Hallo bezoeker, welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar. Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz. Veel kijk- en leesplezier!

Woensdag 25 juli 2007

Cartoons (Ereli)

Groetjes
ERELI EN kNUDDE

Geschreven door mailgroep om 23:30 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 25 juli 2007

Dominantie bij puppy

Als een pup van 10 weken al zo erg gromt dan zou ik dat gedrag dus ook niet zomaar negeren.
Ook dit kereltje hoe dominant hij ook mag zijn zal moeten leren dat hij niet overal zijn zin in kan krijgen.
En voor hem is grommen en lelijk doen al een manier geworden om zijn zin te krijgen.
Zelf zou ik zeggen van kijk eens naar hoe een moederhond haar pups corrigeert als ze iets doen wat zij niet wil, zij grijpt over het algemeen de pup met haar bek over zijn neus en bijt daar dan (zachtjes) in. Dit kun je zelf immiteren door de pup als hij gromt of lelijk doet over zijn snuitje heen te pakken met je duim wijsvinger en middelvinger en dan zachtjes te knijpen en een bestraffend NEE of FOEI erbij te zeggen. Het enige is dat je het wel op het moment dat hij gromt moet doen, niet als hij al gestopt is want dan corrigeer je het verkeerde, namelijk dat hij zijn mond houd.
Als hij gromt of lelijk doet als je met hem speelt zou het bij mij heel simpel zijn, corrigeren en dan het speelgoed afpakken en wegleggen, zodat de pup geen succes heeft en het speelgoed, botje of wat dan ook voor zichzelf heeft doordat hij gegromd heeft. Als je het dan afgepakt hebt en gecorrigeerd hebt dan zou ik de pup wel even negeren.
Maar als je met je puppie aan het spelen bent en hij gromt niet en hij doet niet lelijk dan moet je hem ook wel belonen voor het goede gedrag.
Een klein adviesje speel met zo'n dominante pup (nog) geen trekspelletjes . En als hij ergens aan gaat trekken laat hem dan niet winnen . Als je een pup laat winnen dan bouw je namelijk zijn zelfvertrouwen heel erg op en gaat hij zich steeds meer voelen.
Heel veel succes met het opvoeden van de pup.
En houd 1 ding in de gaten. Grommen en lelijk doen wordt NOOIT getolereerd!! anders heb je straks een hond in huis die de hele boel regeert.

http://www.bouvierforum.nl/archive/index.php/t-735.html

MIJN HOND IS DOMINANT, OF NIET……

Het begrip dominantie leidt nogal eens tot verwarring. In de gedragstherapie is het woord misschien wel de meest gebruikte term, en bijna zeker de meest verkeerd gebruikte.

Eigenlijk heeft elke hond dominante trekjes in zich. Die dominante trekjes bepalen op een gegeven moment de plaats die de hond inneemt in de rangorde. Dominante trekjes, zeg maar gerust dominantie, worden versterkt door leerervaringen en door alle zwaktemomenten en –signalen die de roedelleden voortdurend afgeven. Alle leden in een groep streven naar een betere, hogere dus dominantere positie. Dit is fundamenteel. Net zo goed dat een rangorde een fundament in elk huishouden is. Honden kunnen namelijk niet zonder, net zo min wij mensen in staat zijn goed te functioneren zonder duidelijkheid in hiërarchie. Rangorde moet namelijk duidelijkheid voor alle leden betekenen. Hoe ziet zo’n rangorde er uit? Er zijn twee rangordes in een groep: een mannelijke en een vrouwelijke. Beide rangordes verweven naadloos in elkaar tot één geheel. Aan het hoofd staat de rangordeleider en de laatste in de orde is de underdog, ook wel het piespaaltje genoemd. Aan het hoofd van uw honden- & mensenrangorde hoort u te staan. Of uw echtgeno(o)t(e), dat moet u zelf maar ‘uitvechten’. Daarna komen uw eventuele kinderen vanaf de leeftijd van 7 jaar en pas dan de kleintjes en uw hond(en). Waarom de leeftijdsgrens van 7 jaar? Honden beschouwen kinderen tot die leeftijd haast per definitie als ranglagere. Vanaf 7 jaar moet het per individueel per kind en hond bekeken worden. Hun beider eigenschappen zijn dan bepalend voor de plaats die wordt ingenomen in het huishouden.

Vraag: wat bepaalt de rangordeleider? Antwoord: de rangordeleider is de baas, eigenlijk Dè Baas. Hij bepaalt het eten (voerbakprobleem), de jacht (weglopen) , de voortplanting (rijden op mensen) , leidt de verdediging tegen indringers (voordeurbelprobleem) , leidt de migratie (trekken aan de lijn), monopoliseert de partner (“jaloezie”). De dominanten hebben ook de beste rust- en slaapplaatsen (bank, stoel, uw bed) in huis.

Dominantieverhoudingen kunnen per plaats verschillen. Wat in huis geldt, kan in de tuin, op straat, tijdens de training (op de training luistert hij wel, maar thuis……) , in het bos en op andere plaatsen heel anders zijn.

In principe staan de dominantieverhoudingen altijd onder druk vanwege de invloed van alle zwaktemomenten en –signalen. Wat op een gegeven moment zo is, kan later anders zijn. Vooral met dominant aangelegde honden -honden die voortdurend streven naar een zo hoog mogelijke plaats in de rangorde- staan de posities altijd onder druk.

Als er conflicten zijn binnen een rangorde speelt bij de leden alleen het eigen belang. Als bijvoorbeeld de nummer 3 en 4 in de hiërarchie een probleem hebben over hun positie zal een hogere in rang nummer 3 helpen om zo zijn eigen positie te bewaken. Dit is enorm belangrijk voor lezers met twee of meer honden en voor lezers die net een pup hebben aangeschaft. Help dus niet de mindere als er sprake is van schermutselingen door een rangordeprobleem tussen twee honden. Help uw pup niet als hij op normaal hondse wijze gecorrigeerd door de oudere hond; als uw oudere hond uw pup/ jonge hond de grammatica en spelling van de hondentaal leert. Voor de goede orde, schermutselingen zijn anders dan vechtpartijen. Bij schermutselingen vloeit normaliter geen bloed, bij vechtpartijen worden wonden gereten.

Aan dominant gedrag zijn verschillende gedragskenmerken verbonden. Het grootste, meest omvattende gedragskenmerk is de hoge houding: hoog op de poten, hoofd omhoog, staart wordt hoog gedragen, oren naar voren. Een imponerende houding. Als zo’n hond zich agressief gedraagt, dan gaat zijn staart nog hoger, net als de oren, laat hij vaak zijn borstels op de rug zijn en toont hij zijn tanden. Dominant agressieve honden tonen alleen hun tanden en rimpelen de neus, de kiezen mag u niet zien. Zodra u de kiezen kunt zien vertoont de hond angstig gedrag, de mondhoeken zijn dan naar achteren getrokken.

Dominante honden markeren veel tijdens de wandelingen. Dat markeren, urineren, is louter bedoeld om hun territorium af te bakenen: buurtbewoner-hond, denk er aan, dit is van mij! Teven plassen vaak als reuen, reuen beuren hun poot zo hoog mogelijk op, want hoe hoger je kunt plassen, des te imponerender je bent als hond.

Bij dominante honden is spelen zelden een tijdverdrijf. Trek- en sleurspelletjes worden al snel dominantie bevestigende handelingen, want elke winst helpt mee aan de verbetering van de positie in de groep in het algemeen en tegenover de directe opponent in het bijzonder. Daarom zijn trek- en sleurspelletjes met dominante honden uit den boze.

Resumé: dominantie is een natuurlijke eigenschap, veroorzaakt door de aard van het beestje en aangeleerd gedrag. Dominantie is een onderdeel van de persoonlijkheid, in deze dus niet af te leren. Dominantie is in situaties verschillend en elk individu heeft dominante trekjes. De gulden balans tussen dominantie en onderdanigheid zorgt voor duidelijkheid en harmonie in de groep waarvan mens en hond deel uitmaken. En met onderdanigheid is het onderwerp voor het vervolgartikel genoemd.

Tinley-gedragstherapeut voor honden.

http://www.wibier.nl/Dominant%20DTC.htm

In het proces naar volwassenheid moeten honden verschillende fases doorlopen. De meest bekende en beschreven fase is de socialisatieperiode. Het mag onderhand algemeen bekend zijn, dat puppies in de socialisatieperiode zoveel mogelijke indrukken moeten opdoen om de kans te krijgen op te groeien tot sociale leden van onze maatschappij. Na de socialisatiefase komen nog een paar andere en de meest ingrijpende in het hondenleven is de puberteitsfase. In de puberteitsfase ontstaan vele probleemgedragingen en rangordeproblemen in en rond huis. De hormonale veranderingen hebben grote invloed in de veranderingen in het gedrag van uw hond. Bij reuen neemt onder andere de productie van het geslachtshormoon testosteron toe vlak voor de puberteit. Testosteron is het belangrijkste hormoon, dat voor gedragsveranderingen zorgt bij reuen. Veel, heel veel rangordeproblemen ontstaan in deze periode, veel agressie naar mens en dier ook. De agressie, die veroorzaakt is door ondeskundigheid en/ of te harde opvoeding of ervaringen tel ik in dit geval even niet mee omdat ik in dit artikel uitga van normaal opgroeiende honden. Rangordeproblemen zijn onder andere: trekken aan de lijn, niet of nauwelijks reageren op commando’s, grommen en ‘bewaken’ bij zijn voerbak/ bot/ speelgoed of op de stoel/ bank, aandacht eisend gedrag (= onder andere de neus onder uw arm duwen om aangehaald te worden, piepen om aandacht, met het lichaam tegen uw benen schuren terwijl u bijvoorbeeld televisie kijkt en geen notie van hem neemt.). De puberhond gaat nu uitproberen hoe uw grenzen liggen of u ‘bereid’ bent ze aan te passen. De hond probeert stappen hoger in de rangorde te komen staan. Een rangorde wordt bepaald door alle zwaktemomenten en signalen, die door de leden van de groep worden afgegeven. Door in te gaan op dringende verzoeken van uw puberende yup geeft u hem de gelegenheid promotie te maken in uw huishouden.

Consequent blijven uitgaan van uw zelf is vaak het beste. De confrontatie aangaan met uw hond door hem (of haar) fysiek hard aan te pakken zal een grote kans op escalatie geven. Volgens de bekende Engelse gedragsdeskundige John Fisher veroorzaakt agressie in de leeftijd van pak ‘m beet 10 tot 12 maanden een verhoogde productie van testosteron. Na die cruciale periode zakt de aanmaak van dat hormoon niet meer tot het normale, veel lagere peil. Agressie beantwoorden met agressie geeft grote kans op blijvende verergering van agressie. U bent dan nog verder van huis.

Wat dan wel te doen als uw hond zich als een vervelende puber gedraagt? Al het probleemgedrag accepteren leidt ook tot niets.

Heel belangrijk, eigen alles bepalend, is sterk in uw schoenen blijven staan. Blijf van u zelf uitgaan, want tenslotte wordt u geacht de roedelleider te zijn, diegene, die bepaalt hoe de huisregels zijn en ervoor zorgt draagt, dat ze ook uitgevoerd worden.

Elke dag de basale gehoorzaamheidsoefeningen afwerken, is het eerste gedeelte van het recept. De oefeningen zit, af, hier, volgen en blijven moeten dagelijks herhaald worden. Twee keer daags één dosis. Goed belonen met iets lekkers is dan het halve werk. Vergeet één ding nooit: de liefde van uw hond gaat door de maag. De clou in het goed belonen zit ‘m vooral in het belonen van uitvoeringen, die goed zijn. U beloont dus alleen maar pogingen, die hij snel uitvoert. Honden met een rangordeprobleem gaan in de regel heel traag zitten en liggen. Doet ie dat, dan beloont u hem niet. Jammer dan, pech gehad, loon naar werken. Boos worden, corrigeren, aanraken: niet doen, negeren is een veel betere straf.

Is uw hond zo’n type dat zijn speelgoed voortdurend aan u opdringt? Het opruimen van alle hondenspeelgoed werkt dan uitstekend. Als beloning voor een goede oefening kunt u het speeltje gebruiken. Naar gebruik wel weer opruimen. Naarmate de hond de oefeningen beter uitvoert, kunt u nog betere uitvoeringen van hem verwachten. U vergroot gewoon uw criteria.

Eén ding is heel cruciaal: honden met rangordeproblemen mogen nooit en te nimmer op de bank, stoel of bed. Nooit, nooit, nooit.

Roep hem eraf met een vriendelijke doch overtuigende stem. Komt hij, dan uiteraard direct en spontaan belonen met een vriendelijke stem. Voor hetzelfde geld blijft hij liggen. Eraf lokken is de tweede stap. De derde is voorkomen, dat de hond op de bank of stoel kan liggen door er iets op te leggen. De laatste van de mogelijkheden is het maken van een goochelstraf. Twee voorbeelden van goochelstraffen zijn: een paar muizenvalletjes of ballonnetjes leggen en daarover een deken of laken. Zodra uw hond op de bank of stoel springt, schrikt hij. Hij zal de straf dan verbinden aan de bank of stoel en niet met u zelf.

Een ander onderdeel van het recept voor het makkelijker doorkomen van de opspelende puberteit is het stoppen met het verstrekken van gratis maaltijden. U kunt uw belangrijkheid onder strepen door uw hond eerst een aantal oefeningen te laten doen. Opnieuw weer dat loon naar werken. De zit-, af- en blijfoefeningen lenen zich heel goed voor het eten.

De bovenstaande tips zijn bedoeld voor puberale honden, yuppies, die denken dat ze meer voorstellen dan ze eigenlijk zijn. Als er agressie (al dan niet gelukte bijtpogingen) in het spel is, is het verstandig contact op te nemen met de Tinley Gerdagstherapeuten. Individuele, deskundige aanpak van de probleemgedragingen is dan nodig. Ik kan u niet aanraden zelf te gaan experimenteren met agressie. De gevolgen kunnen enorm zijn.

©Mark Wibier, Tinley-Gedragstherapeut voor honden.

Geschreven door mailgroep om 23:29 Reageer op dit bericht

Dinsdag 24 juli 2007

ANAALKLIER

ANAALKLIER

Wat zijn anaalklieren en hun functie.
Elke kat en hond heeft twee anaalklieren. Deze anaalklieren, één aan elke kant van de anus (zie plaatje), hebben via een klein kanaaltje verbinding met de anus. De beide klieren produceren een vloeistof met een bepaalde geur en deze vloeistof wordt middels de genoemde kanaaltjes toegevoegd aan de ontlasting. Door deze geur is uw kat of hond in staat om zijn/haar territorium af te bakenen.

Waarom zoveel problemen?
Zoals aangegeven zijn de anaalklieren aanwezig om de ontlasting een speciale geur te geven, zodat het dier daarmee zijn/haar territorium af kan bakenen. Tegenwoordig bestaat de diervoeding voor het grootste gedeelte uit plantaardige bestanddelen, in vroegere tijden bestond de voeding echter grotendeels uit vlees en beenderen. De aanwijzingen worden steeds duidelijker dat, door het hedendaagse gewijzigde voedingspatroon van de katten en honden, de hardheid van hun ontlasting te gering wordt. De anaalklieren worden hierdoor niet meer voldoende leeggeperst. In de overvolle anaalklieren ontstaat daardoor niet alleen een ‘druk’, maar de opgehoopte anaalkliervulling gaat ook als het ware gisten en er gaat bacterie groei plaatsvinden, hierdoor kan uiteindelijk een ontsteking ontstaan.
Honden kunnen zelf niet met hun bek bij de anaalklieren komen en hierdoor gaan ze in de omgeving rond de staart likken en bijten, soms tot bloedens toe. Ook het zogenaamde ‘sleetje rijden’ is een poging van de hond om van de irritatie en jeuk af te komen. De hond schuift hierbij met z'n achterste plat over de grond, vaak met de achterpoten omhoog. Katten kunnen daarentegen wel zelf bij hun anaalklieren komen. We zien in de praktijk de aandoening dan ook vaker optreden bij honden dan bij katten.

Symptomen

met het achterwerk over de grond schuren, ook wel ‘sleetje rijden’ genoemd
bijten en likken in de omgeving rond de staart
rond de anus een gevoelig/pijnlijk gebied

Gradaties in de aandoening:

de anaalklieren worden onvoldoende geleegd en raken overvol
de anaalklieren zijn ontstoken, hierbij kan geel/ rode pus vrijkomen, zie 1.
de anaalklier springt open (abcesvorming) en bloedend ontstekingsmateriaal komt naar buiten, zie 2.

Het uitdrukken van de anaalklieren.
Een gezonde anaalklier is ongeveer even groot als aan doperwt en is moeilijk onder de huid te voelen. Een overvolle anaalklier is daarentegen goed te voelen onder de huid. Als regel mag dan ook gesteld worden: zodra een anaalklier te voelen is moet deze uitgedrukt worden. Laat dit in eerste instantie uitvoeren door een dierenarts. Indien de anaalklieren zich regelmatig vullen, kunt u overwegen dit zelf te gaan uitvoeren. Laat het e.e.a. wel eerst aan u uitleggen door uw dierenarts en ga niet aan de hand van een plaatje en/of tekst dit zelf proberen. Het komt namelijk voor dat de vloeistof in de anaalklier erg dik is geworden en niet eenvoudig te verwijderen is. Dit kan dan zeer pijnlijk zijn voor uw huisdier.

De behandeling
In de meeste gevallen is het voldoende dat de anaalklieren door uw dierenarts worden leeggedrukt. Het komt echter steeds vaker voor dat na enige tijd (weken) de anaalklieren weer overvol zijn en hierdoor krijgt het een chronisch karakter. Specifiek om te voorkomen dat het chronisch wordt en blijft is het inzetten van Anaalenzym in combinatie met Digestpoeder aan te raden.

Anaalenzym werkt direct op de anaalklieraandoening en is gelijktijdig zeer effectief tegen een eventuele ontsteking of abcesvorming. De eerste twee dagen kan de abcesvorming sterker worden, dit is een goed teken want hierdoor komt alle pus vrij. De Anaalenzym moet twee weken achtereen worden gegeven. Het moet minimaal een half uur voor of na het eten worden gegeven.

Het Digestpoeder zorgt voor de verbetering van de spijsvertering en de ontlasting wordt hierdoor harder. De anaalklieren voorzien hierdoor de ontlasting weer continue van anaalkliervloeistof, waardoor de anaalklier niet meer overvol kan worden. Het poeder mag direct door het voedsel heen worden gegeven.

Het beste kan de behandeling met Anaalenzym en de Digestpoeder gelijktijdig worden begonnen. Voor een optimaal resultaat is het zinvol het Digestpoeder gedurende drie maanden te geven. Indien gewenst mag Digestpoeder ook continue worden gegeven. Het is nagenoeg smaakloos en het heeft, óók op de lange termijn, geen nadelige bijwerkingen.

vrijkomen, zie 1.
de anaalklier springt open (abcesvorming) en bloedend ontstekingsmateriaal komt naar buiten, zie 2.

Geschreven door mailgroep om 19:52 Reageer op dit bericht

Dinsdag 24 juli 2007

Wasbeer in opmars in België (Ereli)

Wasbeer in opmars in België

De wasbeer is aan een opmars bezig in het zuiden van ons land. Nooit eerder werd het roofdier zo talrijk gespot als vandaag. Het Waalse Gewest werkt aan een actieplan. "Op zich is de wasbeer een discreet en ongevaarlijk dier," klinkt het. "Maar we moeten onderzoeken of hij geen bedreiging vormt voor andere soorten, zoals de bunzing." (belga)

Ereli en Knudde

Geschreven door mailgroep om 18:57 Reageer op dit bericht

Zaterdag 21 juli 2007

Hond ook in autogordel (Ereli)

VVN: Hond ook in autogordel

door onze financiële redactie

AMSTERDAM - Veilig Verkeer Nederland wil honden en katten voortaan in geteste dierentuigjes in de auto laten meereizen. Huisdieren en vooral honden worden bij een ongeluk anders levensgevaarlijk door de auto gekatapulteerd.

De speciale hondenkooien achterin blijken bij ernstige ongevallen volgens Veilig Verkeer Nederland "levensgevaarlijk" voor de dieren. " Bij botsingen met enige snelheid gaan die bijna als een mes door de hond" , aldus de woordvoerder. Waar Duitsland van autobezitters eist dat ze honden vastzetten - met riem of in een kooi - kent Nederland ondanks 1,5 miljoen honden die verplichting niet.

"Al vanaf 50 kilometer per uur zijn dieren bij ongelukken levensbedreigend, zo snel schieten ze door de auto", reageert de woordvoerder van dierenverzekeraar Proteq. Als dieren met een hondengordel zijn vastgezet, verzekert dit concern de dieren voortaan kosteloos mee. Katten vallen er nog buiten. "Eigenaren realiseren zich niet dat het gewicht van hun huisdier bij een botsing snel wordt vermenigvuldigd", zegt Joey Philips, die na eigen ervaringen in de Verenigde Staten door dierenartsen geteste autogordels voor honden importeert. "Het is echt totaal onverantwoord hoe honden half uit ramen hangend of in open cabriolets meereizen. Er wordt zo veel geld gepompt in betere veiligheid voor kinderen in auto's, maar meereizende huisdieren zijn nu nauwelijks beveiligd."

Veilig Verkeer Nederland, dat de overheid adviseert, raadt een geteste veilige autogordel voor honden wel aan, maar wil die nog niet verplicht stellen.

"In de afgelopen jaren durfde geen enkel kabinet veiligheidsnormen voor meereizende dieren te verplichten, bijvoorbeeld met een vereiste ziektekostenverzekering", reageert Dierenbescherming Nederland, die ook voorstander van de verplichte dierentuigjes is. "Dat zegt wat over hoe we in Nederland over dieren denken."

Geschreven door mailgroep om 23:27 Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 juli 2007

De ruitijd bij hond/kat (Simone1)

De ruitijd bij hond/kat

Het verliezen van haren is een volstrekt normaal gebeuren bij alle dieren met haren en pluimen. Het meest spectaculaire voorbeeld is de hermelijn: dit diertje ruit in de lente zijn witte wintervacht uit om een bruine zomervacht te krijgen, die op zijn beurt weer uit valt in de herfst om plaats te ruimen voor een sneeuwwitte vacht.

Onze huisdieren kennen ook die cyclus van winter- en zomervacht, en de periode dat die wisseling plaats grijpt is dus de ruitijd. Het is niet zo dat tussen deze 2 periodes het dier geen haar verliest: elk haar kent zijn cyclus van ontstaan, groeien, afsterven en uitvallen, maar het verlies gebeurt gespreid, terwijl in de ruiperiode dit verlies massaal is.
Normaal begint de lenterui wanneer het enkele weken warm weer is geweest en duurt die een 3 à 4 tal weken, dus meestal in de maanden april-mei-juni. De herfstrui zet zich in wanneer de temperaturen laag worden en het koud blijft: oktober-november-december, ook gedurende 3 à 4 weken.

Bij strikt binnenshuis levende katten reageert de huid minder goed: ze ervaart geen echte temperatuursschommelingen. Zulke katten kennen een sterk verlengde rui, zodat de eigenaar haast een gans jaar door een versterkt haarverlies opmerkt.

Aan de normale rui kan en mag niets gedaan worden: het is een natuurlijk proces, en dat moet men zich realiseren bij de aanschaf van een dier. Denk daar dan ook even aan wanneer u een bepaald ras uitkiest: de poolhonden (Siberische husky, Alaskan Malamute, etc...) verliezen werkelijk pakken haar, een poedel daarentegen niets, rassen die moeten getrimd worden zeer weinig (Schnauzer, Cairn Terrier, Ierse Wolfshond, etc.) , haren van een langharige kat vallen veel meer op en zijn moeilijker te verwijderen dan die van en kortharige kat etc...

Het enige wat u kan (en trouwens moet doen om de huid in conditie te houden) om de rondvliegende haren zoveel mogelijk te beperken, is het dier dagelijks grondig uitborstelen en na de borstelbeurt over het dier wrijven met een vochtige doek.

Losse haren blijven kleven aan de doek en de vacht zelf wordt minder statisch en houdt aldus de haren iets beter bij tot de volgende borstelbeurt.

Het borstelen zorgt er trouwens ook voor dat de rui zelf sneller achter de rug is, geeft een goede massage aan de huid en bij poes: minder haarballen en daaruit volgende problemen. Poes likt immers de vacht schoon en krijgt hierbij al die losse haren binnen. Die haren vormen haarballen in de maag die voor braken zorgen, of voor obstipatie wanneer die ballen in de darm komen.

Abnormaal veel ruien bij kat en hond.

Zo’n verlengde rui kan verschillende oorzaken hebben, gaande van bepaalde tekorten in de voeding tot ectoparasieten, allergie en algemene ziekten met effect op de huid door conditievermindering van het lichaam.

Even een paar frequent voorkomende problemen onder de loep.

a) tekorten aan onverzadigde vetzuren

Dit is een veel voorkomend tekort en wordt vaak over het hoofd gezien. De huid wordt droger, soms ziet men schilfertjes. De haren zijn ietwat dof en vallen makkelijk uit.

Extra onverzadigde vetzuren moeten aldus verstrekt worden via de voeding. Voor poes gebruikt men meestal een vloeibare olie-achtige oplossing. Poes neemt immers makkelijker vloeistof op dan poeder of capsules.

Voor de hond bestaat eveneens de mogelijkheid van een vloeistof, doch meestal worden capsules, poeder of tabletten gebruikt.

Welk type onverzadigde vetzuren en welke dosering hangt af van patiënt tot patiënt. De keuze wordt bepaald door twee factoren: hoe erg het met de huid gesteld is en welke voeding het dier te eten krijgt.
b) tekort aan algemene vitaminen

Dit komt nog zelden voor omdat de meeste honden en katten goede commerciële voeders eten waarin vitaminen en mineralen in correcte hoeveelheden verwerkt zijn. Toch gebeurt het dat een dier een bepaald voeder niet volledig verteert en zodoende de voedingsstoffen onvoldoende of slecht uitgebalanceerd binnenkrijgt. Op lange duur kan dit aanleiding geven tot huid- en vachtproblemen.

Ook bij dieren waarvoor de eigenaar zelf kookt, kunnen tekorten of inbalancen aan bepaalde voedingsstoffen voorkomen. Dit is goed gekend bij de kat. Koken voor de kat is immers een moeilijke opgave: vaak zal poeslief enkel het vlees uit het zorgvuldig samengesteld schoteltje snoepen en groenten/rijst/brood laten liggen. Het spreekt voor zich dat in zulke gevallen vitaminen/mineralen tekorten zullen ontstaan met onder ander effecten op de huid.

De oplossing ligt voor de hand: bij gebruik van een bepaalde commerciële voeding, kan men af en toe afwisselen van merk of een specifiek vitaminenmengsel toedienen, dit in overleg met de dierenarts. De eigenaars die zelf koken moeten zowiezo extra vitaminen/mineralen toedienen.

Vitaminen/mineralenmengsels bestaan onder verschillende vormen: vloeistoffen, poeders of tabletten. Het éne dier neemt makkelijker het poeder op, een ander dier makkelijker tabletten of vloeistof...aan de eigenaars om dit uit te testen.
c) ectoparasieten (uitwendige parasieten)

De aanwezigheid van parasieten op de huid, brengt op zijn minst jeuk en irritatie met zich mee, zodat hond en kat overmatig gaan krabben of bijten.

Hierdoor zal het dier als beginsymtoom meer haren verliezen dan normaal. De meest voorkomende parasieten van de huid zijn luizen en vlooien. Luisjes kunnen makkelijk vernietigd worden door het dier te sprayen.

Vlooien worden te lijf gegaan met een vlooienband, vlooiendruppels, -tabletten of injecties. Bij vlooien moet ook in het huis gespoten worden met een vlododende spray omdat vlooien nestjes maken in huis.

Andere huidparasieten zijn de schurftmijten, onder ander de scabiës-mijt en de demodex mijt.

De scabiës-mijt is relatief makkelijk onder controle te krijgen met injecties en lotions. De demodex mijt is veel resistenter en geeft meer problemen bij behandeling.

Beide mijten moeten via microscopisch onderzoek van een huidafkrabsel gediagnostiseerd worden.

Wanneer de huidparasieten gedood worden, verdwijnen de huidklachten, onder ander de overmatige rui, vanzelf.
d) allergie

Allergie komt bij onze huisdieren frequent voor. Daar waar een allergische mens meestal reageert met ademhalingsproblemen (niezen, asthmatisch hoesten), uit het allergisch dier de allergie meestal door jeuk.

Het jeukgevoel zorgt ervoor dat hond/kat meer gaat krabben of bijten, en de eerst symptomen zijn dan ook overmatig haarverlies.

De oplossing hiervoor is de oorzaak van de allergie opsporen en daar iets aan doen. Oorzaken zijn bijvoorbeeld: voeding (het eiwit in de voeding); grassen, bomen, huisstof, huidschilfers van mens, hond of kat, enz.. Eens men weet aan wat het dier allergisch is, kan men "desensibiliseren". Dit gebeurt door een serie injecties toe te dienen opdat het lichaam als het ware "immuun" wordt ten opzichte van de allergie-opwekkende stof. Met deze methode geneest men de allergie.

Met medicatie kan men de allergie wel onder controle houden, doch niet genezen. En wat medicatie betreft is er weinig keus: - dieren reageren enkel op cortisone-preparaten. De veelgebruikte antihistaminica bij de mens, hebben zeer weinig effect bij dieren.
e) Bacteriën en schimmels<

Huidinfecties (bacterie) of huidschimmels tasten de huid aan met beginsymptomen van overmatig haarverlies. Dit haarverlies wordt veroorzaakt deels door krabben (jeuk) en deels omdat de haarfollikels (de plaats waar het haartje ontspring) aangetast worden door de bacterie of schimmel.

Bacteriële huidinfecties moeten met correcte antibiotica aangepakt worden. Meestal wordt een "cultuur" genomen van de huidbacterie om te zien over welke bacterie het gaat en aan welke antibiotica de bacterie nog gevoelig is.

Schimmeltherapie bestaat uit lotions en in erge gevallen tabletten. Deze tabletten moeten dan wel lange tijd gegeven worden (ongeveer 6 weken) omdat de schimmel anders makkelijk terug opflakkert.
f) Hormonale problemen

Er zijn verschillende hormonen die, indien ze in te hoge of te lage mate aanwezig zijn, onder andere huidproblemen veroorzaken. Vanzelfsprekend zijn er tal van andere symptomen die zullen opvallen bij hormoonproblemen doch vaak zal de eigenaar eerst de huidproblemen opmerken.

In het beginstadium zal er bij elk hormoonprobleem overmatig haarverlies voorkomen.
- tekort aan vrouwelijke hormonen bij de gecastreerde kater.
  Hoe onlogisch het voor de leek ook kan klinken: een kater produceert in de testikels een bepaalde hoeveelheid vrouwelijke hormonen, naast mannelijke. Bij castratie worden de teelballen in zijn geheel weggenomen. Sommige katers kunnen echter pas na een lange tijd huidproblemen krijgen door het wegvallen van die vrouwelijke hormonen. De oplossing is vrij makkelijk: toedienen van vrouwelijke hormonen in tabletvorm of via een injectie resulteert in een mooie huid. Het nadeel is dat sommige katers er zwaarlijvig van worden.
- hormoonproblemen bij de "intacte" reu
  Sommige niet-gecastreerde reuen vertonen soms haaruitval t.h.v. de nek en rug. Dit is weerom een probleem i.v.m. hormoonprocutie in de testikels. Deze keer echter, zal de castratie de oplossing brengen voor het overmatig haarverlies.
- Een teveel of een tekort aan vrouwelijke hormonen bij respectievelijk niet-gecastreerde (niet-gesteriliseerde) teven en wel-gecastreerde. Zonder in detail te treden i.v.m. uitleg over het ingewikkelde hormonenspel, kan een teveel aan vrouwelijke hormonen of een tekort, overmatig haarverlies veroorzaken. Het haarverlies is symmetrisch en begint op de flanken. De oplossing ligt voor de hand: bij een tekort worden vrouwelijke hormonen toegediend via injecties of tabletten, bij een teveel wordt de teef gecastreerd, d.w.z. de eierstokken worden verwijderd.
- Ziekte van Cushing bij de hond
  In dit geval is de bijnierschors te actief en produceert teveel hormonen (corticosteroidderivaten). Deze ziekte uit zich o.a. door overmatig haarverlies: de huid wordt dun en zacht, en de vacht wordt schraal. Uiteraard zijn er tal van andere symptomen, zoals veel drinken, veel plassen, veel eten, soms manken op de achterpoten, enz. De behandeling is niet zo makkelijk: eerst moet de bijnierschors inactief gemaakt worden met tabletten en daarna moeten levenslang substitutiehormonen toegediend worden, ook onder de vorm van tabletten.
- Schildklierproblemen bij de hond
  Meestal gaat het over een schildklier die te weinig hormonen produceert! Het dier verliest abnormaal veel haren op de rug en in de hals/nek. De haren zijn droog en breken makkelijk af. Andere symptomen zijn vetzucht en sloomheid.het dier zoekt warme plaatsen op om te slapen. De behandeling is makkelijk: schildklierhormonen worden in tabletvorm toegediend. Wel moet er geregeld bloedonderzoek gebeuren om de hoeveelheid schildklierhormonen in het bloed te controleren!

825f7d72470b82fdfe94810a35cbd39eIWNpZF8wMGY3MDFjNjMzYWIkZDJlZTYxZTAkMWUyOWZlYTlAY29tcHV0ZXIuanBn.jpg

Geschreven door mailgroep om 19:41 Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 juli 2007

Man bijt hond dood (Ereli)

Man bijt hond dood

Een Chinese man heeft een hond doodgebeten, om zijn eigen puppy te redden.

Toen een man in de Chinese provincie Hubei zag dat zijn geliefde puppy werd aangevallen door een grote, vreemde hond, nam hij drastische maatregelen en beet de aanvaller dood.

Volgens de man had hij eerst nog geprobeerd de hond te verjagen door hem met watermeloenen te bekogelen. Toen dat niet hielp, heeft hij het beest naar eigen zeggen tijdens een tien minuten durende worstelpartij gewurgd.

Buurtbewoners geloven niks van zijn verhaal. Zij wijzen op de bijtwonden in de nek van de dode hond. Bovendien staat de man bekend om zijn bijtgrage vechtstijl bij ruzies. Overigens kwam hij zelf ook niet ongeschonden uit de strijd: de vechtersbaas moest naar het ziekenhuis om zich aan zijn verwondingen te laten behandelen. De puppy maakt het goed.

Bron: dag.nl

Geschreven door mailgroep om 17:27 Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 juli 2007

Medisch: Giftige planten (Ereli)

Medisch:Giftige planten

Door Dr. Kaat de Ridder van dierenartsenpraktijk Nieuwe Dijk

Een hond eet graag dingen die niet voor hem geschikt zijn. Ook planten. Bij de aanschaf van een huisdier moet je wel rekening houden met je plantenkeuze in huis en in je tuin.

Je hond kan na het eten van bepaalde plantenmaterialen vergiftigingsverschijnselen vertonen. Dit kan gewoon wat braken en diarree zijn maar ook erge huidproblemen, zenuwstoornissen of hart- en longproblemen. Soms met de dood tot gevolg. Bij de ene plant is het sap giftig bij andere de vruchten, zaden, bladeren of bloemen.
Ook is het voor de dierenarts niet gemakkelijk om dit vast te stellen. Als je niet gezien hebt dat je hond planten heeft gegeten, kan het een grote zoektocht worden naar de oorzaak. Soms zal men de oorzaak niet kunnen terugvinden.

Enkele voorbeelden:

1. Taxus: 8 gram taxusmateriaal per kg hond kan de dood tot gevolg hebben. De hond wordt ziek 2 tot 6 uur na opname. Hij gaat dan braken, diarree hebben, overmatig speekselen, zwijmelen en de lichaamstemperatuur gaat dalen.

2. Paardekastanje: een hond van 10 kg had tenminste 8 vruchten gegeten en ging in shock. De ziektetekens verschijnen binnen 2 dagen. Soms moeten de vruchten via een operatie verwijderd worden uit de darmen.

3. Kerstroos: de rode bladeren veroorzaken spijsverteringsklachten: braken, speekselen en diarree, zelden dodelijk.

4. Narcissus pseudonarcissus: Zowel de bloembol als de bloemen en zelfs het water uit de vaas zijn giftig, 15 gram van de bloembollen is dodelijk. Ziekteverschijnselen een kwartier tot 24 uur na opname.

5. Dieffenbachia: Deze plant geeft braken, diarree, buikpijn en irritatie van de mondslijmvliezen.

6. Hulst: Het eten van 2O bessen is dodelijk. Eerst braken, diarree en speekselen.

7. Maretak: Zenuwstoornissen zoals duizeligheid, incoördinatie en zwakte, worden veroorzaakt na het eten van een 10-tal witte bessen en de bladeren.

8. Cotoneaster geeft milde spijsverteringsklachten

9. Cannabis: 50 tot 100 mg per kg hond eten van de plant is giftig. Grote pupillen, angst voor licht, zwijmelen en versnelde hartslag. De ziektetekens verschijnen vanaf 1-3 uur na opname en herstel na 24-72 uur na opname.

10. Azalea/rhododendron geeft zenuwsymptomen 20 min. tot 2 uur na opname van de bladeren of de stengel.

11. Gerarium geeft zenuwsymptomen en epilepsie.

Bij het inrichten van de tuin kan je toch beter eerst een plantenkenner raadplegen!!

Voorkomen is beter dan genezen!!

Groetjes
Ereli en Knudde

Geschreven door mailgroep om 17:25 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 juli 2007

Lijstersmidse (Yradja)

Een lijstersmidse kan een steen zijn, of een afgezaagde voet van een boom die dienst doet als voedselbank voor de lijster.
Voor iedereen die niet van slakken houdt in de tuin is de lijster en zijn lijstersmidse héél welkom.
Op het zaagvlak van de boom kan je stukgeslagen en leeggemaakte slakkenhuisjes terugvinden.
De zanglijster neemt zijn slachtoffer met de bek bij de rand van zijn huisje en slaat er ongenadig mee op het harde hout of steen. Eens het huisje gebarsten, werkt de zanglijster de inhoud gulzig naar binnen. Lijstersmidsen leren ons ook hoe de natuur zelf voor een evenwicht zorgt. Veel slakken zorgen voor veel voedsel voor o.a. de zanglijsters en hun jongen. Meer lijsters = minder huisjesslakken. Of : beide soorten houden elkaar een beetje in evenwicht.
4c26fa7679f061ccc8492ff82ae82a04emFuZ2xpanN0ZXIuanBn.jpg

4c26fa7679f061ccc8492ff82ae82a04emFuZ2xpanN0ZXIuanBn.jpg

Geschreven door mailgroep om 14:33 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 juli 2007

Koninginnen in het strijdperk (Yradja)

Koninginnen in het strijdperk.

4c26fa7679f061ccc8492ff82ae82a04YmF0YWlsbGUtZGUtcmVpbmVzLmpwZw==.jpg
Diep in de negentiende eeuw vonden in de Aostavallei de eerste Batailles de Reines plaats.
Ze zijn intussen deel geworden van de volkscultuur van de streek.
In deze uiterst zachtaardige koninginnenconfrontaties komen koebeesten uit de hele regio in het strijdperk. Ze komen vredig naar elkaar toe op het grasveld, krabben een poosje met de hoeven, loeien elkaar toe, kruisen de horens en beginnen mekaar te duwen.
De winnares wordt omhangen met de bosquet, bestaande uit gevlochten dennentakken, linten en rode bloemen.
De koninginnen zijn echte krachtpatsers : zo is er Zara - 510 kg ; Orsetta - 550 kg ; Maurienne - 795 kg.

Geschreven door mailgroep om 14:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 juli 2007

Cryptorchisme bij honden (Ereli)

Cryptorchisme bij honden

Als een van de testikels van uw hond (ouder dan vier maanden) niet zichtbaar en niet voelbaar is dan heeft hij last van cryptorchisme, het niet indalen van een teelbal. Sterilisatie is dan onvermijdelijk om de nefaste gevolgen van de aandoening weg te werken.

De testikels van een pup, voor en na de geboorte

Bij mannelijke foetussen bevinden de testikels zich in het abdomen. Bij de geboorte van de
pup dalen de testikels in de balzak, aan de buitenkant van het abdomen, en dat via het lieskanaal. Daar
zitten ook de bloedvaten die de testikels bevoorraden. Normaal gezien zijn de twee
testikels ingedaald op de leeftijd van ongeveer 10 dagen. Tot de leeftijd van tien weken zijn
ze soms niet te voelen omdat ze heel klein zijn en ook omdat er vet in de balzak zit.
Als alles goed gaat moeten de testikels voelbaar zijn bij pups van drie maanden oud. Maar in
sommige gevallen blijven de testikels in het abdomen of in het kanaal waarlangs ze moeten
indalen. Als ze op vier maanden niet volledig ingedaald zijn dan is de pup het slachtoffer van wat men
cryptorchisme noemt. De aandoening kan bij beide testikels voorkomen, maar
meestal tast de ziekte maar een enkele aan.
De afwijking is erfelijk.

Cryptorchisme: de gevolgen

In tegenstelling met testikels die ingedaald zijn zoals het hoort, zijn testikels die in
het abdomen blijven zitten niet in staat om spermatozoïden te produceren, ze maken alleen testosteron
aan en dat soms in abnormaal grote hoeveelheden. Dat kan voor gedragsafwijkingen zorgen zoals
agressief gedrag en een ongewoon hoog libido. Honden met bilateraal cryptorchisme zijn
meestal steriel, wat niet het geval is bij hondjes met één normale teelbal . Die kunnen zich wel
voortplanten, maar ze kunnen de aandoening ook doorgeven aan hun nageslacht.
Testikels die zich in een abnormale positie bevinden kunnen ook tot tumoren leiden bij
honden die ouder zijn dan achttien maanden. Tumoren ter hoogte van de testikels kunnen
voor honden levensgevaarlijk zijn door het risico op metastasen van kwaadaardige kanker of door
compressie van andere organen in het abdomen door het toenemend volume van de tumor.

Behandeling? Chirurgie

Om verwikkelingen te vermijden, moeten honden met niet ingedaalde testikels gesteriliseerd worden
(de beide testikels laten verwijderen). Er zijn ook hormonale behandelingen om de
testikels te doen indalen, maar die zijn vaak niet doeltreffend en ze worden beter niét
voorgeschreven om te vermijden dat de honden de ziekte doorgeven.

En bij katten?

Bij katten zijn testikels die niet ingedaald zijn zelden een bron van tumoren. Ze veranderen
in de meeste gevallen in inactief weefsel. Ook bij katten is de ziekte erfelijk en kunnen ze best
gesteriliseerd worden.

17/07/2007
Anne Pensis, dierenarts

Ereli en Knudde

Geschreven door mailgroep om 17:26 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 juli 2007

Jacobschaap

Jacobschaap

	De oorsprong van het ras O ver de oorsprong van dit gevlekte, veelal gehoornde wol – vlees - schaap bestaat onzekerheid. Vast staat dat ruim 100 jaar voor onze jaartelling gevlekte schapen voorkwamen. Het Jacobschaap ontleent zijn naam aan het bijbelse verhaal over Jacob, die als loon voor zijn werken alle gevlekte schapen uit Labans kudde mocht afzonderen en behouden. Uit onderzoekingen is gebleken dat het Jacobschaap verwant is aan zeer oude schapenrassen. Vondsten en opgravingen brachten geraamten aan het licht, waarvan vooral de schedels veel gelijkenis vertonen met die van de thans voorkomende Jacobschapen. Ook tegenwoordig komen er in China, Afrika, Zuid ? Europa en IJsland nog schapen voor, die meerdere overeenkomsten vertonen met de zuiver gefokte schapen in Engeland en Nederland. Het ras bezit in zijn primitieve oorsprong natuurlijke weerstanden tegen ziekten en barre weersomstandigheden.

Het dreigde echter door gebrek aan belangstelling uit te sterven, totdat in 1969 in Engeland een groepje wetenschapsmensen en schapenfokkers besloot het ras te behouden door dieren in zuivere lijn te gaan fokken en het bestand uit te breiden. De "Jacob Sheep Society" zet dit werk voort. In Nederland volgt de vereniging Het Jacobschaap de richtlijnen van de Engelse Jacob Sheep Society. In 1979 werd het Jacobschaap officieel van de lijst van bedreigde diersoorten afgevoerd.

Algemeen

H et Jacobschaap is een sober dier, tevreden met matige grassoorten. Opvallend is zijn fiere houding en alerte oogopslag. De ooien zijn melkrijk en de lammeren worden meestal zonder hulp geboren. De vruchtbaarheid is redelijk hoog: 1,5 tot 1,8 lammeren per worp.

Hoofd

O nbewold met witte bles en zwarte wangen. Het is gewenst dat de wangen symmetrisch donker zijn in combinatie met een zwarte neus. Minder gewenst zijn een roze neus en een breed wit gezicht. De ogen moeten donker en levendig zijn. Een gespleten ooglid wordt als een ongewenste afwijking beschouwd. Er is een duidelijk verschil tussen het smallere hoofd van de ooien en het bredere, mannelijke hoofd van de rammen.

Horens

H et Jacobschaap komt gehoornd en ongehoornd voor; zowel rammen als ooien kunnen tweehoornig, vierhoornig en zeshoornig zijn. Bij gehoornde schapen moeten de hoorns symmetrisch geplaatst zijn. De horens moeten apart uit het hoofd komen en door een stukje huid duidelijk van elkaar gescheiden zijnNek

D e nek moet vloeiend van de kruin van het hoofd uitlopen in gesloten schouders. Losse schouders zijn ongewenst.

Romp

H et is gewenst dat het schaap een diepe, brede borstkas heeft, een brede rechte rug, recht van de schouder tot de staartinplant met goede, gewelfde ribben. Rammen en ooien behouden hun staart.

Beenwerk

O ngetwijfeld de belangrijkste eigenschap die een Jacobschaap moet bezitten, is de aanwezigheid van goed stevig beenwerk en hoeven, zonder misvormingen.

Om dit schaap zo'n twintig jaar comfortabel te kunnen dragen, worden vier voortreffelijke poten vereist, vierkant onder het lichaam, recht en evenwijdig geplaatst. Ze moeten van sterke brede botten zijn voorzien, vlak gevormd met stevige korte, doch niet te steile koten, om snel in actie te kunnen komen. De achterpoten moeten, van achteren gezien, recht onder het lichaam staan, niet naar binnen (koehakkig) of naar buiten gedraaid, met korte, stevige dijen.

Vacht

D e kleur van de vacht kan wit - bruin of wit - zwart zijn, waarbij de donkere wol duidelijk te onderscheiden vlekken in de witte wol tekent. De kleuren mogen niet vaag door elkaar lopen en er mag zich geen donkere huid onder de witte wol bevinden. De wol moet zacht aanvoelen, met weinig of geen haren erin
Bij jonge dieren is de wol fijn tot zeer fijn, bij het ouder worden wordt de wol grover. De stapellengte varieert van 7,5 cm tot 18 cm. Het gemiddelde gewicht van een vacht van ooien is 2 - 3 kg, van rammen doorgaans 3 - 4 kg.

Ongewenste eigenschappen zijn

Een gespleten ooglid wordt als een ongewenste, erfelijke afwijking beschouwd.
Bij vierhoornige schapen mag het naar beneden gebogen paar hoorns de kaak niet raken, de naar boven gerichte hoorns mogen niet zodanig naar voren groeien, dat de dieren gehinderd worden bij het grazen.
Afwijkingen aan het gebit, snoeksbek of varkensbek.
Verdere genetische afwijkingen, geen teelballen, één bal hebben, enz.

Ereli en Knudde

Geschreven door mailgroep om 16:41 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 juli 2007

Rackaschaap (Ereli)

Rackaschaap (ovis aries strepsiceros hungaricus)

Bouw.

D e dieren houden hun hoofd gracieus, de hals is van middelmatige lengte, zonder veel spieren en diep ingeplant, vandaar dat het dier speurt (bespiedt) en zijn hoofd hoog op kan heffen. Rug en schoft zijn scherp afgetekend en smal, de lenden zijn lang, het achterstel van het dier lijkt vaak overontwikkeld. De botten zijn fijn, maar zeer hard. Hun beweging is licht en harmonisch. De benen zijn lang en de hoogte van de ellebooggewrichten zijn groter dan de helft van de wreefhoogte. De staart is lang en reikt tot en onder de hak. De hoeven zijn sterk, van de zwarte rasvariant zijn ze zwart, die van de witte rasvariant zijn gelig als bijenwas tot donkerbruin.

Wol.

D e vacht bestaat uit onderwol en haar, de onderwol meet 16 tot 30 um (=micromillimeter) in doorsnee, de bovenvacht meet 40 tot 60 um. De lengte van de vacht na 1 jaar kan tot 30 à 35 cm bedragen, maar nooit korter dan 20 cm. De verhouding haar/wol is 66/33. Volwassen rammen en ooien leveren 4 à 5 kg resp. 2 à 3 kg gemengde wol, met een rendement van 60 à 70%.

Kleur.

E r is een witte rasvariant, licht bruin tot donkerbruin hoofd, hals en voorhand en een zwarte rasvariant, het gehele dier is zwart van hoeven tot horens. De lammeren van de witte rasvariant kunnen bij de geboorte hel geel tot donkerbruin gekleurd zijn. Het hoofd, de hals, poten en het voorste deel van de romp blijven licht tot donker bruin, alleen de vacht wordt tijdens de groei witter (helderder). De lammeren van de zwarte rasvariant hebben bij de geboorte een glanzend, zwart gekrulde vacht, deze glans gaat met de tijd verloren en door de zon treed er verkleuring op naar roodbruin, na jaren worden ze steeds grijzer.

Gewicht.

H et gemiddelde gewicht van de dieren in Hongarije is, die van een volwassen ooi in goede conditie 50 kg, die van een volwassen ram in volle ontwikkeling 70 kg.

Horens.

D eze zijn in V - vorm in de lengterichting op het hoofd geplaatst en moeten kurkentrekkerachtig zijn. Bij de ooien op volwassen leeftijd hebben zij een lengte van ongeveer 26 cm, bij de rammen ongeveer 51 cm. De afstand tussen de horenspitsen is bij de ooien ongeveer 41 cm, bij de rammen ongeveer 78 cm. Het aantal kurkentrekkerachtige windingen is bij de ooien minimaal 1,8 en bij de rammen 3.

Ongewenste eigenschappen zijn.

Vlekken op, of gevlekt hoofd of lichaam (bont).
Het niet krullen of golven van de vacht.
De vorm en of aanzet van de horens, sikkelvormig, lintwormvormig, wenteltrapvormig en het niet in V - vorm op het hoofd geplaatst zijn.
Afwijkingen aan het gebit, snoeksbek of varkensbek.

Ereli en Knudde

Geschreven door mailgroep om 16:40 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 juli 2007

Vink

Vink

Van Wikipedia De Vink (ook gekend onder de naam "suskewiet")

Vink

Taxonomische indeling

Rijk :	Animalia (Dieren)
Stam :	Chordata (Chordadieren)
Klasse :	Aves (Vogels)
Orde :	Passeriformes (Zangvogels)
Familie :	Fringillidae (Vinkachtigen)
Geslacht :	Fringilla

Soort

Fringilla coelebs
Linnaeus , 1758

Botvink man

Botvink pop

De vink (Fringilla coelebs ), ook wel boekvink , botvink of charlotte genoemd, is een zangvogel . In de lage landen is hij de bekendste en meest frequent voorkomende vinkachtige . Zijn zang, waarvan de laatste tonen de "vinkenslag" wordt genoemd, kent vele dialecten.

Veldkenmerken

Lengte ca. 15 cm. Poten bruin.

Volwassen exemplaar♂ (man) onderzijde wijnrood, buik wat lichter. Kruin en nek leiblauw, voorhoofd zwart. Rug donkerroodbruin. Vleugel met twee witte banden. Groenachtige stuit. Staart met witte rand.
Volwassen exemplaar ♀ (pop) vleugel en staart bruiner; onderzijde lichtgrijsbruin; rug donkerder olijfgroen.
Jong als volwassen exemplaar ♀.

In de trektijd kleine of grote groepen van soortgenoten, soms bestaande uit één sekse. Zeer vaak met verwante kepen . Ook met andere zaadeters als groenling en geelgors , verder met piepers en leeuweriken .

In de winter kunnen vinken zich op de voedertafel agressief gedragen t.o.v. andere bezoekers.

Vlucht

Wit schild en witte band op vleugel. Veel wit in staart. Golvende vlucht.

Lokroep

Een herhaald en helder pink , ook wiet en tsjwit . In vlucht en tijdens de trek een zacht tjuub-tjuub .

Zang

Heftig, melodieus "tsitsitsitsitsitsitsi-tjoe-ie-ò". De zang is te horen van februari tot in september. Het liedje duurt maximaal 5 seconden en wordt makkelijk 10 keer per minuut herhaald.

Vinkenzang wordt aangeleerd door vader of andere leermeester(s) . Een vink zingt meestal 2-3 verschillende liedjes in meerdere versies. Sommige botvinken leren de zang van andere vinkachtigen zoals de kanarie .

In Vlaanderen worden zangwedstrijden gehouden.

Biotoop

Middelhoge bomen in loof-, gemengde en naaldbossen, parklandschap, parken, tuinen, lanen; in halfopen cultuurlandschap en in steden. In streken met weinig oude bomen treffen we ook weinig vinken. In Nederland zijn dit de kleigebieden van Groningen, Friesland, Noord-Holland en de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden.

Voedsel

Allerlei zaden, vooral oliehoudende; kiemend zaad, vruchten en bessen, knoppen, insecten. Jongen worden met insecten grootgebracht. In gevangenschap is dit vooral de buffaloworm .

Broedgegevens

De vink broedt van half april tot juli . Nesten van deze "randbroeder" vindt men op verschillende hoogtes aan de rand van een bos , open plek of weg. De broedduur bedraagt 12 - 15 dagen. Hoofdzakelijk broedt het ♀, dat soms door het ♂ gevoerd wordt, vanaf het laatste ei . Beide vogels verzorgen de jongen, die het nest na 13 – 14 dagen verlaten, waarna ze nog enige tijd gevoerd worden. Meestal één broedsel per jaar. Bigamie. Legsel: gewoonlijk 4 – 5 eieren, soms 6 of 7. Lichtblauwgroen tot roodbruin met donkerbruine vlekjes en streepjes, grijze ondervlekken. Gemiddeld 19 x 15 mm.

Broedgebied

Groot-Brittannië en Ierland , Faeröer , Europa van Middellandse Zee tot 70º NB. Azië tot Tomsk . N.W.-Afrika .

Voorkomen

Zeer talrijke broedvogel in Nederland en België (60.000 – 90.000 broedparen volgens een schatting in 1979). Broedvogels hier zijn grotendeels standvogels.

Trek

De vink is een van de talrijkste trekvogels. Trekrichting is west tot zuidwest richting Europa, Noord-Afrika en het Midden-Oosten , met stuwing aan de kust. Om in Engeland , of Ierland te overwinteren steken ze de Noordzee rechtstreeks over of bij Cap Gris Nez .

Najaarstrek is van september tot december . Voorjaarstrek begint in februari en gaat door tot mei . Veel hangt af van de breedtegraad en het weer.

De vink is een dagtrekker, en vliegt vooral in de vroege ochtenduren. Sommige vinken zijn standvogels. Hun slag is anders dan bij trekkende soortgenoten en wordt "bogaardzang" of "Vlaamse zang" genoemd.

Vinkensport

De vinkenhouders/kwekers houden botvinken als volièrevogel. Ze noemen zich vinkeniers (naar analogie met valkeniers ) en hun hobby vinkenieren . Sommigen bezitten enkel vogels als zangvogel, anderen kweken ze ook effectief. Een beperkte groep neemt ook deel aan zangwedstrijden ( vinkenzettingen )

Vinkenvangst

In de Middeleeuwen

Hoewel jacht en visvangst een adellijk voorrecht waren, werd in tijden van hongersnood elke vogel - zo ook de vederlichte botvink - gestroopt om te eten. Dit gebeurde het hele jaar en met alle mogelijke middelen (o.a. stroppen).

Rond 1595

In 1595 wordt voor het eerst een zangwedstrijd voor botvinken beschreven. De vogels werden gevangen en als zangvogel gehouden door welgestelde burgers of toch hun personeel. Ze werden uitsluitend gevangen tijdens de trek. Een hele reeks technieken was gangbaar van mistnetten en slagnetten over inloopkooien tot lijmstokken.

Vanaf 1972

In 1972 werd de vinkenvangst volledig afgeschaft. Dit zou gepaard gaan met een grote vangersbetoging te Brussel . 3 Jaar lang zouden er geen vinken meer worden gevangen. Maar omdat de kweek in gevangenschap onmogelijk aan de vraag kon voldoen, werd een overgangsregeling uitgewerkt.

Vanaf 1975

In 1975 ontstond opnieuw een beperkte bevoorrading door erkende bevoorraders. De vogels kregen een bevoorradingsring en zoals afgesproken zou men het aantal beschikbare ringen elk jaar verminderen. Alleen een inloopkooitje voor maximaal 1 vogel werd als vangstmethode weerhouden.

Sinds 2003

Sinds 2003 worden er geen vinken meer bevoorraad. Een nieuwe liefhebber die botvinken wil bezitten, zal er een moeten kweken, kopen, krijgen of ruilen.

Vinken worden enkel nog gevangen om ze te ringen voor wetenschappelijk onderzoek naar verspreiding en trek. Daarna worden ze weer vrijgelaten.

Kweek

De kweek van botvinken is geen sinecure. Vooreerst moeten er succesvolle kweekkoppels worden samengesteld. Zonder eivoer, kalk, vitaminen en mineralen, gaan de wijfjes niet zomaar leggen. Zonder het juiste nestmateriaal, krijg je geen warme nestjes. De jongen eten zowat uitsluitend levende insecten. Daarnaast zijn ze niet speciaal lief voor elkaar en komt partnergeweld veelvuldig voor. Er moet dus geïnvesteerd in grote kweekvolières met meerdere compartimenten waar de nesten niet worden verstoord. Die installaties hebben een dubbele draadwand zodat roofvogels geen kans krijgen, een bodem die voorziet dat de eigen poep niet wordt opgegeten en zijn overdekt zodat er geen vreemde poep binnenkomt.

Vinkenzetten

Vooral in West-Vlaanderen, maar ook in de rest van België en delen van Nederland, Duitsland en Frankrijk worden zangwedstrijden met botvinken gehouden.

Hiertoe worden bepaalde driftige mannetjes opgekooid tussen april en augustus/september. Dit kan beslist niet elk jaar met dezelfde vogel of met alle mannetjes tegelijk, gezien het kweekseizoen tot juli/augustus loopt en de rui bij sommige vogels intreedt voor het einde van het speelseizoen.

Bij een vinkenzetting worden opgekooide vogels op een rij gezet en wordt het aantal gezongen liedjes gedurende een uur opgetekend. Hiermee showen de vinkeniers de vorm en drift van hun vogel.

De winnaar van een vinkenzetting, gaat steevast naar huis met een symbolische prijs (een krentenbrood, mandje bloemen, een beker).

Blinde vinken

De eerste vinkenzettingen in de 17e eeuw , vonden slechts eenmaal per jaar plaats. En hoewel weinig details werden opgetekend, wordt algemeen aangenomen dat het hier nog niet om verblinde vinken ging.

In de 18e en 19e eeuw echter waren zangwedstrijden voor "blinde vinken" de norm. Hierbij werden de oogleden aan elkaar geschroeid, een ingreep die overigens omkeerbaar was. Het idee dat een blinde zanger mooier zong, kwam waarschijnlijk voort uit de Halewijn legende.

Rond de eeuwwisseling groeide onder andere met de oprichting van de eerste natuurverenigingen door Jacobus Pieter Thijsse het besef dat dit barbaars was en de eerste vinkeniers keerden hun hobby de rug toe.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog stond het vinkenieren op het punt te verdwijnen en vanaf 1915 werd – onder meer onder invloed van de oorlogsblinden – voor het eerst gespeeld met ziende vinken in verblinde kooien. In 1921 zou uiteindelijk ook de wetgever het verblinden van vinken verbieden zodat het grootste deel van de 20e eeuw geen andere blinde vinken kende, dan de gehaktrol bij de slager.

Geschreven door mailgroep om 16:39 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 juli 2007

Gedichtje (Yradja)

Een uil zat op een tak
Hoe meer hij hoorde
Hoe minder hij sprak.

Hoe minder hij sprak
Hoe meer hij verstond.

Nu vliegt hij als de wijste vogel rond.

Geschreven door mailgroep om 16:36 Reageer op dit bericht

Zaterdag 14 juli 2007

Fijn weekend

Fijn weekend voor onze bezoekers, geniet er maar van zolang het nog goed blijft !

Groetjes van al onze leden

Geschreven door mailgroep om 16:55 Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 juli 2007

zwemverbod

Uitgegeven: 12 juli 2007 17:22
Laatst gewijzigd: 12 juli 2007 18:08

AMSTERDAM - De provincie Zuid-Holland heeft vandaag op vier plaatsen een zwemverbod ingesteld, omdatt daar grote concentraties giftige blauwalgen zijn. Het gaat om zwemlocaties in de gemeenten Zoetermeer, Voorschoten en Leidschendam-Voorburg.
Marja Aertsen

Blauwalgen kunnen huidirritatie, maag- en darmklachten, hoofdpijn en koorts veroorzaken. De algen zitten momenteel in speelvijver Vlietlanden en het gelijknamige badstrand, beiden bij Leidschendam-Voorburg. ");

Surfstrand

Verder mag niet gezwommen worden bij surfstrand Vlietlanden bij Voorschoten en in speelvijver Noord-Aa bij Zoetermeer.

Eerder zijn vanwege blauwalg al zwemverboden afgekondigd voor de Sloterplas in Amsterdam en Zwemstrand Almere-Haven.

Geschreven door mailgroep om 16:45 Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 juli 2007

Chip maakt castratie hond overbodig

Chip maakt castratie hond overbodig

De castratie van honden zou wel eens tot de verleden tijd kunnen behoren. De contraceptiechip, die binnenkort in Engeland op de markt komt, maakt de voor de hond pijnlijke procedure overbodig. De chip blokkeert het mannelijke hormoon testosteron waardoor de hond geen sperma meer aanmaakt.

De chip is 12 mm bij 2 mm groot en wordt tussen de schouderbladen van de reu aangebracht. Na een half jaar kan de dierenarts een nieuwe chip bij de hond plaatsen, meldt de Daily Mail. Het anticonceptiemiddel is ontwikkeld door het Australische bedrijf Peptech, dat het middel met succes op 500 honden testte.