Zaterdag 30 september 2006
Het zonnekind
Het zonnekind
Heel intens verborgen
in de geuren van de wind
speelt ze zonder zorgen
het mooie zonnekind.
Ze speelt de sterren van de hemel
de gaten in de dag
trekt zich niets aan van het gewemel
of alles wat niet mag.
Zij droomt haar zoete dromen
over koningskinderen...
in de luwte van de bomen
laat zij zich door niets hinderen.
Van liefde spreken haar ogen
haar mond van groot geluk
ze zegt,als je blijft geloven
breken dromen nimmer stuk.
Konden we allen maar zo wezen
als het mooie zonnekind
dat haar leven zonder vrezen
eindeloos het einde vind.
(auteur onbekend)
