Zondag 17 april
Wanneer ik ’s middags de schouwburg inwandel zie ik Aike buiten genieten van de zon. Hoe is dat mogelijk, dat is nog nooit voorgevallen. Maar alles verloopt volgens planning. Eén van de barmannen komt voorbij met toastjes belegd met lekkers. Jammer dat ik pas gegeten heb, het ziet er zo verleidelijk uit.
Vanaf 12u zijn de opwarmingen bezig. Daarna zal Aike haar dansers nog eens samenroepen voor de laatste mededelingen. Om 14u zullen de lichten weer uitgaan. De zaal is weer volgestroomd. Sommige ouders komen voor de tweede keer naar de voorstelling kijken. De eerste keer om hun kind(eren) te zien dansen, nu om van het geheel te genieten. Ondanks de vermoeidheid die nu toch moet toeslaan, dansen ze heel geconcentreerd. Nauwelijks een verkeerde beweging of een beweging die te vroeg of te laat inzet. Bij Greet en Aike zie ik wel dat de vermoeidheid haar tol opeist: ze lopen beiden op slippers en Lieve kan alleen met wilskracht haar ogen openhouden. Gelukkig dat over enkele uren alles weer voorbij is, maar dan wacht Lieve de samenstelling van Artra. Het Danscentrum stopt nooit.
Bij de laatste briefing heeft Aike nog nauwelijks opmerkingen. Wel waarschuwt ze dat ze voelt dat iedereen er nogal ontspannen bijloopt, wat goed is maar ook risico inhoudt: verlies aan concentratie. Dus raadt ze aan wat stress op te roepen … wellicht zal dit geen probleem zijn: het laatste optreden moet de kers op de taart worden.
Aike legt aan de kinderen uit dat zonder al die mama’s en papa’s die komen helpen zijn, er helemaal geen sprake was van een optreden. Een spontaan applaus valt de vrijwilligers te beurt. En vanavond mogen ze hun mama en papa die geholpen hebben, wel een dikke knuffel geven omdat ze het voorbije optreden tot een feest maakten. Gejoel in de zaal. Vanavond worden die papa’s en mama’s zeker bedolven onder zoenen en knuffels.
Het laatste optreden is altijd een speciaal optreden. Vrijwilligers of docenten zorgen dan voor een speciale act, meestal na de finale. Wat gaat het nu worden? Aike maakt zich geen zorgen tot ze tijdens de dans ROOD (een choreografie die ze zelf ontwierp) plots onbekenden samen met de dansers over het podium ziet lopen. Wellicht zal in de zaal niemand gemerkt hebben dat de docenten, met hun zwarte T-shirts en het logo ‘EENVOUD’ op gedrukt, samen met de in het zwart geklede dansers één geheel vormend, het podium over dansten. Later werd dit geïmproviseerde optreden beloond met een gemeende knuffel.
Bij de finale staan dansers en zaal op hun kop. Naast de pechvogels, komen ook de vrijwilligers die zich vrij kunnen maken op het podium. Docenten treden aan, oorverdovend applaus, Aike en Carlo komen te voorschijn … gaat het podium het houden? Bloemen, nog altijd één zoen. Dansers, vrijwilligers, technici worden betrokken bij het applaus. Carlo werpt zijn bloemen tussen de dansers. Ook de andere bloemen verdwijnen richting dansers. Later zullen er 10 dansers heel gelukkig naar huis gaan met die mooie ruikers.
Ondertussen heeft de verhuisploeg niet stil gezeten. Deze namiddag is de caravan weggevoerd om plaats te maken voor de vrachtwagen en de aanhangwagen. Tijdens de laatste opvoering is al een eerste lading richting Danscentrum vertrokken. Wanneer de zaal leegstroomt, beginnen vele handen aan de grote opruim: voor de ochtend moet de schouwburg ontruimd zijn. Het materiaal van de make-up en het kapsalon staat al netjes in dozen ingepakt. Voor de kleding op de rekken gaat, wordt ze nagekeken op (haar)spelden of ander vreemd materiaal. Alles zal een wasbeurt krijgen, dit zal dagen in beslag nemen. Gelukkig belooft het weer warm te worden, het drogen zal vanzelf gaan.
Eens de kinderen buiten kan de grote opruim beginnen: papieren van de muren, ‘verloren voorwerpen’ verzamelen, vuilzakken naar de container … en alles weer verhuizen naar het Danscentrum. Als de klus geklaard is, een laatste dronk, op de goede samenwerking, het prachtige resultaat, de vriendschap … het wordt laat (vroeg) als Carlo de deur achter zich toetrekt, gelukkig en doodop. En Aike … die zit al in bed te dromen van een nieuw concept voor het volgende optreden.
