Witse van Basielke.

Toxoplasmose en zwangerschap Moet de kat het huis verlaten ??? Voor u samengevat uit "Dierenartsenwereld mei 2010" en naar een voordracht van Prof. Peyron (Lyon)
Wat is toxoplasmose ? Toxoplasma is een parasiet die de mens dikwijls onopgemerkt besmet en meestal wordt er snel een immuniteit opgebouwd. Maar, bij zwangerschap bestaat het gevaar dat het ongeboren kind besmet raakt via de placenta en hierdoor een ernstige aandoening ontwikkelt als de moeder geen antistoffen heeft om de parasiet tijdig te onderdrukken. Omdat de kat(achtigen) de eindgastheer van deze parasiet is/zijn, wordt de kat nogal snel als de boosdoener beschouwd en soms zelfs uit het gezin geweerd. Maar is dit wel echt nodig ?
		Toxoplasma cyclus
De eindgastheer van de parasiet, dus de kat(achtigen), scheidt oöcysten uit (= een soort eitjes) die in de omgeving terecht komen. De mens en de andere dieren kunnen besmet worden doordat ze accidenteel deze oöcysten op nemen. Uiteraard zijn de oöcysten uit de kattebak een duidelijk risico, maar als je een beetje hygiënisch bent is dit een vrij ongebruikelijke wijze waarop je besmet kan worden. Het is vooral doordat de mens met oöcysten gecontamineerd voedsel tot zich neemt (groenten, fruit) dat hij de besmetting op loopt. Ook vlees van besmette dieren is een belangrijke bron van infectie vermits de dieren die we zelf op eten meestal niet ziek zijn door de parasiet en ook aan het vlees geen opvallende afwijkingen te zien zijn die aanleiding geven tot afkeuring van het vlees voor consumptie. Eenmaal de parasiet via ons spijsverteringsstelsel binnen gedrongen is verspreidt hij zich via de bloed- en lymfebanen over ons lichaam. Normaal gezien komt er dan een immuniteitsreactie op gang die ongeveer 10 dagen duurt en die de parasiet verplicht zich in te kapselen in een soort ruststadium ("cyste"). Zo wordt ook verdere besmetting geneutraliseerd. Deze reactie zorgt er ook voor dat we niet echt ziek worden van de besmetting. Toch bestaat bij een zwangere vrouw die geen of onvoldoende afweerstoffen heeft in die periode wel het gevaar dat de parasiet door de placenta dringt en de ongeboren baby gaat besmetten. In een vroeg stadium van zwangerschap zal er snel aanleiding zijn tot een miskraam. Hoe verder de zwangerschap, hoe groter het risico dat de baby besmet geraakt, maar ook hoe lager het risico dat de baby er iets ernstig aan over houdt. In vroegere stadia kunnen echter belangrijke organen van de baby aangetast worden zoals de lever, het hart, de hersenen en centraal zenuwstelsel etc. Besmette baby's die ogenschijnlijk normaal geboren zijn kunnen in de loop van hun kindertijd soms plots oogletsels ontwikkelen. Hoe kan een vrouw weten dat ze besmet werd tijdens haar zwangerschap ? Vermits de ziekte bij de volwassenen meestal zonder duidelijke klinische symptomen verloopt is het noodzakelijk beroep te doen op bloedonderzoek : een vrouw die negatief test voor Toxoplasmose voorafgaand aan of in het begin van haar zwangerschap en gedurende de zwangerschap positief wordt, is nagenoeg met absolute zekerheid besmet geweest tijdens haar zwangerschap. Er zijn dan uiteraard behoorlijke risico's voor de baby, maar toch is het dan slechts in 30% van de gevallen dat de parasiet doorheen de placenta bij de baby geraakt. Om het zeker te weten of de baby zelf besmet werd en er dus risico's zijn op belangrijke afwijkingen, moet men de vrucht zelf onderzoeken. Dit kan door vruchtwaterpunctie, echografie of in twijfelgevallen kan zels een NMR-scan gedaan worden. Een besmette baby wil daarom nog niet zeggen dat dit dramatisch moet verlopen en dikwijls kan behandeld worden met geschikte middelen om de parasiet te bestrijden. Echter, als er zware afwijkingen zijn op echografie kan het nodig zijn om een zwangerschapsonderbreking te overwegen. En wat nu met de kat ?? Het is belangrijk te beseffen dat de verspreiding van oöcysten door de kat en dus het contaminatierisico, vooral groter is bij jonge katten die zelf nog immuniteit moeten ontwikkelen. Bij een infectie kunnen ze gedurende 1 à 2 weken massaal veel oöcysten uitscheiden. Ook katten die veel jagen of zwerfkatten zulllen een grotere verspreiding geven dan katten die in huis gehouden worden en commerciëel voeder krijgen. Bij oudere katten is het risico op verspreiding van de parasiet al heel wat lager, tenzij ze een slecht immuunsysteem hebben zoals bvb. bij kattenaids, leucose of zelfs tijdelijk door besmetting met een andere ziekte en dan kunnen ze op oudere leeftijd toch soms periodes van massale verspreiding van oöcysten hebben. MAAR : DE OÖCYSTEN WORDEN UITGESCHEIDEN MET DE STOELGANG EN KOMEN NIET VOOR OP DE VACHT VAN DE KAT !! Bij een normale hygiëne (waarbij direct contact met de uitwerpselen van de kat dus vermeden wordt …) ligt het besmettingsrisico dus niet zozeer bij de kat de je in huis hebt, maar veeleer bij groenten, fruit en vlees die vooraf gecontamineerd werden met oöcysten afkomstig van "een" kat. Bij gevogelte, schape-, geite- en varkensvlees zou er meer risico zijn dan bij rundsvlees. Ook onzuiver drinkwater kan een bron van besmetting zijn. Van eieren en melk is het hoogst twijfelachtig of die een reëel gevaar voor besmetting kunnen inhouden. Wat zijn dus de risicofactoren ?? * eten van onvoldoende verhit vlees wordt unaniem aanvaard als het grootste risico * ook het onvoldoend wassen van groenten en fruit of rauwkost buitenshuis eten wordt als risico gezien, maar er bestaat minder eensgezindheid over * bij eieren en melk is het risico waarschijnlijk nihil, alsook voor het water dat in onze contreien geconsumeerd wordt. Toch is het noodzakelijk om niet-leidingwater vooraf goed te koken ! * slechte hygiëne van handen en keukengerei. Het in huis hebben van een kat en zelfs het verversen van de kattebak wordt momenteel NIET als een groot risico ingeschat, maar er dan wel van uitgaand dat een goede hygiëne in acht genomen wordt !! Handschoenen gebruiken bij het verversen van de kattebak en handen grondig wassen zijn een absolute vereiste. Het is tevens aan te bevelen om de kat commerciëel blikvoer te geven. Het risico voor besmetting is nooit onbestaande, maar de kans dat de kat als schuldige dient aangemerkt te worden is, bij een normale hygiëne wel te verstaan, minimaal.

Is dit de vrolijkste hond ter wereld?

Een jonge hond die op en neer stuitert in een korenveld is één van de jongste klikhits op YouTube. Het dier wordt beschreven als de vrolijkste hond ter wereld, en de Huffington Post wil nu nagaan of dat wel echt zo is. De krant houdt nu een verkiezing van de vrolijkste hond ter wereld, en de stuiterende hond heeft al flink wat concurrentie. Zo is er een hond die piepend van blijdschap aan de voeten van zijn baasje gaat liggen als die terugkomt uit Afghanistan, of Bunk, die als een dolle door een kamer rent en alle ballonnen kapotbijt. (ad/sam)

http://www.hln.be/hln/nl/4125/Internet/article/detail/1381225/2012/01/18/Is-dit-de-vrolijkste-hond-ter-wereld.dhtml

(HLN)

Wanneer neem je een nieuw dier in huis?

Je huisdier moeten afgeven is geen pretje. Maar zonder trouwe viervoeter door het leven gaan is voor dierenliefhebbers vaak nog lastiger. Wanneer neem je een nieuw dier in huis?

Voor je aan een nieuw huisdier denkt, neem je best de tijd om afscheid te nemen van je vorige kameraad. Neem de tijd om te rouwen, want je kan niet zomaar het ene huisdier voor het andere inwisselen. "Elk huisdier heeft immers zijn eigen persoonlijkheid", zegt dierenarts Sheri Morris aan Web MD. "Je mag je overleden huisdier gerust nog een tijdje missen. Als je voelt dat je nood hebt aan gezelschap tijdens wandelingen of bij je thuiskomst van het werk, dan weet je dat de tijd rijp is om aan een nieuwe kompaan te denken."

Een nieuw dier in huis is natuurlijk wennen. Voor jou, maar zeker ook voor het dier. Laat je nieuwe vriend rustig zijn territorium onderzoeken. Blijf de eerste weken zoveel mogelijk in de buurt, zodat je op tijd kan reageren als er problemen zijn. Heb je nog andere huisdieren, gun ze dan ook de tijd om kennis te maken met de nieuwkomer. De eerste weken is het serieus wat aftasten, maar na een goede maand is het weer helemaal zoals tevoren.

bron: MF

Red je meubelen met een krabpaal

Is je kat een speelvogel en heeft ze het om je meubelen gemunt? Neem het haar niet te kwalijk. Katten zijn nu eenmaal van nature ‘krabbers’. De oplossing? Een krabpaal!

1) Een krabpaal kan je best van bij het begin in huis halen. Want als de kat al aan een stoel of ander meubel krabde voor de krabpaal er was, dan heeft ze daar haar geur afgezet met de geurklieren in de voetzolen en zal ze telkens naar deze plek terugkeren.

2) Veel katten krabben ook aan je spullen in huis om aandacht te vragen. Als je telkens op die vraag ingaat, wordt je kat dit natuurlijk gewoon en zal ze dit blijven doen.

3) Zorg ervoor dat de krabpaal op een aantrekkelijke plek staat. Zet je hem in een verlaten hoekje, dan zal je kat de neiging hebben om meer centrale plekken op te zoeken. Lees: zetel of tafel!

4) Kies een goede krabpaal uit. Is de paal wankel of is er te weinig krabgedeelte, dan zal je kat hem gauw links laten liggen.

5) Had je kat een lievelingsstoel om aan te krabben voor je een krabpaal in huis haalde? Bedek deze stoel dan tijdelijk met aluminiumfolie of dik plastic.

6) De kat kan je regelmatig naar de krabpaal lokken met speeltjes. Besprenkel hem indien nodig met feromonenspray, zo zal je kat zich in een mum van tijd weer op haar gemak voelen.

bron: MF

Leidingwater is aquariumonvriendelijk!

In de praktijk wordt voor haast 90 procent zuiver leidingwater gebruikt voor het vullen van aquaria. Daardoor hangt ook de basiskwaliteit van het aquariumwater rechtstreeks af van de deugdelijkheid van het drinkwater, die echter in toenemende mate gehypothekeerd wordt door milieuvervuiling en intensieve landbouw (overbemesting, pesticidengebruik). Als gevolg daarvan vinden wij in het water ongeveer overal sporen van nitraten, herbiciden, koolwaterstofverbindingen en zware metalen. Daarbij komt dat de samenstelling van het water door bewerking in de waterbed rijven volkomen veranderd wordt. Voor waterplanten belangrijke voedingsstoffen als ijzer, mangaan en koolzuur worden verwijderd omdat ze de leidingbuizen beschadigen, en vruchtbare organische bestanddelen vlokt men uit. Meestal wordt het water bovendien nog op een alkalische pH-waarde ingesteld.

Belangrijk: Een volledige analyse van uw drinkwater kunt u aanvragen bij de watermaatschappij. Om de opgesomde redenen brengt het gebruik van drinkwater voor onze aquaria meestal een aantal problemen met zich mee, bijvoorbeeld:

• het ontbreken van voedingsstoffen voor planten
• het ontbreken van beschermende organische colloïden voor de vissen
• een te hoog nitraat- en fosfaatgehalte Uitsluitend leidingwater gebruiken als basis voor een aquarium is in heel wat streken dan ook niet meer aan te bevelen. Ter verbetering van de kwaliteit kan men mengen met gedistilleerd water, gezuiverd water of met water dat uit een bron komt in een gebied waar geen inspoeling van landbouwgrond plaatsvindt en waarvan u de voornaamste parameters laat bepalen (vraag dat bij een aquariumvereniging in uw buurt).
  

Wateranalyse

Voor de wetenschappelijk geïnteresseerde aquariaan gaat door de analyse van zijn aquariumwater een volledige wereld open, maar voor een "gewone" hobby-aquarist roept ze meestal vraagtekens en dus ongerustheid op. Aangezien men zijn vissen alleen soortgericht kan houden wanneer men weet in welk water ze zwemmen, moet iedere siervissenhouder vertrouwd zijn met de voornaamste waterparameters. Die kennis is ook van belang om de plantengroei tot een goed einde te brengen. Bovendien zijn de werking en de betekenis van technische middelen en het optreden van algenplagen alleen te begrijpen door ze te koppelen aan de waterchemie. Daarom zal ik in de volgende hoofdstukken de voor aquariumkunde belangrijkste parameters zo begrijpelijk mogelijk beschrijven en op de onderlinge samenhang wijzen.

Twiet, TWIET TWIET!

Vogeltaal verrassend informatief

De Amerikaanse matkop heeft een eigen ‘Code Orange’ ontwikkeld. De ‘chickadie’-roep van de koolmeesachtige zangvogels vertelt niet alleen uit welke hoek het onheil dreigt, maar ook hoe gevaarlijk het is. “Wanneer er behoefte is aan communicatie, dan ontwikkelt de natuur die,” begrijpt een gedragsonderzoeker.

Vlooienallergie       
Meer onderwerpen over honden vind je hier .

Wat is vlooienallergie?
Bij uw hond / kat is de diagnose vlooienallergie gesteld. Dit betekent dat het dier overgevoelig reageert op vlooienbeten. Elke keer als een vlo bloed zuigt, brengt de vlo ook stoffen in de huid van uw huisdier waardoor het bloed even onstolbaar wordt. Ten aanzien van deze stoffen kunnen overgevoeligheidsreacties ontstaan die leiden tot zeer heftige en langdurige jeuk.


Elke keer als een vlo uw dier bijt, treden deze reacties opnieuw op. Een intensieve vlooienbestrijding is belangrijk bij deze problemen, maar helaas soms niet voldoende. Immers, elke hond / kat loopt ondanks de vlooienbestrijding wel eens een vlo op, met als onmiddellijk resultaat nieuwe allergische reacties met de bijbehorende heftige jeuk. 


Welke dieren krijgen een vlooienallergie?
Waarschijnlijk speelt bij het ontstaan van een vlooienallergie de erfelijke aanleg een belangrijke rol. Daarnaast is ook van belang hoeveel vlooien in de omgeving van het dier aanwezig zijn. Leeftijd speelt geen rol: zowel jonge als oude dieren kunnen een vlooienallergie ontwikkelen. Hoe vaker een dier door vlooien gebeten wordt, des te groter de kans op het ontwikkelen van een allergie! Vlooienpreventie vanaf het begin is dan ook nodig om het ontstaan van deze allergie te voorkomen.

Hoe herkennen we een vlooienallergie?
Een vlooienallergie is als volgt te herkennen:
* Hardnekkige en heftige jeuk, meestal op het achterlijf; zowel buik, rug als staart.
* De jeuk gaat gepaard met ontsteking, korsten en / of kaalheid.
* Intensieve vlooienbestrijding helpt, maar helaas is een doorbraak soms niet te voorkomen.
* Vlooien zijn zelden of nooit (meer) te vinden.
* De jeuk is meestal het hele jaar aanwezig.

Wat is er aan te doen?
Voortdurende (het hele jaar!) intensieve vlooienbestrijding. Optimaal is het combineren van 2 soorten producten:
1. Een middel dat de vlooien direct doodt en het dier tot de volgende behandeling beschermt tegen een nieuwe besmetting. Voorbeelden hiervan zijn Frontline (druppels in de nek en spray), Advantix en Advantage (druppels voor in de nek) en Tick-Fence (druppels in de nek) en Flea-fence acute (tabletje wat binnen enkele uren alle vlooien op uw huisdier doodt.
2. Een spray voor in huis die alle aanwezige vlooien doodt en de eitjes en larven onschadelijk maakt. Een dergelijke spray hoeft (in combinatie met de vorige middelen) meestal maar 1 keer gebruikt te worden.
Om het dier de eerste keer of bij een doorbraak van de jeuk af te helpen worden meestal cortison-tabletten gegeven, soms na een injectie. Bij gebruik volgens de voorschriften is het effect snel en goed en zijn er nauwelijks bijwerkingen, zoals veel drinken en plassen.
De allergie gaat hiervan niet over; de symptomen worden slechts onderdrukt. Een doorbraak voorkomen door de bovenbeschreven vlooienbestrijding is dan ook onmisbaar voor een optimale aanpak.

Wat zijn de vooruitzichten?
Meestal verloopt de aandoening zeer chronisch: na elke vlooienbeet steken de huidproblemen en jeuk weer de kop op. Genezing van de allergie is niet te verwachten; de symptomen zullen levenslang voorkomen moeten worden door vlooienbestrijding en af en toe behandeld moeten worden bij een doorbraak. Het voornaamste doel van de behandeling
is dan ook de situatie voor het dier en de eigenaar leefbaar te maken en te houden.

(Dierenkliniek Lemmer)

Oorzaak van kale plekken

Jeuk

Door heftig krabben ontstaan plekken en een geïrriteerde huid (pukkels, schilfers, roodverkleuring). De jeuk kan veroorzaakt worden door ongedierte (vlooien, mijten) of het kan wijzen op een allergie.
Allergieeën kunnen we onderverdelen in 3 groepen:

• contactallergie , bv onder de vlooienband,
• voedingsallergie , bv door rundereiwitten,
• omgevingsallergie , bv huisstof.

Hormonaal

Dervingsverschijnselen

Bij castratie komt het voor dat er kaalheid optreedt van de spiegel (= het gedeelte onder de staart), de binnenkant van de achterpoten en de buik. Soms gaat door een hormooninjectie, maar ook wel spontaan, het probleem over.

Schildklierproblemen

Terwijl bij de hond bij afwijkingen aan de schildklier vrijwel altijd sprake is van een te trage schildklier, is dit bij de kat juist het tegenovergestelde.
Bij oudere katten komt nogal eens een te actieve schildklier voor. Het gevolg is een onrustige, opgejaagde kat die veel eet en drinkt en toch mager is (dit kan ook het geval zijn bij suikerziekte!).
Deze katten zijn de hele dag druk met hun vacht bezig en likken overdreven veel. Dit geeft een mottige vacht met kale plekken.

De bijnieren

Wanneer de bijnierschors te actief is (de ziekte van Cushing), ontstaat het beeld van een patiënt die veel en langdurig prednison slikt:

• spieren slinken (ledematen worden dunner),
• de romp wordt echter dikker door vetafzetting.
• de huid wordt dun en haarzakjes verdwijnen.
  
  Bij de kat levert dat een dunne vacht met kale plekken op. Hormonale problemen geven vrijwel altijd een symmetrische kaalheid.

Psychische kaalheid

Deze emotionele vorm van kaalheid komt alleen bij onze kat voor. Sommige katten gaan een stressvolle situatie te lijf door zich overmatig te verzorgen, te likken en zelfs plukken uit de vacht te trekken.
Veranderde omstandigheden in huis vormen vaak de onderliggende oorzaak, bijvoorbeeld de geboorte van een baby, een verhuizing, complete nieuwe inrichting van het huis enz. Het is van belang de oorzaak op te sporen. Als de oorzaak niet is weg te nemen, blijft er alleen behandeling met al of niet homeopatische middelen over.

Overige oorzaken

Katten kunnen ook spontaan hun haren verliezen bij nervositeit of koorts. Ook schimmelinfecties kunnen leiden tot haaruitval.

Bron: met dank aan http://www.huisdierinfopunt.tk

Als baasje wil je enkel het beste voor je huisdier. Toch gaan we ook nog heel vaak in de fout, meestal zonder dat we het beseffen. Wij zetten de 25 meest voorkomende fouten op een rij, zodat je je huisdier nog beter kunt verzorgen!

1. Je hond laten wandelen met jou
Een slecht afgerichte hond kan tijdens een wandeling volledig de controle overnemen. Volgens onderzoek eindigen jaarlijks tienduizenden mensen op de spoedafdeling na een val die veroorzaakt werd door hun huisdier. Volgens experten is gehoorzaamheidstraining de beste manier om ervoor te zorgen dat je hond je niet doet struikelen.

2. Niet controleren op teken
Na een wandeling in het bos, controleer je meestal of je zelf geen teken hebt, toch? Vergeet zeker ook niet om je hond of kat te checken, want tekenbeten kunnen hen ernstig ziek maken. Bovendien is er ook een risico voor je eigen gezondheid! Als je een teek vindt, verwijder hem dan voorzichtig met een pincet en vraag je dierenarts om een anti-tekenmiddel.

3. Ringworm negeren
Als je huisdier een ronde kale plek heeft, dan kan dat de schuld van ringworm (een soort schimmel) zijn. Als je deze schimmelinfectie onbehandeld laat, dan zet je ook je eigen gezondheid op het spel. Mensen kunnen namelijk ook ringwormen krijgen als ze de huid of vacht van een kat of hond aanraken. Als je vermoedt dat je huisdier ringworm heeft, ga dan onmiddellijk naar je dierenarts!

4. Niet ontwormen
Rondwormen zijn parasieten die zowel bij honden als katten vaak voorkomen. Ze veroorzaken diarree en overgeven en kunnen leiden tot ernstige ziektes. Ook voor mensen vormen deze wormen een grote bedreiging, met onder andere risico op blindheid en beschadiging van het weefsel. Doe navraag bij je dierenarts over regelmatige ontworming.

5. Een vlooienbehandeling overslaan
Als je de vlooienbehandeling van je huisdier overslaat, dan zal hij niet de enige zijn die daarvoor een hoge prijs betaalt. Vlooien vinden snel hun weg naar onbehandelde huisdieren, vooral in de zomer en de herfst. Vlooien worden ook makkelijk overgedragen op de mens, soms met ernstige ziektes als gevolg. Vraag je dierenarts om een maandelijks vlooienmiddel en zet een herinnering op je kalender!

6. Je huisdier niet laten steriliseren of castreren
Miljoenen katten en honden leven op straat of krijgen een spuitje omdat ze ongewenst zwanger zijn, en toch zijn er nog steeds mensen die hun huisdier niet laten steriliseren of castreren. Nochtans is dit een erg gezonde keuze voor je huisdier, want het verlaagt de kans op borstkanker en teelbalkanker. Bovendien lopen gecastreerde mannetjes minder vaak weg van huis en tonen ze minder agressief gedrag.

7. De etensbak constant bijvullen
Hoewel je het ongetwijfeld met goede intenties doet, is het erg ongezond om de etensbak van je huisdier altijd vol te houdoen. Het probleem is dat katten en honden vaak meer eten dan ze eigenlijk nodig hebben. Als er voortdurend eten beschikbaar is, zullen ze te veel calorieën opnemen en zal hun gewicht snel toenemen. Je kan dit vermijden door de aanbevolen hoeveelheid op de verpakking te volgen en/of door contact op te nemen met je dierenarts.

8. Je kat dwingen om vegetarisch te eten
Vegetariërs willen soms dat hun huisdieren hun levensstijl delen. Het probleem is dat katten eigenlijk 'verplichte carnivoren' zijn. Dat wil zeggen dat ze bepaalde voedingsstoffen nodig hebben die enkel in vlees te vinden zijn. Voor honden is het wel mogelijk om een goed gebalanceerd vegetarisch dieet te volgen, maar ook dat vraag je beter eens na bij je dierenarts.

9. Te weinig beweging geven
Net zoals mensen hebben huisdieren beweging nodig om gezond te blijven. De juiste hoeveelheid beweging voor je hond hangt af van zijn ras en grootte, maar het absolute minimum is een half uur per dag. En het is natuurlijk mooi meegenomen dat het ook jou helpt om in vorm te blijven!

10. Lichaamstaal verkeerd interpreteren
Natuurlijk hou je van je hond, maar begrijp je hem ook echt? Als je denkt dat een kwispelende staart altijd een goed teken is, dan kan je wel eens onaangenaam verrast worden! Als een hond iemand wil bedreigen, zal hij namelijk ook zijn staart hoog houden en hem heen en weer zwaaien. Verwar deze waarschuwing met een teken dat hij wil spelen, en je kan flink gebeten worden! Om misverstanden te vermijden, is het goed dat je je hond écht leert kennen.

11. Te weinig aandacht geven
Net zoals kinderen zullen huisdieren zich vervelen als je niet met hen speelt. Bij honden kan dat moeilijk gedrag veroorzaken, zoals kauwen, graven, blaffen en janken. Verveelde katten zoeken hun toevlucht in krabben en overmatig miauwen. Ga de verveling tegen door lekkere hapjes te verstoppen in je huis of door speelgoed te voorzien.

12. Slechts één kattenbak geven aan meerdere katten
Eén kattenbak voorzien voor meerdere katten is vragen om problemen. Katten zijn namelijk erg kieskeurig en zullen weigeren om een kattenbak te gebruiken die ruikt naar een andere kat. Experten raden daarom aan om één kattenbak te voorzien per kat, plus één extra. Anders is het niet ondenkbaar dat je katten zijn behoefte gewoon op je vloer zal doen.

13. Niet spelen met jonge huisdieren
Het is erg belangrijk om puppy's en kittens tijdens de eerste zeven weken van hun leven veel met mensen in contact te brengen. Speel met de jonge dieren, zodat ze vertrouwen krijgen in mensen.  Als je een sterke band wil creëren, moet je zeker elke dag bezig zijn met je nieuwe huisdier!

14. Een hond te lang alleen laten
Acht tot tien uur alleen doorbrengen in een mand, of zelfs buiten, is te veel voor een hond. Het kan leiden tot verlatingsangst en destructief gedrag, zoals kauwen, graven en non-stop blaffen of huilen. Zorg er daarom voor dat je hond nooit zo'n lange tijd alleen is. Vraag aan een vriend of buur om je hond overdag een bezoekje te brengen, breng hem naar een hondendagverblijf of zorg voor een speelkameraadje.

15. Geen regels maken
Sommige mensen verwachten dat hun huisdieren uit zichzelf het verschil tussen goed en kwaad kennen, maar dat is natuurlijk niet het geval. Je moet je hond of kat duidelijk maken dat iemand bespringen, krassen op meubels of plassen op het tapijt totaal onaanvaardbaar zijn! Wees consequent met deze huisregels en beloon je huisdier voor goed gedrag. Als je raad nodig hebt, raadpleeg dan een honden-of kattentrainer.

16. Je hond bestraffen voor 'ongelukjes'
Als je thuiskomt en een plasje water op de grond aantreft, heb je wellicht te neiging om te roepen op je huisdier. Volgens gedragsexperten is dat echter een slecht idee. Omdat de 'overtreding' al een tijdje geleden plaatsvond, zal je huisdier niet weten waarom je roept. Een betere strategie is het belonen van je huisdier als hij zijn behoefte wél op de juiste plaats doet.

17. Kleine kinderen zonder toezicht laten spelen met je huisdier
De meeste kinderen zijn gek op dieren, maar hun enthousiasme kan soms ook te ver gaan. Jonge kinderen zijn vaak te wild, waardoor een kat of hond het gevoel heeft dat hij zichzelf moet verdedigen. Let dus ezker goed op als je een nieuw huisdier in je familie opneemt en maak goede afspraken met je kinderen. Leer hen de tekens herkennen die een hond of kat geeft als hij alleen gelaten wil worden.

18. Melk geven aan katten
Het idee dat katten melk nodig hebben, is een mythe! Vaak is zelfs het tegengestelde waar, want de meeste katten zijn lactose-intolerant. Dat wil zeggen dat ze de suikers in melk niet goed kunnen verteren, waardoor ze diarree krijgen en moeten overgeven. En zelfs als je kat de melk wel kan verteren, raden de meeste dierenartsen toch af om het te geven.

19. Bedorven voedsel aan je hond geven
Het is niet onwaarschijnlijk dat je hond op zoek gaat naar eten in de vuilnisbak, maar dat mag je absoluut niet toelaten! Bedorven voedsel is even slecht voor honden als voor mensen. Honden die vuilnis eten hebben een groot risico op bacteriële voedselvergiftiging of op irritaties van de alvleesklier. 

20. Botten geven aan honden
We denken al jaren dat een lekker bot een geweldig hapje is voor onze hond, maar volgens het voedselagentschap is dat niet het geval. Kauwen op botten kan namelijk de tanden, tong en mond van je hond beschadigen. Bovendien kunnen er ook stukjes bot in de luchtpijp of het spijsverteringskanaal van je hond terechtkomen, waardoor ademhalings- en andere problemen optreden. Als je hond graag kauwt, vraag dan aan je dierenarts een veilig alternatief.

21. Tafelrestjes geven aan je hond
We weten dat het ontzettend moeilijk is om een bedelende hond te weerstaan. En toch moet je die grote, smekende ogen proberen te weerstaan. Toegeven aan het janken of blaffen van je hond zal er namelijk voor zorgen dat je hond ook in de toekomst zal blijven bedelen. Als je je hond af en toe toch eens wat restjes wil geven, doe het dan niet aan tafel en gebruik het eten als een beloning voor goed gedrag.

22. Enkel droge voeding geven aan je kat
Aangezien katten van nature niet veel dorst hebben, is het mogelijk dat ze niet genoeg drinken om gehydrateerd te blijven. Door hen enkel droge voeding te geven, werk je dat probleem in de hand en verhoog je het risico op urineweginfecties. Om de blaas gezond te houden, raden de meeste dierenartsen blikvoer aan, omdat dat bestaat uit 78 procent water.

23. Je kat negeren tijdens je zwangerschap
Sommige vrouwen krijgen het advies om het contact met hun kat te beperken tijdens hun zwangerschap, maar is dat wel nodig? De bezorgdheid komt voort uit het risico op toxoplasmose, een parasiet die aangetroffen wordt in de ontlasting van katachtigen. Als een zwangere vrouwe geïnfecteerd raakt, dan kan dat schadelijke gevolgen hebben voor haar foetus. De meeste mensen met katten, hebben echter al voldoende antilichamen tegen de ziekte ontwikkeld. Het is wel verstandig om het legen van de kattenbak aan iemand anders over te laten.

24. Geen rampenplan hebben
Als je door een noodgeval je huis moet evacueren, wat doe je dan met je huisdieren? Hen achterlaten is natuurlijk geen optie als je huis bedreigd wordt door een brand of wateroverlast. Vaak is je huisdier niet toegelaten in de lokale opvangplaats, dus ga je best op voorhand op zoek naar een alternatief. Zoek bijvoorbeeld een huisdiervriendelijk hotel, zodat je je dieren bij jou kan houden in geval van nood.

25. Een huisdier adopteren zonder erover na te denken
Als één van je vrienden puppy's weggeeft of een lokaal asiel haar capaciteit overschrijdt, is het verleidelijk om een nieuw dier mee naar huis te brengen. Nochtans mag je dit nooit zo snel beslissen, want het zorgen voor een huisdier is een belofte op lange termijn. Doe vooraf wat onderzoek om na te gaan welk huisdier het best bij jouw familie past. (lbs) Bron : HLN

Baby's, honden en katten Wanneer kersverse moeders ontslagen worden uit de kraamkliniek en terugkeren naar huis, rijzen er vaak heel wat vragen en zelfs problemen. Hebt u een huisdier, dan vraagt u zich ongetwijfeld af hoe uw hond of uw kat zal reageren op de nieuwkomer. Kinderen en dieren kunnen het doorgaans uitstekend met elkaar stellen. Kinderen voelen zich sterk aangetrokken tot dieren, die hun op hun beurt veel affectie teruggeven. Dieren zijn dan ook zeer geliefde gezellen . Toch komt het erop aan waakzaam te blijven en moet u beseffen dat opgroeiende kinderen niet altijd even zachtzinnig omgaan met hun favoriete dier, dat dit niet altijd op prijs stelt en dat soms op een bruuske manier duidelijk maakt… De eerste kennismaking goed voorbereiden en waakzaam blijven Was uw dier tot nog toe “het kind des huizes”, dan zal het ongetwijfeld tekenen van jaloezie vertonen. Om die zoveel mogelijk te vermijden, moet u de eerste dagen veel aandacht geven aan het dier en oog blijven hebben voor zijn behoeften. Sommige voorzorgsmaatregelen kunnen ervoor zorgen dat het dier de nieuwkomer makkelijker aanvaardt. Laat het bijvoorbeeld langdurig ruiken aan de kleertjes die de baby draagt en die de papa heeft meegebracht uit de kraamkliniek. Als het vooraf de geur van de nieuwe huisgezel kent, zal het minder verrast zijn. Basistips Hoe lief het dier ook is, laat het nooit alleen met uw baby. Laat het dier nooit in de wieg of het bedje van uw kind slapen. Leer uw kind de momenten te herkennen en te aanvaarden waarop het dier op zijn gemak wil zijn, bijvoorbeeld als het slaapt of eet. Breng het ook respect bij voor dieren en prent het in dat het dieren nooit pijn mag doen . Moedig het integendeel aan om het dier te strelen of te doen wat het dier graag heeft. Isabelle Eustache, geadapteerd door C. De Kock, gezondheidsjournaliste “Guide des mamans débutantes” (“Gids voor kersverse moeders”),

8 tips om je huisdier kalm te houden tijdens het vuurwerk

Oudejaarsavond zetten we niet alleen in met champagne. Het mag ook buiten knallen. Voor dieren is vuurwerk echter niet altijd even prettig. Ze kunnen door het geluid en licht erg angstig reageren. Enkele tips om ze tijdens de woelige feestdagen toch rustig te houden.
1) Als je hond angstig reageert op het vuurwerk, negeer die angst dan zoveel mogelijk. Geef je aandacht, dan beloon je het angstige gedrag. Doe daarom zelf alsof de knallen heel normaal zijn. Zo raakt je dier niet extra opgejaagd. Wees als goed baasje gewoon lief, zonder te veel aandacht te besteden aan zijn onrust.

2) Laat je hond op zijn eigen vertrouwde plekje liggen. Krijg je het toch in je hoofd om het dier uit te laten op oudejaarsavond? Hou hem dan zeker aan de leiband!

3) Ook je kat hou je beter binnen. In een klein kamertje waar ze op haar gemak zit, is nog de beste oplossing.

4) Laat in de ruimte waar het huisdier zit het licht aan en de ramen en gordijnen gesloten. Je kan ook de radio of tv laten spelen, zodat de geluiden van buiten minder opvallen.

5) Konijnen, hamsters en andere dieren in een kooi zet je best in de garage. Bij vogels kan je een doek over de kooi hangen.

6) Je huisdieren alleen laten op oudejaarsavond is sowieso geen goed idee. Ga je toch bij vrienden vieren? Neem dan je voorzorgen en zorg ervoor dat je huisdier veilig en gerust zit.

7) Grote dieren zoals paarden, ezels en runderen staan best op stal als de halve wereld er als een lichtflits uitziet.

8) Wie toch vuurwerk wil afsteken doet dat best niet vlakbij een dier. Stel het vuurwerk zo laat mogelijk op en controleer of er zich in de buurt geen dieren hebben verstopt.

bron:  MF
(zita.be)

De gevaarlijkste plekken voor katten

15 december 2010, 10:00

Katten houden van verstoppertje spelen en nestelen zich graag in knusse hoekjes waar ze onvindbaar zijn. Niet elke plek is echter veilig voor een kat. WebMD vroeg experten naar de meest gevaarlijke plekken voor katten.
1) Wasmachines en droogkasten zijn intrigerende plekken voor katten. Zolang ze niet draaien is er geen vuiltje aan de lucht, een keer de machines in gang schieten, is het net iets minder prettig. Katten kunnen er serieuze verwondingen aan overhouden of zelfs van sterven. Hou je wasmachine daarom altijd goed dicht en kijk goed binnenin of er geen huisdier ligt te spinnen.

2) Ook de wasmand is een favoriete plekje van de kat. Op zich zit het diertje daar lekker veilig, maar als je niet oplet, heb je zo de kat mee en zit ze in no time in de wasmachine. Al zal een alerte kat best wel van zich laten horen.

3) Katten worden vaak in de garage gezet, bijvoorbeeld als er bezoek is. Niet zo verstandig, want in een garage staan vaak producten die gevaarlijk zijn voor de kat. Ook voor je met de auto de garage uit rijdt, claxonneer je best eens, zodat de kat zeker onder de auto uit is.

4) Katten en kasten: het zijn dikke vrienden. Het zijn veilige plekjes waar ze graag ongestoord slapen. Maar zo veilig is een kast niet voor een kat. Een kast kan gesloten worden zonder dat de kat of het baasje het in de gaten heeft. En zo kan het een hele tijd duren voor het dier er weer uit kan. Hou kasten daarom goed gesloten.

5) Bij mooi weer spinnen katten graag in de raamopening. Ook al belanden katten doorgaans op hun pootjes, toch is het veiliger om je ramen gesloten te houden. Ook een balkon is op zich geen veilige plek voor een kat. Tenzij je op het gelijkvloers woont natuurlijk.

6) Katten klimmen graag en zitten graag hoog. Toch is niet ieder object in huis hiervoor geschikt. Ze kunnen vallen en zichzelf pijn doen. Wil je je kat veilig laten klimmen en spelen? Zet dan een kattenklimtoren in huis. Deze toestellen zijn speciaal voor de diertjes gemaakt en hierop kunnen ze zonder zich te bezeren klimmen en gek doen.

bron:  MF

6 tips om vogels te voederen

Het is zover: het vriest en er hangt sneeuw in de lucht. Laat die stevige winter maar beginnen. De vogels in je tuin denken daar misschien wel anders over. Wees galant en zorg voor wat voedsel, want dat hebben ze tijdens de wintermaanden broodnodig.
1) Je start met voederen vanaf het moment dat het begint te vriezen. Strooi het eten op een open plek. Anders kan er plots een kat opduiken die het arme vogeltje opeet. Nog veiliger is een voederplank of -huis. Onbereikbaar voor katten of andere dieren. Voorzie zeker een afdakje, zodat het voedsel niet nat wordt en plaats het huisje waar er zon aan kan.

2) Vogels kunnen tijdens de koude periode vooral koolhydraten gebruiken. Zaden, vruchten en groenvoer geven hen kracht. Ook vet hebben ze tijdens de winter nodig.  Geef de vogels dus veel keukenrestjes zoals kaas of cake. Ook overrijp fruit kunnen de meeste vogels wel appreciëren. Vermijd boter, zout en ongekookte rijst.

3) De ideale voedselbron blijven de vetbollen. Je kan ze makkelijk zelf maken. Meng wat zaden met gesmolten frietvet en je hebt een prachtig exemplaar.

4) Je mag de vogels meerdere keren per dag voederen. De beste tijdstippen zijn 's morgens na een koude lange nacht en in de vooravond.

5) Overdrijf niet met voederen. Te veel restjes kunnen bevuild worden uitwerpselen en trekken ongedierte aan.

6) Als het vriest en niet sneeuwt, geraken vogels niet aan water. Zet daarom een bakje met water in hun vogelhuisje. Neem geen te groot potje, want dan kunnen de vogels zich erin baden, en bij vriesweer heeft dat geen prettige gevolgen voor de diertjes.

bron:  MF

,,Behandel je hond nooit als mens'' - 22/04/2005

Geert De Bolster gaat vanavond bij VTM voor het eerst aan de slag als dierenpsycholoog in Vinger aan de poot. Sinds hij zijn praktijk in 1986 begon, groeide het aantal ,,patiënten'' jaar na jaar aan. Geert zweert bij enkele gouden regels: ,,Een hond moet al vanaf de eerste levensweken regels en technieken aanleren. Behandel hem nooit als een gelijke, want dan loopt het fout.'' Een dierenpsycholoog is geen paardenfluisteraar of dokter Doolitlle die met de dieren praat. Praten met dieren kan je niet leren, wel de kunst om met hen te communiceren'', zegt Geert De Bolster. De Vlaamse ,,pionier'' van de dierenpsychologie heeft al bijna twintig jaar ervaring. ,,Ik leerde de kunst door te observeren hoe honden met hun soortgenoten communiceren. Mensen en honden kunnen goed met elkaar communiceren. We zijn allebei zoogdieren met veel overeenkomsten in onze rituelen. Toch zijn er ook radicale verschillen. Dieren hebben geen tweedegraads bewustzijn. Een mens kan nadenken en liegen, een dier niet. Dat maakt het voor een dierenpsycholoog gemakkelijker om met zijn 'patiënten' te communiceren. Een mensenpsycholoog moet meer barrières overwinnen.'' Omwille van de verschillen tussen mens en dier, pleit Geert De Bolster om je hond vooral niet als mens te behandelen. ,,Vroeger hadden honden een duidelijke taak: jagen of waken. Nu nemen mensen een hond in huis om emotionele redenen. Ze hebben verdriet te verwerken, ze zijn eenzaam of ze laten zich drijven door geldingdrang. ,,Sommige baasjes geven alles aan hun dier en dat is verkeerd'', is de eerste waarschuwing van Geert De Bolster. ,,Als je een dier als mens behandelt, overspoel je het met allerlei communicatie dat het niet begrijpt. Zo beschouwt een hond zijn baasje als meerdere of als mindere, maar nooit als gelijke. Het begrip gelijkwaardigheid kent een hond niet.'' ,,Mensen maken vaak de fout om de hond in hun bed te laten slapen'', geeft hij als voorbeeld. ,,Zij beschouwen dat als een teken van liefde. De hond vat dit echter op als een signaal dat hij baas mag spelen. Ook je hond allerlei kleertjes aandoen of het dier iedere dag wassen, is rampzalig. Dat druist in tegen hun natuur en veroorzaakt gedragsproblemen.'' De Bolster lost die problemen door gedragstherapie op. ,,Het volstaat meestal om de hond één of twee keer te zien. Bij agressieve honden zijn meerdere sessies nodig. Als een hond bijvoorbeeld steevast fietsers aanvalt, dan voorzie ik een zestal lessen om dat af te leren. Uiteraard zitten er ook honden tussen die je de eerste weken niks kan aanleren, dan duurt het langer.'' Volgens de dierenpsycholoog zijn de eerste levensweken van de hond doorslaggevend voor zijn verdere leven. ,,Een pup die altijd in zijn mand ligt, wordt steriel gehouden. Dat oogt wel vredig, maar precies die honden lopen de grootste kans op probleemgedrag. De basisopvoeding begint als het dier drie weken oud is, in zijn vijfde levensmaand is dat proces al voorbij.'' ,,Tussen de derde en de zesde week dient een pup zoveel mogelijk kennis te maken met zijn omgeving: met kinderen, lawaai, muziek, kortom met huishoudelijke omstandigheden. Tussen de zesde en de twaalfde week volgt de kennismaking met het leven buitenshuis. Neem de hond mee om de kinderen van school af te halen, ga ermee de stad in. Kortom, leer het dier dat mensen leuk zijn om mee om te gaan. In de laatste fase tot zestien weken, moet het dier in groep leren leven. Als dat schema stipt nageleefd wordt, is de kans op problemen zeer klein.'' Soms een spuitje Jammer genoeg ontsnapt ook de dierenpsycholoog niet aan het nemen van radicale beslissingen. ,,Een al te agressieve hond moet soms een dodelijk spuitje krijgen.'' In Vinger aan de poot komt ook een al te hitsige hond aan bod, zo'n hond die meteen de benen van iedere bezoeker inpalmt. ,,Ik heb geprobeerd om dit gedrag af te leren, maar helaas hebben we het dier moeten laten castreren.'' Wie zijn hond liever zonder tussenkomst van de psycholoog opvoedt, moet volgens Geert De Bolster goed beseffen dat je een hond niet te lang mag straffen. ,,Een hond onthoudt maximaal twee minuten. Een langere straf is zinloos, het heeft geen zin om je hond een hele dag op te sluiten. Bovendien kan je een hond ook niet straffen. De kunst bestaat erin om het wangedrag af te leiden en om te buigen naar positief gedrag.'' Info op www.debolster.be

Kris VANDERHAEGEN

(NB)