Er is zo veel te zien dat het vermelden waard is. Als afsluiter van HAAS wil ik nog enkele leuke indrukken vermelden.

Zo hoeft het niet alleen een kubus het drie dimensionele te vertegenwoordigen. In Werchter tref ik ‘schapjes’ aan, laat ons stellen halve kubussen. Soms is zo’n schapje te vinden als een soort zwaluwnest tegen de balken, dan weer merk je zo iets op wanneer je de trap afdaalt.

Overal komt fantasie aan bod en ik laat me daardoor graag verleiden. Het neemt me mee naar een wereld waar het leuk om toeven is.

Met een blij borrelend gevoel sluit ik de bezoeken aan de ateliers af: zo mogen er nog activiteiten georganiseerd worden.

Om al die grotere en kleinere projecten te realiseren is samenwerking nodig, niet alleen tussen docent en leerlingen, maar ook tussen de docenten en leerlingen onderling. Bij de docenten gaat het dan vooral om de praktische organisatie: wanneer is er ruimte (gemaakt) om het gastatelier te ontvangen. In sommige ateliers wordt bv. tot zaterdagmiddag les gegeven en zondagmorgen gaan de deuren open alsof de overgang van werkklas naar tentoonstellingsruimte een fluitje van een cent is. Tussendoor worden dan taarten gebakken, thermossen aangesleurd, voor fruitsap en water gezorgd, dat alles dan aantrekkelijk uitgestald op tafels … zodat bezoekers in een overvloed van lekkers hun gading kunnen vinden.

Niet alleen de praktische realisatie vraagt aandacht. In sommige ateliers maken ze een gezamenlijk kunstwerk. Bij het kanklossen bv. zijn we uitgegaan van een stilleven, zoals vaak aangetroffen wordt in een tekenatelier waar we als gast optreden. Een ander atelier zocht inspiratie bij ‘De kruisdraging’ van Christus’ door Jeronimus Bosch.

Weer andere ateliers brachten de werkjes samen in een boeiend geheel.

Feitelijk kijk je voortdurend je ogen uit naar al die indrukken. Boeiend en hartverwarmend.