Rietplas, waar de fotoshoot plaatsvond, en even later weer gauw omgeslagen in het gure februariweer. De prachtige bruidsjurk die wij als moeders mochten helpen uitzoeken net als het kostuum van Gerhard. Istara die toen pas 1,5 jaar was en intussen bij haar Engelse vader Richard in de buurt van Bath woont. En natuurlijk hebben we nu Robin en Eva die ook al bijna 11 jaar zijn. Wat was het gezellig….. !
De beide vaders Jan en Wim keken elkaar om kwart voor 8 even aan. De één zei tegen de ander:”Ik zou nog wel even naar de voetbal Emmen- Zwolle willen. De ander zei:”Als jij opstaat ga ik met je mee!”
En zo is het gekomen..... dat ik nu in m’n eentje zit te wachten tot Ben en Niesje deze kant op komen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 08:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Elektra, Hunebedden en een sauna!

22-2--“Hoe laat wordt dat dan”? Rick kijkt ons een beetje scheef aan. Ik had gevraagd of we even bij hem koffie konden komen drinken morgen. “Dat wordt wel 12 uur”, verzeker ik hem.
Dan is het goed. Hij vertrekt even later naar de buren… z’n vaste avondje bijpraten.
Ben en Niesje waren Wim gisteravond net voor toen hij weer opgewekt terug kwam van de voetbalwedstrijd Emmen- Zwolle. Tja …Emmen had gewonnen 1-0 en dat nog wel van de periodekampioen.
Vanmorgen zou het raadsel van de elektra in de schuur aangepakt worden. Dat was binnen een half uur gepiept. Vraag me niet wat het precies was… iets met zekeringen… en de droger veroorzaakte het waarschijnlijk. Moet er straks toch een nieuwe komen. Ben en Wim konden zich snel weer omkleden en gingen op pad naar Wildkamp, Gamma èn kwamen bij buurman Jans terecht. Daar kwam hij ook precies op tijd want er was net een stopcontact kapot.
Vanmiddag gaan we daarom maar eens met z’n vieren op stap. Het Hunebedmuseum hebben Ben en Niesje na 14 jaar zomerreces aan het Schoolpad nog nooit gezien. Het wordt een leuk museumbezoek. We vullen het aan met het bezichtigen van het grootste hunebed van Drente en even later het Langgraf aan de Schimmeres vlakbij Emmen.
Na een lekker diner dat Wim zomaar uit de losse pols op tafel tovert gaan de beide mannen in de sauna. Vanaf onze gemakkelijke plek op de bank hebben Nies en ik goed zicht op de mannen die we de één na de ander vanuit de sauna naar buiten komen om af te koelen. Ha!
Ik laat Niesje kiezen uit de tv programma’s die tegelijkertijd uitgezonden worden: Paul de Leeuw, Una Voce Particolare of Tineke Schouten. Wie Niesje een beetje kent weet vast het antwoord.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrouwen-, mannen- en dierenschilderijen

Drie jaar lang zaten we samen bij Ellen op schilderen, Angelique en ik. Na twee jaar kwam ik erachter dat ze een holistische praktijk heeft en dat ze o.a. door magnetiseren en voetreflexmassage veel klachten kan verhelpen of verminderen. Toen ik vorig jaar zo’n last van de spieren in m’n benen had en de huisarts aanvankelijk voor een raadsel stond vroeg ik of zij me niet eens wou behandelen.
Ik ben vorig jaar drie keer bij haar geweest en ik kwam telkens als herboren weer thuis en samen met fietsen en het aquajoggen ben ik weer aardig in beweging gekomen en voel de spieren helemaal niet meer. Vandaag ben ik weer bij haar geweest, als een soort nabehandeling.
Iedereen weet tegenwoordig wie Char is, maar er zijn veel meer mensen met gaven die ze voor anderen op een goede manier kunnen gebruiken.
Ze had een prachtig schilderij van een man in haar praktijkruimte hangen. Het zou Jezus kunnen zijn. Er lag zoveel uitdrukking in dat gezicht. Heel mooi! De beste die ze, volgens mij dan, tot nu toe heeft gemaakt. Een tijdje terug had ze ook een heftig portret van Che Guevara klaar. Eigenlijk kende ik alleen haar vrouwenschilderijen, allemaal met iets mystieks in zich. De mannenschilderijen zijn totaal anders… krachtiger.
En ik…? Ik heb m’n ram af… best mooi geworden. Ik hou me maar bij dieren en afbeeldingen die met natuur te maken hebben. Ik heb een paar foto's afgedrukt van die witte Franse koeien, de Charolais, die we in september bij bosjes in de Morvan zagen lopen. Dat wordt m'n volgende project.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 13:27 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Shanty's, mannenkoor... of Bowls....?

Deze twee in 1904 in Nieuw Weerdinge gevonden veenlijken waren vroeger in de Oudheidskamer te bewonderen.

“Ha… Klaas!” We zijn samen in het dorp om ons te oriënteren op een nieuwe droger en koelkast. Door de problemen in de schuur met de elektra zijn er een paar apparaten kapot. Gisteren deden ze het nog en nu ineens …! Wim loopt op iemand af van z’n eigen leeftijd, ook zo’n oudere jongere. Uitgebreid beginnen die bij te praten. Ik heb de beste man nog nooit gezien. Ik meld me maar even:” Shanty, Mannenkoor, Kookgroep, Holvrieka of de Bowls”. Nee het blijkt Klaas van de volleybal te zijn… van E en O waar Wim al zo’n 12 jaar minstens bij weg is. Hij woont midden in het centrum in een appartement en alle voordelen van het wonen in het dorp passeren de revue. Lawaai? Nee hoor. Alles lekker dichtbij.
We zijn al bij Expert geweest en hebben alle uitleg gehad over een nieuwe droger die er dan nu eindelijk na 34 jaar toch moet komen. Het gaat waarschijnlijk weer een Miele worden. Bovendien hebben ze een heel aardige Liebherr koelkast die de beste in zijn soort moet zijn. Wel raar dat die koelkast van Mark het meteen ook opgeeft. Maar eerst zal toch het probleem in de schuur moeten worden opgelost voor we er nieuwe apparatuur aan wagen. Ben moet het zaterdag maar eens doormeten. Daarna komen we terug.
We nemen tot slot een lekkere cappuccino bij onze favoriet Mickey. We gaan ook wel eens naar de Kamer, de voormalige Oudheidskamer. De veenlijken die daar vroeger te zien waren liggen nu in het Drents Museum. Bij de Kamer krijg je er nog een chocoladecupje met slagroom bij je koffie. Hmmmm…! Maar dat doen we maar niet nu we net onze nieuwe voedingsgewoonten ingevoerd hebben.
Het is kouder dan ik dacht op de fiets, maar bewegen moet ook hè! Thuis zet ik gauw de geweldige fiets aan de lader in de schuur terwijl Wim daar staat te peinzen waarom de droger en de koelkast het niet doen en de vriezer wel. Hij goochelt wat met snoeren en stekkers…. èn…..hokus pokus... alles doet het weer. Nou ja… de apparatuur. Nou de rest nog.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hetty om 23:40 Reageer op dit bericht Stuur door

Muizen in de schuur...?

Onze, zeer gewaardeerde oppas, die huis en haard en alle levende have voor ons in de gaten houdt.

Er is een tijd geweest dat ik ’s morgens de eerste tijd op de automatische piloot de noodzakelijke handelingen deed. Veel praten doen we dan ook nog niet. Binnen een half uur was ik kant en klaar en kon ik na een boterhammetje en een kop koffie naar school. Achter het stuur en bij nog een kop koffie op school was ik er weer helemaal.
Die automatische piloot doet het nog steeds. Wanneer Wim de sinaasappels geperst heeft en ik alvast gedoucht en de mail gecheckt, duiken we in de krant en bij dat kopje koffie begint onze conversatie pas.
Ik kan nog steeds niet in m’n pyjama blijven lopen. Dan word ik helemaal niet wakker. We hebben een zwager en schoonzus die dat heerlijk vinden om zo’n lekkere luie dag te hebben.
Wanneer ik Mark in de vakantie aan de telefoon krijg en vraag hoe het met de oppas is, dan zegt hij lachend:”Hééél goed. Die hebben ècht vakantie. Ik kwam tussen de middag even langs en toen zaten ze nog bij het achterraam aan de koffie in de duster”.
Dat hebben ze nu overtroffen. Zondag tegen de avond gingen we vanuit Apeldoorn even bij hen aan. In onze schuur èn studio is wat elektra uitgevallen of de muizen hebben ergens aan zitten vreten en daar moeten we onze expert voor raadplegen.
We worden lachend ontvangen.
Wanneer ze eens een dag in het weekend niks hoeven, geen bezoek verwachten, alle kinderen op pad zijn…. Dan is er niemand waarvoor ze zich moeten haasten om in de kleren te komen. Het paar zit nog lekker schaatsen te kijken in duster en pyjama en ze hadden zich net afgevraagd of ze zich nog wel aan zouden kleden. Ze hadden een luie dag. Daar kan ik nou jaloers op worden!
Volgend weekend komen ze lekker knutselen. Wim ziet het weer helemaal zitten.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Erika, Sonja, Atkins of Montignac....?

Het is me wat. Twee prachtige slanke schoondochters en ik zit maar te klungelen met mijn gewicht. Hoe vaak ik al niet met een poging ben begonnen om af te vallen… die keren zijn niet meer te tellen. Montignac, Herbalife, Scarsdale, Groene Kruis, EGA, Sonja Bakker. Alle boeken heb ik op de plank staan. Ik ben ze allemaal enthousiast begonnen… en het hielp allemaal. De meeste methodes waren tijdelijk omdat ik weer in de fout ging zodra ik een lekker toetje had gehad. De enige die me een paar jaar lang keurig op gewicht hielp blijven was de EGA, de Eerste Goudse Afslankclub. Ik viel in zo’n 5 maanden netjes 20 kilo af en voelde me super.
Vandaag waren we bij Dick en Anda in Apeldoorn. Ik zag met lede ogen dat Anda weer goed haar best had gedaan. Ze was inderdaad in 5 weken 9 kilo afgevallen en dat was te zien. Een pluim voor jou Anda! Wanneer ze bij vrienden gingen eten nam ze haar eigen eten mee. Wat voor eten, vraag je? Nou… dat proteïnedieet van Erika Terpstra. Ze was in de boekhandel toen Erika daar ook was om haar boeken te signeren. Echt een leuk mens volgens Anda.
Ze houdt het nog even vol want er moet nog een paar kilo af.
Tja… daar zit ik dan met m’n goeie gedrag! Ik wou dat ik een meeligger had. Paul de Leeuw zeg je. Ooohhh die zag ik ook al afvallen. Per week kun je het zien. Zou het echt tussen de oren zitten zoals ze zeggen?
Ik heb Wim ook eens bekeken. Tja… dat zou ook een meeligger kunnen zijn. Hij weet precies wat ik moet laten.---- zoet. En ik weet wat hij moet laten--- hartig. Ik heb een foto van ons beiden, door Rick genomen…... Nee, ik zet hem niet op de site, maar op de koelkast zou een goed idee zijn.
Morgen liggen de beide boeken van Sonja Bakker open op tafel.
Het moet toch verdorie kunnen!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:11 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De Levenkampjongens

Er kwam weinig reactie op de raadsels. Waren ze zo moeilijk of had niemand zin in zo’n mooie  door Robin gemaakte foto? De enige reactie kwam van een mede blogster en -oma uit Belgie Natoken, die dit soort woensdagmiddagen en zelfs weekenden kent met haar eigen kleinkinderen.
Hier volgen de antwoorden:
1 Gangster
2 2 benen… alleen de molenaar
3 Het regent niet
4 Slaap je?
5 Ook 20 minuten

Ik kreeg een wel een mooie reactie van een Achterhoekse nazaat van de Levenkampfamilie die op zoek is naar Levenkamps die naar Noord Amerika vertrokken zijn aan het eind van de 19e eeuw. ( blog wimhetty, waarop familie verhalen staan en o.a het dagboekje van opa dat hij bijlield toen hij in 1932 zijn zoon Herman bezocht die naar Iowa geëmigreerd was).
Ze had op internet al telefoonboeken van Noord-Amerika zitten nazoeken, maar geen Levenkamps gevonden. Toen probeerde ze op google. En ja hoor…. Ze ontdekte op mijn website in Opa’s reis de Levenkampjongens, zoals opa ze noemde, in Orange City. Dit waren toen echter ongetrouwde broers. Veel wijzer kon ik haar ook niet maken. Maar zo krijg je wel een leuk contact. Ze heeft ook nog een oma die Eggink heet, maar van de Larense tak. Bovendien wist ze wat over een in ong.1970  nog zeer jeugdige  Johan Eggink van de Lieferinkweg in Linde te vertellen en of dat misschien de Johan Eggink was die op mijn site genoemd werd. Het schijnt met De Groene Jager in Barchem te maken hebben.
Wat is de wereld dan weer klein

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 23:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten