En nu mag Christel zelf wel even in de bloemetjes gezet worden, voor ik haar werken hier toon. Zoals altijd is zij de fotografe van dienst … hoewel ik af en toe ook probeer wat foto's te nemen, maar ik ben er niet zo handig in en heb er ook te weinig geduld voor.

Christel zorgt er voor dat ik nog regelmatig naar buiten kom met mijn werk: ik laat me door haar op sleeptouw nemen en geniet er van. Dank je wel Christel!

Naast 'Vogelvlucht' en 'De vluchtelingen' hangen er nog werken uit de reeks 'De Rode Draad' en 'Schrijvenderlijn'. Wat ik schreef rond 'De Rode Draad' vind je terug in de blogs van 15/02 tot 24/02/2016. 'Schrijvenderlijn' kreeg ruimte van 21/03 tot 25/03/2016.

Ik heb het grotere werk van 'Vogelvlucht' en 'De Vluchtelingen' meegebracht. Nu ze hier hangen komen ze, gevat in stille lijnen, wel sprekend te voorschijn. Daarnaast heb ik nog enkele werken van die reeks naar buiten gebracht.

Het is een groot verschil als ik thuis de werken op mijn 'werkmuur' ophang of hier in deze ruimte, al is het onder een tent.

De laatste foto geeft een werk weer, waar ik op zoek ben gegaan naar een abstractere vorm van 'Vogelvlucht'. Eens deze kunstroute voorbij zal ik me daar verder in verdiepen, ik voel het nu al in mij een weg zoeken.

Om de twee jaren organiseert Kunstkring Gesigneerd een Kunstroute in Tremelo. Christel neemt er voor de eerste keer aan deel en nodigt mij uit om bij haar aan te sluiten.

Natuurlijk moeten er eerst wat probleempjes opgelost worden: een huis dat 'bewoond' is ombouwen tot een galerie is niet in een twee drie voltooid. We overleggen en besluiten dat de veranda, eens die leeggehaald is, een mooie ruimte vormt voor het werk van Christel. Ik zal me onder twee partytenten installeren. We willen onze werken mooi presenteren. We kopen paneelwanden aan. Het is een hele investering, maar er komen nog kunstroutres en tentoonstellingen waarbij ze gebruikt kunnen worden. Een degelijke presentatie van het werk doet het niveau van de tentoonstelling stijgen.

Zaterdagnamiddag opent de kunstroute. We hebben dus de hele voormiddag tijd om te installeren … en die tijd kunnen we gebruiken. Ook Ludo en Karel helpen mee. Gelukkig dat de tenten vlot te installeren zijn. De panelen moeten in elkaar geschoven en op de juiste plaats gezet worden … maar mijn werken hang ik liever zelf aan de haak. In mijn gedachten heb ik wel een plan ontworpen, maar dat verandert wat, omdat de panelen in een andere slagorde staan, dus is het even wat zoeken naar de beste oplossing.

Als uiteindelijk alles een plaats gekregen heeft, ben ik best tevreden: het mag gezien worden. Nu nog afwachten of er bezoekers komen. Het is zaterdag, voor veel mensen boodschappendag, veel wind, koud, steeds maar dreigende wolken, af en toe een drup … we verwachten geen stormloop en Christel en ik installeren ons in een hoekje met wat tekengerief.

's Avonds moet natuurlijk de tent en al wat daar onder staat afgebroken worden zodat het veilig de nacht kan doorkomen. Gelukkig verloopt dat allemaal heel vlot … en maar goed ook. Terwijl het laatste element naar binnen gebracht wordt, begint het te regenen. Oef!

Ondertussen hebben onze mannen gekookt, Ludo als chef-kok. We hoeven maar aan te schuiven en worden bediend. Van samenwerking gesproken!

Dit werk getuigt van onze samenwerking: Christel schilderde de ondergrond, ik zorgde voor de tekening er boven op. Ik noem het samen spelen. We willen nog wat samenwerkingswerken maken, echt leuk om doen.

De mannen hebben hun samenwerkingsmodel … en wij kunnen er best mee leven.

Ik probeer een nieuwe sjabloon uit en de cirkelvorm doet weer zijn intrede.