De vernissage van de kunstwedstrijd ‘Illustratie’
Vrijdagavond komt Christel me ophalen: we gaan samen naar de vernissage in Heist-op-den-berg. Ook Brigitte zal er zijn.
We rijden langs de normale weg: die is nu berijdbaar, zij het met haken en ogen. Ook Christel heeft zich al vaak geparkeerd op de parking voor het cultureel centrum zonder zich ervan bewust te zijn dat de duur beperkt is tot twee uren en dat je dus een parkeerschijf moet gebruiken. De parking is echter eivol, we moeten uitwijken naar de straten in de omgeving. Gelukkig vinden we nog een plaatsje op korte afstand en regent het niet terwijl we naar het cultureel centrum stappen.
De geselecteerde werken bieden een rijke waaier van onderwerpen en stijlen. Er zijn dingen bij die me enorm aanspreken, maar één werk grijpt me vooral aan: N° 3 van Simon Barroo. Op het eerste zicht lijkt het een kader met daarin een wit blad. Wanneer je nader kijkt is dit blad in- en uitgedrukt. Prachtig. Later op de avond kunnen we de kunstenaar aanspreken. Hij is visueel beperkt. Voor die papierdruk heeft hij eerst een ontwerp gemaakt op een koperen plaat en daarop dan zijn blad ‘gedrukt’. Dat maakt niet alleen een ‘tactiele’ benadering mogelijk maar ook visueel is het bijzonder. Het gebruikte papier is van goede kwaliteit (anders zou die wijze van behandeling niet mogelijk zijn). Ik kan verliefd worden van mooie kwaliteit van papier. Ik zou het aankopen gewoon omdat het zo mooi is. Papier heeft iets zeer zintuiglijk: je ziet het, je kan het voelen, je kan het horen als je het beweegt en zelfs ruiken. Wellicht zou dit werk beter tot zijn recht komen bij een schuine lichtinval, zodat er schaduw ontstaat bij de oneffenheden.
Dan zien we Brigitte toe komen. Ze heeft toch wel wat moeten zoeken voor een parking. Samen gaan we nog maar eens rond, het is boeiend genoeg.
Even over half negen komen de sprekers aan de beurt. De eerste is leuk: luister nooit naar de goede raad van familie en omgeving. Hij geeft daar dan een paar voorbeelden bij die zowat iedereen herkent. De volgende spreker geeft een korte les over kunst en illustratie en op het einde reikt hij de prijzen uit.
Na het uitgebreid danken van de sponsors en het daar bij horend applaus, mogen we op de eerste verdieping gaan kijken, waar ook een tafel staat met wijn en fruitsap. Daar liggen de werkjes van Christel en Brigitte in een toonkast.
Opvallend is wel dat het publiek vooral uit jonge mensen bestaat … deze kunstvorm is in volle opgang, wordt mee vorm gegeven door het gebruik ervan in de media. De aanwezigen worden gevraagd hun stem uit te brengen om na de expositie een publieksprijs mogelijk te maken. Christel is in gesprek geraakt met de vader van een kunstenares. Zijn dochter maakte een werk dat Christel enorm aanspreekt en daar geeft ze haar stem aan. Vanavond zal een trotse vader huiswaarts keren.
Erg lang blijven we niet meer: we hebben de tijd gehad om alles uitgebreid te zien … en morgen nemen Christel en ik deel aan de kerstmarkt in Tremelo.
Foto hierboven: Brigitte (l) en Christel (r), twee geselecteerden. Hieronder twee werken die me aangrepen: losse stijl maar erg ‘sprekend’.
