hetty's site

Dinsdag 4 oktober 2011

Aberfeldy

Ook mooi... de kerk in Aberfeldy.

Er is niets teveel voorspeld. Het weer is om over naar huis te schrijven. Zonnig met prachtige Schotse luchten. We beginnen maar in Aberfeldy. De Water Mill is er nog. Wim presteert het om te vragen:'Is my umbrella still there? I forgot it 2 years ago". De jongeman in de tearoom verblikt of verbloost er niet van en wijst op de twee paraplu's die in een hoekje staan.
De Water Mill is een combinatie van bookshop, gallery en tearoom. Het is een genot om er rond te snuffelen. Èn de chocolademelk en cappuccino smaken voortreffelijk.'It's my first day", zegt het meisje dat ons de drankjes brengt voorzichtig en als ze het keurig met plak iced ginger en servet serveert krijgen we een stralende lach als ik zeg:'Well done'.

De voormalige Water Mill in Aberfeldy, een combinatie van Gallery, bookshop en tea room

Wim is natuurlijk vooral geinteresseerd in het technisch gedeelte

In de tearoom hangt een kunstwerk dat met spuitbus vervaardigd is

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 15:01 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 4 oktober 2011

Schotse Annemarie

Onze trip voor vandaag: Pitlochry, Aberfeldy, Kenmore,langs het Loch Tay, dan door de bergen naar de Bridge of Balgie, door de Glen Lyon naar Fortingall and via Loch Tummel en the Queen's Vieuw naar Pitlochry.

'Ben je from Holland?' Er staat een vrouw bij de caravan als ik net terug kom van de douches. Ze vertelt dat ze ook uit Nederland komt maar al jaren hier in Schotland woont en wel op een sheep farm. Als ze gaat vertellen over haar niet zo gemakkelijke leven hier raakt ze niet uitgepraat. Haar vriend verloor ze aan asbestkanker, zelf moet ze binnenkort een longoperatie ondergaan.
Als ze hoort van de Schoonebekers en de andere dieren bij ons wordt ze belangstellend naar ons leven daar. Zelf komt ze uit het Gooi en aan haar open manier van praten is dat te merken.
We wisselen in elk geval adressen uit. Als ik haar een visitekaartje laat zien reageert ze met:'Ben je van Herba life of zo...'?
We zijn door deze onderbreking wat achter op ons schema van ontbijt met ham and eggs, koffie een sapje.
Maar nu zijn we klaar voor de trip naar Kenmore en omgeving. Ja Ben.... Wim gaat voor alle zekerheid eerst tanken...

.

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 14:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 4 oktober 2011

Pitlochry

We lagen vannacht te wachten tot Katia onze rust zou komen verstoren. De zuidwestkust van Schotland had ze al aardig onder vuur genomen en de Forth bridge bij Edinburgh was al dicht, de castles voor publiek gesloten. Maar niks van dat alles. In deze streek gaat alles aan ons voorbij. Daarom gaan we deze morgen weer op pad, altijd nieuwsgierig wat de volgende plek ons te bieden heeft. We hebben intussen besloten om het noorden van Schotland te laten voor wat het is... deze keer, en om bij Huntly linksaf te gaan naar Dufftown, Craigelachie en dan via de A9 richting Pitlochry. Deze streek is in de zomer nogal toeristisch en dat is geen wonder. Castle Blair Athol hebben we al eens bewonderd. Veel van de familieleden van de Duke of Athol hebben strijd geleverd en daar zijn ze trots op. We kwamen indertijd door de kamer waar de Schotse held Bonnie Prince Charlie had geslapen en terwijl wij lazen over deze Schotse held kwam er een Nederlands stel achter ons aan, duidelijk uit het oosten, dat meteen doorliep met de woorden:"Hier zal de knech wel eslaopen hebb'n'.
Het weer blijft wisselvallig, de zon doet af en toe pogingen om er door te komen maar dat lukt niet erg. Ik probeer al rijdend wat foto's te maken met de opmerking van neef Wim in het achterhoofd: beter een slechte foto dan geen foto.
Nu zijn we dan op het Faskally Caravan Parc aanbeland en we krijgen een mooie plek dichtbij de receptie zodat nu het internet bereikbaar blijft zonder dat ik twee keer per dag met dat ding onder m'n arm op zoek moet waar ik bereik heb.
We zien dat we bijna twee jaar geleden met Ben en Diny hier in de buurt geweest zijn en morgen gaan we een ritje maken die kant op... Aberfeldy en Kenmore waar we toen in het oudste hotel van Schotland gelogeerd hebben: Hotel Kenmore.

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 3 oktober 2011

Inverurie

Een mid afternoon meal, dat kenden we nog niet en omdat onze magen al knaagden na ons uitgebreide bezoek aan de Tesco’s lieten we ons bij de Dairy verrassen: stew and oatmeal, carrots, gravy en nog wat. Dat alles met een kop thee en een cakeje met iets zoets er op. Ik heb het geweten. Het lag als een blok op mijn maag… veel te zware kost. Wim had natuurlijk nergens last van. Dit alles kregen we in de tearoom van de Dairy, een leuke winkel met veel locale producten. De koe bij de ingang is een echte trekpleister. Het was een echte dag Inverury, de plaats waar de beide vriendinnen de school bezochten. Toen we Inverury eindelijk uitreden en zaten te bedenken welke route we zouden nemen zagen we ineens de Benachie, de berg iets verderop die uitnodigt om beklommen te worden. Nee wij niet, die tijd hebben we gehad, maar we konden het niet laten om onze camera erop los te laten en op verschillende standen uit te proberen. Een pikzwarte Aberdeen Angus stond ons nieuwsgierig te bekijken. Vreemde luchten zijn het. Hier en daar een lichte strook vanwege de zon en soms een donkere lucht waar de wolken de overhand hebben.
Wim heeft net afgerekend op de camping en als het weer zo blijft… rustig dus… gaan we morgen een paar honderd km verderop richting Inverness.

Prachtige supermarkt

De Dairy

Ook bij de Dairy

De Community Hall van Inverurie

De Bennachie

Schotse luchten

De Aberdeen Angus

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 16:58 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 3 oktober 2011

Cullen Skink

Wel eens gehoord van Cullen Skink? Niet meteen denken aan Skunk… Lekker dat het is!! Het is een soort vissoep. Sally tracteerde ons erop bij de lunch vanmiddag. Je snapt dat ik meteen het originele recept overschreef van dit echte Schotse gerecht dat zijn oorsprong vindt aan de Morach Firth. Ik denk dat Wim het straks thuis snel gaat uitproberen.
Het werd een hele bijzondere middag. Susan belde toen we er net waren, heel gezellig. We hebben weer aardig Engels kunnen oefenen. Wanneer je iets bijzonders bent noemen de jongelui je hier tegenwoordig een ‘legend’. Net zoiets als bij ons ‘helemaal super’. En Sally heeft wat Nederlands geleerd: ‘hartstikke lekker’. We hebben beloofd om haar Hattem te laten zien als ze weer eens in Nederland is.
Deze hele week zijn er in Aberdeenshire ‘Open Studio’s’. Kunnen we morgen nog een paar van bekijken als we tijd over hebben. Want we kunnen hier niet weg zonder de Tesco’s in Inverury te bezoeken. Daar kunnen we de auto laten staan en bij de Dairy, waar niet zo verwonderlijk een koe voor staat, koffie te gaan drinken. Ook zijn hier de locale producten te krijgen. Ik ben benieuwd. Ik heb lang gedacht dat Haggis een soort egel was die hier van de berg af kan komen stormen. Je ziet ze vaak op ansichtkaarten. Maar nee… het is een mengsel van allerlei slachtresten die met kruiderij gemengd in een schapenmaag genaaid wordt, net zoiets als bij ons de balkenbrij, de bloedworst, de bakleverworst of de heufdkeze ( zure zult)
Ook de Gardens van Haddo House schijnen de moeite waard te zijn. Jullie zien het… voorlopig vervelen we ons nog niet. Tot onze spijt is voor de avonduren de serie van James Herriot afgelopen en gaan we verder met de stapel dvd’s die we bij ons hebben.
Iedereen succes met school en werk de komende week. Volgens mij is dit de laatste week voor Rick z’n vakantie begint… De laatste loodjes Rick!

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 16:39 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 3 oktober 2011

Aberdeenshire

De Forth Bridge over de Firth of Forth net boven Edinburgh is altijd indrukwekkend.

Vanuit het stadgewoel van gisteren gaan we nu rustiger oorden opzoeken. Aberdeenshire hebben we al eerder bezocht, zo’n 6 jaar geleden en dat is ons goed bevallen.
We zijn net op tijd. De regen barst los wanneer we in Kintore onze caravan een plekje hebben gegeven. De Hillhead campsite ligt nogal verborgen maar stond gelukkig goed aangegeven.
De campingbazin loopt in rijbroek, rijlaarzen en een zwarte paraplu met rode roosjes langs de rand en ik zie al ergens een sulky staan. Ze is bijzonder vriendelijk.
We blijven hier in elk geval drie nachten. Gerhard heeft al gewaarschuwd, of was het Mark, voor de tropische storm Katia die vanaf de Atlantische Oceaan hier op aan komt. Hier wordt het in de Daily Mail ook gemeld en dat vooral Schotland er van langs krijgt. Het wordt al vergeleken met 1987. Toen schijn het hier ook nogal te keer te hebben gegaan. De andere kranten zwijgen erover. Nou ja, we staan hier beschut en wachten af.
Het was vandaag een heel eind vanaf Musselburgh en we maken er maar een rustige avond van… ja inderdaad met James Herriot als afsluiting. Op de vier dvd’s staan 13 verhalen die verfilmd zijn. We hebben er al 10 bekeken.
De internet verbinding hier is niet je dat, geen verbinding op de plek, maar dan moet je de op de receptie inloggen en met je laptopje weer naar je plek toe. Nou dat is het hem ook niet, meteen de verbinding weer weg.
Ik meen dat het in Nederland mooi weer geworden is… ja we blijven aardig op de hoogte. Toen Ben vanmorgen belde liep hij al in de korte broek, Frank was naar FC Emmen geweest en mocht mee het veld op en buurman Jans is jarig. Hieperdepiep!

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2011

Een dagjs Edinburgh...

Dat was ‘em dan… het dagje Edinburgh. We hebben even weer de sfeer gevoeld. Het was wel heel anders dan in augustus wanneer er overal op straat performences zijn, straattoneel. En het kon niet uitblijven… de regen, een echte drizzle. We stappen daarom met de regenjacks aan in de bus die ons in iets meer dan een half uur naar Edinburgh brengt. Ik wil nog eens heel graag het National Scottish Museum zien en dat ie opnieuw heel erg de moeite waard. We dwalen er op ons gemak rond en bewonderen de oude meesters, ja ook Rembrandt en Frans Hals en van Gogh zijn er vertegenwoordigd. De Schotse schilders hebben een apart gedeelte. Ik bewonder Taggart het meeste. Wanneer we weer buiten komen ziet alles er al beter uit, de regen is bijna over. We gaan maar naar het winkelcentrum bij het Waverly Station. Daar is een grote ruimte waar alle mensen die wat te eten bestellen bij wel acht restaurantjes, kunnen gaan zitten met hun handeltje. De Subway lijkt ons dit keer de beste keus en het honingbrood, dat de naam Chicken tiki draagt smaakt ons goed.
Tja en dan is het tijd voor de Royal Mile. De regen is nu helemaal opgehouden. Ik wil niet zeggen dat we die helemaal hebben uitgelopen, maar toch een best eind. En natuurlijk wat Schotse shopjes in op zoek naar de tartanruit voor Rick. Ik zeg niks, maar we hoeven straks niet verder te zoeken. Opnieuw gaan we naar het Waverly Station voor een kop koffie en zien dat de jeugd die daar zit net als bij ons onafscheidelijk is van hun mobieltje.
Er rijden ontzettend veel bussen hier, gewone bussen die om de 10 minuten rijden en toeristische bussen in alle kleuren van de regenboog. Terwijl in Amsterdam honderd uit werd gepraat in de tram was het hier maar een kille boel. Niemand zegt wat. Kinderen in hun schooluniform, mensen van en naar hun werk en vrouwen die gaan winkelen. Er zijn opvallend veel joggingbroeken te zien bij jonge vrouwen. De terugweg duurt een uur, ik denk omdat er veel werkenden en scholieren naar huis gaan. Om de 100 m is er wel een bushalte. We gaan er bij de caravan eens lekker voor zitten, nu zelfs in het zonnetje en bereiden ons straks voor op onze rit morgen naar Kintore bij Aberdeen.
Maar daarna…. Kijken we weer een paar afleveringen van James Herriot… All creatures great and small… met…

De Royal Mile

Op zoek naar de kiltdeken voor Rick

In de kathedraal is een trouwerij...

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 23:02 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2011

Musselburgh

Het was iets verder dan we dachten, … het zijn wel mijlen die ze aangeven op de borden. En volgens Wim, en die kan het weten, is een mijl 1609 meter.(1609,344m) Natuurlijk maken we een stop bij de grens met Schotland en aan het eind van de middag zitten we hier in het zonnetje te lezen. Ik ben ook begonnen in Donderdagskind en net als Wim… ik moet hem gewoon uitlezen.
We hebben ons al verdiept in het vervoer naar Edinburgh morgen. We hebben daar vroeger al vaker rondgelopen en kasteel en musea bezocht. De Tattoo staat ons ook nog vers in het geheugen net als een paar voorstellingen tijdens de Fringe, die altijd in de maand augustus is, en waarbij je iedere dag verschillende voorstellingen op verschillende plekken kunt bezoeken.
We laten ons morgen maar eens verrassen. De Royal Mile en Princestreet slaan we in elk geval niet over.
‘Je mag me wel een quilt meebrengen’, zei Rick toen we weggingen. Hij bedoelt de oorspronkelijke quilt die een soort deken is waarin de mannen zich vroeger wikkelden en die ’s nachts als deken gebruikt werd. Nee de kleur van de tartanruit maakt Rick niks uit. Wie weet …vinden we morgen al wat.

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 2 oktober 2011

Nog even en... op naar Schotland!

Nadat we in Alnwick rondgekeken hebben, waar het Castle waarin de Harry Potter films opgenomen zijn een toeristische attractie is geworden, gaan we op Seahouses aan want om hier te zijn geweest zonder de verse vis te proeven, kan natuurlijk niet. Neptune is een visrestaurant midden in Seahouses en het klopt wat wordt geschreven: hier moet je vis eten. Wim neemt haddock en ik cod. We moeten nog even uitvinden of het schelvis, kabeljauw of nog een andere vissoort is.
Dan is het tijd om de caravan op te zoeken en ook deze avond vermaken we ons met een paar afleveringen van James Herriot, ja …met een glaasje erbij.

Dan wordt het tijd om op te breken. Niet te vroeg want zo ver is het niet. Wim bestudeert nu ook de handleiding van de nieuwe camera. Ik had hem helemaal uitgeprint om onderweg uit te zoeken wat je er allemaal mee kunt doen, maar ik heb meer dan drie weken nodig. Zolang zet ik hem maar op de automaat en probeer intussen wat uit.
Vandaag gaan we via de A1 verder naar het noorden. Nu zullen we Schotland bereiken. De volgende camping is de Drum Mohr camping in Musselburgh, een half uurtje oostelijk van Edinburgh.

Vakantie Engeland

Geschreven door hetty om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 1 oktober 2011

The wild cattle of Chillingham

Er zijn nog twee stellen dezelfde weg door de weilanden gelopen naar het verzamelpunt en om drie uur komt de warden aanrijden. Hij gaat er op zijn gemak voor staan bij het hek waar een deel van de kudde te bewonderen is. Hij vertelt ons over deze wild cattle die nog puur natuur is en niet verwant aan welke koe in de wereld dan ook.
700 jaar geleden heeft de Duke van Chillingham een muur laten bouwen om een groot stuk van zijn terrein om allerlei soorten wild op zijn land te houden voor de jacht. In die tijd werd er ook veel vee gestolen, zowel door de Schotten net als ook andersom wel gebeurde. Die wilde koeien zijn er altijd gebleven. Er wordt op geen enkele manier ingegrepen in de natuur. Alleen bij veel sneeuw worden wat balen hooi gebracht. De kudde houdt zichzelf in stand, hoewel er na de winter van 1947 maar 17 stuks over waren. Nu zijn het er 79. Er is altijd één grote stier die het voor het zeggen heeft en alle dekkingen verricht. Dat is meestal gedurende een jaar of drie. Dan wordt het overgenomen door degene die dan het sterkste is. Want er wordt wat afgevochten door die mannetjes. Als een kalf geboren wordt in afzondering, brengt de moeder die pas na een twee weken terug bij de kudde. De vaderstier beslist of de kleine sterk genoeg is. Als de kleine goed gekeurd is mag die blijven, zo niet wordt de kleine na drie keer verstoten te zijn door vader ook door moeder in de steek gelaten. Dat gebeurt een enkele keer. Ze zijn er op gebouwd om hard te kunnen rennen, weinig uier en een slank lijf. We zijn net als de anderen onder de indruk van dit staaltje puur natuur, want dat is het.