
In Flanders Fields
In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.
John Mc Crae

De Canadese militaire arts John Mc Crae (1975-1918) deed dienst in een militair noodhospitaal in West-Vlaanderen (1914). Hij schreef tijdens de oorlog aan de Ijzer (1916) een ontroerend gedicht over de klaproos.
Hij stuurde het naar het Engels maandblad "Punch".
In de zomer van 1915 werd hij overgeplaatst naar de medische dienst in Frankrijk, waar hij in 1918 aan de gevolgen van long- en hersenvliesontsteking overleed.
De klaproos werd o.a. door dat gedicht,
het symbool van de gesneuvelden.
Op deze manier werd het gedicht in het volledige Britse Imperium en de Verenigde Staten het herkenningsteken van opoffering en strijd voor de vrede. De klaproos groeide uit tot het wereldwijde symbool van alle gesneuvelden. Tegenwoordig zie je op bijeenkomsten rond Allerheiligen nog steeds de Engelsen met een ' red poppy' in het knoopsgat
Het werd het bekendste gedicht over de eerste wereldoorlog

Hieronder, de vertaling van "In Flanders Fields"
“In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
Tussen de kruisen, rij aan rij
die onze plek aangeven; en in de lucht
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend
ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder aan de grond.
Wij zijn de doden. Enkele dagen geleden
leefden we nog, voelden de dauw,
zagen de zon ondergaan
beminden en werden bemind en nu liggen we
in Vlaanderens velden
Neem ons gevecht met de vijand weer op:
Tot u gooien wij, met falende hand
de toorts; aan u om haar hoog te houden
Als gij breekt met ons die sterven
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
in Vlaanderens velden.”
© foto's Klaproosje1
4 reacties op dit bericht
proficiat voor de ouders en opa en oma
Fijne vrijdag lieve vriendin
Wachten doen wij
wachten want
wie weet
wat en hoe
wie weet
wanneer en waar
wie doet iets
niets
wij wachten vandaag
tot morgen
voor wanneer je zo lang wacht
wordt het zaterdag
Nikki
Hartelijk dank voor de enorme steun die ik kreeg bij het heengaan van mijn lieve dierbare moeder.
groetjes op donderdag
In onze handjes hebben wij iets verborgen,
het zijn zoentjes
voor vandaag en morgen.
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze drie kapoentjes