Mopje (Ereli)


Mopje (Ereli)

Dierentaal/2 (Ereli)
|
dierentaal/2 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dierentaal (Ereli)
Dierentaal
| |||||
Deze pagina is gemaakt door Laura
Vanaf wanneer kan een pup iets leren?
| Puppy's | |||
| Vanaf wanneer kan een pup iets leren? | |||
| |||
| Hierbij proberen ze hun pootjes op een bepaalde manier te bewegen en de manier die succes heeft slaan ze op in hun hersentjes. Ook alweer geleerd. Zo leren jonge pupjes dus eigenlijk vanaf hun geboorte enorm veel en blijven ze ook veel leren. Ook als ze net bij u in huis zijn gekomen. Goede dingen, maar ook verkeerde dingen. Als een pupje per ongeluk leert dat als hij de vuilnisbak omgooit, er allerlei lekkers uitkomt dan zal hij die vuilnisbak reuze interessant blijven vinden. Ondanks het feit dat wij daar helemaal niet zo blij mee zijn. De opvoeding van pups begint dus vanaf het eerste moment dat de pup in huis is. | |||
| Controleren of aanleren? | |||
| Eigenlijk zijn wij als mensen soms een beetje raar. We gaan bij pups controleren of ze bepaalde dingen kunnen, zonder dat we ze die dingen eerst hebben aangeleerd. Het alleen blijven is hier een mooi voorbeeld van. We gaan 10 minuten weg en luisteren of hij al gaat janken of piepen. Dan gaan we 20 minuten weg, dan een half uur, een uur enzovoorts. Als hij toch gaat piepen gaan we er snel heen en geven hem op zijn kop. Eigenlijk een beetje vreemd. Veel verstandiger is het om de pup te leren dat als hij eventjes alleen is, wij altijd weer terugkomen. Hoe lang dat ook duurt. En dit is ook veel vaker te oefenen. In dat ene kwartier dat u gaat controleren of hij al zo lang alleen kan blijven, en waarbij u dus gewoon gokt dat hij het wel kan, kunt u ook 15 keer het terugkomen oefenen. De pup blijft 10 seconden alleen en u bent weer terug. Nu leert de pup. En deze tijd breidt u heel langzaam uit. Als u bovendien terugkomt als hij blaft, leert hij dat dat blaffen werkt. U leert hem nu dus blaffen als hij wil dat u terugkomt. Een beetje de omgekeerde wereld... | |||
| Wordt deze pup een vechtersbaas? | |||
| Het is heel vervelend als je hond een vechtersbaas wordt. Vaak kom je er pas laat achter en is dit gedrag al een beetje ingesleten. De hond heeft regelmatig succes en overwint de andere honden uit de buurt. Deze plek is voor hem heel belangrijk en die wil hij graag handhaven. Als een volleerde “Rambo” stapt hij ook iedere wandeling met u de deur uit. Dit wilt u natuurlijk voorkomen. U wilt helemaal niet dat uw hond gaat vechten. U heeft uw hond genomen omdat u dat leuk vond en omdat u er veel plezier mee wilde beleven. U moet dan natuurlijk wel zelf zorgen dat uw hond u het allerbelangrijkste van de hele wereld gaat vinden. Hij moet niet strijdlustig de wandeling aanvangen maar hij moet vrolijk en blij zijn dat hij opnieuw met u mee mag. Met de baas die van iedere wandeling weer een feest weet te maken. Maling aan alle andere honden, wij hebben ons eigen roedeltje. | |||
| De baas moet het allerbelangrijkst worden | |||
| Dit gedrag moet u de pup al vanaf het eerste moment aanleren. Vaak zijn we geneigd om pups hun gang een beetje te laten gaan omdat ze de wereld tenslotte moeten ontdekken. Maar u kunt hier natuurlijk ook uitgebreid gebruik van maken. U bent tenslotte voor een groot deel die wereld en als u nu zorgt dat u veel leuker bent dan al die andere dingen die er om uw pupje heen gebeuren, dan bent u al een eind op de goede weg. | |||
| Variatie | |||
| U moet daarom ook zorgen dat u, juist in het begin, als de pup er net is, altijd met iets nieuws komt. De ene keer heeft u een balletje dat u weggooit voor hem als hij netjes heeft gereageerd op het roepen van zijn naam, de andere keer mag hij een snoepje komen halen. De keer daarop rent u hard weg en mag de pup u volgen, wat hij nu nog hartstikke leuk vindt, en u kunt u ook eens een keertje verstoppen. Balletjes of speeltjes verstoppen is ook een leuk trucje en u kunt natuurlijk al allerlei oefeningetjes doen. Als u die oefeningetjes weer enorm leuk maakt, leert u de pup dat er met u altijd plezier te beleven valt. | |||
| Spelen met andere honden | |||
| Natuurlijk mag uw pup ook wel met andere honden spelen. Op zich is dit goed voor hem, mits hij hier geen verkeerde dingen mee leert. Nu zijn er pups die het spelen met soortgenootjes wel erg serieus nemen. Tijdens ieder spelletje proberen ze alleen maar om de andere pup te onderwerpen. Ze doen hier erg fel in, ze weigeren om ook een keer onderop gelegd te worden en juist bij deze pups moet u zich afvragen of dit spelen nog wel zo leuk is. De kans bestaat namelijk dat deze pups nu leren vechten. Op dit moment, nu ze nog heel klein zijn, kunnen ze nog niet zo heel veel kwaad doen, naarmate ze ouder worden zal dit echter steeds minder plezierig verlopen en aflopen. Juist deze pups moet u niet laten spelen met andere honden. Hier leren ze alleen maar verkeerde dingen van en u kunt er bijna van verzekerd zijn dat ze later nog steeds niet leuk kunnen spelen met andere honden. Soms wordt bij deze pups wel eens het advies gegeven om ze een keer hun krachten te laten meten met een iets oudere of volwassen hond. Dit levert niet altijd iets op. Ze verliezen nu wellicht maar dat houdt niet automatisch in dat ze later niet opnieuw een krachtmeting aan zouden willen gaan. Niet laten spelen met andere honden is dan de enige oplossing. Als u dan zorgt dat u tevens veel leuker bent dan al die andere honden loopt u, ook later, met veel meer plezier met uw hond te wandelen. En daar had u hem toch voor aangeschaft. www.kynotrain.nl |
De zindelijkheid van katten (Ereli)|
Gezondheid Huisdieren |
||||||||
23/02/2005 | ||||||||
Dierenkeutels: het lievelingsgerecht van uw hond? (Ereli)
|
Gezondheid Huisdieren |
||||||||
27/07/2005 | ||||||||
Gedichtje (Martina1)DE MAGIE VAN DE ROOS
Slaap als een reus
Slaap als een roos
Slaap als een reus van een roos
Reuzeke
Rozeke
Zoetekoeksdozeke
Doe de deur dicht van de doos
Ik slaap.
Paul Van Ostaijen
Brulkikker
| Brulkikker | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Lithobates catesbeianus Shaw , 1802 |
De brulkikker , ook wel rundkikker of stierkikker (Lithobates catesbeianus ) is een grote kikker uit de familie echte kikkers of Ranidae. De kikker behoorde lange tijd tot het geslacht Rana . [1]
De brulkikker is een grote soort die 15 tot 23 centimeter lang wordt. De kikker is alleen al aan de grootte te herkennen, maar ook aan de groene rug en meestal witte maar soms roodoranje buik en de oranje ogen met horizontale spleetpupil. De mannetjes zijn te herkennen aan de zeer grote trommelvliezen of tympana, zichtbaar als ronde, zwarte en schijfvormige plekken aan weerszijden van de kop. Bij mannetjes zijn deze twee keer zo groot als het oog, bij vrouwtjes ongeveer even groot. In tegenstelling tot vrijwel alle andere Europese kikkers ontbreken de huidplooien aan weerszijden van de rug, dorsolaterale lijsten genoemd, volledig. Wel loopt een huidplooi (klierlijst) van achter het oog over het trommelvlies naar de basis van de achterpoten.
Het geluid van de brulkikker klinkt zeer hard en wordt wel vergeleken met het loeien van een rund (wrhummm..), daaraan is ook de naam te danken. De kikkervisjes worden tot 15 centimeter lang en zijn bruingroen met kleine donkere vlekjes.
Het natuurlijke verspreidingsgebied ligt in het oostelijke en centrale deel van de Verenigde Staten , waar ze in meren, plassen en moerassen leven en niet vaak op het land komen; ze zijn vrij sterk aan water gebonden maar kunnen ook op het land in nabije vegetatie gevonden worden. Tegenwoordig bestaan in Europa vrijwel alleen nog populaties in Italië , hier zijn verschillende in grootte varierende populaties verspreid over vrijwel het hele land. In België worden in de vallei van de Grote Nete inmiddels ook enkele populaties gerapporteerd.
De brulkikker eet alles wat in de grote bek past, en omdat hij zeer groot kan worden, zijn inheemse amfibieënsoorten niet veilig, maar ook kuikens van watervogels, knaagdieren , hagedissen en zelfs jonge (gif) slangen worden in één keer doorgeslikt. In het oorspronkelijke leefgebied zijn schildpadden en zelfs jonge krokodilachtigen niet veilig, deze komen in Italië niet voor. Het ontbreken van grote schildpadden en krokodilachtigen is ook een van de redenen dat de kikker zich massaal kan vermenigvuldigen omdat deze dieren belangrijke vijanden zijn en de populaties in het natuurlijke leefgebied in stand houden.
De voortplanting vindt plaats als de temperaturen stijgen tot 17 - 21 graden celsius. De mannetjes omklemmen de vrouwtjes bij de oksels, deze paargreep wordt wel amplexus genoemd. De paarlust is berucht; vele koivissen en karpers legden het loodje nadat ze door de enorme en kennelijk bijziende dieren in een dodelijke paaromhelzing genomen werden. Het aantal eitjes kan oplopen tot 10.000 tot 25.000 stuks, die als grote matten onder het wateroppervlak drijven. Na ongeveer één tot twee weken komen de 12 tot 15 millimeter lange kikkervisjes tevoorschijn. Het larvestadium duurt 2 tot 3 jaar, zowel in Noord-Amerika als in Italië. De kikkervisjes bereiken een lengte van 12 tot 14,5 cm, soms groter dan 16 cm. Na de metamorfose echter zijn de kleine kikkertjes 3 tot 6 centimeter lang. Na twee tot vier jaar zijn ze geslachtsrijp, de brulkikker kan in de natuur 16 jaar oud worden.
In de jaren 70 en jaren 80 zijn brulkikkers massaal in West-Europa ingevoerd als fauna voor tuinvijvers . Meestal gingen ze als kikkervisjes over de toonbank, maar ook volwassen exemlaren zijn geliefd om de grote kikkerbillen. Hoewel men aanvankelijk dacht dat de brulkikker zich in het Nederlandse klimaat niet kon voortplanten, bleek in de jaren '90 dat dit wel het geval was. Men vreesde een zelfde scenario als met de agapad (Chaunus marinus ) die zich in Australië had ontwikkeld tot een invasieve soort , net als de agapad zet de brulkikker enorme hoeveelheden eitjes af. Om die reden werd import in de EU verboden. In Nederland zijn al lange tijd geen exemplaren meer aangetroffen, en is de soort waarschijnlijk geheel verdwenen. In België en Duitsland werden in 2001 nog verschillende populaties gemeld, onduidelijk is hoe deze zich hebben ontwikkeld. Ook in deze landen is de import verboden.

Slim bekeken van de poes

Slim bekeken van de poes
Om een vogel te verschalken, moet je heel snel zijn. Om een muis te vangen, moet je engelengeduld hebben. Die lieve poes kan dus veel meer dan wij. Hoe doet ze het?
'Wanneer een kat op jacht gaat, heeft ze drie zintuigen nodig', legt dokter Rob Lückerath uit. 'Het gezicht, het gehoor, en de reuk. Dat laatste zintuig is uitermate belangrijk. De geurzin neemt bij een poes ongeveer 6 procent van de hersenen in beslag. Bij de mens is dat maar 0,3. Gelukkig gebruiken wij de rest om na te denken', lacht dokter Rob.
Dieren in het nieuws (Beautifulllady)
Dieren in het nieuws
Kunnen gekloonde honden zich voortplanten?
SEOUL - Snuppy, de eerste gekloonde hond ter wereld, heeft later dit jaar een ontmoeting met Bona, een soortgenoot die eveneens is gekloond. Dat heeft Kim Min-Kyu van de Nationale Universiteit in de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul maandag laten weten.
Kim maakte deel uit van de wetenschappelijke groep die de Afghaanse windhonden Snuppy en Bona heeft gekloond. Snuppy viert dinsdag zijn tweede verjaardag. Het teefje Bona is in juni vorig jaar ter wereld gekomen. Kim zei dat beide honden gezond zijn en dat de dieren bij elkaar worden gebracht om te bekijken of ze zich kunnen voortplanten.
Krokodillen verslinden kind
PEKING - Elf krokodillen in een Chinees dierenpark hebben een 9-jarige scholier verslonden. Een dier had de jongen bij zijn kleren gegrepen en hem in de vijver gesleurd. Vervolgens stortte de hele groep dieren zich op het Chinese kind.
De scholier was weliswaar erg onvoorzichtig geweest. Hij was samen met andere kinderen over het hek geklommen. Zij sloegen de dieren met stenen en stokken, meldden Chinese media zondag over het incident. De krokodil die in de tegenaanval ging en de jongen greep, heeft het met zijn leven moeten bekopen. Hij werd doodgeschoten.
Levensgrote dode bijen bij Bayer
BRUSSEL - Ongeveer vijftig actievoerders zijn in Brussel, voor het kantoorgebouw van chemiereus Bayer, een symbolische tragische en pijnlijke dood gestorven. De vijftig protestanten waren verkleed als bijen. De actievoerders waren imkers en andere natuurliefhebbers. Ze beweren dat er de laatste jaren ongewoon veel bijen sterven en duiden Bayer als een van de schuldigen aan.
Recent verschenen nog berichten over massale bijensterfte in de Verenigde Staten en in België. De imkers die actie voerden, zeiden dat de situatie inderdaad dramatisch is. "De bijen sterven massaal", aldus Mathieu Dohmen. "Ze vliegen uit, maar komen niet meer terug. De oorzaak ligt volgens de actievoerders bij de insecticiden Gaucho, van Bayer, en Regent, van BASF. "Die bevatten respectievelijk imidaclopride en fipronil. Dat zijn zogenaamde systemische insecticiden. Dat wil zeggen dat de actieve stoffen doordringen in het sap van de plant en in het stuifmeel. De bijen die dat opnemen, sterven eraan. Bovendien dringen die producten in de grond door en hebben ze een lange afbraakperiode, zodat ze ook doordringen in de volgende plant die op die plaats groeit."
De bijensterfte is ook allesbehalve een onschuldig fenomeen, aldus Mathieu Dohmen. "Bijen brengen het stuifmeel over. Als zij er niet meer zijn, is er geen bevruchting meer mogelijk, is er geen fruit meer, zijn er geen groenten meer. Bovendien maken ze deel uit van de voedselketen. Kleine vogels die overleven op insecten worden door de bijensterfte ook bedreigd".
Nog gevaarlijker is het feit dat de actieve stoffen van de insecticiden ook in de menselijke voedselketen dreigen terecht te komen. "Ze worden bijvoorbeeld gebruikt op maïsvelden. Die maïs wordt dan als veevoer gebruikt, zodat koeien ze opeten en die actieve stoffen in de koemelk terechtkomt. In de Verenigde Staten heeft men al vastgesteld dat die stoffen, die neurotoxisch zijn, het zenuwstelsel van ratten aantasten."
"Frankrijk heeft het gebruik van Gaucho al verboden na een gelijkaardige bijensterfte in de jaren negentig", zegt Dohmen. De actievoerders in Brussel willen nu dat België hetzelfde doet.
Kat vindt baas na tocht van 800 kilometer
LA MEUSE - Een kat heeft in dertien maanden tijd Frankrijk doorkruist om haar baasje terug te vinden. Het driejarige beestje legde 800 kilometer af, van Bordeaux tot la Meuse. De poes verdween in maart van vorig jaar, de avond voor haar eigenaars verhuisden. Dinsdag dook ze opnieuw op. "We zijn er zeker van dat het Mimine is", vertelt haar baasje. "Haar vacht en haar gedrag is hetzelfde en de kinderen hebben het beestje herkend."
"Er is geen enkele wetenschappelijke verklaring", zegt dierenarts Marie-Pierre François, die gespecialiseerd is in katten. "Het is bijzonder merkwaardig dat de poes zo ver gereisd heeft zonder de omgeving te kennen." Toch vindt de dierenarts het verhaal niet volledig ongeloofwaardig. "Katten kunnen hun zesde zintuig gebruiken", zegt François. "Soms gebeuren er rare dingen in de natuur".
Kat heeft schrik van muizen
GROOT-BRITTANNIË – In Engeland woont er een kat die schrik heeft van muizen. Maar dat wordt bij de eigenaar van de kat niet in dank aanvaard. Hij gaat zijn kat nu verkopen. Katten die het in hun broek doen voor muizen, daar wil de brave man niet van weten.
De inwoners van Praag hebben een voorstel afgewezen om een monument ter ere van Sigmund Freud te plaatsen. Een standbeeld van een geit mag er wél komen, vinden de Pragenaars. Het beeld van de geit komt terecht op het "Geitenplein".
Freud werd geboren in de Tsjechische hoofdstad en raakte vooral bekend voor zijn psychoanalyse. Het protest tegen een standbeeld van Freud werd gestart door een groep mensen die zich "de vrienden van de geit" noemen. En hun argumenten waren niet zo naïef als hun groepsnaam zou kunnen doen vermoeden. "Een monument ter ere van Freud kan overal in Tsjechië geplaatst worden, maar een beeld van een geit alleen op het "Geitenplein", legde een woordvoerder uit.
GROETJES BEAUTY
Wat te doen bij zomerse temperaturen? (Beautifulllady)
Huisdieren en hitte
De zomer staat voor de deur en als het een beetje meezit, is het een goeie. Eentje met veel zon en weinig regen. Laat de boeren maar klagen, … een lange, droge, hete zomer is waar de meeste mensen naar uitkijken. Maar hoe zit het eigenlijk met onze huisdieren? Hoe verteren zij een lange en aanhoudende hitte? Zitten zij wel te wachten op een hete zomer?
Het antwoord is eenvoudig en laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Je mag er vergif op innemen: onze huisdieren die hun tijd verdelen tussen binnen en buiten hebben niks liever dan een goeie zomer. "Trop is teveel", natuurlijk. Op een hittegolf zal geen enkel dier zitten te wachten. Maar katten en honden houden wel van een lekker weertje, dat hen toelaat om buiten te ravotten.
Voor de dieren die we uitsluitend binnenshuis houden, biedt de zomer sowieso geen problemen. Kooidieren zoals muizen, cavia’s, gerbils, hamsters, ratten, … weten in principe nauwelijks dat het zomer is. De temperatuur in huis verschilt immers nooit heel erg. Natuurlijk moet je als eigenaar wel je gezond verstand gebruiken en de kooi niet in de volle zon plaatsen. Wat geldt voor de kooidieren, geldt vanzelfsprekend ook voor het aquarium. Ook dat mag nooit in volle zon gezet worden.
Dieren die altijd buiten staan, kunnen wél wat bescherming gebruiken. Koeien en paarden, schapen en geiten houden wel van een paar bomen in of rond de weide, zodat ze in de schaduw kunnen gaan staan. Als die natuurlijke schaduwplekjes er niet zijn, moet je ze zelf voorzien, want de dieren moeten echt wel uit de zon kunnen als ze daar zin in hebben. Stallen kunnen een bescherming bieden tegen rechtstreekse zonnestralen, maar in een stal is het vaak nog warmer dan erbuiten. Dat is dan weer een nadeel.
Zorg er in elk geval ook voor dat je dieren, of het nu schapen, geiten, paarden of koeien zijn, extra drinken krijgen. Dat is geen luxe, dat is een levensnoodzakelijke behoefte als de temperaturen stijgen.
Konijnen leven ook buiten. Het risico op oververhitting is echter beperkt… ten minste als hun kooi voldoet aan de regels van een "goede" kooi. Een goed konijnenhok is immers altijd voor ongeveer een derde bedekt met een dakje, zodat er ook altijd gelegenheid is tot schuilen. Want niet alleen tegen regen en wind moeten konijnen kunnen schuilen, ook tegen hevige zonnestralen.
Onze twee populairste huisdieren, de honden en de katten, zijn dan weer "tussengevallen". Ze worden niet binnen of buiten gehouden, maar pendelen zowat tussen de twee in. Dat maakt dat zij ook het kwetsbaarst zijn. Want eigenlijke is de redenering heel simpel. Dieren die binnen gehouden worden, hebben geen last van de buitentemperatuur en dieren die buiten gehouden worden, zijn er meestal wel tegen gewapend. Maar de "tussengevallen", die katten en honden zijn, lopen een groter risico. Want zij komen wél buiten, maar zijn er van nature niet zo goed tegen gewapend.
Een gouden raad voor zowel kat als hond: gun je dier bij extreem hoge temperaturen iets meer vrijheid dan gewoonlijk. Vier de teugels een beetje. Geef hem de vrijheid om zelf te beslissen waar hij gaat liggen en of hij schaduw of zon verkiest. Het is niet omdat je zélf een bruin kleurtje wil krijgen en een uur wil zonnen dat je hond naast jou moet komen liggen. De dieren weten zelf wel wat goed voor hen is. Als ze de lommerd willen opzoeken, laat hen dat dan ook doen. Ook al past het soms niet direct in je plannen of had je iets anders in gedachten.
Laat je niet lijden door het gehijg van je hond. Honden zweten niet. Ze hijgen om hun temperatuur op peil te houden. Hijgen is dus iets heel natuurlijks. Het is zeker niet het teken dat ze bekaf zijn.
Katten zijn grotere plantrekkers dan honden. Ze zijn ook kleiner en hebben het iets makkelijker om verkoeling te vinden. Halflang gras kan voor een kat al voldoende zijn om languit in te gaan liggen om wat frisheid op te zoeken. Maar voor een "kalf" als een Duitse dog is dat niet genoeg. Die heeft veel meer nodig.
Dieren zijn geen mensen. Houdt dat altijd in gedachten. Ook al is de temperatuur nauwelijks te verdragen, er zijn dieren die simpelweg een hekel hebben aan water. Je doet hen lang niet altijd een plezier door een tuinslang op hen te richten. Vooral katten kunnen daarvan gruwelen. Je merkt vanzelf wel of je hond of kat gediend is met wat water. Als hij met de waterstraal speelt, die je over het gazon laat sproeien, is alles oké. Dan kan je hem wel eens van wat extra water laten genieten.
Stilstaand water, in vijvers ben grachten, houdt gevaren in. Je hond kan er besmet raken.
Hou er ten slotte ook rekening mee dat vooral stenen en asfalt pijnlijk kunnen zijn. Zelf denken we daar niet altijd aan omdat we schoenen dragen. Maar honden kunnen oververhit raken door over het asfalt te lopen. En oververhitting kan zelfs dodelijk zijn. In minder erge gevallen kunnen ze blaren op hun poten krijgen. Gun je hond dus de gelegenheid om op gras of zand te gaan liggen en niet op stenen, die met de minuut heter en heter worden.
Daarnaast dient het nauwelijks nog gezegd dat je extra voorzichtig moet zijn als je eender welk huisdier meeneemt in je auto. De temperatuur in een stilstaande auto kan héél snel oplopen tot boven de 50°C!
Vechtende gerbils (Beautifulllady)
Help! Wat nu?
Vechtende gerbils
Mongoolse gerbils zijn sociale dieren. Het komt dus niet vaak voor dat ze vechten. Maar af en toe gebeurt het toch wel eens en gaan ze met mekaar in de clinch. Is dat normaal? Is het verontrustend? Of moet je iets ondernemen om de strijdende partijen te scheiden? We gaan er even dieper op in.
Gerbils zijn geen vechtgrage dieren. Maar als je een vreemde gerbil bij een groep zet die al langer samenleeft, kunnen er toch wel conflicten ontstaan. De nieuwe, vreemde gerbil wordt dan gezien als een indringer van het territorium van de al bestaande groep. Ook een gerbil die alleen leeft kan agressief worden als er plots een soortgenoot bij komt. De indringer wordt dan wel eens aangevallen.
Ook vrouwtjes maken onderling wel eens ruzie. Vrouwelijke gerbils zijn trouwens wat agressiever en meer op hun territorium gericht dan mannetjes. Mannetjes hebben bijna nooit problemen met elkaar in een grotere groep. Als je van plan bent om een aantal gerbils in groep te houden, kan je dus veel problemen voorkomen door enkel mannetjes te kiezen. Vrouwtjes komen met mekaar overeen als ze maar met twee zijn. Met meer dan twee loopt het meestal fout.
Een probleem kan ook ontstaan als een gerbil ziek wordt en hij even uit de groep moet verwijderd worden. Als hij meer dan drie dagen afgezonderd leeft, zal hij nadien als een vreemde beschouwd worden. En dus als een indringer.
In het wild worden gevechten altijd op een natuurlijke manier opgelost. De gerbil die de strijd verliest, druipt af om elders zijn geluk te beproeven. Maar in gevangenschap kan een gerbil niet vluchten. En dan blijven de aanvallen maar doorgaan. Dan moet je dus wel ingrijpen, want anders kan de gerbil zelfs worden gedood.
Maar hoe zie je nu wanneer gerbils alleen maar spelen en wanneer ze echt vechten? Heel simpel. Zolang er geen bloed vloeit, is er niks aan de hand. Gerbils weten van zichzelf hoeveel pijn ze kunnen veroorzaken. Als niemand gewond raakt, wil dat meteen ook zeggen dat de gerbils willen dat er niemand gewond raakt. Dan spelen ze gewoon. Als ze mekaar echt pijn willen doen, vloeit er bloed. Het is hard, maar zo is het.
Wat kan je doen als gerbils vechten? Grijp niet té snel in, want dat kan de natuurlijke rangorde in de groep versturen. Een gevecht ontwikkelt zich altijd op dezelfde manier. Eén gerbil rent achter de andere en probeert hem in de staart te bijten. Na zo’n aanval komt er altijd een korte periode van rust. De strijdende gerbils trekken zich terug in een hoek. En dan wordt een nieuwe, net dezelfde, aanval ingezet. In deze fase kan het gevecht nog op een natuurlijke wijze stoppen. De rustpauzes worden dan langer en de aanvallen minder talrijk. De gemoederen bedaren vanzelf en de storm gaat liggen. Zolang de staart niet te zwaar beschadigd wordt, hoef je niet in te grijpen en kan je hopen dat de vrede vanzelf weerkeert.
Als het gevecht in deze fase niet stopt, gaan de strijdende gerbils naast mekaar staan. Ze drukken hun schouders tegen mekaar en staan klaar om mekaar in de keel of in de flanken te bijten. De staarten zwiepen heen en weer en ze krommen hun rug. Dit gedrag kan snel omslaan in een hevig gevecht. Als de hel losbarst, kan je de ruziemakers met een stokje van mekaar verwijderen. Dat helpt wel eens. Het stokje brengt soms verwarring en de diertjes gaan meer aandacht krijgen voor andere zaken dan voor mekaar.
Maar soms helpt zo’n stokje ook niet. Als de stoppen echt doorslaan bij de gerbils, vliegen ze in mekaar en proberen ze in mekaars keel te bijten. Je mag nu geen seconde verliezen. Stop evenwel nooit je handen tussen de gerbils, want de kans is groot dat ze ook jou zullen bijten. Probeer ze te scheiden, op welke manier dan ook. Trek dikke handschoenen aan als je je handen wil gebruiken. Een aparte huisvesting voor de gerbils is dan nog de enige redding.
Fjorden, halfingers en Dino (Beautifulllady)
|
|
Natuur en Bos zet bedreigde wilde hamsters uit in Vlaanderen (Simone1)
Stress : ook uw kat kan er mee kampen ! (Ereli)
Stress: ook uw kat kan er mee kampen!Niet alleen de mens heeft last van stress, stress op het werk en stress thuis. Ook uw kat kan ermee kampen en dat moet u weten om uw viervoetertje te kunnen helpen om te stress te verjagen … |
|
Waarom is uw kat angstig?
Uw kat kan angst of stress hebben in heel wat dagdagelijkse situaties. Zo kan elke
verandering in zijn materiële omgeving (meubels die van plaats veranderen, een verhuis, enz.) of in zijn sociale omgeving (een nieuwe bewoner in huis, een nieuw huisdier, enz.) voor spanningen zorgen. Ook ongewone geuren en geluiden kunnen zijn levenskwaliteit aantasten. Een maaltijd die hem niet bevalt of een vuile kattenbak, het kunnen ook factoren zijn die de stress doen toenemen. Als uw huisdier geconfronteerd wordt met een bron van ongemak die hij niet kan vermijden, dan kan hij angst hebben of stress die zich kan vertalen in abnormaal of ongewenst gedrag dat zelfs zijn gezondheid in gevaar kan brengen.
Hoe herken je angst bij een kat?Als uw kat last heeft van angst of stress, dan kan hij behoorlijk zenuwachtig zijn en zelf
agressief. Maar hij kan zich ook verbergen of immobiel zijn, een hele dag lang. Een kat die bang is gaat bijvoorbeeld plassen of stoelgang maken buiten de kattenbak, of het hele huis afbakenen met zijn plasjes. Chronische stress kan ook de oorzaak zijn van cystitis wat gepaard gaat met plasjes op ongewone plekken en met bloed in de urine. Ook de huid van uw kat kan de gevolgen dragen van stress door het excessief likken dat zelfs tot zelfverminking kan leiden. Ten slotte kan uw huisvriend ook een gebrek aan eetlust hebben en een minder goed functionerend immuunsysteem wat het optreden van allerlei ziektes bevordert.
Hoe kan je de kat helpen?Als uw viervoeter gedrag vertoont dat u doet vermoeden dat hij angstig is, dan moet u eerst en vooral uw dierenarts raadplegen. De nevenverschijnselen van stress zijn dezelfde als de symptomen van heel wat andere ziekten. Daarom moet u eerst weten of uw kat niet ziek is en over alles beschikt waarover hij moet beschikken om een normaal kattenleven te kunnen leiden. Vooral als uw kat niet op eigen initiatief naar buiten kan. Uw kat moet kunnen beschikken over speeltjes, een kattenbak die altijd schoon is en liefst niet geparfumeerd wordt. Om uw gezelschapsdier te helpen bij het bekampen van stress zijn er ook feromonen (kalmerende substanties) in de vorm van een elektrische verdeler of een spray. Wat soms ook kan helpen is een bezoek aan een dierenarts die gespecialiseerd is in het gedrag van dieren. Hij kan u nuttige tips en goed advies geven en indien nodig een geneesmiddelenbehandeling voorschrijven. |
05/06/2007
Anne Pensis, dierenarts

'Springlevende kikker eten verhelpt darmklachten' (Ereli)Jiang Musheng had twintig jaar geleden veel last van maagkwalen en keelproblemen. Totdat een oude man hem aanraadde springlevende boomkikkers op het menu te zetten. Jiang zat eerst tegen zo'n wriemelende kikker aan te hikken. ");
Maar toen hij de oude man een levende kikker zag verorberen, besloot hij stoer diens voorbeeld te volgen.
Babyratje
En het werkte: Na een maand dagelijks levende boomkikkers gegeten te hebben, was de maagpijn weg, aldus de krant. Voor de broodnodige variatie voegde hij later groene kikkers, muizen en babyratjes aan het menu toe. Jiang Musheng heeft nu al twintig jaar geen last meer gehad van maag- en darmkwalen.
(c) ANP
grapjes (Ereli)
Kikker en Duizendpoot
Een kikker en een duizendpoot hebben afgesproken in een restaurant. De kikker zit al een uur te wachten, als de duizendpoot eindelijk binnen komt. Vermoeid zegt 'ie: "Sorry dat ik zo laat ben, maar er hing een bordje voor de deur waarop stond: voeten vegen."

Duif en koe
Er vliegt een duif over het hoofd van een koe. De duif zegt: "Roe-koe". Dan zegt de koe: "Roe-duif."

Olifant in de tram
Een olifant stapt in de tram en laat zijn kaartje aan de conducteur zien. Die zegt: "Dit is nu echt de eerste keer dat ik een olifant op de tram heb!" "Kijk maar goed," antwoordt de olifant, "dit is namelijk meteen de laatste keer, want morgen is mijn brommer weer gerepareerd."
Doei,
Ereli en Knudde
Paling op lijst bedreigde diersoorten (Ereli)


|
grappige foto's |



Ereli en Knudde
Cartoons (Ereli)
|
cartoons |



Groetjes Ereli en Knudde