Uitgestorven gewaande kikker ontdekt

ap

In een afgelegen gebied in het hete noorden van Australië is een kleine boomkikker ontdekt waarvan veel kenners dachten dat hij was uitgestorven. De ontdekking is donderdag door onderzoekers bekendgemaakt.

vdy

Rat kan wereldwijde voedselcrisis oplossen

"Rat kan de wereldwijde voedselcrisis oplossen", beweren de leden van het Indiase ministerie van Sociale Zaken. Volgens hen zijn vele Indiërs minder afhankelijk van graanoogsten als ze proteïnerijke ratten eten.

"Als het ongedierte hoog op het menu staat, zullen er ook minder ratten overblijven", beweren de Indische bobo's nogal kortzichtig.

Vijfsterrenhotels

Maar Indië wil niet alleen de armen rat voorschotelen. Thuis, in de hotels, zelfs in het buitenland wil Indië rat als voedsel promoten. "Ach, mensen zullen misschien wat vreemd opkijken van het voorstel, maar we verwachten geen grote problemen, sommige armen hebben altijd rat gegeten. Als zij het eten kunnen anderen dat ook," aldus het ministerie.

Reuzenhooiwagen verovert onze tuinen

De langpotige beestjes zijn al waargenomen in groepen van honderden tot meer dan duizend stuks, stelt de Nederlandse hooiwagenexpert Hay Wijnhoven. Ze behoren tot het geslacht Leiobunumen. Gelukkig doen de megahooiwagens niemand kwaad.

Ze zitten graag in dichte kluwen onder dakgoten, raamkozijnen en op muren. De dieren zijn herkenbaar aan de donkere rug met een groene metaalglans. De buikzijde is opvallend lichtgekleurd. Het gevaar bestaat wel dat deze hooiwagen andere, kleinere soorten zal verdringen, aldus Wijnhoven. Ook in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk komt de soort veel voor.

De Antwerpse spinnenkenner Koen Van Keer zet de puntjes op de ’i’: ”Hooiwagens zijn geen echte spinnen. Ze behoren tot de zelfde klasse als de spinnen, de klasse van de arachnidae, die is onderverdeeld in de ordes van de hooiwagens, spinnen, teken en mijten, schorpioenen en pseudoschorpioenen.

Trilspinnen

Hooiwagens hebben ook acht poten, maar ze kunnen bijvoorbeeld geen web maken. Mensen verwarren hooiwagens al te vaak met trilspinnen, die je wel massaal binnen in huis aantreft. Een trilspin heeft een tweeledig lijf, terwijl een hooiwagen gewoon een ’bolleke’ met poten is.”

Volgens Koen Van Keer is 18 centimeter een indrukwekkende spanwijdte, ”zeker met al die poten. Maar langs de andere kant: onze grote huisspin heeft ook poten van 7 centimeter. Als je die totale spanwijdte neemt inclusief het lijf, zit je ook al gauw aan 16 centimeter, en een gewone huisspin ziet er toch net iets vleziger en behaard uit. Eén troost: hooiwagens komen zelden of nooit binnen in huis. Ze blijven altijd buiten in de tuin of plakken onder de goten of tegen gevels. Ik neem aan dat als er daar zo’n hele groep van honderden reuzenhooiwagens samen klit, je wel even terugdeinst.”

Jonge zeearenden zijn jongen en meisje

LELYSTAD (ANP) - De zeearenden die vorige maand in de Oostvaardersplassen uit hun ei zijn gekropen, blijken een jongen en een meisje te zijn. De boswachter constateerde dat tijdens het ringen. Dat maakte Staatsbosbeheer dinsdag bekend.

Het vrouwtje weegt 4,2 kilogram en het mannetje 3,5. Beide vogels zijn in goede gezondheid.

Volgens de boswachter was het geen gemakkelijke klus om bij de arenden te komen. De vogels hebben zich verschanst in een boom in een moerasgebied. De boswachter moest dus per kano naar de boom om er daarna met een ladder in te klimmen. Vervolgens moesten de twee jongen naar beneden, gewogen, gemeten en geringd worden en weer naar boven.

Van de ouders van de jongen had de boswachter geen last. Pa en ma kozen eieren voor hun geld en wachtten piepend in een andere boom af tot de werkzaamheden afgerond waren. Het nest is niet via de webcam te bewonderen, zoals wel het geval was in eerder jaren. Toen Staatsbosbeheer de camera's had geïnstalleerd, besloten de vogels elders hun nest te gaan bouwen.

Zeearenden zijn de grootste arenden van Europa en kunnen een spanwijdte tot 2,5 meter hebben. Het is de derde keer dat in de Oostvaardersplassen zeearenden jongen krijgen en de eerste keer dat er twee vogels ’geboren’ zijn.


(Trouw,groen,nl)

Uitgestorven gewaande kikker ontdekt in Australië

Walvishaai moet uit hotel-aquarium terug naar zee gebracht worden

De walvishaai of Rhincodon typus.

Op de site van Vogelberscherming Nederland is ondermeer te zien dat reiger Rudi bij de laatste meting in een weiland zit in het gebied rondom de Spaanse stad Valencia.

De purperreiger telt nog minder dan zeshonderd broedparen in heel Nederland en staat momenteel op de Rode Lijst van de Nederlandse broedvogels. De vogels met een zender komen uit een kolonie in Zouweboezem, een natuurgebied van de stichting. Hier bevindt zich de grootste broedkolonie van Nederland met honderdvijftig paren.

Bang voor stropers is de organisatie niet. ,,De vogels zijn heel mobiel en als er nieuwe beelden op de site komen, kunnen ze binnen een paar uur al in een ander gebied zijn’’, vertelt regiohoofd Rudi Terlouw van de stichting. ,,We hebben ook gewacht tot half september, want dan verlaten de vogels hun kolonies en zitten ze niet voor een lange periode op dezelfde plek.’’

Het regiohoofd laat weten dat er al veel bekend is over het broedgedrag van de vogels, maar dat onderzoekers over de trektijd en de winterperiode bijna niets weten. ,,We willen weten welke vogels eerder gaan trekken, welke gebieden ze daar aandoen en of ze bijvoorbeeld ook rondzwerven als ze in Afrika zijn.’’

Bekijk de routes op:

•   www.vogelbescherming.nl/purperreiger

Verdrietige Giovanni krijgt nieuw hondje

Een Mechelse Herderspup.

Getroffen door zijn verdriet, zamelde zijn buurt geld in. Met succes. De Rotterdamse tiener wordt vanavond de trotste bezitter van de Mechelse herder Sando.

,,Misschien wonen we wel in een slechte wijk,’’ zegt bewoonster Miranda Maasland. ,,Maar ons hart zit op de juiste plek. Sando wordt de beroemdste hond van de buurt.’’

De Rotterdamse was erbij toen de jonge toegetakelde herderspup in elkaar zakte op straat in de stadswijk het Oude Westen. Een 34-jarige Rotterdammer, een vage bekende van Giovanni, had het beestje herhaaldelijk geschopt toen hij niet de trap op durfde bij zijn nieuwe baasje. En zo verloor de 12-jarige jongen binnen een paar uur door bruut geweld zijn nieuwe hond.

,,Dat liet mij niet los,’’ zegt Miranda. Dus speurde ze in het asiel naar een nieuw hondje voor Giovanni. ,,Ook om zo’n beestje een mooie toekomst te geven.’’

Ze vond echter geen hond die geschikt was voor een jonge baasje. Tot haar vriendin met een negen maanden oude Mechelse herder aankwam uit Brabant, de perfecte kandidaat.

,,Sando is getraind als politiehond, maar daarvoor niet geschikt omdat hij het pakwerk weigert. Hij is met geen mogelijkheid boos te krijgen. Speelt liever met het 3-jarige zoontje van de eigenaar, dan dat hij boeven pakt. Maar hij is supergezond en goed opgevoed.’’

Toen Giovanni het gisteren hoorde, was hij erg stil. Maar, zo verzekert zijn moeder, hij is dolgelukkig dat zijn droom van een eigen hond eindelijk uitkomt.

'Zij was de eerste die kwispelend de mannen begroette'

Marinier adopteert Fubar

Wat is Twingly?

AMSTERDAM  -  Scenarioschrijvers en filmmakers opgelet! Dit waargebeurde avonturenverhaal gaat over Fubar, een Afghaans zwerfhondje dat de harten stal van Nederlandse militairen in Oeroezgan en na veel avonturen op Schiphol aankomt.

Het Afghaanse zwerfhondje Fubar.

Een marinier is ook maar een mens. Deze dertigjarige Nederlandse militair heeft zich in Afghanistan ontfermd over een jonge hond: Fubar.

De verteller van het verhaal is een 30-jarige Nederlandse marinier, die onlangs terugkeerde van een missie in Oeroezgan. De militair, die in zijn functie het zich niet kan veroorloven bij naam te worden genoemd, maakte spannende avonturen mee met het zwervertje, dat hij op een ochtend uit de vrieskou had gered.

„Met een aantal Afghaanse soldaten reden we naar een plaats waar een operatie uitgevoerd zou worden”, vertelt hij. „Het was vroeg in de ochtend en bitter koud, 15 graden onder nul. Plotseling zag ik iets op de weg dat nog net niet werd overreden door één van de pantservoertuigen. Ik riep ’stop!’ en sprong uit de wagen. Daar vond ik een kleine puppy. Erg jong, erg angstig en erg koud.”

Rantsoen

De militair nam het rillende beestje mee naar zijn afgelegen legerpost, gaf haar zijn deken en voerde haar kleine hapjes rantsoen, hoewel ze eigenlijk nog moedermelk moest hebben. „Iedereen op de post leefde mee. Men kwam met warme lappen aanzetten, maakte een bed van een rantsoendoos en deelde maandenlang zijn ontbijt van lasagne uit blik en avondeten, bonen uit blik, met het hondje.”

„Al gauw werd het bed te klein omdat moeders en vriendinnen vanuit Nederland speeltjes en kauwbotjes opstuurden. Iedereen kende haar, ook van andere eenheden, en zij was de eerste die kwispelend de mannen begroette als zij van een missie terugkeerden.”

Het dier had inmiddels een naam gekregen: Fubar, naar een militaire krachtterm uit het Amerikaanse leger. „We besloten Fubar mee te nemen naar Nederland. Alles werd geregeld: inentingen, papieren, de kooi voor het transport, chip, enzovoorts. Thuis stond de nieuwe hondenmand al klaar. Het verliep heel voorspoedig, tot van militaire zijde het bericht kwam dat er geen honden vervoerd mochten worden. Wat we ook probeerden, het antwoord bleef nee.”

Uiteindelijk boden de Britten uitkomst. „Nowzaddogs, een Engelse instelling die zich ontfermt over honden die zijn meegenomen door Britse militairen, wilde wel helpen. Maar dan moest Fubar wel naar Kabul komen, honderden kilometers verderop.” Fubar moest van haar afgelegen plek naar Kamp Holland, vervolgens naar Kandahar en uiteindelijk naar Kabul, waar ze door iemand van Nowzaddogs zou worden opgevangen.

Levensgevaarlijk

„Ik maakte afspraken met Afghanen die met de hond door gevaarlijk terrein moesten reizen. Eenvoudig was dat niet. Een moslim met een hond, en dan nog wel van een buitenlandse militair, zou levensgevaarlijk kunnen zijn. Ik wilde er graag voor betalen, maar de Afghanen wilden daar niets van horen. Alle moeite en gevaren hadden ze er graag voor over, uit vriendschap en dankbaarheid voor onze inzet.”

Na twee maanden stilte en onzekerheid kwam het bericht dat het hondje veilig en wel in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad was aangekomen. „Ik kreeg het bericht dat Fubar daar zo snel mogelijk weg moest. Als zou worden ontdekt dat dit de hond van een Nederlandse Oeroezgan-militair was, kon dat mensen in gevaar brengen.”

Uiteindelijk arriveerde het smokkelhondje in Londen, waar ze bij Nowzaddogs drie maanden in quarantaine zit. Deze maand voldoet de hond waarschijnlijk aan alle Europese eisen en komt ze naar Schiphol, waar ze zal worden opgewacht door de militair die haar ooit redde op een winterse ochtend in Oeroezgan.

Bron : De Telegraaf

Eerste gekloonde hond wordt papa

Nudisten redden dolfijntje