De staartmees of Aegithalos caudatus
U zult een groepje staartmezen eerder door uw tuin zien trekken dan een voedertafel bezoeken. De zwerm bestaat meestal uit ouders en hun jongen van dat jaar. Zo'n groep heeft voordelen, zoals het samen vinden van het voedsel, het alarmeren tegen roofvogels en verder kruipen ze soms dicht bij elkaar op koude avonden om elkaar warm te houden. In februari en maart splitsen de wintergroepen zich en de mannetjes bezetten eigen territoria binnen het gebied waar ze rondgezworven hebben en paren met de vrouwtjes van andere groepen.
Kenmerken
Het verenpak is voornamelijk zwart en wit; de jongen zijn bruiner van kleur. De staartmees heeft een lange staart en een roze schakering op het lijf. Lengte : 14 cm.
Voedsel
Staartmezen eten veel minder zaden dan andere mezen. Ze eten vooral insecten en andere ongewervelde dieren. In tegenstelling tot andere mezen houden ze voedsel niet onder hun poten vast om het beter te kunnen opeten. In plaats daarvan hangen ze ondersteboven aan een pootje, terwijl ze met het andere het voedsel grijpen.
Wintervoedering
Sommige staartmezen leren dat er iets te halen valt, vooral bij ijzel en vorst. Ze houden van kleine stukjes vlees, vet en pinda's en worden ook aangetrokken door vet dat op de schors van bomen is gesmeerd.
Nest
Het bouwen van het nest begint al in februari of maart en duurt, omdat het bijzonder fijn is afgewerkt, wel drie weken. De bol van mos, spinnenweb, haar, veertjes en korstmos wordt door beide partners gebouwd in een dicht braambos, heg of hoog in de mik van een boom. De jongen worden soms gevoerd door helpers; dit zijn naaste familieleden die hun eigen jongen verloren hebben.
Broedgegevens
Maanden maart tot mei - één legsel - acht tot twaalf roodgestippelde, witte eieren - broedtijd : 14-18 dagen door het vrouwtje - vliegvlug : na 15-16 dagen; pas het volgende broedseizoen zelfstandig.
(worldbase) (  eveneens  de mail met de   Stabyhoun was bron vergeten te vermelden)

Basset Artésien Normand
Historie

Wat, nog 5 dagen?! Daar heb ik geen zin meer in.

Gelukkig, 5 dagen later :

Een hele opluchting en een mooi resultaat na een nacht hard werken.

Inderdaad, Room Service hoort bij de privileges van het jonge-moederschap.

Dokter op bezoek

(Intussen hebben we de gekleurde halsbandjes van de pups vervangen door stippen met wimperverf, om de pups van elkaar te kunnen onderscheiden)

"Goedemorgen, waar blijft mijn ontbijt-op-bed?"

  En dat geeft Bliss even een mogelijkheid om bij Chérie op kraamvisite te gaan.

Met socialiseren kun je ook al niet vroeg genoeg beginnen. Voorbeeld: er zijn meer rassen dan de Golden, kijk maar. "Kijk kinderen, dit is nu een Beagle."

Alweer een week verder

Roken mocht ik niet tijdens de zwangerschap, maar nu neem ik het er even lekker van met een fijn damessigaartje (van buffelhuid en zonder tabak of vuurtje...)

Beurp... hoe je toch een hekel gaat krijgen aan roken als je er een tijdje van af bent... Mijn koters vinden er ook al niets aan. Ik hoop dat ze er nooit aan beginnen.

Dan nu een kleine demonstratie Eerste Pasjes Van Opgroeiende Puppies. (Ja kom, we zullen ons laten kisten door de puppies van buurvrouw Chérie, die zijn maar net een weekje ouder dan wij...)

Snoepie, toch?

4e week:

Schoonheidsslaapje tussen twee voedingen door.

En Bliss slaapt natuurlijk mee...

 

Had ik jou niet een servetje gegeven? Dan maar even zo.

Na een leuke dag

Tijd om op te staan en om te beginnen met de ochtendgymnastiek.

Puppie work-out.

En alweer tijd voor het ontbijt...

  verhuizing. Chérie is met haar nest groter gaan wonen, Bliss ook.

Heerlijk, zo'n fijne nieuwe ruime ruimte in het groen...

Ieder geniet van het nieuwe thuishonk.

De pups zijn tevreden.

(tributetotweedmouth.nl)

Gedragsbiologen ontcijferen hondentaal

Nederlandse gedragsbiologen hebben een computerprogramma gemaakt waarmee hondengeblaf doorgrond kan worden. Het programma onderscheidt blij, angstig en vijandig geblaf, schrijft Algemeen Dagblad.

De onderzoekers analyseerden opnames van meer dan zesduizend blaffen en kunnen inmiddels zes "woorden honds" onderscheiden, is te lezen in nrc.next. Uit het onderzoek van de biologen blijkt verder dat honden blaffen om te communiceren met hun baas: wilde hondachtigen blaffen nauwelijks. (DWM)

Rotterdam, 17 jan. Zes ‘woorden’ begrijpen wetenschappers nu van hondengeblaf. Een team van Hongaarse, Zwitserse en Franse gedragsbiologen ontwikkelden een computerprogramma dat een blaf indeelt in categorieën: ‘vreemdeling’, ‘vechten’, ‘uitlaten’, ‘alleen’, ‘bal’ en ‘spelen’. Hun resultaten publiceren ze vandaag in het wetenschappelijke blad Animal Cognition.

Sonogram van blaf: 'Vreemde'

In tegenstelling tot de mens blijkt de computer veel beter in het herkennen van individuele honden aan hun blaf. In de helft van de gevallen kon deze de hond thuisbrengen, terwijl baasjes zelfs hun eigen hond niet herkennen.

Sonogram van blaf: 'Alleen'

Bekijk hier alle sonogrammen (Beeld: Peter Pongracz):

Buistandigen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie , zoeken

Buistandigen Fossiel voorkomen: Oligoceen tot heden
Aardvarken (Orycteropus afer )
Taxonomische indeling
Rijk : Animalia (Dieren) Stam : Chordata (Chordadieren) Klasse : Mammalia (Zoogdieren) Infraklasse : Placentalia (Placentadieren) Orde : Tubulidentata Huxley , 1872
Familie
Orycteropodidae Gray , 1821

De buistandigen (Tubulidentata) is een orde uit de klasse der zoogdieren (Mammalia), met één familie , Orycteropodidae , waartoe alle soorten uit de orde behoren. De enige nog levende soort is het aardvarken (Orycteropus afer ), een middelgroot insectenetend dier dat in het grootste deel van Afrika voorkomt. Fossiele soorten zijn bekend uit Afrika (waar de orde waarschijnlijk ontstond), Europa en Azië . Het uitgestorven geslacht Plesiorycteropus uit Madagaskar wordt soms tot deze orde gerekend, maar wordt meestal in een eigen orde geplaatst, Bibymalagasia . De buistandigen worden, samen met onder andere de olifanten , zeekoeien , klipdassen , olifantsspitsmuizen , tenreks en goudmollen , gerekend tot de Afrotheria , hoewel ze traditioneel als verwanten van de hoefdieren worden gezien.

Buistandigen danken hun naam aan de bouw van de tanden . De tanden bestaan uit dicht op elkaar staande buisjes van dentine , gevuld met pulpa en bij elkaar gehouden door tandcement. Ze zijn niet bedekt met tandglazuur .

[ bewerk ] Taxonomie

• Tubulidentata (Buistandigen)
  • Orycteropodidae (Aardvarkens)
    • Archaeorycteropus † (Oligoceen van Europa)
    • Leptorycteropus † (Laat-Mioceen van Oost-Afrika)
      • Leptorycteropus guilielmi †
    • Myorycteropus † (Vroeg-Mioceen van Afrika)
      • Myorycteropus africanus †
    • Orycteropus (Midden-Mioceen tot heden in Afrika, Midden-Mioceen tot Laat-Plioceen in Azië, Laat-Mioceen en Plioceen van Europa)
      • Orycteropus abundulafus †
      • Aardvarken (Orycteropus afer )
      • Orycteropus browni †
      • Orycteropus chemeldoi †
      • Orycteropus crassidens †
      • Orycteropus depereti †
      • Orycteropus gaudryi †
      • Orycteropus mauritanicus †
      • Orycteropus minutus †
      • Orycteropus pilgrimi †
      • Orycteropus pottieri †
    • Palaeorycteropus † (Oligoceen van Europa)
      

  Groetjes Knudde 1  

Tegen het einde van de Schepping waren de staarten op. Voor het wilde zwijn restte nog slechts een knullig krulstaartje en voor het konijn was er alleen nog een dom wit bolletje over, waardoor je haar overal in het land herkent.
Zo was er voor een zwart-wit vogeltje helemaal geen staart meer over. Ze moest zich behelpen met een stompe achterkant en dat deed haar veel verdriet.
In die dagen pronkte het winterkoninkje met een prachtige lange zwarte staart. Meewarig bewonderde het zwart-witte vogeltje deze prachtige staart. Ze vond die lange zwarte staart veel beter bij haar zwart-witte uiterlijk passen dan bij het kleine bruine vogeltje.
Toen het winterkoninkje dan ook op een lome dag in de zon zat te dutten stal ons zwart-witte vogeltje in een razendsnelle actie de lange zwarte staart van het winterkoninkje en ze vloog naar een afgelegen boerderij. Daar zou niemand haar vinden. Zorgvuldig plakte ze de staart op haar stompe achterkant. Wat was ze blij en trots op die mooie staart! Maar de prijs die ze moest betalen was hoog. Het vogeltje woont nog steeds in afgelegen, stille streken. Tot op de dag van vandaag is ze bang dat het winterkoninkje op een onbewaakt moment de staart terugpakt. Ze kijkt voortdurend schichtig om zich heen, om te kijken of de mooie staart er nog aanzit en er geen kapers op de kust zijn. En om te zien of de staart er nog aanzit moet ze deze steeds omhoog wippen. Dat is de reden waarom dit vogeltje en al haar nakomelingen vanaf de dag van de diefstal kwikstaartjes genoemd worden.

Witte kwikstaart ; Foto Jan Hendriks http://www.xs4all.nl/~hendrjc

En hoe gaat het met het winterkoninkje?
Toen zijn lange zware staart werd gestolen bleef er slechts een klein onderstaartje over. En omdat het gewicht van de lange staart er niet meer op drukte, sprong deze omhoog, zodat we vandaag de dag het winterkoninkje in één oogopslag kunnen herkennen aan haar kenmerkende opwippende korte staartje.

De wielewaal of oriolus oriolus
Trekvogel van mei tot begin september. Ongeveer zo groot als een merel. Het verenkleed van het mannetje is felgeel; de vleugels zijn zwart met een gele spiegel; staart is zwart, met gele eindband. Lange, spitse, vleeskleurige snavel. Het vrouwtje is aan de bovenzijde geliggroen, aan de onderzijde lichtgrijs met een donkere tekening. Houdt zich meestal op verborgen in hoge loofbomen, is zelden op de grond of in de buurt van de grond te zien. Leeft solitair, soms in familieverband. Vliegt in lange golfachtige lijn. Verspreiding en woongebied : broedvogel in heel Europa, behalve Scandinavië en verre delen van het Britse eiland. Komt bij ons overal in het laagland voor, maar nooit in grote aantallen. Broedt in loofbossen, met voorkeur voor water. Is echter ook in parken met oude bomen te vinden. Voortplanting : het komvormige nest wordt hoog in de bomen gevlochten tussen twee loodrechtstaande takken of in een loodrechtstaande vertakking. De legtijd begint in mei; meestal slechts één legsel per jaar. Drie tot vier wit tot rozerode eieren met enkele kleine, donkere vlekjes. Vaak broedt het vrouwtje 14-16 dagen alleen; beide partners voerden de jongen 14-17 dagen lang in het nest. Voedsel : voedt zich met insecten; in de zomer ook met bessen en vruchten.(worlwildbase)

De vredesduif.

Op een dag zat er een vreemde, witte duif voor het hok van de postduif. Hij zag er moe en verfomfaaid uit.
“Dag” zei de postduif. “Dag” zei de witte duif. “Wie bent u als ik vragen mag?” “Ik ben de postduif” antwoordde de postduif. “Ik breng de post.
Brieven en zo. In witte enveloppen En wie bent u?” “Ik ben de vredesduif” zei de witte duif. “Ik breng vrede.”

“Vrede?” De vredesduif knikte. “Is dat moeilijk?” De vredesduif knikte opnieuw. “Heel moeilijk, vrede kun je namelijk niet zien. Die moet je voelen” “Daar ben ik heel goed in, in voelen” zei de postduif. “Wij postduiven vliegen op ons gevoel moet u weten” “Voel eens dan” zei de vredesduif. De postduif deed zijn ogen dicht en voelde. “Ik voel iets zachts” zei hij na een poosje. “Rust, fijns en iets warms. Het doet me denken aan een nest. Een veilig nest, hoog in een boom. En aan maïskorrels en aan verse stukjes brood.

Zou dat vrede zijn?” “Dat is heel goed mogelijk” knikte de vredesduif. “Wilt u het hebben?” “Graag” antwoordde de postduif. “Als u het tenminste kunt missen.” “Och ik heb genoeg” vervolgde de vredesduif. “Lang niet iedereen wil vrede. Soms gaat mijn hele bestelling retour afzender.” “Onbegrijpelijk” zei de postduif. “Het voelt heerlijk. Ik dank u wel. Wilt u misschien iets eten?”

“Nee, dank u” zei de vredesduif. “Ik moet gaan. Het is een drukke tijd.” De postduif knikte. “Praat me er niet van. Tot ziens dan maar.
En nogmaals hartelijk dank. Ik wist niet dat vrede zó goed voelde.”

(sprokkkels weblog.net)

De kemphaan of philomachus pugnax
Trekvogel van maart tot oktober, doortrekker. De mannetjes van deze waadvogelsoort zijn beduidend groter dan de vrouwtjes, die het formaat hebben van een tureluur. In rustkleed zijn kemphanen te onderscheiden van andere langpotige waadvogels door hun relatief korte snavel en de rechte lichaamshouding. De vaak geelachtige poten geven soms aanleiding tot verwarring met de tureluur. In de vlucht vallen de twee ovale witte vlekken terzijde van de staartaanzet op. Mannelijke kemphanen kunnen in prachtkleed heel opvallend gekleurd zijn, vooral de hals en de kuif, die zwart, grijs, bruin, geel, wit en gevlekt kunnen zijn. Bij de gecompliceerde balts met echte gevechten en tornooien en ook bij de partnerkeuze spelen halskraag en pruik een belangrijke rol. De vrouwtjes kiezen; vaste paren bestaan niet.
Verspreiding en woongebied : broedvogel in Noordoost-Europa; bij ons slechts enkele paren, in Nederland iets talrijker. Regelmatige doortrekker ook in het binnenland. Natte weiden en moerasachtig gebied zijn favoriete plaatsen om te broeden, tijdens de trek ook oevers en kustgebied. Voortplanting : grondnest, verstopt tussen de vegetatie. In mei, juni worden vier grijze tot olijfgroene eieren met donkere vlekken gelegd. Het vrouwtje broedt alleen gedurende 20-23 dagen en voert ook alleen de jongen, die na 25-27 dagen kunnen vliegen. Voedsel : kleine dieren in ondiep water en op de grond.
(worldwildbase)

Artrose bij katten: een veelvoorkomende aandoening die al te dikwijls niet opgemerkt wordt! Uw kat kan last hebben van gewrichtsdegeneratie zonder op een duidelijke manier blijk te geven van pijn. Indien u uw kat goed in het oog houdt, zult u nochtans een aantal verschillen opmerken die te maken hebben met artrose. Het is pas wanneer u die symptomen hebt waargenomen dat u zult kunnen zorgen voor een aangepaste behandeling zodat het beestje achteraf verder kan genieten van een aangenaam leventje.

08/01/2008