Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

Voor de sportievelingen is dit een uitgelezen gelegenheid om het Meetjesland per fiets te ontdekken!!

Beverse kant

Het “zevenbolletje” is een typisch Bevers kantje.

Vroeger werd het als “meterkant” verkocht.

Let op de rechte buitenrand. Dit is hét kenmerk bij uitstek van de Beverse kant.

Meer uitleg over deze kantsoort vindt U in het archief. 

Stropkant

Iedereen die al met kantklossen begonnen is kent deze kantsoort want hiermee start elke beginnerscursus.

Dit mooie volwerk is het resultaat na ongeveer twee lessenreeksen “Stropkant”

Margriet

Chantillykant geklost met witte zijde.

"La Marguerite” is een oud, gekend patroon uit Bayeux. Er is veel "kantvaardigheid" nodig om het te maken maar het resultaat is prachtig! 

Gentse Kant à réseau varié

Net zoals Binche was Gent oorspronkelijk een belangrijk centrum voor Valencienneskant. Men spreekt dan ook van

 ‘Gentse Valenciennes’.

De Blauwe Meisjes, zoals de weesmeisjes van de Onderstraat werden genoemd, hadden zich in deze kant gespecialiseerd. In 1805 werd deze instelling onder de bevoegdheid van de zusters van O.L.Vrouw Visitatie gesteld. Om te ontsnappen aan de 19^de eeuwse crisis in de kant, zocht Virginie Vrancken, directrice, een nieuwe methode in de samenstellingswijze van de apart vervaardigde kanten.
Dit resulteerde in de
"Dentelle de Gand à réseau varié"

 of

“Gentse kant op verschillende gronden”.

De bloemen worden afzonderlijk vervaardigd en met de typische vierkante Valenciennesgrond verbonden. Typisch, zoals de naam ook laten blijken, is het voorkomen van verschillende gronden of siervullingen. Het klooster verkreeg een octrooi voor deze kant, waardoor deze instelling de exclusiviteit voor deze kant bekwam. Alle kanten van deze soort werden hier geklost.

Afbeelding : Een strook Gentse Valenciennes à réseau varié.

Bron : De historiek van kanten

Valenciennes kant

Eind 17^de eeuw werd in Valenciennes een kloskant ontwikkeld op basis van de bestaande Antwerpse kant. Doorheen de tijd werd deze kant verfijnd zodat in de 19^de eeuw de meest perfecte Valenciennes werd vervaardigd. Typisch voor deze kant is de aanvankelijk ronde, later vierkante mazengrond waarvan de vier zijden gevlochten zijn. Dit resulteert in een bijzonder stevig en sterk kantwerk. Opvallend is dat deze kantsoort geen of weinig reliëf bevat, want de motieven zijn op de mazen verwerkt met een sterk aangetrokken linnenslag, een van de basisslagen in de kloskant, en zonder enige omtrekdraad. Doordat er geen reliëf is, is Valenciennes gemakkelijk te strijken. Deze kant wordt vaak verwerkt in linnengoed.

Dit is een foto van een oud volwerkje Valenciennes kant. Waarvoor het eigenlijk diende weet ik niet voor 100 % maar ik vermoed dat het de bedoeling was om het te incrusteren in een kleedje.

Waar een wil is, is een weg…

Onder deze titel kreeg ik van een dame een e-mail toegestuurd.

Het zijn niet altijd de mooie creaties van ervaren kantklossters die in de bloemetjes moeten gezet worden.

Het doet mij plezier dat er mensen zijn die diegenen met minder geluk dan wij, kunnen motiveren tot een creatie waarop zij dan geweldig fier mogen zijn!

In aansluiting op uw blog onderwerp van 18/5/07 wil ik u ook iets toesturen.

Ik geef kantklosles in een dienstencentrum.  Een van de cursisten is ook iemand die pas 1 jaar klost en die wegens ziekte zich heel moeilijk kan concentreren.

Met grote inzet en veel moed van haar kant is haar eerste kantwerk af. Ze is er heel fier op.

Zoekend naar een gepast onderwerp, patroon en techniek, hier een eenvoudig lint in linnenslagen maar vooral met heel veel geduld en kalmte van de leerkracht is ook voor deze mensen een creatieve oplossing te vinden.

Beste groetjes en tot later.   Landecuttela.

Het doet altijd “deugd” als er een positief vervolg komt op een gestelde vraag.
Ik ben een beetje fier op het feit dat ik deze dame niet alleen heb aangezet om te beginnen met kantklossen maar ook omdat ik daardoor een figuurlijk steentje heb bijgedragen aan het ontstaan van een andere mooie “creatie” !!!!

Hallo Gisela,
Vorig jaar nam ik contact met je op om te vernemen of mijn zware bijziendheid een reden zou zijn om niet te leren klossen.  Je moedigde me aan om toch de stap te zetten.  Inmiddels zit mijn eerste cursusjaar bij Lieve Lams er al bijna op .  En, zoals vele anderen, vind ik veel plezier in het kantklossen.  Dat het kantklossen onze creativiteit stimuleert mag blijken uit het gedichtje dat ik hierbij voeg. 

Ook een proficiat voor je informatieve blog en de vele mooie werken die jij al realiseerde.

Veel leesplezier !


Klosjes

Klosjes liggen maar heel even in mijn hand.

Ik gooi ze altijd meteen naar de andere kant.

Ze worden voortdurend heen en weer verlegd.

Komen telkens op een andere plek terecht.

Vrolijk dansen ze over het kussen heen.

Altijd samen, nooit is er eentje alleen.

Klosjes hebben verschillende nationaliteiten.

Men kent ze dan ook in veel variëteiten.

Ze verschillen in kleur, maat en gewicht.

Ik ben al vaak voor hun schoonheid gezwicht.

Want het mooi glanzend, gladde hout

heeft voor mij de waarde van goud.

Sommige klossen zijn trots op hun buikje, mooi rond.

Een grammetje meer vinden zij niet ongezond.

Andere pronken dan weer graag met hun slanke lijn.

Terecht ! Hun ranke silhouet mag er zeker zijn.

Mondaine klosjes, niet door bescheidenheid gehinderd,

zijn met kleurrijke motiefjes beschilderd.

Engelse klossen willen steeds weer de loef afsteken.

Met parels en kralen getooid, doen zij de concurrentie verbleken.

Mijn verzameling breidt zich steeds verder uit.

'k Ben altijd op zoek naar een nieuwe buit.

De spaarpot is er niet mee gebaat,

maar een mooie collectie is wel het resultaat.

Ik koester mijn klosjes stuk voor stuk,

en deel graag met anderen dit geluk.

Het zal je dan ook niet verwonderen.

In een pronkkastje zijn ze te bewonderen.

Edith Meurrens, Leuven

Maria Theresia van Oostenrijk

 (Wenen, 13 mei 1717 –29 november 1780),

aartshertogin van Oostenrijk, koningin van Hongarije en Bohemen van 1740 tot 1780, Duits keizerin van 1745 tot 1765.

Keizerin Maria-Theresia wenste een kleed in de befaamde verfijnde kant uit de toenmalige Oostenrijkse Nederlanden. In een akte van 16 juli 1743 staat opgetekend dat de staten van Vlaanderen 25.000 floreinen wilden spenderen voor een kanten kleed voor de keizerin. In december van hetzelfde jaar was het kleed klaar en werd het haar ten geschenke gegeven ter gelegenheid van haar intrede in

Gent op 17 april 1744.

Enthousiast over dit geschenk liet de keizerin zich te Wenen portretteren door de hofschilder Martin von Myetens.

Door oorlogstroebelen kon dit schilderij dat in 1745 klaar was en voor Gent bestemd was, niet dadelijk ter bestemming worden gebracht. Het bereikte de stad Gent pas in 1749. Kort na de aankomst van het schilderij in Gent, nam Brugge het initiatief een kopie ervan te laten maken door Matthias de Visch.

 Het lijfje en de rok van het kleed vertonen alle kenmerken van de Brusselse kant. De omranding van de transparante pelerine, de ovaalvormige halsuitsnijding en de engageantes of mouwstroken zijn waarschijnlijk in een kantsoort met doorlopende draden geklost, mogelijkerwijze in de uiterst modieuze Mechelse kant. Diverse kantcentra zouden hun medewerking verleend hebben aan de realisatie van het kleed.

Staatsieportretten kunnen worden geschilderd, getekend of gefotografeerd; de persoon die wordt afgebeeld neemt hiervoor een houding aan die gezag of symboliek uitstraalt. Het portret wordt meestal vervaardigd door een bekend vakman. Vroeger waren de hofschilders belast met het vervaardigen van een staatsieportret, vandaag zijn dat erkende fotografen

Na een deugddoende reis naar een “zonovergoten” Corfu, ben ik boordevol energie om mijn klosjes aan het werk te zetten!!

Vanavond nog begin ik aan een tweede masker.

PS. Zelfs in Corfu kon ik het bloggen niet laten!

Maskers…

Een masker in kant vind ik fascinerend, broos en opwindend terzelfder tijd.

De tekening, van M. Bruggeman, heb ik 50 % verkleind en uitgewerkt met katoen nr 120, en natuurzijde. In sommige delen heb ik piepkleine pareltjes verwerkt.

Ter illustratie…het prachtige gedicht van Alice Nahon.

Maskers

Alice Nahon (1896-1933)

De mensen doen hun maskers af,
ze kijken vreemd elkander aan
verwonderd dat ze naast elkaar
lijk vreemden staan.

Nochtans ze stonden zij aan zij
in zelfde strijd voor zelfde brood;
Sleepten zij niet dezelfde sleur
van zorg en nood?

Viel niet dezelfde klacht en scherts
van uit hun bitter-blije mond?
Was 't niet of men de hele dag
elkaar verstond?

De mensen gaan zover vaneen
wanneer de schemering is nabij;
ze worden er niet triestig om
of ook niet blij.

Ze speelden immers maar een spel
waarin de ziel geen teken gaf;
ze deden enkel met elkaar
wat lief, wat laf.

En met een gauw-vergeten groet
een scheiding zonder lach of leed,
gaat ieder naar zijn eigen huis
dat stilte heet.

Daar zijn er die te dromen gaan
langs paden mul van schemering,
naar 't land dat 's avonds schoner wordt,
herinnering.

En velen worden stil-devoot
om rein profiel van lief gelaat
dat in de voorhal van hun ziel
gebeeldhouwd staat.

Ik weet er ook die sprakeloos
en moede van d'ondankbre strijd
de avond danken om zijn uur
van eenzaamheid

De mensen doen hun masker af,
hun mooie-spelen moe-gedaan,
och arme, zij die levenslang
gemaskerd gaan.

Gemaskerd door hun eigen trots,
vergulde lach of kranke lust.
Zij krijgen van geen enkle dag
wat avondrust.

Ze gaan, 'lijk zwervers, altijd door
langs dageraad en avondrood;
ze vinden nergens 't eigen huis
dan in de dood.

Devotieprent van O.L.Vrouw ter Sneeuw

De kantwerksters aanriepen deze heilige om wit en verzorgd kantwerk te verkrijgen.

Afbeelding :

Burijngravure (kopergravure) toegeschreven aan

P.P. Bouchée (ca 1680)

Brugge, Provinciale bibliotheek.

Volksprent : Sint Anna

Zoals ik reeds eerder geschreven heb, is de heilige Anna de patroonheilige van de kantklossters.

Op de afbeelding de heilige Anna met Maria.

Deze volksprent is geschilderd op perkament.

De hoofddoeken en mouwboorden zijn bekleed met stukjes

 Vlaanderse kant.

Brugge, privé verzameling

Ook de kanthandel maakte reclame voor haar producten.

Reclame aankondiging uit 1912, in het Frans en Engels, van het huis

A.Houpelyne-Mulier.

Zuidzandstraat 40

Brugge

Het vervolg van het lied gaat over de “voordelen” van het kantklossen!

De Nijverheid heeft zich verplaetst,

Nu troont zy in de schole.

Ziet eens hoe men daer kletst en kaetst!

’t Is rechte carambole.

Ziet eens hoe ’t kloske wipt en draeyt,

Zoo rap, schier als de wind die waeyt,

Het gaet lyk een viole.

Nooyt heb ik raerder spel gezien,

‘k Zou my daer blind op kyken.

Ey! Dochtertjes hoe kan’t geschiên

Waer vindt men Uw’s gelyken?

En wie toch koopt die massa kant?

Is ’t Spangnien of is ’t Engeland,

Die ’t geld op u laet stryken?

O kinders, God is wonder goed,

Gy mogt Hem wel bedanken :

’t Is Hy die ’t leven u verzoet,

en al die schoone franken

U winnen laet door heel het jaer.

God is toch wonder goed, nietwaer?

Gy mogt Hem wel bedanken.

Vervolg van het “Kantwerksterslied”

De spinsters hebben lang gedaen,

‘k Hoor ’t wielken niet meer ronken.

Den vent met zyn rood broeksken aen,

Heeft haer die poets geklonken.

Al speelt hy zoo den grooten heer,

Den Franschman draegt geen lynwaed meer,

Hy heeft zyn geld verdronken.

Toen ik nog een kleyn boontje was,

Deed vader ook in ’t linnen.

Terwyl ik in een boeksken las,

En ’t spinnewiel en ’t weefgetouw

Bevrydden ons van druk en rouw,

Wy konden ’t broodje winnen.

Na de schooltijd, klonken deze liedjes verder in straten en in de huiskamers.

Het “spellewerksterslied” was een “arbeidslied” en Brugge had, zoals andere Vlaamse steden, een eigen repertorium dat meestal aangepast was aan het ritme van het klossen en het activeerde de werkzaamheden.

Hier volgt een authentiek Brugs spellewerklied.

Het “Kantwerksterslied uit Brugge”

Gezongen door Célestine Delbol-Warnitz.

Opgetekend door Marcel Van de Velde.

Een lied van omstreeks 1840.

Ey toch ! Waer trekken zy naer toe,

Die honderd duyzend kantjes,

Die ‘k onze meisjes, nimmer moe,

Zie vlechten met haer handjes ?

Zy spellewerken in de steê,

En buyten doen zy ook al mee,

Onz’ Theresekens en Wantjes.

Morgen de volgende strofe…

De Rolweg te Brugge 1907.

Ets van Jules De Bruycker (1870-1945)

Brugge, Gezellemuseum.

De kantscholen waren katholieke scholen en gedurende het klossen werd er godsdienstles gegeven of er werd gebeden.

De meisjes die al enige ervaring hadden, ze klosten steeds dezelfde kantsoort, hoefden zich niet meer zo danig te concentreren en het zingen bracht dan ook enige afwisseling in het monotone geluid van het ‘klossengekletter”!

De samenzang in de “spellewerkscholen” was mooi en aangrijpend en menige voorbijganger bleef stil staan om te luisteren.

Zo maakte elke leerling zich een rijk repertorium “spellewerkliederen” eigen…een schat voor het nageslacht!

Wordt vervolgd.

Het volkslied

Het volkslied weerspiegelt de mentaliteit van een heel volk!

Gedurende de lange winteravonden, samen met de familie rond het haardvuur werden er volksliederen gezongen. Door de verandering in leefomstandigheden verdwijnt dit deel van de volkskunst.

Gelukkig werden er in de 19^de eeuw vele van deze liederen verzameld en opgetekend.

Naast Kerst –en lofzangen, zedelijke en stichtende liederen, sagen, balladen, minneliederen, kinderliedjes enz. vinden we hier ook “tellingen” uit de “spellewerkscholen” terug.

Aan deze scholen danken we het feit dat er heden nog zoveel tellingen en liedjes bekend zijn.

In de “spellewerkscholen en ook in scholen waar gesponnen werd, zongen de meisjes om een zeker ritme te verkrijgen.

In naai –en breischolen was het zingen eerder een ontspannende bezigheid.

Wordt vervolgd.

Bron : Brugge & Kant, Martine Bruggeman

Vandaag begint

Ook Kaprijke en Lembeke doen mee. Op 4 verschillende locaties kun je de werken bewonderen van amateurkunstenaars uit de gemeente.

Een bezoek aan de mooi gerestaureerde pastorij, Gentstraat in Lembeke, is een aanrader!

De statige Pastorij van Lembeke dateert van 1772 en werd gebouwd aan de rand van een parkhof. Het neoclassicistische gebouw heeft een driehoekige fronton waarin twee guirlandes en het bouwjaar aangebracht werden. Het gebouw werd in 1982 binnen en buiten volledig gerestaureerd.

Spijtig dat de tuin er verwilderd bijligt nu de pastoor al enkele jaren overleden is maar de gemeente Kaprijke, eigenaar van het gebouw, belooft er wat aan te doen.

Werken van volgende amateurkunstenaars :

Annie Lefebvre - pastel, acryl
Oscar Lippens - pastel

Gisela Altruye - kant

Gisela Lyon - sculpturen, aquarel

Sjaal met aan de uiteinden een strook in Russische kant.

De kant is geklost in zijde met een aflopende kleur.

Dit is de afgewerkte kant van de

 “ Zwaan “

Er is echter nog werk aan de winkel !!

Bovenaan kun je zien dat de kant dubbel ligt. Daar moet hij “gelast” worden.

Eens die klus geklaard, wordt er in het midden fijn linnen of batist genaaid.

Nijvere handen

Bij ’t begin liggen de klosjes

Ordelijk in ’t gelid

Zij schijnen te vragen…

Welke nijvere handen

Maken langzaam maar zeker

Steeds ijverig klossend

Met zacht klikkende klanken

Ragfijne kanten !

Zwaan

Witte gestrekte elegantie in glijvlucht

Af en toe een krachtige vleugelslag

Schijnbaar moeiteloos op de winden,

Op zoek naar voedsel wordt de daling ingezet

Gracieuze landing op het wateroppervlak

Met de hoop iets eetbaars te vinden.

Als een luxe jacht glijdt zij op de waterspiegel

Haar kop steekt zij diep in het donkere nat

Om hem even later weer statig op te richten,

Met een trage beweging van haar zwemvoeten

Drijft zij gewichtsloos over het meer

Na ’t foerageren zal zij zich weer met

Krachtige passen uit het water lichten.

A.G.M.Klepper

       'Hoop'

        Is een succesvolle uitgave van de v.z.w. Kantcentrum Brugge. Het is een schitterende patronenmap, samengesteld door de master class Binche, onder leiding van Mevr. Anne-Marie Verbeke-Billiet.
Navolgende dames werkten hieraan mee: Alice Harte, Anne-Marie Verbeke, Annie Tamsin, Anny Slegers, Jeanne Vroemen, Kumiko Nakazaki, Lieve Van Landschoot(+), Ton Pauly en Vera Mariën.

Deze viertalige uitgave bevat alle patronen van het uniek kantwerk 'Hoop' dat deze groep een tijdje geleden realiseerde. Het werd in het kunstveilinghuis Bernaerts te Antwerpen openbaar verkocht ten voordele van de actie 'Kom op tegen Kanker'. Het Kantcentrum kocht de auteursrechten af en ook deze afkoopsom heeft de groep medewerksters spontaan voor dezelfde actie afgestaan.

De elf onderdelen van dit kunstwerk zijn elk op zich pareltjes op gebied van Binchetechniek en vakkennis.

Ook mevr. G. De Coninck, cursiste in Eeklo, heeft dit unieke kantwerk uitgewerkt.

De trotse kolibrie

staande

met vlugge vleugelslag

draagt in zijn superdunne

snaveltje

een babyroze bloesem

gedrenkt in honingzoete gloed!

Gisela Altruye

Volwerk in Binche

Uitvoering : mevr.G. De Coninck

Maagd

Je kijkt op zaken

koel,

je ondernemen

heftig.

Waarheid,

Wijsheid

zijn je doel.

Een scherp gezicht

dat vaagheid weert

en ijver eert.

In weinig woorden uitgedrukt,

gereserveerd voor nuchter intellect.

Eisen hoog,

geen schone schijn,

alleen het beste

is echt fijn.

Mercurius Horoscopen

Volwerk in Binche
Uitvoering : mevr. G. De Coninck

Tweeling

Altijd sneller

Dan het spel.

Je variant iets legio.

Je neemt je winst.

Verlies is om het even.

Nieuw is wat je zoekt.

Voor jou geen sleur.

Kickt op snel geluk.

Mooie harten in mensen.

Het ontmoeten van hun wensen.

Geen gezeur,

Jij geeft de wereld kleur.     

Mercurius Horoscopen

Uitvoering : mevr. G. De Coninck

Magnolia

Gele Paasbloemen en Narcissen,

Een Magnolia die bloeit,

Een beeld om niet te missen…

’t Is de lente die hier groeit!!

Ik nam potlood en papier

En geloof me, heel spontaan

Maar met verve en met zwier…

Is mijn “Magnolia” ontstaan”!!

                                                                    Gisela Altruye

Met veel plezier heb ik “mijn Magnolia” uitgewerkt.

Morgen wordt er een tipje van de sluier opgelicht!

Belofte maakt schuld…

Hier zijn enkele foto’s van mijn uitgewerkte Magnolia.

Het is wel degelijk de averechtse kant van het kantwerk dat nog met honderden spelden op het kussen vast zit.

Nu komt een “ambetant” werkje namelijk de spelden uittrekken!

Eens dat klusje geklaard worden de overtollige draadjes, van de afzet, afgeknipt .

Hoeveel spelden er voor een kantwerk zoals de Magnolia nodig zijn, kan ik niet zeggen. Ik heb ze niet geteld!

Maar om je een idee te geven,
heb ik een foto genomen van het speldenkussen
voor en na het uittrekken van de spelden.

Vandaag is het zo ver!!

De Magnolia staat in al zijn glorie te pronken!

Manneke uit de Mane

Zoals beloofd…het Manneke uit de Mane uitgewerkt op een wel erg originele manier.

Jeanine gebruikte de techniek van “wild klossen” en het resultaat mag gezien worden!!

Eigenlijk vind ik het "FANTASTISCH" en mijn jaloezie-beestje steekt weer de kop op!!  

Het bladgouden ‘Manneke uit de Mane’ is het symbool van de West-Vlaamse humor en vindt zijn oorsprong in de legende van Jantje die op de maan terecht kwam omdat hij hout sprokkelde op Kerstdag. ’t Manneke uit de Mane werd in 1880 in het leven geroepen en is ondertussen de volksalmanak voor Vlaanderen. In 1964 onstond de Ridderorde van ’t Manneke uit de Mane. Jaarlijks worden enkele verdienstelijke West-Vlamingen in deze orde opgenomen. Dit gebeurde voor het eerst in 1965. Aanvankelijk vond de jaarlijkse ridderzitting plaats in Lo. Door het groeiend succes moest men uitwijken naar Diksmuide. Daar heeft ’t Manneke zijn vaste stek gevonden en kreeg er op de Grote Markt van Diksmuide zijn standbeeld.

Natuurlijk kon mijn “kant”vriendin Jeanine niet aan dit mooie standbeeld weerstaan en ze klosste het uit op een zeer originele manier!!

Kom morgen maar eens kijken !!!

BINCHE-KANT

Binche is het neusje van de zalm en het pronkstuk van de Brugse kantkunst !!

Van een specifieke tralie kunnen we niet spreken, men maakt gebruik van verschillende gronden tussen de motieven die in linnen of half-linnen zijn uitgevoerd.

De ingewikkelde en verfijnde tekeningen maken soms een verwarde indruk en geven het geheel een antiek aspect.

Het klossen van Binche-kant en vooral van het “tovenaressewerk” of “point de feé”, is een Brugse specialiteit.

De ingewikkelde tekeningen worden tot een ragfijne kant uitgewerkt met behulp van honderden spelden en zeer fijne draad.

Als versieringen zien we vooral verschillende soorten sneeuwvlokken en de vierkante kunstslag.

Binche is dus een fijne kloskant, die wordt gewerkt met fijn garen, fijne klosjes en fijne lange spelden.

Het is een kantsoort met DOORLOPENDE DRADEN.

de meest gebruikte zijn.

Een prachtig volwerkje in Binche kant!

Men zegt :

“Gekrulde haren, gekrulde zinnen!”

Zou dat hier ook van toepassing zijn?

Zo’n “Madammeke” is een tussendoortje.

Als er niet veel tijd is om aan een moeilijke kant verder te werken, is dit pure ontspanning!

Mevrouw Gudrun De Coninck is, al meer dan 20 jaar, één van mijn meest gedreven cursisten.

Zij heeft al prachtige kant gemaakt.

Ik ben fier dat ik haar het kantklossen heb mogen aanleren en blij dat ik een deel van haar werk aan mijn bezoekers mag tonen!

Een bloementuiltje…

Klein en fijn !!

Mijn eigen stilleven

Een schilderij of een gedicht

Menig kunstenaar is gezwicht

Voor de “stilte” en het “leven”..

Het “stilleven”

Neen, een dichter ben ik niet

Noch een schilder met palet

’t is van “kant” dat ik geniet

van het klik-klakkend ballet!

Gisela Altruye

 

Kanten devotieprentjes

Als thema kozen de meeste prentjes bedevaartsoorden en de daar vereerde heiligen.

Men gebruikte de prentjes als inlegblad in het gebedenboek, ook wel als meditatiemateriaal.

Rond 1950 kwamen communieprentjes met een “kanten” randje in de mode.
Dank zij Christiane van het blog "krijan_jono", kan ik enkele van die “oudjes” tonen.

" target="_blank">

Klik op de prentjes voor de vergroting.

Bron : kanttijdschrift :Kant maart 2007/1

Kanten devotieprentjes

De allereerste devotieprentjes waren van perkament. In de 19^de eeuw stapte men volledig over op papier.

De prentjes werden bijzonder vakkundig uitgesneden.

Met de hulp van fijne mesjes verkreeg men een kantachtig motief.

De Fransen noemden deze prentjes :

“Canivets dentellés”

Dit verwijst naar de mesjes (canifs) en de imitatie van kant(dentelles).

 Later is er naast het snijden ook het prikwerk en het ponsen met naalden( embossing) bijgekomen.

Door de verwereldlijking van vrouwenkloosters in de 19^de eeuw was het hoogtepunt van deze curiosa voorbij.

Men begon de prentjes machinaal te vervaardigen maar door de massaproductie was de terugval compleet!!