Wandelend langs
Er zijn nog mooie plekjes in Vlaanderen. Je kan ze pas ontdekken als je er stap voor stap de tijd voor neemt. Gauw een foto als momentopname, een stukje beeld om later mee aan de slag te gaan met pastel.
De verlaten stad I
De weg van ijs en dromen
Woestijn
Na de genocide
Ergens in de Balkan. De mannen, onder wie nog kinderen, werden samengedreven en zonder mededogen vermoord. Een foto haalde de wereldpers van een jongen, een kind nog, armen gespreid zoals op het moment toen hij viel onder de kogel. Zijn hemd is doordrenkt met bloed. Zal zijn moeder hem zo vinden?
Todesfuge van Paul Celan
Je goudblonde haar Margarete
Je asgrauwe haar Sullamith
Deze twee beelden omvatten de moord op miljoenen joden onder het nazisme. Je goudblonde haar Margarete verwijst naar het beeld van de Arische vrouw, zoals de nazi-leiders dit propageerden: blond, een krachtig gezond lichaam, kinderen barend voor het vaderland, zodat toekomstige mannen ten strijde konden trekken en moedig vallen om de Arische droom te verdedigen. Sullamith is de vrouw uit de Hooglied, een verzameling liefdesliederen in het Oude Testament. Zij staat voor alle vrouwen en mannen die Joods zijn en in het verlengde daarvan, allen die niet-Arisch zijn. Hun leven is tot as vergaan in de crematoria.
Het is een steeds weerkerend verhaal. Hoe kan je een halt toeroepen aan de verdwazing van oorlog? Vooral als er een god of een vervangmiddel of hogere waarden ingeroepen wordt, doet fanatisme zijn intrede
Brandmerk in mijn huid
Voor een vaderland
Bomen
Papier opspannen en insmeren met groene bister. Daarna de bister met penseel en water weghalen. Het resultaat is een soort negatief als van een film.
Ecce homo sapiens
Collage, 80 x 60, 2010
Centraal een verwijzing naar de oerknal, waaruit de natuur als levensverwekkende en vernietigende mogelijkheid ontstaat. Bovenaan rechts: de teruggevonden skeletten van een paar, gestorven tijdens hun liefdesomarming. Links daarvan agressieve / spelende aapjes en een foto uit het Turkse parlement: heren in keurig pak die mekaar te lijf gaan.
Onderaan een mijmering over de tussenkomst van de mens in de natuur. Olievervuiling, (burger)oorlog met de vernietigende gevolgen voor natuur en mens. Daarboven de foto van twee kinderen. Hoe kijken zij tegen deze wereld aan, hoe zullen zij als volwassenen daarop reageren?
Zo nietig is de mens
De weg
De muur
Papavers
Todesfuge van Paul Celan
Zwarte melk der vroegte uit Todesfuge van Paul Celan
|
Zwarte melk der vroegte we drinken haar ’s avonds We drinken haar ’s middags en ’s morgens we drinken haar ’s nachts We drinken en drinken
Paul Celan is een Roemeens dichter van Joodse afkomst die verschillende vernietigingskampen overleefde tijdens WOII. Zijn ouders kwamen beiden om. In Todesfuge probeert hij de terreur, de slavenarbeid, de alom tegenwoordige dood op te roepen. Deze tekening is de vergrote uitvoering (60 x 80) van een eerder ontwerp dat op 04.02.2011 op deze blog werd aangeboden |
't Alent - kunstroute Werchter 2011Vanaf 10 uur gaat de kunstroute Werchter van start. Veel zon en veel volk, de mensen genieten van de dag. Ondanks er overal feesten zijn als moederdag schoolfeest, kommuniefeest … komen de mensen massaal opdagen voor de kunstroute. De organisatoren spreken van meer volk dan vorige editie.
Ook bij ons thuis waren de mensen welkom. Na de middag was het soms aanschuiven. De bezoekers hadden een goed humeur, genoten van het fietsen of wandelen en waren blij met het klaarstaand koel glas water, en dan maar kijken.
Hieronder volgt een fotografisch verslag, geniet ervan.
Bij het binnenkomen links
We ontvangen de mensen in mijn tekenhoek annex keuken. Eerst diende natuurlijk ruimte gemaakt. Tekentafel buiten op het terras geplaatst, bij dit goede weer geen zorgen omwille van regen of wind. Gezien al mijn benodigdheden op wieltjes staan was het gemakkelijk om de spullen te verhuizen naar de kamer ernaast. Schilderijen op hun plaats hangen, poetsen en stoffen en na drie dagen doorwerken was de ruimte klaar om bezoekers te ontvangen.
Bij het binnenkomen links hangen ‘Barbara’,‘Het huwelijk’, ‘Zwarte melk der vroegte’, de reeks van bewustzijnsmomenten, ‘Gebroken’ en daaronder een klein schilderijtje ‘In het bos’. De schilderij ‘Vuur’ dat op de volgende muur hangt is half zichtbaar. Bij de sfeerfoto’s komen sommige schilderijen duidelijker in beeld.
Boven tuinraam
Boven het raam dat uitgeeft op de tuin hangt ‘Gracias a la Vida’, links en rechts geflankeerd door drie schilderijtjes uit de reeks ‘Constructie-deconstructie’.
Op het terras
Omdat het weer goed is, kunnen de schilderijen op de ezels naar buiten geschoven worden, zodat er meer ruime is voor de bezoekers. Dit zal in de namiddag zeker zijn nut tonen, wanneer de bezoekers met drommen tegelijk afzakken. Daar staan ‘Het geheugen van de aarde’, ‘Verloren’ en ‘Denkend aan papavers II’ tussen de bijna uitgebloeide bloemen van een blauwe regen.
De scheiding tussen tekenhoek en keuken
Voor het eerst hangen we schilderijen boven de scheiding tussen tekenhoek en keuken. ‘Afval op een werf’, ‘Wat ik schrijven wou’, ‘Liggend in de zon’, ‘Gevangen in waanbeelden’, ‘Vloed’. Een klein schilderij ‘Na de genocide’ en vier kleinere werken vinden daaronder hun stek.