Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

De Expo- groep

De Canada-wand bij Rick.

Onze Expo-groep is behoorlijk actief. Het is ook heel wat om elke maand opnieuw een wand van de kerk te willen vullen met creatieve uitingen van mensen die op de één of andere manier bij onze kerk onze Emmen- Oost betrokken zijn. We hebben heel uiteenlopende creaties op de muren gehad in De Voorhof en in de Schepershof. Tot één van beide gebouwen verkocht zal zijn kerken we om de beurt een maand in de ene en dan weer in de andere kerk.
Soms hebben we een wand met schilderijen, dan weer quilts, keramiek en soms ook houtsnijwerk. Ook hebben we een heel mooie expositie gehad van Tjabel Rozeboom , allemaal herinneringen uit de oorlogstijd.
Wims ex-collega Willem Seldenthuis maakt zulk mooi houtsnijwerk, dat ik één van zijn pronkstukken, een prachtige bold eagle van hem gekocht heb voor Rick.
Toen Rick een paar jaar geleden voor de zoveelste keer zijn vakantie hield bij Fred en Gera in Canada hebben we met z’n allen z’n kamer opnieuw ingericht en opgeknapt. Samen bedachten we ook dat er een wand met Canada-foto’s moest komen. We vonden zelfs een elandskop en nu dus ook die adelaar met z’n witte kop. Toen het allemaal klaar was en we met elkaar Ricks nieuwe huis ingewijd hadden, kwam Willem persoonlijk kijken naar z’n pronkstuk. Hij zag dat Rick er helemaal verguld mee was.
We gaan voor maart samen met ons Expo-groepje een project doen. We nemen 6 doeken van 50x70 cm en vormen daar een rechthoek mee. We zetten er met grote lijnen een vis op, het Ichtus teken, dat in de vroeg-christelijke tijd betekende dat je liet zien dat je christen was. Daarna halen we hem weer uit elkaar om  er ieder een eigen invulling aan te geven, maar wel zo dat het bij elkaar blijft horen. Een mooie uitdaging toch…. om onze samenwerking zo uit te beelden. Bertha zag het eerst niet erg zitten, maar we trokken haar samen over de streep. Je zult zien dat juist zij er straks een kleurrijk geheel van maakt!

Op de website van Emmen-Oost is meer te zien en te lezen over de Expowand in beide kerken.Ook de schilderijen en webdagboek van onze dominee èn collega schilder zijn te zien onder het kopje Jan de Korte. Te zien op www.sowemmenoost.nl

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Wie wat bewaart... heeft veel te veel!

Duizendpoot Pascal is wezen kijken. Hij heeft letterlijk overal verstand van en wil ons wel komen adviseren over de open haard in het keukengedeelte en de keuken zelf. We zijn aan nieuwe apparatuur toe. Na een pilsje en het bewonderen van de vijver kijkt hij rond in de keuken. Tja.. wanneer je je eigen keuken gaat bekijken door andermans ogen zie je ineens wat er allemaal staat. De stapel pannen, waarvan  er één  maar 1 x per jaar gebruikt wordt met oliebollen bakken. Een ander is te groot of te klein. Wim z'n favoriete grote keukenrol staat helemaal links op het aanrecht waar weer de waterkoker op staat! Er zijn veel meer overbodige spullen. Oei!
”Och”, zei Pascal met veel gevoel voor drama:”Ik zie 't al….dee vrouwluu bunt ok allemaol etzelfde…. Ze bewaart völs te völle”.
Pascal keek met het oog van een kenner. Hij zou meer zichtruimte willen creëren. "As -t-mien keuken was", begint hij voorzichtig, "ging de hele boel d'r uut en maken ik 'em tegen de zied- en achtermure an".  "Maar het staldeurtje dan…",probeer ik nog. "O, daor ku-j ook allenig een klein lösslaond raam van maken en de onderkante dichte maken!" Hij ziet het helemaal voor zich hoe het kan worden. Onze voorganger had net 16 jaar geleden deze keuken op maat laten maken. Eigenlijk bevalt het me prima. Misschien alleen een nieuw blad? Je ziet zo tenminste niks op het aanrecht staan als er iemand onverwacht binnenkomt. Maar hij heeft wel gelijk dat het veel ruimer zal lijken.
Vanmorgen nam ik onze keuken nog eens kritisch in ogenschouw. Veel te veel van alles. De pan die Judith over had gebruiken wij er bij en wat er bij de verhuizing van Mark en Jennifer afgevoerd moest worden… inderdaad bleef daar ook weer van alles bij ons achter. Mama zou zeggen:”A’j de oorlog met emaakt heb gooi ie’j niet zo gauw wat vot”.
Vanmorgen begon ik maar eens op te ruimen: 3 stapels werden het. Eén om weer in te pakken, één om naar de schuur te verhuizen en één om weg te doen. In elk geval moet de vloer èn het aanrecht leeg!
En dan….. bekijken we het nog maar eens!


176245-817e6d7bd646c04ff56a221e6b42e635.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Murphy ....kan me wat!

Af en toe mogen we na het joggen ook lekker even bubbelen.

Soms heb je zo'n dag. Je wordt al een beetje aan de late kant wakker., terwijl je op tijd weg wilt om naar het Aquarena te gaan om te gaan aquajoggen. Dan pak je gehaast je fiets, bindt de tas met de belt achterop en zie dat je nog een kwartier hebt. Dan zak ik met het zadel naar de onderste stand. Plof!! Wim heeft m'n fiets meegehad naar het Mannenkoor en zet het zadel dan veel hoger en eenmaal thuis weer lager. Kom ik bij het zwembad en stopt er een auto met een paar aardige dames:”Je bent wat verloren. Daar bij de inrit ligt een blauwe tas". Gelukkig lag die tas er nog.
Ik zie de bui al hangen van nog meer ellende. Burton- Gerrit had zo’n raak gedichtje in z’n bundel over de wet van Murphy. Misschien had ik op zo’n dag beter in bed kunnen blijven.
Maar ik neem me voor om van nu af aan alles op m’n dooie gemak te gaan doen. Dan maar wat later in het water.
Even later klinkt daar een behoorlijk protest over een brief! De brief die meldt dat we €8 per 10 lessen meer moeten gaan betalen.
Onze juf hoort het gepruttel even aan en dan gaan we aan de bak! Heerlijk vind ik dat bewegen in het water. Ze weet ons tot behoorlijke inspanning op te zwepen… wat competitie hoort er bij.
Ko en Jenny, oude bekenden uit onze tijd aan de Kuifmees zijn ook van de partij. “Heb je Wim nog niet zover dat hij meekomt”? "Nee …. Wim houdt niet van zwemmen, zegt hij".
Ik kan nog steeds niet geloven. Toen we nog maar net verkering hadden ging hij wel mee zwemmen in het Natuurbad in Hattem. Je weet wel… zo’n bad waar de kikkervisjes je zo bij je zwempak in kunnen zwemmen. We doken samen het water in. Ik was hem meteen al kwijt. Hij kwam pas aan de halverwege het bad weer boven en was aan de overkant toen ik nog moest beginnen.. Zegt nu dat hij zwemmen niet leuk vindt. Ha!
Tegenwoordig drinken we na onze inspanningen  een lekker kopje koffie. Heel gezellig!
Ach…. Murphy.... die kan me wat!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Een dvd èn Levensweg

Hij is er… de cd èn een dvd van het Oranjecocert begin mei. Het is opgenomen door een amateur, maar is toch erg leuk om naar te kijken en te luisteren. Hier kunnen we Curtis en Berdena mee verrassen. Wim zit  aan de tv gekluisterd om goed te horen en te zien of het goed overkomt allemaal. Ook Jan Vayne komt geregeld in beeld en het welkom aan de Amerikaanse gasten staat er ook op! Leuk hoor! O Heer die onze vader zijt hoor ik nu op dit moment. Wanneer ik rillingen over m’n rug krijg bij het luisteren naar muziek is voor mij hèt criterium of ik iets mooi vind. Anders is het  gewoon aardig of helemaal niks.
Bij de huwelijksinzegening van Jaap en Mirjam waren dat ook een paar hele mooie liederen.
Behalve een professioneel trio zongen Ben en Diny met José en Mirjams vader ook een ontroerend lied.
Ook bij Paul Sietse en Annemerie zongen Ben, Niesje, Gerard en Catharina heel mooi het prachtige Abba Vader. Ja… dan voel ik het ook meteen.
De bevrijdingsliederen,zoals We'll meet again waren heel mooi. Berdena en Curtis waren er razend enthousiast over.
Op dit moment is Robin al weer druk buiten. Eva heeft al even aangekaart dat er toch wel even Levensweg gespeeld gaat worden straks. Hij stribbelde niet tegen dit keer. Eva hoopt altijd op een heel stel kinderen, een landhuis en dat ze dokter wordt. Eigenlijk wil ze wel dierenarts worden, maar zo’n kaartje zit er niet bij. En natuurlijk een inkomen van een ton. Soms moet er geruild worden met het inkomen van een ander. Ach al met al is het een leuk familiespel. Het meeste verdien je met allerlei goede verrichtingen waar je een Levenswegkaartje voor krijgt, maar aan het eind van het spel pas weet wat je pas wat dat bij elkaar oplevert. Eigenlijk vinden ze het niet eens zo belangrijk om te winnen, maar is het gewoon tijdens het spelen leuk. Eens kijken of we Wim ook aan Levensweg krijgen. Hij is niet zo van de spelletjes. En dat terwijl ik vroeger de eerste avond bij hen thuis meteen boerenbridge moest leren!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 19:42 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

De adviezen van Burton- Gerrit

De vlag van Westpapua

Het gaat goed met de verkoop van de kinderboekjes! Tenminste… er is actie! Net hebben we een pakket met 152 boekjes naar de post gebracht . Oud studiegenoot Gerrit zorgt er voor dat ze via zijn connecties bij de Lionsclub bij verschillende bedrijven komen als cadeautjes voor de sint!
Wim en Lydia reageerden ook met een leuke bestelling net als Hessel en Viona. Nee…. die Gerrit heeft wat teweeggebracht. Ik ben nu in mijn omgeving bezig om de goede ingang te vinden bij verschillende mensen. “Och … het zijn allemaal ook maar gewone mensen”, sprak Burton-Gerrit. "Ze hebben mij ook al 15 jaar in hun midden geduld". Ik heb me er gelijk ook eens in verdiept wat een Lionsclub eigenlijk allemaal doet. Ze steken echt zelf de handen uit de mouwen bv een zaterdag snoeien en snipperen bij een ouder echtpaar. Verder steunen ze allerlei projecten die echt steun verdienen.Er worden bv kerstmarkten georganiseerd waarvan de opbrengst naar zo'n goed doel gaat.
Gerrit gaf me enkele nuttige tips  hoe te doen en ook hoe niet te doen. We zullen zien. Deze week zijn er een paar belangrijke vergaderingen waar het één en ander besproken gaat worden.
Ik moet wel zeggen dat ik overal met respect te woord gestaan ben. Ook al waren ze druk in de tuin op zaterdag, zelfs iemands moeder was net overleden, er werd met aandacht geluisterd en adviezen gegeven over wat ik het beste kon doen en wie ik kon benaderen. Dhr Hol was net midden in de lunchtijd in de Gelderkamp in Hattem, maar nam de moeite om toch een afspraak te maken voor een uitgebreide mail.
Het zou geweldig zijn wanneer er geld zou komen om een paar extra kinderen in West Papoea te laten studeren. Eén leerling in het Voortgezet Onderwijs kost  € 180 per jaar. Er wordt op dit moment een nieuw meisjesinternaat in Kepi gebouwd omdat het oude helemaal verrot was. Het volgende is dat er een nieuwe drinkwatervoorziening moet komen. Giel Sertons zal me nog even de laatste stand van zaken mailen om te kunnen doorgeven voor die bewuste vergadering.
Giel is de voorzitter van de Stichting Papoeajeugd naar School en geeft  op een heel ludieke manier voorlichting op verschillende scholen als ondersteuning van een schoolproject. Ook op ons Carmelcollege, het voormalig KDC, is hij wel geweest en is er door de brugklassen geld bij elkaar gebracht voor de Papoeajeugd. Er is een groep van 5 mensen in Merauke die kijken wat het hardste nodig is en vragen dan om hulp. Om de paar jaar gaan een paar mensen van de Stichting ter plaatse kijken en om de Papoea’s ter plaatse te ontmoeten.  Dat betalen ze zelf. Op deze manier komen bijna alle donaties helemaal op de goede plek
.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Didi... een maatje..... of een engel op je pad?

Het logo van het Maatjesproject.

Het maatjesproject is uniek. Ze zoeken voor mensen die moeite hebben met sociale contacten leggen een maatje, die af en toe iets met ze onderneemt. Rick had eindelijk een echt maatje gevonden in Didi, een echte Rotterdamse met drie opgroeiende kinderen van 5- 14 jaar. Elke twee weken spraken ze af. Ze kwam er al gauw achter dat Rick het bij haar thuis heel gezellig vond. Jammer dat ze ging verhuizen. Haar nieuwe liefde werkt in Deventer. In de zomervakantie zijn ze verhuisd zodat de jongens meteen het schooljaar op hun nieuwe school konden beginnen.
Didi,  mailde gisteren.. Ze had al 5 weken geen telefoon of internet. Ze checkt haar mail nu maar bij kennissen. Zou ze ook met Ziggo of Orange of andere nieuwe provider in zee zijn gegaan?
 Van oorsprong is ze een Rotterdamse en miste in Emmen de drukte van de grote stad, het geluid van de tram. Deventer is in elk geval al wat dichter bij Rotterdam en is wat meer stad dan Emmen, hoewel….   ..een tram hebben ze niet.
 In september is hun baby Aidan geboren Ze is heel blij met dit kindje, haar vierde zoon. Een levendig gezin. Rick voelde zich er helemaal thuis. Hij kon er echt zichzelf zijn en was er regelmatig op zondag. Ik denk dat hij z’n uitstapjes naar de Laan van de Marel wel mist. Maar Didi mist Rick blijkbaar ook. Voor haar vertrek  vertelde ze me dat de ontmoeting met Rick het beste was wat haar in Emmen overkomen is. Dat zegt toch wel wat.
Nu moet baby Aidan de 26e geopereerd worden aan z’n nieren. Spannend allemaal.
Didi heeft van Rick gedroomd. Ze zouden elkaar weer terug zien. Wanneer de drukte van de operatie achter de rug is gaat hij er ondanks z’n aversie tegen treinreizen naar toe. Hij heeft het in de kerst/ nieuwjaarstijd gepland. Soms ontmoet je in je leven een engel op je pad. Didi was dat  voor Rick.


Met een koekje voor vanavond!

Ik ga vanavond koekjes bakken
En kies met zorg elk ingrediënt
Omdat voor fijne kwaliteiten
Het aankomt op de laatste krent.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

November........

dec '07 Wim, Jan en Dick in de Nw Zeelandse zomer in Christchurch.

Het is grauw buiten. Echt november. De winter komt en duurt nog lang. Wanneer de zon schijnt is het in alle jaargetijden mooi, maar nu…
Het kan niet anders of je gaat weer denken aan onze droomreis vorig jaar in deze tijd. Nieuw Zeeland in het voorjaar tot de midzomer. Geweldig! We hebben het er nog steeds over. Kan ook niet anders. De computer zit vol met de foto’s van dit prachtige land , de mensen met wie we reisden èn die we daar ontmoet hebben. De relaxte manier van leven, de behulpzame mensen, de campings met alles er op en er an, de happy hours die we met de groep hadden. We hebben af en toe nog mailcontact. Met Ben en Riet meer dan dat. We begrijpen elkaar en hebben regelmatig contact. Zij zijn net terug van hun ANWB reis naar Marokko. Alleen moesten ze die te vroeg afbreken door een onverwacht ernstige ziekte van Bens broer. Vanuit Malaga vlogen ze naar Amsterdam waar hun zoon hen regelrecht naar het ziekenhuis bracht, waar Bens broer op hen wachtte. De ANWB zorgde voor het terugbrengen van de camper.
We hebben al plannen voor volgend jaar om naar Schotland te gaan. Zij met hun camper en wij met caravan.
We zijn gevraagd door een aantal uit onze Nieuw Zeeland-groep om mee te gaan op een Canada/Alaska reis, maar wij wachten nog even met Canada tot Ben en Niesje zover zijn om mee gaan. Niet te lang meer wachten Ben! Fred en Gera zullen ook blij zijn dat klusoom , de enige echte Ben, zich eindelijk eens over knopjes, snoertjes , tv aansluiting en wat zich er verder voor storingen op electragebied voor kunnen doen, gaat buigen.
We gaan eerst nog even deze Hollandse winter meemaken. Een ouderwetse sinterklaas heeft ook wel wat. Het hele spul komt deze kant op. Jan en Edith, de andere opa en oma van Robin zullen ook van de partij zijn. Ook kerst kunnen we nu op ons gemak voorbereiden. Vorig jaar moest ik toch wel even wennen toen we vlak voor kerst thuiskwamen. Ik heb niet eens een kerstboom gehaald. Zelfs de kerstkrans hing niet.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Staarten

Gezicht op de Summer Isles... Schotland.

Deze week was ik dus vanwege “de blaas” enigszins aan huis gekluisterd, maar ach … er liggen nog boeken en  Gerhard en Robin meldden zich gisteren voor het eten. Vandaag waren het Mark en Jennifer. Vrijdags werken ze allebei hier in de buurt. Dit keer stond er zuurkoolschotel met gehakt en banaan op het menu, ooit een recept van Anda geloof ik. We zijn met vlag en wimpel geslaagd… te zien aan de lege schaal.
Zonet had ik Rick aan de telefoon. “Ik heb weekend”, begint hij meestal. Die moet ook af en toe z’n ei kwijt over de voormannen die het niet met elkaar eens zijn  en de toekomstig nieuwe directeur van de Emco die de bezem eens flink door de top zal halen. Morgen is hij weer van de partij hier aan het Schoolpad. Hij houdt van regelmaat.
Vanmiddag ben ik wel even naar Schoonebeek geweest. Bij Petra in haar sfeervolle shop Het Huis in Harmonie heb ik wat schilderijen gebracht en omgeruild. Het schilderij Staarten was meteen de eerste week al verkocht. Nu heb ik
Het kerkje van Oldenzijl gebracht en het Meisje in de boot: My Way. . Wie weet…?
Wim heeft vanavond zijn jaarlijkse feestavond met de Shanty’s. Omdat ik eerst niet wist of ik mee zou gaan….. jammer dan…. al uitverkocht.
En…. je kunt het geloven of niet, maar oud-studiegenoot Gerrit, je weet wel van de Burton ( zie blog.seniorennet.be/wimhetty) , heeft opnieuw een bestelling gedaan van 150 boekjes!






Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 11:42 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

It's only walk or talk

Curtis l. en Ben.

Het Oranjecocert in mei van Valerius met medewerking van Jan Vayne heeft blijkbaar veel indruk gemaakt op Berdena en Curtis of zou het toch het Amstel bier zijn, vroeg Ben Wagenvoort zich af. We kregen een videoclip vanuit Mineapolis toegestuurd van de reclame voor Amstel bier waar Jan Vayne in meespeelt.
Het zit er in dat er toch een cd komt van dat Oranjeconcert. De vrouw van de voorzitter had de avond opgenomen…. Een cd Valerius en een cd met Jan Vayne. Dan kunnen we ze nog eens de avond laten herbeleven.
Wat hebben we leuke dagen met ze beleefd en wat klikte het met dit stuk van de Egginks-familie die ik nog nooit gezien had. Curtis vond in Ben een gesprekspartner. Ze waren soms zo verdiept in hun gesprek dat ze telkens stil stonden. Dat ontlokte Berdena de kreet: It’s only walk or talk. Ook de uitdrukking  The backseatdriver kende ik nog niet. Bij ons is het meer: Rij jij of rij ik. Het horloge dat ik na ons afscheid kreeg,  met het kattebelletje:
for my special Eggink-sister, draag ik veel.
Curtis komt ook uit een familie van boeren en oorspronkelijk was het zijn bedoeling om boer te worden. Maar ja… toen ontmoette hij Berdena, die geen goede herinneringen had aan het geïsoleerd wonen in Iowa. Nou… toen ging Curtis in Verzekeringen. Echte liefde hè !
Ik ben benieuwd of er nog van komt om hun weekendhuis... hun cabin aan het lake te bewonderen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:43 Reageer op dit bericht Stuur door

Nee....hè?

Maya en Merit, die we vandaag dus niet gingen zien.

12-11.  Weer geen Oudheidkundig Museum vandaag. De bedoeling was dat we vandaag weer een vrij reizen dag gingen gebruiken. Leiden zou het worden. Dat zijn we al zo lang van plan. Gisteravond had ik alles al klaargelegd… museumboekje, kaartjes enz. Wim had het schema van heen- en terugreizen al uitgeprint.
Mark zou tussen de middag even naar  Tessa kijken. Daar heeft hij helemaal geen hekel aan, want z’n half uurtje rust tussen de middag is hem heilig. Meestal leest hij lekker de krant met Tessa aan z’n voeten.
Nee… ik werd vannacht wakker met een gevoel van…. Nee toch geen blaasontsteking vandaag? Vanmorgen werd het duidelijk. Meteen maar naar de huisarts en ik kreeg een kuurtje mee. Het vervelende behalve de pijn is dat je moet rennen wanneer je aandrang tot plassen hebt. Omdat veel water drinken een must is bij blaasontsteking heb ik dus al veel gerend.
Nu… vanmiddag begint het wat tot rust te komen. Ik hoef vandaag ook verder niks.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 19:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten