3de deel houthakker (Watchipo)

|
3DE DEEL HOUTHAKKER
|

3de deel houthakker (Watchipo)
|
3DE DEEL HOUTHAKKER
|

Vervolg houthakker (watchipo)
|
VERVOLG HOUTKAKKER
|

Eendje overleeft hachelijk moment onder poot van moeder
08:52 "Maak je onder m'n voeten uit!" moet deze moedereend gezegd hebben tegen haar kleintje.
De opmerkelijke foto werd in het Britse Dorset genomen. De eend was met haar kroost op pad, toen één van de eendjes onder de poot van zijn moeder sukkelde. Naar verluidt probeerde de moedereend haar kroost op dat moment te beschermen tegen een naderende zwaan.
Het verhaal kende echter een gelukkig einde; het in de drukte vertrappelde eendje stond weer snel op z'n pootjes.
Geef geen kippenboutjes aan je hond

Potvissen hebben eigen 'babysitdienst'
Potvissen hebben eigen 'babysitdienst' -
|
Jonge moeders laten hun baby niet graag alleen, zelfs niet voor even, en zorgen dan ook voor oppas. Voor potvissen ligt dat moeilijker, want die duiken soms een uur lang op grote diepte om voedsel voor hun kleine te zoeken en moeten die dan wel alleen laten. Of toch niet, zo schrijft de Sunday Telegraph, want ze hebben een oplossing gevonden: een netwerk van 'babysitters'.Tot die ontdekking kwamen biologen van de Engelse St Andrews universiteit en de Dalhousie universiteit in het Canadese Nova Scotia, die in het noorden van de Atlantische Oceaan potvissen bestudeerden. Dat die vissen vaak tot 700 meter diepte moesten duiken op zoek naar voedsel was al bekend en is voor de volwassen vissen geen probleem, want zij hebben daarvoor de nodige eigenschappen ontwikkeld. Maar de jonge kalfjes zijn daar nog niet toe in staat. Dat betekent, aldus onderzoeker dr. Luke Rendell van de St. Andrews universiteit, 'dat de kalfjes, terwijl ze boven water op moeder wachten, heel kwetsbaar zijn voor aanvallen van andere vissen zoals haaien. En aangezien potvissen zich erg langzaam voortplanten - een kalfje om de vijf jaar is normaal - betekent dit dat elk jong een belangrijke investering is'. Zeker als je weet dat de moeder ook nog zo'n tien jaar voor haar jong zorgt. Geen wonder dat die 'investering' goed beschermd moet worden. En daartoe, zo blijkt, organiseren de moeders onderling een soort 'babysitdienst' waarbij andere potvismoeders op een kleine passen terwijl de moeder zich honderden meters diep in het water bevindt. |
| oom (belga) |
Kat & hond niet gelijk voor de vlo
Kat & hond niet gelijk voor de vlo
|
| BRUSSEL - Katten en honden hebben met dit mooie weer weleens last van ongenode gasten. Vlooien banen zich een weg tussen de pels en zorgen voor een vreselijke jeuk. Bovendien is het erg oppassen geblazen met middeltjes die het ongedierte weghouden. 'Geef nooit een vlooienmiddel voor de hond aan je kat. Voor poezen zijn bepaalde producten dodelijk.' Met de regelmaat van de klok krijgt Rob Lückerath een doodzieke poes in de praktijk die per ongeluk het verkeerde vlooienmiddel heeft gekregen. In sommige van die producten zitten, net als in spuitbussen tegen insecten, pyrethrinoïden, een reeks bestrijdingsmiddelen die in de diergeneeskunde, de land- en tuinbouw worden gebruikt. 'Voor je het vlooienmiddel toedient, moet je heel goed op de verpakking kijken', zegt de dierendokter. 'Zit er dichloorfos, trichloorvos of permetrine in, dan mag je het absoluut niet gebruiken voor de kat. De producten zitten in sommige antivlooienproducten voor honden. Die verdragen het goedje beter. Dat komt omdat het spul niet doordringt in de huid. In tegenstelling tot een hond, gaat een kat zich wassen en likt het gif op die manier op.' De ziekteverschijnselen zijn niet fraai. Poes begint te trillen, te kwijlen en laat de ontlasting lopen. 'Je moet het als volgt zien,' zegt Rob Lückerath, 'ons lichaam, en dat van dieren, zit vol met neurotransmitters. Die kan je vergelijken met stekkers die je in een stopcontact moet stoppen als je lichaam iets moet doen. Wil je bijvoorbeeld je rechterarm opheffen, dan moet de stekker - de neurotransmitter dus - in het desbetreffende stopcontact worden gestopt om die taak te kunnen uitvoeren. Bij een vergiftiging raken de stopcontacten verstopt. De stekker past niet meer en je wordt ziek.' 'Het enige wat je als dierenarts kan doen is de toestand van het dier zo goed mogelijk stabiliseren', zegt Rob Lückerath. 'Heel langzaam proberen we de stopcontacten weer vrij te maken maar dat kan zeer lang duren.' Laat je met andere woorden goed voorlichten als je een antivlooienmiddel gebruikt. Koop niet zomaar het eerste het beste, of goedkoopste. En let ook heel erg op als je een spuitbus of een ander middel in huis gebruikt om de vliegen en muggen te lijf te gaan. Ontlucht sowieso nadien de kamer grondig, dat is niet alleen goed voor poes maar ook voor jezelf. |
| Renilde Bleys |

Chimpansee Pedro bijt vinger zoodirecteur af
De 55-jarige directeur van de dierentuin van Berlijn moest het een tijd lang met negen vingers stellen. Chimpansee Pedro was namelijk verlekkerd op nummer tien en beet de vinger er af.
Bernhard Blaszkiewitz gaf de aap walnoten te eten tijdens een rondleiding in de dierentuin, waar ook ijsbeer Knut woont. Plots greep de 28-jarige Pedro de rechterhand van de directeur vast en zette zijn tanden in de wijsvinger.
"Pedro is een echte leider. Hij moet zijn dominantie voortdurend bewijzen", verklaart woordvoerder Andre Schuele.
De vinger werd opnieuw vastgehecht. Het is echter onduidelijk of die operatie volledig geslaagd is. De dierentuin verzekert dat het incident geen gevolgen zal hebben voor Pedro.
Bescherm uw hond tegen de gevaren van de zomer
U zit wellicht op hete kolen nu de zomer eraan komt, om samen met uw hond weer nieuwe zomerse avonturen tegemoet te gaan. Denk eraan dat de zon, de warmte, de insecten en het strand voor uw vriend gevaren inhouden!
Fatale warmte
Honden en hoge temperaturen gaan niet goed samen. Honden transpireren namelijk nauwelijks en moeten de warmte via hun gehijg vrijmaken. Grote warmte terwijl de hond in de zon staat, of erger nog, terwijl hij in bij warm weer in een auto opgesloten zit (ook al zijn de ramen wat opengedraaid) kan de lichaamstemperatuur doen stijgen totdat hij in een shock raakt die snel dodelijk kan zijn. Indien uw hond het slachtoffer zou worden van een dergelijke hitteslag, moet u de hond onmiddellijk in koud water zetten of bedekken met natte doeken om de temperatuur naar beneden te halen. Voorkom ook uitdroging door constant vers water ter beschikking te stellen.
De zomer en zijn parasieten
Vlooien leven heel het jaar door in de huizen, maar hun aantal neemt in de zomer toe. Naast hun irriterende werking op de huid kunnen ze ook een intestinale worm overdragen (dipylidium) en bij massale infestatie bloedarmoede veroorzaken.
Hoewel teken vooral in de lente en de herfst voorkomen, vormen ze ook in de zomer een gevaar. Ze veroorzaken jeuk en brengen pathogene stoffen over die ernstige aandoeningen zoals piroplasmose, de ziekte van Lyme en erlichiose kunnen veroorzaken.
Tot slot: als uw hond verwoed aan zijn poten likt of aan zijn oren krabt, vooral in de maanden augustus en september, moet u deze zones controleren op kleine oranje nestjes. Misschien zal u kunnen kennismaken met de larven van mijtachtigen die herfstmijten worden genoemd.
Er bestaan tal van geneesmiddelen om al deze infestaties te voorkomen en te behandelen.
Luchtaanvallen
Als de avond valt, gaan de muggen op zoek naar vers bloed. De gevolgen van deze maaltijden zijn niet alleen onaangenaam door de jeuk die ze veroorzaken, maar kunnen ook zorgen voor de overdracht van twee ernstige ziekten, vooral indien u in het zuiden van Frankrijk vertoeft: leishmaniose en dirofilariose. Als u naar deze streken trekt, dan is het heel belangrijk dat u uw vriend een speciale halsband aandoet die hem tegen de muggen beschermt.
Ook wespen zijn gevaarlijk door hun pijnlijke prik en de allergische reacties die daarop kunnen volgen. Een wesp die door de hond wordt ingeslikt, kan een ontsteking van de keel veroorzaken en zijn ademhaling belemmeren.
Strand en natuur
Strandwandelingen en zwempartijen zijn niet zonder gevaar. Het zeewater en het zand irriteren de huid: goed spoelen met zacht water na elke uitstap is dus onontbeerlijk! Bovendien kan uw vriend het slachtoffer worden van diarree als hij water binnenkrijgt. U moet er ook op letten dat hij niet te bruusk in koud water springt, want het risico van plotselinge verdrinking is reëel! Wind en zand in de ogen kunnen ook conjunctivitis veroorzaken.
Ten slotte produceren bepaalde wilde planten tussen juni en september aartjes, zaadjes die zich vasthechten aan de haartjes en zich vervolgens kunnen nestelen in de huid en de oren en abcessen en oorontstekingen veroorzaken. Inspecteer uw hond na elke wandeling!
Geniet maar blijf alert.
Waar mag je hond los op het strand (Belgie)

Witte katten, oogkleuren en doofheid

Er is een vastgesteld verband tussen de witte vachtkleur, blauwe ogen en doofheid. Doofheid is verbonden met het gen voor blauwe-ogen en niet met het gen voor ongelijke ogen. Niet alle blauwogige witte katten zijn doof aangezien er meerdere, verschillende genen zijn die dezelfde fysieke eigenschappen veroorzaken (bleekheid, blauwe ogen). Dus het hangt allemaal af van het genotype van de kat (zijn genetische samenstelling)en niet van zijn fenotype (zijn fysieke verschijning). Sommige mensen beweren dat 99% van de blauwogige witte katten doof zijn. Dit is onjuist omdat blauwe ogen en een witte vacht beide door verschillende genen kunnen worden veroorzaakt. Het hangt allemaal af van welke genen de kat heeft geërfd. Dit zijn de daadwerkelijke cijfers van wereldwijde wetenschappelijke studies. De percentages worden gegeven in kringen omdat de resultaten op verschillende gebieden niet gelijk zijn, gedeeltelijk wegens de verschillende genen die in de katten-bevolking worden gevonden.
Raaf lift op rug gier
Rat tart geduld jachtluipaard door diens maaltijd op te eten
08:13 Op deze opmerkelijke foto tart een knaagdier de dood, door zich te goed te doen aan een stukje vlees dat deel uitmaakt van de maaltijd van een jachtluipaard.
Jachtluipaard Sheena lijkt er wat verbaasd bij te staan terwijl de rat haar de kaas van het brood steelt.
In plaats van de rat te verslinden, duwde de grote katachtige de rat weg met haar snuit.
Kai Mook
Nachtdieren gebruiken DNA als lens
Nachtdieren, zoals de kat, hebben lichtgevoelige cellen in hun netvlies die werken als een kleine lens.shutterstock
BIOLOGIE — ROTTERDAM - Chromosomen in de kern van lichtgevoelige cellen van nachtdieren werken als een kleine lens. Dat heeft een internationaal team van biologen en fysici ontdekt.
Homoseksuele pinguïns adopteren
epa
Twee mannelijke pinguïns zijn vader van een pinguïnkuiken geworden. Het duo adopteerde een ei dat door andere Humboldt-pinguïns werd verstoten. Het gebeurde in de dierentuin van Bremerhaven en werd uitgebracht door de Nordsee Zeitung.
Beide vaders broedden om de beurt het ei uit. 'Ze bekommeren zich alle twee op een ontroerende manier om het kuiken', zegt de dierenarts van de zoo, Joachim Schöne. De twee mannetjes voeren het inmiddels vier weken oude kuiken met vispap. De kleine pinguïn heeft nog geen naam.
(DS)
sportieve hond

Waarom zeepaardjes rechtopstaand zwemmen
Foto: Mohammed Al Momany
Zeepaardjes behoren tot de opmerkelijkste en meest bizar uitziende zeedieren die onze planeet rijk zijn. Ze zijn vaak uitgerust met een opvallend kleurenpalet en trotseren in rechtopstaande toestand de woelige baren van de wereldzeeën. Hoe zeepaardjes aan hun karakteristieke uiterlijk zijn gekomen, was tot op heden nog grotendeels een wetenschappelijk raadsel. Het skelet van deze zeediertjes bestaat namelijk uit frêle, vergankelijke botten die zelden bewaard blijven in het fossielenarchief van de aarde. Om informatie los te peuteren over de ontstaansgeschiedenis van zeepaardjes, vergeleken de in Australië woonachtige wetenschappers Peter Teske and Luciano Beheregaray de genen van moderne zeepaardjes met die van hun naaste verwanten, de zeenaalden en pipehorses. Deze dwergen nemen bijvoorbeeld wel nog steeds de voor vissen typische horizontale zwemhouding aan. De wetenschappers kwamen uiteindelijk tot de conclusie dat de wegen van de diergroepen zich een kleine 25 miljoen jaar geleden begonnen te scheiden. Deze separatie ging gepaard met een periode van sterke tektonische activiteit, waardoor in ondiepe kustwateren veel nieuwe ecosystemen ontstonden. Zeegrassen, die een voorkeur hebben voor ondiep water, tierden al snel welig. Horizontaal zwemmende vissen gaan niet goed op in een dergelijke omgeving, waardoor de voorouders van het zeepaard wel gedwongen waren om hun houding en uiterlijk aan te passen aan de eisen die de veranderde leefomgeving stelde. De bevindingen van de Australische knappe koppen zijn verschenen in het vaktijdschrift Biology
Bron: National Geographic News
Olifantje dierentuin Emmen heet Lenteprins

De Portugese waterhond
De pers staat al een tijd bol van de goede eigenschappen van dit ras voor mensen met een allergie voor honden. Dit laatste voornamelijk omdat ze vrijwel niet verharen. Ze worden wel ¨hypoallergeen¨ genoemd maar het is aan te raden om ze in poosje met ze door te brengen als u overweegt om voor dit ras te kiezen om die reden.
In Portugal wordt de ¨Cão de Agua¨ of ¨Cão Pescador Português¨ ook wel de vissende of duikende hond genoemd. Dit komt doordat vissers ze vroeger gebruikten om vissen in de netten te jagen en om hun boten en de vangst te bewaken. Maar ze werden ook ingezet om berichten tussen boten over te brengen en alles wat overboord viel op te halen.
Het ras lijkt af te stammen van de standaard poedel (puddle = water) maar is steviger gebouwd. De stamvaders ontwikkelden zich rond 2500 jaar geleden op de steppen van centraal Azië als herdershonden van schapen, runderen, paarden en kamelen. Met de nomadische Berbers kwamen ze uiteindelijk naar het westen. Maar er zijn ook andere theorieën over hun ontwikkeling hoewel de Aziatische herkomst wel vast staat.
Oorsprong
Rond 1930 was het ras bijna uitgestorven totdat een vermogende Portugese reder ze opkocht van vissers om ze via een fokprogramma weer terug te brengen. Een groot deel van de hedendaagse honden komt uit die bloedlijnen voort.
Zoals bij veel rassen die uit een kleine groep teruggefokt zijn, komen genetische afwijkingen voor zoals heupdysplasie, oog- en hartproblemen. Een goede fokker die de gezondheid van zijn bloedlijnen aan kan tonen is aan te bevelen.
Het is te hopen dat dit ras door z'n acuut toegenomen populariteit niet kapotgefokt wordt zoals bij zoveel andere rassen gebeurd is (het Lassie-effect).
De vacht is gekruld of gegolfd (3-6 cm lange haren) en het kan een paar jaar duren voordat het vachttype zich volledig ontwikkeld. Het gegolfde type is meer traditioneel.
De toegestane kleuren zijn zwart, zwart met minder dan 30% wit, licht- tot roodbruin, bruin met minder dan 30% wit en helemaal wit. Hond met deels wit haar hebben dit in verschillende patronen. De achterhand wordt soms voor showdoeleinden geschoren net als bij poedels.
Bij een aantal bloedlijnen worden de honden op leeftijd grijs, meestal met uitzondering van de poten en oren.
De ogen zijn altijd bruin.
Schofthoogte, 43cm tot 57cm.
Gewicht, 16kg tot 25kg.
Portugese waterhonden kunnen tot 14 jaar oud worden.
Het zijn actieve en atletische werkhonden.
Karakter en temperament
Het zijn bijzonder trouwe honden en heel sociaal. Ze reageren sterk op de stemming van de baas of bazin maar indien niet goed behandeld kunnen ze heel eigenzinnig zijn door hun sterke wil. Ze zijn soms onstuimig en hebben veel uithoudingsvermogen. Ze zijn heel waaks en laten het je direct weten als er iemand voor de deur staat.
Het zijn fantastische maatjes maar ze willen wel graag betrokken zijn bij je dagelijkse routine. Wanneer ze opgroeien met andere huisdieren, dan zijn die echte vrienden voor ze. Ze gaan doorgaans heel goed om met andere honden buitenshuis.
Door hun intelligentie (mits goed getraind) zijn ze heel geschikt voor hondensport (gehoorzaamheid en parcours).
Verzorging
Gezien de dikke vacht en het feit dat ze niet verharen is regelmatige verzorging noodzakelijk. Minstens twee keer per week (nog beter dagelijks) moeten ze grondig geborsteld worden om knopen en vervilting van de vacht tegen te gaan.
Ideale baasjes
De beste baasjes voor Portugese waterhonden zijn eigenaren die de tijd hebben om ze regelmatig te verzorgen en ze voldoende beweging te geven o.a. door ze te laten zwemmen. Een grondige training is ook essentieel om deze hond gelukkig en gezond te houden.
Voor dat u - welke hond dan ook - in huis neemt adviseren wij u het artikel aanschaf hond ter harte te nemen. Een hond betekend dat u verantwoordelijk bent voor een dier voor de rest van zijn leven.
Copyright DierenNieuws ©
De Afrikaanse wilde hond (Lycaon pictus)
De sterk bedreigde Afrikaanse wilde hond of hyenahond oogt tam, maar is in feite slechts in de verte verwant aan de huishond. Hij is een rusteloze, nomadische zwerver en een voortreffelijke groepsjager. De huishond is daarentegen meer verwant aan de wolf en de jakhals dan aan de Afrikaanse wilde hond.
De Afrikaanse wilde hond is zo groot als een flinke herdershond; hun vacht is donkerbruin tot zwart gekleurd met grote, onregelmatige zwarte,witte en beige vlekken. Mogelijk werkt dit patroon in bepaalde omstandigheden camouflerend. In elk geval is het bij elk dier weer anders, zodat de leden van de groep elkaar daaraan op afstand kunnen herkennen. Het lichaam is lang en slank met hoge poten, grote afgeronde oren een lange, volle staart. De staartpunt is bijna altijd wit, en de snuit meestal zwart. De kop is vrij kort en breed, met krachtige kaken. Het gewicht kan oplopen van zo'n 15 tot 36 kg. Jonge dieren zijn zwarter van kleur met verspreid enkele witte vlekken, voornamelijk op de poten.
De Afrikaanse wilde hond leeft in savannes, licht beboste streken, steppen en graslanden, zowel in laagland als in de bergen. Hij kwam oorspronkelijk algemeen voor in een groot deel van Afrika ten zuiden van de Sahara, in alle gebieden met voldoende prooidieren. Hij ontbrak enkel in de dichte bossen in West en Centraal-Afrika. Door toedoen van de mens is zijn leefgebied echter versnipperd geraakt. Deze versnippering is een grote bedreiging voor deze diersoort, die namelijk veel ruimte nodig heeft.
Het zijn zeer sociale dieren, die een strikte hiërarchie in hun groep hebben. Alleen het oudste paar in de groep plant zich voort, net als bij wolven. Maar Afrikaanse wilde honden hebben een eigenaardig trekje. Bij wolven, en bij de meeste andere in groepen levende zoogdieren, vormen de vrouwtjes op lange termijn de kern van het pak; de jonge vrouwtjes blijven bij hun moeder en één van hen zal in de toekomst de leidende positie overnemen. De jonge mannetjes hebben echter de neiging te emigreren en zich bij andere groepen aan te sluiten. Bij de wilde honden blijven juist de mannetjes bij de groep en verhuizen de vrouwtjes. De achterblijvende mannetjes stammen allen af van het dominante paar en zijn dus broertjes. Waarom het zo gaat is nog onduidelijk. Als een niet- dominant vrouwtje, tegen de regel in, jongen krijgt worden de jongen om het leven gebracht door het dominante vrouwtje.
Van alle hondachtigen krijgt de Afrikaanse wilde hond de grootste worpen van soms wel gemiddeld tien pups per worp. De meeste pups worden geboren aan het einde van de regentijd in een ondergronds hol. Ze zijn bij de geboorte blind en hulpeloos. Na vier weken komen ze voor het eerst buiten het hol en na vijf weken gaan ze van moedermelk over op opgebraakt voedsel. Andere volwassen dieren helpen mee met de zorg voor de jongen, onder andere door voedsel op te braken. Na negen weken gaan ze al met de volwassen honden mee op jacht en na een jaar zijn ze volgroeid. Hoe groter de groep hoe hoger de overlevingskans van de jongen.De Afrikaanse wilde hond wordt meestal niet oud: veel dieren sterven voor hun tiende levensjaar.
Afrikaanse wilde honden jagen in de vroege ochtend of avond in nomadische, rusteloze troepen, waarbij ze vastberaden en meedogenloos als team op hun doel afgaan. Als ze hun prooi gedood hebben, mogen eerst de jongen zich vol eten, iets wat in de wildernis uniek is.
Elke jachtgroep heeft bijzondere voorkeuren en tradities, waar het gaat om prooidierkeuze. Sommige zijn gespecialiseerd in de jacht op zebra's, andere hebben het vooral op struisvogels voorzien. Algemenere dieren zoals de impala worden door de meeste groepen bejaagd. Deze antiloop kan de wilde honden in de sprint verslaan, maar de honden zijn onvermoeibaar; ze geven een eenmaal ingezette achtervolging zelden op. Ze kunnen ruim 60 km per uur lopen en houden dat minutenlang vol, zodat ze toch naast de impala opdoemen. Als deze vanwege een obstakel of om andere redenen uit de koers raakt en in een boog gaat lopen, nemen een paar wilde honden achter in de groep vaak een kortere weg waarna zij het werk aan de kop overnemen. In vergelijking met andere roofdieren is hun jachtsucces zeer hoog.
Als het prooidier zich door overmoeidheid overgeeft, rukken de wilde honden vrijwel meteen de ingewanden uit het lichaam, waardoor de prooidieren meestal door een shocktoestand om het leven komen. Deze manier van doden wordt door de meeste mensen als erg wreed gezien, maar uit een recent onderzoek is gebleken dat de prooien van Afrikaanse wilde honden sneller overlijden dan die van leeuwen en luipaarden, die hun prooi bij de keel pakken en verstikken. De jachttechniek van de wilde honden is aangeleerd en verschilt per groep. Deze wordt overgebracht van generatie op generatie. Het is dus geen instinctief gedrag van de hele soort, waaruit blijkt hoe intelligent deze dieren zijn.
Een volwassen Afrikaanse wilde hond vertoont in zijn omgang met andere wilde honden binnen een groep opvallend vaak infantiel gedrag als bedelen. Op deze manier kan een wilde hond bij een potentieel agressief dier meer zorgzame reacties teweegbrengen, waardoor deze niet zal aanvallen. Als contactroep binnen een groep maken de wilde honden een laag, doordringend krassend geluid, wat zich steeds weer herhaald. Bij opwinding in de groep hoor je een luid gepiep, waardoor het net lijkt alsof er iets ernstigs gebeurd is.
Vroeger bestonden er wel groepen van enkele honderden wilde honden, maar tegenwoordig bestaat een groep meestal uit ongeveer zes volwassen mannetjes en vier volwassen vrouwtjes. Het territorium van een groep kan zeer groot zijn, van wel 200 tot 2000 km2.
De wilde hond (ook wel Painted Hunting Dog genoemd) is één van de meest bedreigde zoogdiersoorten van Afrika. Een belangrijke bedreiging is het afnemen van een geschikt habitat door de oprukkende landbouw, met versnippering tot gevolg. Behalve de versnippering van het leefgebied heeft hij ook veel te lijden van ziekten die zij opdoen van de gedomesticeerde hond, en wordt er door boeren op de soort gejaagd omdat hij wel eens vee vangt. Door het onderlinge bek likken dragen ze ook veel ziektes over op elkaar. Er zijn niet meer dan 2500 volwassen exemplaren over.
De Afrikaanse wilde hond en de cheeta hebben vaak met dezelfde problemen te maken, waardoor zij dus ook dezelfde beschermingsmaatregelen nodig hebben. Sinds december vorig jaar bundelen voorvechters van beide diersoorten hun krachten om ze voor uitsterven te behoeden. Lees hier meer informatie over het ¨painted hunting dog project¨ in Zimbabwe.In Botswana werkt het Limpopo project aan het behoud van de Afrikaanse wilde hond. Ondergetekende gaat hier in juli van dit jaar naartoe ter ondersteuning van dit project. Hier zal alles over te lezen zijn op onderstaande website.
Ook in enkele Nederlandse dierentuinen zijn Afrikaanse wilde honden te zien, namelijk in:
Tekst en foto's: B.de Jonge
Website: www.wildcatsmagazine.nl
Copyright DierenNieuws ©