De vernissage I

Het gesprek

nr. 49 tot 52                                       

33 cm x 33 cm                                                          

49 - Als trage vogels: de woorden van geliefden nemen hun tijd om elkaar op te zoeken en samen te zijn.

50 - Woorden zoeken elkaar: het gesprek geeft ruimte aan woord en wederwoord.

51- Verloren in de stad: wat betekent het voor een migrant wanneer die uit een regio komt waarin de hectische cultuur van de westerse beschaving nog niet is doorgedrongen om geconfronteerd te worden met een grootstad. Hoe overleef je die overvloed van indrukken die nauwelijks betekenis hebben en waar wellicht alleen de lucht iets herkenbaars heeft.

52 - Een niet-gesprek: de woorden bereiken de andere niet, rug tegen rug zit ieder opgesloten in de eigen wereld.

Briefvorm en schrift-iconen in samenhang

nr. 24 tot 26                                       

150 cm x 110 cm                                                    

Door de verdeling in een zesluik wordt enerzijds de spanning over de randen heen opgerekt en anderzijds wordt toegelaten dat de wereld van vorm en lijn zich aan elkaar wagen.

Spelen met de omtrek

nr. 27 tot 29                                       

70 cm x 50 cm                                                        

Het vlak als oppervlakte verdwijnt en laat de omtrek aan bod komen die uitgebreid wordt tot een lijn die bijna een vlak genoemd kan worden. Andere elementen doen hun intrede zodat iets speels ontstaat.

De wereld buiten het atelier

nr. 30 tot 32                                        

70 cm x 50 cm                                                        

nr. 33 tot 35                                       

60 cm x 50 cm                                                      

30 – Veelheid van indrukken: door de media krijgen we een venster op de wereld, waardoor een ontzettende veelheid van indrukken op ons af komt. Uit die puzzel proberen we dan een wereldbeeld te destilleren.

31 - Verschillende meningen: wanneer ieder mag uitkomen voor de eigen mening zonder dat geweld gehanteerd wordt om die mening aan anderen op te dringen, ontstaat de mogelijkheid om naar elkaar te luisteren en de eigen blik te verruimen.

32- Herfst 2015: de bomen ontbladeren en vormen een zacht tapijt op de aarde. Tot die zachte nazomer verscheurd wordt door de aanslagen in Parijs.

33 - Strange Fruit: is een jazz ballade, beroemd geworden door de interpretatie van de jazz zangeres Billie Holiday. De tekst (1937) beschrijft een lynchpartij zoals die vroeger vaak voorkwamen in het zuiden van de Verenigde Staten van Amerika. De lijken van de zwarten hangen als vreemdsoortige vruchten in de bomen. Abel Meeropol (de dichter) werd waarschijnlijk geïnspireerd door een foto van de lynchpartij van twee Afro-Amerikanen: Thomas Shipp en Abram Smith, die in 1930 werden opgehangen in Marion (Indiana).

34 - Herinneringsboom: Gele linten wapperen in de dagen van de Vietnam-oorlog aan de bomen in New York: voor elke gesneuvelde soldaat een lint. Linten, samengevoegd tot het beeld van een vogel, herdenken een geliefde.

35 - Tranen van de olijfboom: De Palestijnen worden van hun gronden verjaagd. Eeuwenoude olijfbomen worden gekapt of verborgen achter de muur die Israel van Gaza scheidt. Alleen tranen resten nog om wat verloren ging.

Welkom (tafel in de gang)

nr. 1                                                   

70 cm x 50 cm                                                           

Vertrekkend van een van de oudste Nederlandstalige teksten: hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hi(c) (a)nda thu uuat unbidan uue nu - alle vogels zijn nesten begonnen, behalve ik en jij. Waar wachten wij nu op? – waarvan de letters op een bijna acrobatische wijze tot een grafisch geheel werden gebonden, verkennen we de wereld van brief en schrift op een heel eigen wijze.

De wereld van brieven en kattebelletjes (gangen)

nr. 2 en 36                                          

80 cm x 60 cm                                                       

In een oneindige variëteit bereiken ons brieven: van officiële teksten, soms moeilijk te begrijpen voor wie geen juridische studies deed, tot een snel geschreven berichtje op de keukentafel om te melden dat het eten in de koelkast zit. Over die wereld gaat het in deze tentoonstelling, waarbij de vormgeving van het verschijnsel brief alle aandacht krijgt.

De brief als vlak

nr. 3 tot 13                                         

50 cm x 40 cm                                                         

Van drie basisvormen (nr. 3) naar het experimenteren met de gegeven vlakken en lijnen. Zoeken naar spanning door de vlakken van de basisvormen in een bepaald ritme te plaatsen (nr. 4 tot 10). Een volgende stap is de lijnen van het vlak als zelfstandig element te hanteren (nr. 11 tot 13).

Lijn en vlak samen brengen

nr. 14 tot 16

80cm x 60 cm                                                        

Enkele vlakken worden bewerkt met een stille kleur terwijl ze omgeven worden door omtreklijnen van hetzelfde vlak. Daardoor ontstaat een visuele spanning die ontlading zoekt in het opgelichte vlak.