Naar de inhoud

hetty's site

of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
akke.beakke.be

Archief

Op naar Kerst....

Ieder jaar ben ik van plan eens op tijd met de kerstvoorbereidingen te beginnen en meestal stromen de kerstkaarten binnen terwijl ik er met mijn hoofd, laat staan handen, er nog niet bij ben. Ja de kerstboom staat sinds vanmorgen te pronken, nog kaal dat wel, helemaal nog in zijn eigen sier zal ik maar zeggen. En dat heeft eigenlijk ook wel wat. Net als ieder jaar heb ik plannen om leuke kerstkaartjes te maken, maar ook dit keer ben ik te laat. Maar zoals onze vaste adressen zien zijn er wel veel dieren bij en dat zegt ook weer wat van onze interesses.
Een van onze dierbare kennissen was er wel heel vroeg bij. Ze heeft altijd iets creatiefs. Stuurde ze ons al een een kerstboom met een echte cent in de top met de boodschap dat ze ons hun laatste cent nog gunden, ook dit jaar was er een kerstboom bij. Met een tekst erbij die klinkt als een klok.
Ik wil jullie even laten meegenieten:

't Wordt bezuinigen 't volgend jaar.
Hoe doen we dat nu met elkaar?
Persoonlijk dachten wij met Kerst te beginnen,
dus geen spar meer in huis....
maar wat dan te verzinnen?

Toen zag ik in 't bos, gemaakt door een spin
een prachtige boom, precies naar ons zin.

We wensen u allen met elkaar
ook zo'n mooie start van 't nieuwe jaar

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 09:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Ook rugklachten...?








Even een idee voor die oefeningen van Johan bij rugklachten? Het is een soort steno geworden, maar als ik het snap doen jullie dat zeker. Zoek er maar een paar uit, maar... ik zou met bovenstaande niet beginnen....:

- 1 rechtop gestrekt, dan vooroverbuigen, desnoods eerst op de dijen.
rechtop- handen op de kont en achterover leunen.

- 2 staan- been zijdelings gestrekt optillen

- 3 los staan- handen opgetild voor-- been gestrekt naar achter

- 4 strekken van rug.. liggend

- 5 knie naar schouder- liggend

- 6 knie cirkelbeweging… liggend

- 7 strekken van hamstring.. liggen één been omhoog, handen achter linkerknie iets naar borst trekken

- 8 liggen met opgetrokken knieen- voorover 30 keer langzaam links en rechts

- 9 rugligging- hoofd links, knieën rechts -en andersom

- 10 zijligging- arm op dij- til been op

- 11 plat op buik- handen onder schouder en bovenlichaam omhoog brengen

- 12 liggen op buik- hoofd + hielen gelijk optillen

- 13 liggen op buik- linkerarm en rechterbeen tegelijk optillen- 10 keer--daarna andersom

- 14 opdrukken tot heup- ,tot knie, - tot teen

- 15 draaien vanuit kleermakerszit zit- r. hand op l. knie en andersom

- 16 zitten, gestrekt- tenen aanraken 20 sec.

Nr 9 is mijn favoriet èn de herinnering aan die goede Canadese chiropracter die ook adviseerde om niet slough- met wat kromme rug- te gaan zitten, maar met schouders en kont naar achteren.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:52 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Goede raad...

Bij het Lake Louise maakte Rick deze foto.

Sinds ik de goede raad van de jeugdige orthopeed de Vries opvolg door de zeer eenvoudige oefening twee keer per dag uit te voeren, gaat het veel beter met m’n rechterknie. Die had ik in het voorjaar bij al die trappen in Barcelona bij het Parc Huell en het voetbalstadion geforceerd. Ik mocht daar uiteindelijk als enige met Wim in de lift, geflankeerd door een suppoost. De anderen die graag mee wilden liften kwamen er niet in. Dan voel je je wel wat aftands worden, kan ik je melden. Toen de fysiotherapie geen vruchten afwierp, kwam ik toch bij orthopeed de Vries terecht. Inderdaad wat slijtage. Hij gaf me de eenvoudige oefening mee om de spieren om de knie te versterken: Til je been 10 seconden lang op…. En doe dat dertig keer…. Drie maal per dag.
Vooruit met de geit, dacht ik maar en startte. Nadat ik het eerst maar 10 keer volhield zat ik na een week op 30 keer. En warempel na twee weken begon mijn actie vruchten af te werpen. Geen pijn meer. Ik hou het nog steeds twee keer per dag vol samen met een oefening van de chiropractor uit Canada die me erg geholpen heeft vorig jaar toen mijn rug kuren had:
Ga op de rug liggen met opgetrokken knieën. Breng je knieën naar rechts terwijl je hoofd naar links gedraaid is. Daarna breng je je opgetrokken knieën naar links en je hoofd draai je naar rechts… en doe dit 10 keer. Makkelijk zat. Gaat in één moeite door.
Waarom ik hierover begin, vraag je je af? Ik vond een briefje terug met zelf opgeschreven oefeningen die ik van broer Johan had. Die zit ook wel eens te klungelen met zijn rug en had hier baat bij. Maar dat zijn er 20. Wil ik toch ook eens gaan proberen.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:37 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Grauw en grijs...

Maar...even later schijnt de zon.

Het is vandaag grijs en grauw zoals waarschijnlijk in het hele land. Dat vind ik niks. Als het nu nog wat waaide… daar hou ik wel van. Lekker spannend als de wind om het huis giert. Ik hoor jullie denken: als je er maar niet door hoeft.
Gisteren waaide het en omdat het eerst niet regende nam ik de fiets naar het zwembad. Een klein stukje had ik de wind schuin achter, maar toen ik afboog kreeg ik hem schuin voor en even later woei ik bijna de sloot in omdat ik hem van opzij kreeg. Het was äösen, ik weet er geen Nederlands woord voor- misschien zoiets als: met veel inspanning vooruit komen. Het deed me weer aan de tijd denken dat ik vanuit Linde naar Zutphen fietste, ook in weer en wind, en later naar Doetinchem. Ik had toen wel een regencape, maar toch werd m’n rok regelmatig nat. Het was dan ook de gewoonste zaak dat wij als ‘buitenkinderen’ bij de verwarming gepoot werden om het eerste uur op te drogen.
Op de terugweg vanaf het Aquarena nam ik de weg langs het bos, wat meer uit de wind, dacht ik. En wat beschut voor de regen die intussen met bakken uit de hemel kwam. Dat was ook zo maar hier was het zo modderig dat ik zelfs met de E-bike in de hoogste stand moeite had om op de fiets te blijven. Toen ik thuis kwam had Wim het hek al open gezet en de deur van de schuur eveneens, zodat ik zo naar binnen kon rijden. Ik had het even gehad en besefte : ik ben geen 18 meer.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:11 Reageer op dit bericht Stuur door

September in Banff

Deze ging ook aardig te keer, maar wij bleven op afstand.

Drie keer hebben we Canada bezocht. Twee maal in de zomer, samen met Henry en Tonny. En behalve de bijzondere kolibri's en veel andere mooie vogels zagen we ze ook... de elken. Overal op campings zag je ze lopen die grote herten, elken worden ze genoemd. Ze graasden rustig langs de rand of ook op de camping. Ik vond het wel enorme beesten. We werden eens wakker 's nachts van het schudden van de caravan. Het bleek een elk te zijn die zich even kwam schuren.
Die eerste keren hebben we ook beren gespot, nee daar kwamen we ook niet dichtbij en met het wandelen hadden we een berenbelletje om. Wanneer beren mensen horen gaan ze vanzelf een andere kant op. Ik heb het belletje Anda nog uitgeleend toen die met Dick naar de Rockies ging, maar over veel wandelen in de vrije natuur heb ik niet van haar gehoord
Afgelopen jaar was het september, dit keer waren met Ben en Niesje bij Henry en Tonny te gast die nu zelf ook in de buurt bij Gera en Frad wonen. Rick logeerde bij Fred en Gera, maar trok met ons mee op onze rondreis. En in september is het is de bronsttijd. Dan worden de mannetjes elken actief en wordt er ook gewaarschuwd om niet dichtbij ze te komen, want daar houdt een mannetjes elk niet van wanneer hij moet vechten voor een vrouwtje. Bij Jasper, waar we met camper èn caravan stonden, hebben we een groepje elken gezien die het verkeer behoorlijk ophielden, maar iedereen wachtte rustig tot de groep elken de nieuwe plek bereikt had om te grazen.
Van Ben en Niesje kreeg ik deze beelden op You Tube die je laten zien wat er allemaal kan gebeuren, vooral als je de waarschuwingen in de wind slaat.
Door een klik op http://www.youtube.com/watch_popup?v=794wEIbHlDc&vq=large   ……
Bedankt Ben!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:41 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Joy nv

'Go, wat leuk! Joy! Hoe kom je aan die krat?' Niesje heeft het kleine kratje met walnoten opgemerkt die hierin hebben staan drogen. Dat Joy was me nog niet eens opgevallen. ‘Ja’, vertelt ze, ‘dat waren van die kleine buikflesjes met een soort sinas’.
Ik kende vroeger alleen de grote groene flessen Groli met stevige dikke draaidoppen, ook een soort sinas. Met verjaardagen en met heet weer werd dat geschonken.
Een paar jaar geleden was Joke aan het opruimen op de Boomgaard en kwam o.a. dit kratje tegen en wilde hem al wegdoen. 'Leuk ding', vond ik en zag hem al staan met bloemen er in of… misschien zou ik hem wel schilderen. Joke zag het en zei:'Of heb ie d'r belang bie-j. Nemt maor met, ik doe d’r toch niks mee’. Maar van schilderen of bloemen was alleen nog niets gekomen. Nu zit er de laatste oogst walnoten in. En ik maar denken… hoe kwamen ze op ' de Boomgaard' toch aan zo’n oud kistje waarvan ik in elk geval nooit flesjes heb gezien.
Dan ga je maar eens internet op. En inderdaad is er een serieuze poging geweest om vanaf 1946 door de fa Koster deze frisdrank met een flitsende naam Joy bekendheid te geven. Er kwam behalve de Joy sinas een Joy Citron en een Joy Cassis, maar eind jaren 60 ging het over in het grote geheel van Heineken en werd het hele emballagepark met flesjes en kratten vernietigd.
Ik kan nu dus tevreden melden dat 'de Boomgaard' er eentje heeft weten te redden. Ik durf hem niet eens meer over te schilderen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 12:10 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Over een verjaardag en cadeautjes...

Cadeautjes voor iemand die je lief is vereist enige zorg. Vaak zijn de wensen te groot om er om te durven vragen en willen ze het liefst geld om in dit geval dat op computergebied te kunnen besteden. Daar heb je toch ook ouders voor. En Gerhard en Judith zijn in de gezegende omstandigheden dat ouders van allebei er nog zijn.
Maar Gerhard heeft nog een hobby en dat is lezen, vooral over de 2e Wereldoorlog en spannende oorlogsboeken. En dat kreeg hij volop. Geschiedschrijving èn fictie. En als ontspanning tussendoor een laatste boekje van Mart Smeets: Lance. Van deze sportverslaggever heeft hij al een hele serie. ‘Ik ben tussen kerst en oud- en nieuw niet bereikbaar’, meldde Gerhard nadat hij een vierde oorlogsboek uitpakte.
Bij ons was het Agnes’ weekend, zoals elke tweede weekend van de maand en zij ging natuurlijk gezellig mee. Zo zag ze onze hele familie eens bij elkaar. Nadat Eva Robin van achter zijn computer had weggesleurd werd hun laatste sinterklaasaanwinst Risk op tafel gezet, een spel dat vroeger oneindig gespeeld werd bij ons. Eva, Robin en Agnes zaten er al gauw helemaal in, Agnes bijgestaan door Mark. Dat was altijd al een spellenman.
Wim schoof halverwege de avond bij ons aan. Die had meegewerkt aan een concert in Elim met zijn Mannenkoor Valerius.
Het blijft altijd leuk dat ook onze oude buren Ger en Lies van de partij zijn met verjaardagen, want zoals altijd leven wij mee met elkaars lief en leed. En ook Scotty is er nog, de pup uit ons allereerste nestje van Kim en Scott, nu 15 jaar oud, die naar hun dochter Linda is gegaan. Linda woont zo dichtbij dat Lies, net zoals ze dat vroeger met Kim deed, ook Scotty regelmatig uitlaat.
En nu hebben we héél lang uitgeslapen, Agnes en ik dan, want Wim is een trouw kerkganger. Behalve het meemaken van de kerkdienst, houdt hij er zo ook zijn sociale contacten bij.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 15:11 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderjagen....

Wat babyfoto’s betreft komen onze jongens er wat bekaaid af. De foto’s van onze trouwdag waren ook al niet je dat. Wel de professionele foto’s van de fotograaf, maar voor de rest was het naatje. Dat lag niet aan de jongens die fotografeerden maar aan de batterij van de flitser van het fototoestel die voor de gelegenheid geleend was van de fotograaf.
Van baby Gerhard werden er wel foto’s gemaakt maar toen het rolletje vol was met 36 opnamen was hij al een maand of 5 en toen dat rolletje uit het toestel werd gehaald kwam er licht bij en was de kwaliteit voor een deel van de foto’s ook slecht. En jammer dan… je kunt het niet even over doen. Gelukkig zijn er uit later tijd heel wat gemaakt.
Deze foto is van een zondag bij oma van der Kolk. Zolang ze aan de Dorpsweg woonde was het vaste prik om bij haar koffie te drinken op zondagmorgen en zolang wij in Hattem woonden deden wij daar aan mee. Ben en Henry woonden hier nog thuis. Wanneer Ben baby Gerhard vasthield was die zo rustig als wat, maar had Henry hem te pakken dan was het altijd donderjagen en wilde spelletjes. Het was net of hij aanvoelde wat er van hem verwacht werd.
Toen Robin geboren werd was het wel even anders. Er werd wat af gefotografeerd door vader, moeder, opa’s en oma’s. Tijdens het af zwemmen voor zijn diploma kon je zien dat hij er al helemaal aan gewend was om te worden gefotografeerd. Al zwemmend, met vader Gerhard filmend en moeder Judith met fototoestel in aanslag meelopend aan de kant, zwom hij netjes door met lachend gezicht naar hun kant gericht.
Waarom ik ineens over Baby Gerhard begin? Deze viert vandaag zijn 46e verjaardag! Gefeliciteerd jongen...
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 13:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Over vriendschap en trouw

Tessa met haar pups 2006

Wat hebben we een plezier gehad met al onze honden. In Hengelo al met kleine Laska die een speelvriendje was voor de hele buurt, grote Laska als trouwe oppasser op de oprit tussen Ger en Lies en ons huis, Kim heeft heel wat nachtelijk gespuis op afstand gehouden aan ons Schoolpad en Scott... ach Scott was de vriend voor het leven. Samen met Wim op schapentraining en voor mij een steun en toeverlaat. Nu heeft Tessa die rol en heeft ook al midden in de nacht door een kort waaks blafje gewaarschuwd voor onraad. Diezelfde nacht is verderop richting Bargeroosterveld de schuur leeggehaald. Daar was ook wel een hond, maar een jachthond die jammer genoeg geen bek los deed.
Gisteren kreeg ik een ontroerende video van Dinie Voortman over wat honden kunnen betekenen voor ons.
  http://www.youtube.com/watch_popup?v=YBIwCdvhgX4&feature=uploademail
Het is de moeite waard om hem helemaal uit te kijken... zo mooi!

Met dank aan Dinie Voortman

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 22:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Op de tast...

De kersverse oma en opa 13 jaar geleden.

Het was gewoon weer even thuiskomen op de dinsdagmorgen. Ik mocht nog een keer inhalen bij Ellen Kroeze in wiens atelier Helderrood we allemaal op onze eigen manier schilderen. Dat stimuleert ze ook. De een schildert abstract en de ander realistisch. Marijke heeft een snelheid die gooit er op een ochtend een kwak verf tegenaan. Ze probeert van alles uit. Met een soort craquelé verf heeft ze een voorbeeld gemaakt.
De eerste 20 minuten beginnen we altijd met koffie en thee en krijgen we informatie en praten bij. Maar dan gaat het er op los. Ik heb een jaar ’s avonds geschilderd en telkens 6 keer in plaats van 11 keer, maar nu ga ik weer terug naar mijn oude groep op de dinsdagochtend.
We hebben een onderwerp opgekregen om daar iets mee te doen: Op de tast. Vandaag waren er al een heel stel te zien Mieke heeft de blote voeten van Gerard geschilderd met een bij er vlakbij. Jannie het handje van een kleinkind dat heel voorzichtig een klein konijntje vasthoudt. Ik heb de foto gebruikt waarop Wim en ik voor de eerste keer Robin vasthouden. Wim heeft hem op de arm maar ik zit er al zo bij dat mijn hand ook om hem heen is. Nee ik heb het mezelf niet gemakkelijk gemaakt, want het moet nog lijken ook, maar het schiet op. Maar Marijke heeft een groot abstract gemaakt en warempel, ook hier zie je een paar handen in.
Dan wil ik wel eens weer wat groots proberen en wordt het vast weer iets met dieren, ik heb al een paar ideeën.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hetty om 21:12 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van hetty's site

↑ Terug naar de berichten