Lijn

Lijn
Voor zijn lijn zorgen
De lijn wat aanhalen
Met een zacht lijntje
Een lijntje snuiven

Van Daele
een lijntje (cocaïne, coke) snuiven
met een mes gevormde streep cocaïne, die men door een dun rolletje papier opsnuift
Zelf de lijnen in handen houden
De lijn trekken
Buiten de lijn staan
De lijn open houden
Dat ligt in de lijn der verwachting
Daar zit geen lijn in
Korte lijnen
Iets in grote lijnen aangeven
Iemand aan het lijntje houden

Van Daele:
iemand aan het lijntje houden:
telkens opnieuw beloften doen en zodoende maken dat hij zich niet losmaakt, afkeert
Mooi weer

Omdat de komende dagen de belofte inhouden van mooi weer, zal ik mijn blog beperken tot een afbeelding van de tekeningen die ik maak. Ik wil vooral genieten van de zon, in de tuin werken en proberen rustig in de schaduw een boek te lezen. Ondertussen proberen te verwerken wat massamoordenaars aanrichten. Hoe komen ze tot hun daden: is er iets verkeerd gelopen in hun hersenen, want erg normaal kan je hun gedrag niet noemen. Hoe moet je dat als nabestaande doormaken, als overlevende. Als de ouders nog leven … hoe leef je verder met een kind dat een massamoordenaar is.
Maar ik ga de tuin in van de zon genieten.
Een ander nieuwsbericht

Dit bericht volgde op het vermelden van de terechtstelling van een zwakzinnige man. Dan kreunt de wereld in mij.
Artsen namen baarmoeder onnodig weg bij 1.800 armen
19/07/12, 08u34 − Bron: AD.nl
In de Indiase deelstaat Chhattisgarh hebben dokters zonder medische redenen de baarmoeders van straatarme vrouwen verwijderd. Dat deden ze om geld te krijgen van een nationaal verzekeringsstelsel, zegt de minister van Gezondheid.
De vrouwen zijn het slachtoffer geworden van artsen die erop aandrongen dat ze hun baarmoeder lieten verwijderen. De staat onderzoekt zo 1.800 baarmoederoperaties die naar alle waarschijnlijkheid onnodig zijn geweest.
Dokters in India kunnen via de verzekering maximaal 380 euro ontvangen voor de behandeling van een familie die zelf de kosten niet kan dekken.
Even dacht ik: dat is toch niet de wijze waarop ze aan geboortebeperking willen doen. Maar het ging niet om de penibele situatie waarin die vrouwen verkeerden. Integendeel, van hun situatie werd door chirurgen misbruik gemaakt om de verzekering op te lichten en hun bankrekening (lees geldhonger) aan te vullen.
Dit misbruik haalt het nieuws … maar hoeveel misbruik vooral van vrouwen en kinderen, leeft verborgen onder de plooien van keurig fatsoen? Iemand met een behoorlijke positie in de samenleving doet zoiets toch niet? We dienden eerst een paar gruwelijke drama’s mee te maken om uit die droom wakker te worden.
Voorlopig mogen we ons nog geen illusies maken over ‘mens’ en ‘mensheid’. Bibliotheken vol zijn er over geschreven hoe het allemaal zou moeten en kunnen. Ik vind de mens een prachtig gegeven … maar hou me ver van alles wat door ‘geloven’ wordt vorm gegeven: ik geloof niet in de mens of in een of ander systeem, ik kijk wat er plaats vindt, probeer zo weinig mogelijk verontwaardiging uit maar probeer woorden en redenen te vinden waarom ik al dan niet kan inkomen in de feiten.
Zullen de artsen in India, als het geen doofpotoperatie wordt, op dezelfde manier be- en veroordeeld worden als die terechtgestelde zwakzinnige Texaan?
Zo maar een nieuwsbericht

Tussen vele andere berichten treft dit me als een mokerslag:
Mentaal gehandicapte geëxecuteerd in Texas
19/07/12, 07u49 − Bron: afp
In een gevangenis in de Amerikaanse staat Texas is de 34-jarige zwarte Amerikaan Yokamon Hearn terechtgesteld, ondanks bewijzen van zijn zwakbegaafdheid en de protesten tegen deze executie.
Hearn werd in 1998 als 19-jarige ter dood veroordeeld voor de moord op een blanke bij een carjacking. Na 14 jaar verblijf in 'death row' kreeg Hearn in de gevangenis een dodelijke injectie toegediend. Voor het eerst gebruikte Texas een nieuwe procedure, waarbij slechts één product (pentobarbital) wordt ingespoten in plaats van drie middelen.
De executie was omstreden omdat bij Hearn een handicap was vastgesteld. Hij werd geboren met een hersenbeschadiging door het alcoholgebruik van zijn moeder tijdens de zwangerschap. Als kind werd hij bovendien zwaar verwaarloosd, wat leidde tot mentale problemen en zelfmoordgedachten als 10-jarige, aldus de Texaanse organisatie Standdown.
Het Opperste Gerechtshof van de Verenigde Staten verwierp kort voor de executie een ultiem beroep.
Amerika, dat zichzelf vaak tot taak stelt in een zogenaamd achtergebleven gebied de ‘democratie’ in te stellen, er desnoods oorlogen voor te voeren, blijkt nog over het recht te beschikken om de doodstraf uit te spreken en uit te voeren. Blijkbaar hanteert men een ander referentiekader bij het bestraffen van de medemens dan hier bij ons. Vooral als het om arme kleurlingen gaat die een misdaad begaan tegen rijke blanken. Ook deze man in Texas was een kleurling, in en uit armoede geboren, en doodde met drie mededaders een blanke.
Ik vind de doodstraf de westerse cultuur onwaardig …staan we nog niet verder dan oog om oog, tand om tand? Het is een door de staat verordonneerde en uitgevoerde lynchpartij. Ik dacht dat die alleen nog in oude Westerns te zien waren. En welke resultaat verwacht men er van: nog geen enkele straf heeft bewezen preventief te werken om toekomstige plegers af te schrikken. Dat zien we soms op oude schilderijen: terwijl op het schavot iemand terechtgesteld wordt is er tussen de menigte een ‘beurzensnijder’ aan het werk.
Het land dat de vooral christelijke ‘moraal’ hoog in het vaandel draagt, dat het ‘ongeboren leven’ wil beschermen desnoods met geweld, kan het wel rechtvaardig en verantwoord vinden om het leven te ontnemen aan mensen die een misdaad begaan hebben. Mensen die voor de doodstraf zijn kunnen dit met hun geweten in overeenstemming brengen. Zoals aanhangers van de Sharia ook wel hun redenen hebben om hun rechtspraak als gewetensvol en billijk te aanvaarden.
Ergens is er een instantie die bestaat uit concrete mensen, die rechtenstudies gedaan hebben, die leven midden een samenleving waarvan ze deel uit maken, die hopelijk liefhebben, dromen en hun plicht gewetensvol vervullen, zij hebben hun handtekening gezet onder een document dat enkele dagen later het leven zou wegnemen van een gevangene in oranje pak. Zijn cel in death row zal wellicht opnieuw bewoond worden door weer iemand die zijn tijd uitzit tot er een handtekening geplaatst wordt waartegen geen beroep meer mogelijk is.
En zoals je weet: het zijn vooral de armeren uit de samenleving die men terugvindt in de gevangenissen. De rijkeren plegen andere soorten misdrijven (vb. witteboordencriminaliteit, zoals slecht bankbeheer) en kunnen betere advocaten betalen. Klassenjustitie is een gegeven van alle tijden en alle samenlevingen.
Je zal maar aan de verkeerde kant van de samenleving geboren worden.
SSS: samen schilderen bij SuzanneSuzanne had ons uitgenodigd om met de klas eens bij haar te komen schilderen. Als het goed weer was zouden we de tuin in werken, bij minder gunstig weer zou de garage ruimte bieden. Wel moesten we onze eigen ezel en schildersmateriaal mee brengen.
Christel kwam mij ophalen: zij kende de weg naar Suzanne. Het was zo’n twee weken geleden dat we elkaar nog eens zagen en dan is zo’n weerzien dubbel deugddoend. Ook bij het weerzien van de anderen hadden we allemaal het gevoel dat het zo lang geleden was, Ergens bleken we elkaar te missen. Je gaat natuurlijk naar de academie om te leren schilderen of tekenen, maar je ontwikkelt ook een vertrouwelijkheid en intimiteit met de anderen die niet zo bewust aanwezig is. Het was net of we op deze dag zaten te wachten zoals kinderen uitkijken een schooluitstap.
Maar eerst bijpraten: sommigen zijn al op vakantie geweest, anderen hebben kinderen die dreigen uit te regenen op hun kamp … vrouwen onder elkaar weten wel altijd iets te vertellen, zeker als de sfeer zo warm aanvoelt.
Het regent wel niet, maar het is een risico te geloven dat het de ganse namiddag droog zal blijven. Dus zoekt iedereen een plek in garage. Uitpakken van de spullen, tonen van het werk als het thuis reeds aangezet is, er wordt gelachen, aangemoedigd … en plots is het stil, iedereen is verdiept in het schilderen. Soms wordt er eens iets gezegd, dan weer ontdekt iemand dat een bepaalde kleur verf thuis is blijven liggen, nog iemand anders vraagt raad en telkens komt de stilte weer zijn plaats innemen. Vrouwen kunnen ook stil zijn en geconcentreerd werken, zeker als de sfeer daartoe uitnodigt.
Tot de man van Suzanne meldt dat de koffie klaar is. Niet alleen de koffie is klaar, maar meteen heeft hij ook de tafel gedekt en zetels bij gesleurd zodat we met zijn tienen rond de tafel kunnen. Suzanne heeft cake gebakken, gesuikerd met een suikervervanger, zo kunnen ook degenen die geen suiker mogen nemen toch meegenieten. Leuk zo ontvangen te worden. Het gesprek kabbelt van het ene zinnetje naar een andere wijsheid. Duidelijk is dat we genieten van elkaar.
Dan toch proberen we ons uit die gezelligheid los te rukken om voor een laatste keer de stilte in te duiken. Lang duurt het echter niet meer, de concentratie is wat weg en ook is het tijd om stilaan in te pakken en naar huis te gaan, wellicht wachten daar nog andere opdrachten.
We willen dit nog doen … als het weer wat meezit zodat we buiten kunnen werken. Wie zin heeft nodigt uit, we zien wel wie kan komen.

