Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Opruimen...

Uit de Hengelose periode. Deze foto is wel genomen op de Boomgaard. Rick en Mark bij Johan op de tractor( 1972). Herken je hem nog?

Afgelopen  zaterdagavond…Wim heeft al drie saunagangen achter de rug… Rick is ondertussen vertrokken naar Jans en Geesje en we kijken wat tv. Een beetje Paul de Leeuw, Rayman is laat en nu een Engelse crimi. Ik kijk eens om me heen en bedenk wat er overal in de kasten zit, in de hal die we niet gebruiken, in de schuur op het schuurzoldertje, onder de kapschuur en op de sauna.
Wanneer wij toch nog eens verhuizen gaan…… M’n been begint weer op te spelen en ja… dan krijg je weer van die gedachten.
Bij m’n eerste verhuizing naar  Hattem ging alles in één weekendtas. De tweede naar de binnenstad van Hattem was een half busje, door Albert Sobering geregeld.
Toen Wim en ik trouwden en aan de Eierdijk gingen wonen  gingen m’n spullen op de fiets mee, want we begonnen toen in het nieuw  en alles  werd bezorgd.
Naar Aalten was het al andere koek. Een echte Hattemse verhuizer bracht mij met onze spullen naar Aalten. De enige echte Ben verleende bijstand en in twee dagen was alles klaar. Wim zat op zee en kwam na een dag of 10 regelrecht vanaf Amsterdam die kant op. Na 1,5 jaar werd het Hengelo en zijn we met z’n beiden plus Diny dagen aan het uitpakken geweest. Ondertussen waren Gerhard en Rick al geboren.
Na 6 jaar werd het tijd voor een eigen huis. Die verhuizing naar de Marnixstraat deden we zelf met een gehuurd busje. Nu was Mark er ook al. Weken zaten we in de troep voor we klaar waren.
Na alweer 9 jaar gingen we naar Emmen, gelukkig nu met een verhuizer. Alles wat niet in huis gebruikt werd ging gewoon de schuur in om na een half jaar bij de verhuizing naar de Kuifmees verbrand te worden op het braakliggend terrein achter onze rij huizen. Wat een lol hadden die vier pyromanen van mij. Hier hebben we behoorlijk hulp gehad van vrienden. De buren, Dick en Anda, André en Friedel. Maar het grote werk gebeurde door Wim met ons nu opgroeiend drietal.
En dat ging net zo in 1994 toen ons droomhuisje te koop kwam hier aan het Schoolpad. Door al die jaren heen heb ik veel, heel veel dingen met een herinnering. Veel ligt dus overal in huis opgeslagen. In de Libelle stonden tips om kamer voor kamer je huis op te ruimen. Dat was een duidelijke boodschap: kamer voor kamer, niet halverwege stoppen èn heel veel weggooien. Oooooh!
Ik krijg nu het beeld voor me van de kinderen die onze hele zooi moeten zien weg te werken. Op mijn netvlies verschijnt een heel grote container …….
Zal ik toch maar……..?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Goede doelen

Tijdens een actie voor een nieuw gebouw voor een meisjesinternaat in Irian Jaya vertelde Giel Sertons, voorzitter van de  Stichting Papoeajeugd naar school, op veel scholen over het leven in dat verre land. Dit meisje is aangekleed als Papoea-moeder.

Ook wel eens een geheim nummer aangevraagd?  Jaren terug werden we telkens en vooral in het weekend midden in de nacht gebeld. Dan hoorden we niets of een gegiebel van jongelui. Het was net of ze zich eerst moed hadden willen indrinken voor ze hun geintjes gingen uitproberen. Ik ben nog een poosje aan het vissen geweest op school, maar geen van de jongens reageerde verdacht.
Dan maar een geheim nummer. Inderdaad dan is het afgelopen, maar ben je ook onbereikbaar voor iedereen die je nummer niet heeft. Dat werd ook wat lastig.
Nu staan we dus weer gewoon in de telefoongids. Nee… we worden nog niet wakker gebeld.
Nu staan de enquêtes en “goede doelen”in de rij. Het is net of ze voor het eind van het jaar nog even willen scoren door je donateur te laten worden. Nu ondersteunen we al heel veel van die noodzakelijke doelen: Plan International, Unicef, Stichting Papoeajeugd naar School, Rode Kruis zijn een paar die me na aan het hart liggen. Toch zijn er veel meer goede doelen die echt steun nodig hebben. Regelmatig krijgen we verzoeken om toch alsjeblieft een bijdrage te storten of je komt iets tegen dat je raakt. Dan doe je spontaan uit vrije wil wat je goed dunkt.  Maar wanneer ze dan je goede bedoelingen kennen word je benaderd of je niet structureel wat wilt doen. En dat kan weer nu we weer in de telefoongids staan. We hebben er al drie gehad.  Nee…. structureel willen we niet meer op onze schouders.
Onze vroegere buurvrouw Boet ging nog even wat verder en was er zéér duidelijk in: we betalen genoeg belasting… de regering moet het maar regelen. Dat zei ze dus tegen ieder die met een collectebus aan de deur kwam.
Ik weet zeker dat nog meer telefoontjes zullen volgen. ’s Avonds belt Rick nog wel eens en dan zie je op de telefoonmelder “anonieme beller”. Wanneer dat nu op de telefoon aangegeven wordt hoeven we niet meer op te pakken met de kreet: “Hallo Rick… leuk dat je belt!” De man die ons belde om donateur te worden om een hospitaalschip voor de kust van Afrika blijvend te ondersteunen was geheel van de kaart.



157018-98452491ce75dfac2ea93afd182f8b4f.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:14 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Weer 52 euro voor de Stichting Papoeajeugd naar School

Via de website kreeg ik ineens weer contact met een oud-klasgenoot van de Kweekschool 45 jaar terug!  We mailden en vertelden wat het leven ons tot nu toe bracht. Na z'n pensioen ging Gerrit z'n droom verwezenlijken om een Burton te bouwen. Tegelijk liet hij in dichtvorm z'n belevenissen leven: De ontketende Eend werd een unieke gedichtenbundel over de hoogte en dieptepunten van z'n worsteling .
Ik ben er een beetje beduusd van.  Het boekje: De ontketende eend is gearriveerd samen met het bundeltje: De koekjes van vanavond. Ik heb het gisteravond allemaal doorgelezen en zag Gerrit aan z’n Burton bouwen. De tegenslagen èn juichstemming heb ik zo meebeleefd. De droge humor die ik 45 jaar geleden achter me in de klas meekreeg heeft zich alleen maar verder ontwikkeld. 
Ik heb er tenminste een leuke avond door gehad.
Tegelijkertijd kreeg ik de mail binnen van Gerrit met een bestelling voor 52 kinderboekjes. Whow!
Ze staan nu al ingepakt te wachten. Weer 52 euro voor de Papoeajeugd. Geweldig!
Van ieder verkocht boekje gaat nl 1 euro naar deze Stichting die net een meisjesinternaat heeft vernieuwd in Irian Jaya.
Ik heb natuurlijk al meer leuke bestellingen gehad via vrienden en familie, maar dit is echt opnieuw een opstekertje.
Wanneer ik iemand nog met een presentexemplaar kan verblijden om in de familie, buurt, vereniging of zaak reclame te maken? Mail gerust!



 Het allereerste Burtonvers:

Bouwplan

Ik ga vandaag een Burton bouwen,
Zo'n Eend met peper in z'n reet
Waarin je de moderne wereld
Voor eventjes totaal vergeet.

Ik wil de wind rondom mijn oren,
Ik wil de zon recht op m'n kruin.
Wanneer ik lekker rond kan toeren
Dan ben ik in m'n knollentuin.



156503-b156030a668a687150b71aa02301b5ae.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 18:25 Reageer op dit bericht Stuur door

Over een zuurkoolschotel en een caravanhoes

Ja... we moeten maar zuinig zijn op onze Swift. Die gaat deze week nog schoon onder de hoes!

Samen met Wim heb ik weer eens een ouderwetse zuurkoolschotel gemaakt. Ben en Diny komen vandaag en dan wil ik niet lang in de keuken staan. Wanneer we met z’n tweeen zijn komt er van stamppotjes niet zoveel. Meestal gebruiken we de wok: snel èn gezond!
Maar nu is er weer zo’n gelegenheid dat m’n ouderwetse zuurkoolschotel uit de kast wordt gehaald. Voor degene die wil weten hoe die wordt gemaakt:
Je maakt eerst een hoeveelheid aardappelpuree.
Intussen bak je een pond gehakt lekker rul. Ik doe er vaak een paar gesnipperde uien bij. Daarna ga je opbouwen. Neem een ovenschotel. Eerst gaat een laag aardappelpuree in, dan  een laag fijngesneden zuurkool, een laag plakjes banaan, een laag rul gebakken gehakt en daarna opnieuw een laagje aardappelpuree op de top.
Nog even een beetje paneermeel er op en een paar klontjes boter. Meestal gaat het daarna even onder de grill.  Heerlijk!
Vroeger wisselde ik met Anda nog wel eens recepten uit. Ze kreeg ze nog wel eens van vriendin Herma. Later nam Dick bij hen het koken over omdat hij vroeger thuis was van z’n werk dan Anda. Bij ons nam Wim het ook regelmatig over nadat hij stopte met z’n werk bij Holvrieka Ido. Dan kom je tot de ontdekking dat onze mannen heel precies te werk gaan. Wanneer ze een bepaald kruid missen is Leiden in last. Eerst weer naar AH, anders komt het niet goed met dat recept.
Wim heeft zich een aantal jaren uitgeleefd bij z’n kookgroep voor mannen. Dick z’n roem had zich intussen ook al verbreid en kreeg bij het afscheid van z’n werkzame leven een workshop: Koken met Jamie Oliver aangeboden.
Ben en Diny komen niet alleen voor de gezelligheid, maar ook komen ze de caravanhoes brengen die ze voor ons bij Obelink in Winterswijk hadden opgehaald. Wim heeft het geld al gestort, wanneer hij er achter komt dat hij drie maal het bedrag heeft overgemaakt! Ben heeft ondertussen het teveel overgemaakte geld al teruggestort met de mededeling: Bedankt, maar we komen hem wel gratis brengen hoor!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Humor

In een kring om Emmen heen liggen  een aantal kleine boerderijdorpjes. Zuidbarge en Noordbarge, Weerdinge en Westenesch zijn er een paar. Veel boeren wonen er niet meer. Vaak worden de boerderijen opgeknapt door mensen die van het buitenleven houden en genoeg geld hebben om een oude boerderij  naar hun wensen op te knappen.. Wanneer je van Emmen naar Hardenberg, Sleen of Hoogeveen wilt, nemen de meeste de Ermerweg die door Noordbarge loopt. Omdat die weg in het verleden uitnodigde om het gaspedaal alvast flink  in te trappen zijn er een aantal flitspalen gezet. Ik denk dat dit stukje weg in de loop der tijd tot een behoorlijke inkomstenbron werd.
Ben en Niesje hebben al vaak hun zomerreces bij ons aan het Schoolpad doorgebracht. Je zou denken dat ze wel op de hoogte zijn van de “netelige” plekken in en rondom Emmen. Bij een van hun laatste keren dat ze weer met volle bepakking huiswaarts togen werden ook zij gesnapt. Jammer zo’n boete… zonde van het geld! Dat het bij veel mensen tot ergernis leidde wist ik wel. Ik ken voorbeelden van mensen die op zoek naar het goede adres 3 keer langs dezelfde route kwamen mèt flitspaal en in 10 minuten drie boetes aan de broek kregen.
Maar de Noordbargers hebben blijkbaar ook humor… wat blijkt uit de foto die gisteren in de krant stond.


155533-668b35876958415b9e481fbfc20b686e.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Hoe vang je hanen....?

“Zoiets heb ik nog nooit gezien”, vertelt Gerald wanneer hij weer eens naar onze tuin komt kijken. “We waren in Frankrijk in de buurt van een meer. Daar zag ik toch  een enorme groep kraanvogels zich verzamelen boven het huis waar we logeerden. En er was onrust in de groep. De ene helft wilde naar het zuiden vertrekken en de andere helft om de een of andere reden nog niet. Het was een gekrakeel onder elkaar Geweldig! Ze gingen niet. Een paar dagen later verzamelden ze zich opnieuw  en toen ging hun vertrek naar hun verblijf voor de winter wèl door. Het staat nog steeds op m’n netvlies… dat gekwetter van die hele groep. Ik zal het nooit vergeten.”
Gerald komt de waterlelie halen. Die moet gescheurd worden en hij mag de rest meenemen. “Doe dat visserspak van je maar eens aan”, zegt hij tegen Wim. Gera heeft dat ooit aan Rick meegegeven. In Innisfail hadden we die ontdekt tijdens een vakantie in Canada in zo’n second handshop, maar niet meegenomen. Rick ging een maand later toch en kon hem mooi meenemen. Daar staat Wim dan in die broek met laarzen er aan vast. Er wordt een touw aan beide kanten van de vijver geknoopt en Wim laat zich zakken. Hij haalt de veel te grote lelie naar de kant. Dan moet één stuk weer teruggezet. “Laat hem gewoon zakken met een grote steen erop”, adviseert Gerald. Tot drie keer toe wipt de grote steen er af. Dan wordt die vast- gebonden met een touwtje. Dat lijkt beter.
Gerald geniet nog even van alle kippen die door Queeny en Tessa bij elkaar gedreven  zijn. Tja… zeg ik, de meesten zijn hanen. Die moeten naar Jans, maar wij kunnen ze niet vangen. “Wat… niet vangen. Neem dat net bij de vijver maar.” We geven hem het grote net aan een lange stok. En hup… daar heeft hij er al één. “Zo doe je dat”.
De rest mogen we zelf vangen. We hebben er nog minstens 8 in de aanbieding. Hu….!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 17:42 Reageer op dit bericht Stuur door

Stoer!

Wel eens 12 kuub hout bij elkaar gezien? Moet je maar eens bij ons op het erf komen kijken.
Tja… in de tijd van de hoge gasprijzen moet je wel wat! En onze houtkachel doet het goed. Af en toe maak ik het ruitje schoon met een koud gebruikt theezakje. Een middeltje uit grootmoeders tijd dat nog steeds perfect werkt. Even in laten trekken en napoetsen met zo’n geel met groen schuursponsje!
Mark wist een goed adresje. Hij heeft de ruimte onder z’n afdak al goed gevuld.  Herr Werner Mayer uit Oosterhesselen heeft een stuk bos bij Odoorn toegewezen gekregen en dunt dat vakkundig uit in de winter. In voor- en najaar wordt het dan gezaagd en gekloofd èn naar de liefhebbers gebracht.
Daar kwam hij dan aan op zaterdagmorgen vroeg. Stoere vent met een nog stoerdere tractor. Hij had er een  bij zich waarbij je niet over de wielen kunt kijken en een aanhanger er achter  met 16 big bags met gekloofd hout. “Doe je dat allemaal alleen”, vroegen we. Nee… er werken een paar 60 plussers in hun vrije tijd mee en een asielzoeker die werkervaring wil opdoen en de taal wil leren.
Deze week moet alles onder dak. We kunnen er in elk geval een paar jaar van stoken. Samen met vriend Koop die ook bij de Voedselbank actief is heeft Wim deze zomer al een prachtig afdak getimmerd tegen de kapschuur aan. Wanneer we iedere dag 2 big bags verwerken vind ik het mooi genoeg.
We kunnen zo in elk geval met een gerust hart de winter in.
Een bijkomend voordeel is dat Wim meteen de kapschuur van een nieuwe laag buitenbeits voorzien heeft. Dan kan die er ook weer tegen!
Omdat hij nog steeds last heeft van z’n armen en schouders heeft hij er iets op gevonden. Nu hanteert hij de spuit die bij de compressor gebruikt wordt. Veiligheidsbril op… mondkapje voor… en spuiten maar. Wie niet sterk is moet slim zijn!


153673-4a6b8d34d4770f375dd15b7e215363ea.jpg

153673-18eece56e2da98c8e9de230eb568e1a2.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Hattem

Een mooi plaatje van oud- Hattem. Het achterste hoge huis heet "Pand der Liefde". Ooit was het meen ik een oude mannenhuis. Opa van der Kolk is er z'n eerste jaren opgegroeid.

“Wat vin ik ‘et fijn dat jullie hier bunt”, zegt oma van der Kolk wanneer we haar in het nieuw ingerichte Zorgcentrum De Bongerd opzoeken. Het ziet er veel vrolijker uit met veel rood en gemakkelijke banken en stoelen overal. Ook de eetzaal is prachtig geworden. Oma ziet het niet  meer. Haar ogen zijn niet best meer. Wel heeft ze aardig de sjas er in achter haar nieuwe rollator. We kunnen haar amper bijhouden. Ze is altijd goed te pas. “Waar gaan jullie straks naar toe”, herhaalt ze telkens weer. Rick is ook mee gegaan en dat vindt ze geweldig. We brengen haar tegen de middag terug voor het diner. Een zuster vraagt of ze even nog meegaat naar het toilet. “Nee, ik hoef niet”, antwoordt moeder. “Ach, mevrouw van der Kolk, dat doet u toch wel even voor mij”, zegt de zuster dan vriendelijk. Dan geeft ze zich meteen gewonnen: “Vooruit dan maar”!
Natuurlijk gaan we even bij Ben en Niesje aan. Catharina en Paulijne en Elianne zijn er ook. Arien komt nog. Ze waren al voorbij Harderwijk toen ze tot de ontdekking kwamen dat ze de taart voor Jetskes verjaardag vergeten waren. Hij zette z’n vrouwen toen maar op de trein en ging zelf de taart maar weer ophalen in Utrecht.
Wanneer we weer gaan komen we toch vlak langs Sleen. Och…even kijken hoe de lege keuken er uit ziet. Hun rechterhand bij de verbouwing Pascal heeft intussen een soort tafel getimmerd waar de gasplaat op staat. Perfect! Nu kan er tenminste weer gekookt worden. De indeling van de keuken op papier is al klaar. De kleur  waarschijnlijk ook. We drinken alvast op de goede afloop.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Afscheid

Op het station van Innsbruck neemt Rick afscheid van z'n maatje Klaas voor hij naar "Werkenrode" in Groesbeek vertrekt. De week erna maken we nog een geweldige gletsjertoer met Klaas en Sanny.

Vandaag hebben we Klaas Reinder van der Deen begraven na een indrukwekkende dankdienst die voor een groot deel door hemzelf was voorbereid. Behalve het aandeel van de dominee werd de dienst vooral door kinderen èn kleinkinderen geregisseerd. Bijzonder was dat via een verbinding met Canada de familie daar ook de dienst konden volgen. Renny die met Engelsman Justin getrouwd is sprak hen vanuit de Bethelkerk in Hengelo toe.
Han en Ipe vertelden over hun vader en lieten een compilatie van een laatste gezamenlijke familieweekend zien toen ze al wisten dat Klaas waarschijnlijk niet lang meer zou leven. Het was een bijzondere serie waarin de onderlinge band en het samen genieten sprak.
De kleinkinderen bedankten opa onder het aansteken van de kaarsen, kleindochter Petra speelde saxofoon en de kinderen met hun aanhang zongen na de zegen een prachtig lied, zó zuiver:
[i]The Lord bless you and keep you
The Lord make his face to shine upon you,
to shine upon you and be gracious, and be gracious unto you.[/i]
Klaas was trots op zijn gezin. Het was een afscheid dat Klaas waardig was. Samen brachten we hem weg. Sanny, de kinderen en kleinkinderen legden als laatste allemaal een rode roos op de kist voor die zakte.
Gerhard en Rick zijn ook meegegaan. Gerhard is als vriend van Ipe  veel bij de van der Deens thuis geweest. Rick had met Klaas wel een bijzondere band. Klaas wist altijd de juiste toon bij Rick te treffen en betrok hem in de vakanties overal bij. Gisteravond heeft Rick z’n speciale fotoboek er weer even bijgehaald en heeft alle foto’s van onze gezamenlijke vakanties weer bekeken.
Al zagen we elkaar door de afstand niet meer zo vaak… we hebben in Klaas een trouwe vriend verloren.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten