Archief

Het is zover. De voorbereidingen zijn begonnen. Wanneer we straks met Rick de oversteek willen maken naar Schotland moet z’n tentje eerst uitgeprobeerd worden. Dat gaat binnenkort gebeuren op de Boomgaard. Toch hebben we vanmiddag de nieuwe tent al uitgeprobeerd. Rick kwam al bijtijds en met vereende krachten met Storm erbij werd binnen- en buitentent vlug opgezet. Daarna het nieuwe luchtbed opgeblazen met een soort fietspomp en toen kon Rick even languit oefenen of hij er in past. We hebben er maar even op geproost en het Fringe Festival in Edinburgh opgezocht op de pc. Rick kon niet kiezen uit al de optredens. Hij besloot met de opmerking dat het vooral iets Schots moest zijn met doedelzakken. Ik weet zeker dat we die in Schotland tegen zullen komen.

Opa Ben met drie van de negen...

Twee verjaardagen te vieren op één dag. Zo kom je de week wel door. De opa van negen kleindochters, Ben, vierde zijn verjaardag. Die hoefde zich niet te vervelen. De een na de ander kwam binnenvallen, eerst Gerard die een papa-dag met zijn jongste dochter Rhode. Terwijl zij het op een gillen zette voor Storm wilde Storm juist naar haar toe om te spelen. Toch maar even naar zijn plekje in de auto. Even later kwam Isa uit school. Zoals alle vrijdagen eet ze tussen de middag bij opa Ben en oma Niesje. Storm had bij haar meer succes. Ik maakte een rondje met Isa èn Storm natuurlijk. Ze liet me de nieuwe van Heemstraschool zien en het lokaal waarin zij les heeft. Ik vertelde over de oorspronkelijke hoge van Heemstraschool waar ik mijn loopbaan ooit begon in 1962, meer dan 50 jaar geleden. Niesje verwende ons met heerlijk eten. Rick zou er jaloers op worden want die is gek op de aardappeltjes, vlees en jus van Nies. ’s Middags komt Paul Sietse met de drie meisjes, Julia, Eva en Anna. Annemarie werkt in het ziekenhuis als verpleegkundige en Paul Sietse heeft vanmiddag de oppas, want de meisjes hebben vrijdagsmiddags geen school.
Van de Hattemse van der Kolk familie gaan we naar de Emmense en vieren ’s avonds Robins 15e verjaardag. Altijd gezellig om op onze oude woonplek te zijn. Robin is echt jarig en de ene envelop na de ander kwomt binnen, want hij wil graag een echte surfplank voor hemzelf. Dat is geen wonder, na de vakanties aan het Leekstermeer en de Rietplas op loopafstand van z’n huis. Nu nog een fietskarretje om het geheel te vervoeren. De feestdag is voorbij en we zetten ons thuis voor de opgenomen serie van Commissaris Witse. Het wordt een latertje…. Ook eens lekker!

En dit was mijn creatie...

'Hetty waor zit je? Ze wachten allemaole op je bi'j 't Dorpshuus". Willem Dubbelhuis belde gisteren tussen de middag op. Tja... vroeger had ik een kop als een almanak, maar nu had ik twee uur geprogrammeerd staan en het bleek 1 uur te zijn, het uur van vertrek met de dames van Passage Zuidbarge Rietlanden. Ze hadden mijn telefoonnummer niet paraat, daarom maar Willem gebeld. En zo kwam het dat we aangescheurd kwamen over het modderige Schoolpad, over het Industrieterrein, naar Zuidbarge. Ik schreeuwde onderweg nog wel een keer van: Niet zo hard... niet zo hard, maar dat had geen effect. 'De dames hadden trouw op me gewacht en gingen we voor ons middaguitje richting Nieuw Buinen. Daar is de bekende aardewerkfabriek Goedewagen. Het bleek dat we mooi op tijd waren en werden ontvangen in een soort atelier en mochten we meteen aan de slag met een eigen schaaltje of schoteltje. Dat was al mat geglazuurd en was geschikt om te beschilderen.Thuis mag je het afbakken, een half uur op 140 graden in de oven en klaar is kees.

Op de voorgrond: Robin.

Het weekend stond in het teken van voetbal, honden en kunst en weer voetbal. Terwijl heel voetbalminnend Nederland Arjan Robben op een voetstuk zet werd Frank met zijn E-tjes van SVBO voorjaarskampioen en na de festiviteiten na afloop met bloemen en medaille ging het op de kar al toeterend door het dorp. Frank had ons uitgenodigd om te komen kijken wat we dus mèt hond èn Agnes graag deden. Die middag gingen Agnes en ik naar ‘De Fabriek’ om kunst te zien. De grote cirkel zomaar op de grond van een zaal gelegd bestond uit heel wat kleinere cirkels, allemaal spiegeltjes en frutseltjes, maar een prachtig geheel. Boven was de expositie te zien van de cursisten van Edith Stoel. Ook mooi! De kunst is om er een geheel van te maken met zoveel verschillende stijlen. Maar dat was hier goed gelukt en net als bij de expositie van Ellen Kroeze met ons als cursisten verleden jaar was er verschil in creativiteit en kleurkeuze.
En toen kwam het filmpje van de bellydance binnen waarin Rea en Marjan optraden. Het was een feest om te zien en voor mij stal Rea de show. Met een klik op http://www.youtube.com/watch?v=NgeIOSKkvfg kun je even meegenieten!
Het weekend werd besloten met een voetbal mail van Gerhard over de komende week. Ik had om die mails gevraagd, zodat we op de hoogte zijn wanneer Robin moet voetballen. Dit keer was er een nieuwe serie foto’s bij van de vader van een van de spelertjes, Norman Hess. Hij maakt niet alleen mooie actiefoto’s maar weet leuke momenten te treffen. Kijk maar!

filmpje Bellydance in Vlissingen: Wim Harwig

‘Wat een onbevangen hondje’, merkte dokter Harry op toen we met Storm bij hem kwamen. Hij kreeg zijn, voorlopig laatste, inenting en als het goed is kan hij er voor een jaar weer tegen. De worm kuur heeft hij al gehad en nu nog de bescherming tegen teken en vlooien. We hebben al heel wat teken uit z’n vacht geplukt, want hier op het erf mag Storm graag tussen de struiken door sprinten.

En inderdaad, hij ontdekt de wereld op een onbevangen manier, nieuwsgierig naar alle nieuwe dingen. Vandaag zat hij voor het eerst in de achterbak van de auto achter de klep en hij vond het prachtig. Heel trots zat hij over de rand te kijken. Morgenvroeg komt Susan met Megan hier langs en na de thee gaan we samen met Queeny en Storm ons rondje bos doen. Afgelopen zondag hebben Wim en ik het met hem geoefend. Toen hij eenmaal los mocht lopen hebben we meteen geoefend in terugkomen. Op Wim z’n fluitje kwam hij gehoorzaam terug en ook op het commando: Storm kom hier’, keerde hij zich ogenblikkelijk om. We houden de beloningssnoepjes er nog maar even in maar ook zonder die luistert hij goed al kijkt hij verbaasd naar je hand waar dus niet altijd wat in zal zitten.