Midden februari 2009..... reeds een 4-tal maanden geen druppel regen gezien, terwijl we toch steeds (zelfs tijdens de wintermaanden) een dagtemperatuur hebben van een 30°, waarvan de laatste 2 weken oplopende tot 38°. De dorre omgeving "schreeuwt" om water. In onze stadstuin te Khon Kaen vangen we deze hulpkreet op door in deze periode dagelijks een 3 à 4000 liter water te sproeien over ons tuingedeelte van een 700m² en behouden zo een fris groene kleur op onze grasmat/beplanting.

het verschil met onze (zuinigere) buurman.......

Meerdere kleine en grote bosbranden manen dan ook aan tot de nodige voorzichtigheid in deze periode.

Onze tuin (in aanbouw) te Chum Phae, waar we toch moeten zorgen dat er maar liefst 50.000m² water krijgt, heeft door de aanwezigheid van onze visvijvers minder te lijden onder deze droogte/temperaturen.
Hier is ook de gelegenheid bij uitstek voor mens en dier om zich te verfrissen.

Nadat onze jongste spruit "Aiai" even geoefend had in een badkuip onder toezicht van "oeioei".... was ze, welliswaar onder mijn toezicht voor de eerste maal, niet meer te houden om het ruime sop te kiezen.

Hou jullie warm!

Greets from Thailand

Farang

Geplaatst met toelating van de webmaster.

Britse agenten vangen konijn zo groot als een hond

Twee agenten zagen een groot wit konijn lopen in Canterbury. De Britten die op patrouille waren, stopten en deden een poging om het beest te vangen. Ze hadden de hulp nodig van acht paar extra handen om de klus te klaren.

Extra hulp nodig
Matt Jackson en Yasmin Mossadegh konden hun ogen nauwelijks geloven. Ze zagen een wit konijn, zo groot als een hond, schrijft The Sun. Het duo sprong uit de wagen en ging op de knabbelaar af. "Het lukte maar niet. We hebben dan maar onze jassen uitgetrokken en over het dier gegooid maar ook dat was niet succesvol. Pas met de hulp van acht dierenliefhebbers konden we het dier vangen", aldus Jackson. Ze brachten het grote konijn naar een dierenkliniek. De agenten hadden geen idee waar het dier vandaan kwam. (vsv)


Bron : Hln.be

Oudste hond heet Chanel

De oudste hond ter wereld is 102 in hondenjaren. Teckel Chanel is meer dan 20 mensenjaren oud, en maakt het nog altijd prima.

De New Yorkse Denice Shaughnessy adopteerde de hond toen hij zes weken oud was, en wijt de hoge leeftijd van Chanel aan de speciale voeding die ze krijgt voorgeschoteld. "Ze krijgt nu een speciaal hondendieet. Ik kook voor haar elke dag kip, en versnij die dan in haar hondeneten. Maar ze heeft heel haar leven tafelrestjes gegeten," zegt ze aan The Sun.

De vorige oudste hond ter wereld overleed in september. Bella, een kruising met een labrador, kreeg een hartaanval toen haar baasjes op vakantie waren. Zij werd vermoedelijk 29, of 203 in hondenjaren. (sam)

 



Samen met een vriend uit Nederland en zijn Thaise vriendin ondernemen we een tochtje met onze viervoeters "Oeioei, Aiai en Amai" naar Wat bpaa poo paan kam of " วัดป่าภูพานคำ ". Dit is een onbekende tempel gelegen langs het meer van Ubon Ratana, gebouwd door een welstellende familie.
Wandelend via een overdekte trap in de vorm van een slang met 300 treden, krijg je boven een prachtig vergezicht over het meer van Ubolratdam.

Vrouwtje lief en onze viervoeters poseren zoals steeds graag voor de camera.

Boven deze tempel zie je eveneens afbeeldingen van een aantal diersoorten, waarvan indien er belangstelling voor is, ik wel eens wil uitleggen wat ze betekenen.

Moe van de lange klim en het warme weer, keren we weeral huiswaarts...... en mag "farang" ook eens op de foto staan.

Greets from Thailand

Farang

Geplaatst met toelating van de webmaster.

Hoi,

Perfecte pasvorm ijzer helpt paard met probleemvoet

door Minke Schuthof. vrijdag 20 februari 2009 | 08:39 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 20 februari 2009 | 08:54

Ik schrijf veel artikelen en columns over (wilde) dieren, natuur- en milieu kwesties, maar eigenlijk is er thuis ook genoeg stof voor leuke verhalen. Dankbaar onderwerp van deze verhalen zijn mijn eigen huisdieren. Tijd voor een serie'tje verhalen over de hond, poezen en cavia's die van elke dag weer een feest maken. Het is gewoon een ¨gezellige beestenboel¨.

Dat hobbies en liefhebberijen altijd uit de hand lopen weet ik als geen ander. Vandaar ook het grote aantal huisdieren waar we huis en haard mee delen. De redenen waarom mensen huisdieren nemen lopen nogal uiteen. In mijn geval kan ik gelijke korte metten maken met bepaalde vooroordelen die veel mensen (vooral de niet-dierenliefhebbers) hebben over mensen die (veel) huisdieren hebben. Hier in huis is het bijvoorbeeld niet vies en het stinkt niet. Dat ligt voor het grootste deel aan jezelf. De dieren zijn niet vies, maar de verzorging moet natuurlijk niet te wensen overlaten.

Je moet daarentegen geen piet-lut zijn. Dieren kunnen net als kinderen wel eens troep maken, ze hebben wel eens een ongelukje en katten hebben wel eens de neiging om aan muren of deurposten te krabben. Zijn je bezittingen en meubeltjes erg belangrijk voor je, dan kun je beter geen huisdieren nemen. Ben je vies van haren, plas of poep....was je na elke aanraking hiermee goed je handen, dan zit het houden van dieren ook niet echt in je bloed.

Voor ik met het houden van katten begon, was ik super allergisch. Het hebben van een kat was voor mij belangrijker. Rode en jeukende oogjes nam ik voor lief. Dat je op een gegeven moment genoeg anti-stoffen opbouwd, is gebleken. Al jaren heb ik nergens last meer van. Kinderen die in een huis met dieren wonen blijken veel minder last van allergieën te hebben, dan de kinderen die bij voorbaat al uit de buurt gehouden worden van dieren.

Ik vind dieren ontzettend lief, leuk, grappig maar ook interessant. Ik beleef elke dag opnieuw ontzettend veel plezier aan hun aanwezigheid, de zorg voor deze dieren en hun ¨eigenaardigheden¨. Net als over je kinderen raak je over je huisdieren nooit uitgepraat. Echter zijn er ook momenten dat je ze, net zoals je kinderen, wel eens achter het behang wil plakken.

Eén van de heerlijkste momenten van de dag is het als je na een vermoeiende dag op het werk even op de bank gaat zitten en de hond en enkele poezen komen gezellig bij of op je schoot liggen. Geen verplichte conversaties, geen onenigheid of misverstanden, maar gewoon in alle rust van elkaars gezelschap genieten.

Mijn dierenliefde gaat ver... maar blijft altijd binnen het redelijke. Mijn dieren zijn een toevoeging aan mijn gezellige, drukke en sociale leven. Het is geen vervanging van mensen, want al geven mijn dieren mij nog zoveel, zonder mensen kan ik niet. In de uitdrukking ¨hoe meer je de mens leert kennen, hoe meer je van dieren gaat houden!¨ zit best een kern van waarheid, al gaat de dierenwereld ook zeker niet vrijuit. Dieren kunnen ook wreed en meedogenloos zijn, maar de beweegredenen van dieren zijn naar mijn idee zuiverder dan die van bepaalde mensen. Het onrecht wat dieren aangedaan wordt door de mens is iets waar ik ontzettend kwaad om kan worden en vandaar dat ik ook ten allen tijde hiervoor in de bres zal springen.

Maar goed, mijn (onze) ¨gezellige beestenboel¨ dus. De komende weken zal ik jullie eens lastig vallen met de leuke belevenissen van de HTK-poezen Wiske (13) en Speedy (11). De Heilige Birmaanfamilie Queeny (7), Bridget (4), Zamba (1,5) en Solo (4 maanden). West Highland White Terrier Snowy (9) en de caviafamilie. Dieren met elk een sterk eigen persoonlijkheid en waar heel wat leuke verhalen over te vertellen zijn. De eerst volgende keer zal ik ze aan u voorstellen aan de hand van enkele leuke anecdotes.

In deze serie ook te lezen het (fictieve) verhaal ¨Queeny's wilde avonturen in Afrika¨, waarin ze naar Afrika afreist om haar grote neven en nichten te ontmoeten, zoals de leeuw, cheeta en serval.

Verder wil ik in deze serie ingaan op het ¨houden van huisdieren¨ en welke verantwoordelijkheden dit met zich meebrengt. Het hebben van dieren gaat verder dan het af en toe een knuffel geven. Het is echt noodzaak dat iedereen dit beseft alvorens tot het nemen van een huisdier over te gaan.

Een gezellige beestenboel dus.....in woord en beeld.
Volgende keer: ontmoet de ¨hoofdrolspelers¨ van ¨gezellige beestenboel¨

Tekst en foto's: B. de Jonge
Website: www.wildcatsmagazine.nl

WCM


Bron : DierenNieuws.nl

Troetelhondje blijkt wolf

Een Chinese man die vorig jaar een bibberende puppy aantrof in de bergen en het diertje meenam naar huis, was stomverbaasd toen zijn troetelhondje een wolf bleek te zijn, meldt Huashang Daily.

De man voedde de puppy op als een hond, en er ontstond een mooie vriendschap tussen meneer Li en zijn huisdier. Omwonenden kregen echter argwaan toen ze 's nachts gergeld een wolf hoorden huilen in de buurt van hun woningen. Ze belden de politie, die de schuldige snel aantrof bij meneer Li.

Een expert verifieerde dat het ging om een wolf. Dat was bijvoorbeeld te merken aan het feit dat het dier nooit blafte, en een dikke vacht en staart had. De wolf is overgebracht naar een dierentuin. (sam)

Bron : Dierennieuws.nl

Bron : GVA

 








Een dagje uit brengt ons met de viervoeters in het Nam Phong nationaal park of " อุทยานแห่งชาติน้ำพอง " of " òot-yaan hàeng châat náam pong " is een park dat met haar totale oppervlakte van 197 vierkante kilometer geen kleintje te noemen. Het park beslaat een groot gebied in Khon Kaen namelijk; Nong Ruea, Ubolratana, Phu Wiang, Ban Fang, Khiri Mancha, en Khok Pho Chai, evenals twee Amphoes in Chaiyaphum provincie, Ban Thaen en Kaeng Khro.

De head office is gelegen bij het meer van Ubonratana Dam waar je hier meer kan over lezen.

Het park bestaat doorgaans uit zandsteen bergketens, 600 meter gelegen boven de zeespiegel en vergelijkbaar met de meeste bergketens in Noord-Oost-Thailand. We bezochten de westkant van het park met een afwisselend landschap van steile bergen en kliffen.

Genoeg geschreven.... nu foto's

Vroeg in de morgen zit onze kroost reeds geduldig te wachten om te vertrekken.

Een smal aangelegd pad wijst ons de weg naar boven, met onderweg de nodige interessante uitleg over de plaatselijke flora.

Al snel veranderd het landschap echter in stevige rotspartijen....

Na een korte klim, krijg je een adembenemend panorama over het meer van Ubolratdam en haar onderliggende vallei war we een verdiende pauze houden.

Sportief dat we zijn zetten we onze tocht verder. Achter elke hoek schuilt er een nieuw standpunt om een foto te maken.

zie je ze zitten??? neen???

hier zijn ze dan.....

Nog een gevonden gegeven over hoe de uitgeholde rotsen tot stand kwamen in deze omgeving. Deze worden " หินช้างสี " of " hĭn cháang sĕe " genoemd, waarvan een vrij vertaling "rots waar de olifanten zich schrapen" is. Door de tijd heen kwamen aan deze zandstenen, met een hoog gehalte aan Natrium, Calcium, Fosfor en Sulfaat, wilde olifanten hun rug schrapen om te ontdoen van ongedierte, het ivoor van hun slagtanden scherpen en vanwege het hoog zoutgehalte te likken aan deze rotsen. Waarheid of legende/bijgeloof?.... Het zou kunnen, maar aan sommige rotsen te zien, moeten dit toch danig grote olifanten geweest zijn....

Uiteindelijk keren we weeral voldaan van een geslaagde dag, en met een hoop opzoekwerk van mijnentwege, huiswaarts,

greets from Thailand

Farang
Geplaatst met toestemming van de webmaster.

Garfield E-Comic by Jim Davis

 


Thailand heeft ook zo zijn vissen waar je verwonderd van kan zijn. En ja, voor diegene die moesten twijfelen.... deze foto nam ik eveneens zelf. Op het eerste zicht, lijkt hij veel op de alom gevreesde Piranha, maar dit beestje is door zijn menu van noten en planten véél onschadelijker, en wordt "de noten krakende Piranha" genoemd.(Colossoma Macropomum)
De Pacu is een straalvinnige vis uit de familie van karperzalmen (Characidae) en behoort derhalve tot de orde van karperzalmen (Characiformes). De vis kan een lengte bereiken van 108 cm.

De Pacu is een zoetwatervis. In brak water is de soort nog nooit aangetroffen. De vis is geimporteerd, en prefereert een tropisch klimaat.

De Pacu is voor de visserij van beperkt commercieel belang. In de hengelsport wordt er weinig op de vis gejaagd.

Greets from Thailand

Farang

Geplaatst met toestemming webmaster. 

Wist je dat mensen wormen kunnen opdoen van hun huisdieren? Daarom is het belangrijk dat u regelmatig uw dier ontwormt. Dat kan met een pasta of tabletjes, of zelfs met pipetjes met een vloeistof in de nek, gecombineerd met een anti-vlooienprodukt. Dus 2 vliegen in één klap zal ik maar zeggen. En dat zowel voor hond als kat. De produkten staan voor u klaar op de praktijk als u die nodig hebt.

Ontwormen moet zeker VIER MAAL PER JAAR gebeuren.

Vlooien :

Het vlooienseizoen zal weldra beginnen. Eens de buitentempertuur boven de 10 °C komt zijn ze er weer. Dus preventie is ook hier aan de orde binnen een paar weken. Zeker niet vergeten.

Vaccinatie :

Ik weet dat de meeste dieren in orde zijn met de vaccinaties, maar voor diegenen die dat niet zijn: kijk een in je vaccinatieboekje en laat het zo snel, mogelijk in orde brengen.

Laser :

Ik wou ge toch ook melden dat na de humane geneeskunde ook de diergeneeskunde gebruik maakt van de laser voor operaties en bepaalde fysio-behandelingen. Je zal hem niet in elke dierenartspraktijk vinden, maar in de toekomst toch meer en meer. Het voordeel is namelijk dat er minder bloedingen optreden bij een operatie en dus minder risico.

Chip :

Alle honden dienen een chip te dragen, maar voor paardenliefhebbers moet gezegd dat het vanaf begin dit jaar verplicht is om alle paardachtigen van een chip te voorzien, alsook in te schrijven in een register. De dierenarts kan je meer info geven daaromtrent.

Tandsteen :

Veel spijsverteringsproblemen bij honden en katten liggen aan een slecht verzorgd gebit. Kijk eens nar de tanden van je troeteldier: als die lichtbruin gekleurd zijn, en je een onaangename geur waarneemt, laat je best eens het tandsteen verwijderen. Je zal veel moeilijkheden voorkomen. Je kan een afspraak nemen voor zo’n behandeling.

 

Ik denk dat ik hiermee al wat belangrijke punten aangehaald heb. Nu nog de raad opvolgen en je dier is weer tiptop in orde . Is dat geen prettig vooruitzicht?

Op de kalender prijkt half februari. De winter is, zeker gevoelsmatig, nog in volle gang, maar toch zijn de eerste geluiden van het aankomende voorjaar reeds te voelen. Zo  in de  eerste decade van  februari zijn het vaak de heggenmussen die het zeer prille voorjaar inluiden.

Normaal gesproken  zijn de heggenmussen van het onopvallende soort. Als grijze muizen bewegen ze zich al schokkerig en stiekem over de bodem. Grotendeels in elkaar gedoken en onopvallend. Dat ze helemaal geen familie zijn van de huis- of ringmus weet u natuurlijk al lang.

Hoe anders gedragen ze zich in het voorjaar. In deze tijd krijgt menige heggenmus het danig op de heupen en zoekt een hoge zangpost op, om opvallend zijn reutelende en kwetterende liedje ten gehore te brengen. Veelal zal de buurman reageren met zijn reuteltje. Weer op de grond  gedraagt hij zich als een schichtige vogel. Van alle vogels luiden de heggenmussen als een van de allereerste het voorjaar in. Heerlijk voorjaar!

Tekst: Harvey van Diek, SOVON Vogelonderzoek Nederland
Foto: Kelson, GNU-licentie

Bron : Natuurbericht.nl

Gezondheid

Huisdier brengt verstokte roker aan het wankelen

Meelevende muizen bieden uitkomst voor autisten

woensdag 11 februari 2009 15:05

Amerikaans onderzoek op muizen wijst uit dat empathisch vermogen aangeboren is, niet aangeleerd. Dit kan een mogelijke doorbraak betekenen in onderzoek naar autisme.

Muizen lijken in gedrag op mensen

Het onderzoek is uitgevoerd door een team onderzoekers van de universiteit van Wisconsin en de Health and Science universiteit van Oregon.

Professor Garet Lahvis zegt:  ‘Wij geloven dat er een genetische bijdrage is aan empathie die verder kan  helpen  bij onderzoek naar autisme en andere psychologische afwijkingen’.

Gen
De onderzoekers  vermoeden dat het vermogen om te kunnen begrijpen en inleven gedeeltelijk is aangeboren. Hoewel opvoeding en omgeving gedragingen kunnen beïnvloeden, geloven de onderzoekers dat het empathische gen hierbij  bepalend is.

Sociaal
Om  dit te kunnen bevestigen  hebben de onderzoekers het gedrag van een groep muizen uitgebreid bestudeerd.  Muizen en mensen reageren namelijk  op dezelfde manier   op onderling gedrag.

De onderzoekers  ontdekten onder  meer  dat de extroverte muizen meer empathisch vermogen hadden dan de muurbloempjes; de gevoelens van andere muizen ging aan de introverten voorbij.

Sociaal aangelegde  muizen hebben meer inlevingsvermogen, omdat zij het empathische gen bezitten. Het ontbreken van dit gen bij de introverte muizen maakt deze groep minder meelevend.  De wetenschappers denken dat ook mensen dit empathische gen bezitten.

Genetisch bepaald
In extreme gevallen kan het gen, of gebrek aan het gen, een centrale rol spelen bij condities als autisme, waarbij het inlevingsvermogen ontbreekt.

Volgens Lahvis hebben muizen complexere empathische vermogens  dan de onderzoekers ooit gedacht hadden.  De ontdekkingen die bij de muizen worden gedaan  kunnen nieuwe inzichten bieden bij onderzoek naar menselijke sociale stoornissen. 

 

Door Merel  van  Son

Bron : Elsevier.nl

Nieuwe monstervissen ontdekt in de Kongo

Bizarre diertjes leven op de zeebodem bij beide poolgebieden

09:25 Update Wetenschappers hebben minstens 235 soorten diertjes gevonden die op de bodem van de zeeën rond de poolgebieden leven. De onderzoekers staan er versteld van dat de diertjes zowel op de noordpool als op de zuidpool voorkomen.

Tot dusver werd aangenomen dat de aanwezigheid van de warme tropen in het gebied tussen de polen de reden is waarom slechts enkele diersoorten zowel in het noordpoolgebied als in het zuidpoolgebied voorkomen.

"Minstens 235 soorten leven in beide poolgebeiden ondanks de afstand van 11.000 kilometer die de gebieden scheidt", zeggen de onderzoekers.

Bron : GVA