Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Stof tot nadenken


‘geen woorden meer’ zei je
en sloeg het woordenboek dicht
alsof praten nog helpen zou…
‘woordeloos’ vulde de ruimte
waar vraagtekens het behang sierden

‘vragen staat vrij’ las ik in je ogen
terwijl samengeknepen lippen
'onbeantwoord' kleefden en me behoedde
voor verspilling van taal, onuitgesproken
bleef ‘het’ tussen ons hangen


ongepoetste foto ’s aan de muur
gaven stof tot nadenken

 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

20 reacties op dit bericht

loulou2 mei 2007 om 09:18

MOOI


anipiggl3.gif<br> <br> <br>
Gewoon af ,zeer zeer mooi,je kent er wat van,ik kom hier graag lezen,nog een fijne week liefs loulou
adem24 april 2007 om 23:27

...

Heel mooi!
Michelly23 april 2007 om 23:39

!!

Ik ben ook weer komen genieten van je mooie teksten, en vond het tijd om ook een boodschap achter te laten.
Je staat bij mijn vaste favorieten, dus zul je me hier dikwijls mogen ontvangen.
Groeten van Michelly/ de gordel van isis
miss glossy22 april 2007 om 20:57

bedankt! Jammer dat ik niets in het kadertje krijg geschreven maar bedankt voor m'n blogje te bezoeken, dat van jou is ook heel mooi!!!

http://missglossy.skynetblogs.be/
Joël21 april 2007 om 12:27

Goedemiddag Jongedame!


johnleehookercaricature.jpg
Hey Marina bedankt dat je bent langsgekomen op mijn blog,en natuurlijk een leuk weekend gewenst met veel zon maar die is er al dus dat kan al weer niet meer stuk nietwaar!
Borriquito21 april 2007 om 10:20

:-)

het is hier leuk vertoeven met die prachtige gedichten
een fijn en gezellig weekend hartendame
groetjes vanuit Lokeren
Borriquito

http://borriquito.skynetblogs.be
Mythoske21 april 2007 om 09:21

Hallo Marina,

Zeer mooi verwoord...en zo herkenbaar.
Prachtige blog met zeer mooie gedichten.
Een prettig weekend gewenst.
Mythos.skynetblogs.be
Eric20 april 2007 om 22:17

Aangenaam verpozen

Eindelijk nog eens een blog met goede leesbare en genietbare gedichten.Mooi werk!!
Utta20 april 2007 om 21:40

Fijn nog eens hier te zijn..

ik heb genoten van je mooie gedichtjes, ik wens je nog een fijn en zonnig weekend, lieve groetjes,


Perzik20 april 2007 om 19:56

Hey

Bedankt om langs te komen
Ik wens je nog een hele fijne avond
En natuurlijk een heel fijn zonnig weekend
ps U gedichtjes zijn nog altijd super
Groetjes
Paulien20 april 2007 om 15:49

dag Marina

bedankt voor je bezoekje aan mijn blog, ik ben hier een tegenbezoekje komen afleggen en dit is een hele mooie blog met mooie teksten, ook je ander blogs zijn prachtig. lieve groetjes

Ada20 april 2007 om 13:47

hoi,

ik ben binnengetrden in je werledje,
zoals je hetzelf schrijft,
ik heb je blog alleen nog maar tot het einde toe gescrold,
geweldig wat ik tegenkwam ! herkenning,
bemoediging,
héél mooi,
dankjewel, dat je bij mij reageerde,
zodat ik jou ook heb "leren kennen"
een creatieve groet van Ada
hotlips20 april 2007 om 13:06

hallo

Altijd even mooi Marina!
a2525114krin6.gif
Muziekje20 april 2007 om 12:43

http://muziekjes.skynetblogs.be

Ik kom hier heel graag al je mooie gedichten lezen. Je kan alles zo goed en treffend verwoorden. Ik wens je een heel fijne dag!
Linda20 april 2007 om 11:29

zomaar

Ik geniet met volle teugen van uw blog
Nog een mooi weekend

Groetjes
Linda
Venus20 april 2007 om 10:26

Bedankt voor je bezoekje!

Je hebt een prachtige blogje, je ziet dat hier heel veel liefde en tijd ingestoken is en prachtige gedichten ook trouwens.

Fijn weekend!
catwomen20 april 2007 om 09:45

hoi

bedankt dat je mijn blogje bent komen bezoeken. knufff catje
joaquim -opatje20 april 2007 om 08:43

olé olà zo mooi dat is opatje af en toe olé olà


joaquim1ax2.gif

daar allen kan liefde wonen , daar allen kan liefde zijn
waar men geluk en liefde vind , als je hart zich op het
juist plaatske bevind


met groetjes en knuffels van opatje joaquim
Herman Coppens27 maart 2006 om 20:02

Het stof...,

Dag Marina, zoals het stof de kleuren van een schilderij vervaagd, wordt het verleden door onuitgesproken woorden niet uitgedaagd. Groetjes, Herman.

Wil je graag weten wat ik je wil vertellen,
kom binnen je hoeft niet te bellen.



Klik op de knop en mijn deur gaat open.

Groetjes van

Herman en Mieke

Herman Mieke
shelly26 maart 2006 om 23:32
Heel mooi die gedichten van jou,fijn om te lezen en mijn dag af te sluiten
Bedankt en fijne week Liefs van Shelly, Image Hosted by ImageShack.us

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Onderhuids



ze kankert verder

zicht op verleden

waar zware momenten

moeilijk te pruimen vielen

 

onder gekrulde randen

haperen verborgen waarheden

die als raven in de nacht

rust stelen

 

haar ‘gelijk’ bewaart ze

tussen de plooien van ’t leven

tot onderhuids weer borrelt

en lava diepe kloven zal slaan


Marina Geerinck© Hartendame2


9 reacties Reageer op dit bericht

Jeugdsentiment



de oude schuur
ooit een 'paleis' in kinderogen
kraakt nu in haar voegen
als hendels en scharnieren
tandenknarsend verwelkomen
lost kreunend herinneringen
die sijpelen
langs eikenhouten balken
waar schaduwen tekenen
door vergeten kauwgum
die er ooit
ter bewaring werd gekleefd

gedachten strelen sporen
waar zoethout werd gekauwd
en geschommeld op touwen
die huid striemde
stoffige resten bewaren
een lach en een traan,
van jou en mij
van hij en zij, van hen…
die er reeds niet meer zijn…
heimwee snuift nostalgie
en laat vervlogen tijden
weer even tot leven komen



Marina Geerinck© Hartendame2

12 reacties Reageer op dit bericht

Lege gedachten



hij vergat…
zoals hij zoveel vergat
tot hij echt niet meer wist
wat hij ooit had geweten

hij onthield
woorden noch daden
liet fantasie en realiteit
met elkaar in duel gaan

hij creëerde
in zijn lege geest
een eigen wereld waarin
het kind-zijn zegevierde

hij kleurde
met één kleurpotlood
alles roze zonder weten
wie hij morgen wilde zijn

ik dronk…
gisteren koffie met
Napoleon Bonaparte die vorige
Keer nog Elvis Presley was

Marina Geerinck© Hartendame2


11 reacties Reageer op dit bericht

Striptease



heupwiegend ontdeed zij zich

van overtollige ballast

en hij genoot… en genoot

verleidelijk stapte ze uit rok en bloes

lonkend de blik die alles beloofde

en hij genoot… en genoot

zwarte bh verhulde verwachtingen

dito slip, kanten niemendalletje

en hij genoot… en genoot

hooggehakt vloog sierlijk van haar voet

ragfijne nylons en kanten kousenband

en hij genoot… en genoot

handen op de rug haakten los

zwarte kant dwarrelde op de grond

en hij genoot…en genoot

schoonheid draaide zich om

gracieus haar haren grijpend

en hij genoot…  en z’n adem stokte

toen pruik en tanden

de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte


Marina Geerinck© Hartendame2

15 reacties Reageer op dit bericht

Wereldtranen

 

Regendroppels tikken tegen ruiten
klinken als ritmische muziek
aangevuld met boze tonen
zingen zonder woorden een lied.

Water sijpelt langs de muren
kilte die naar binnen dringt
van een o'zo grijze wereld
wiens ziel m'n uitwringt.

Riolen slikken het verdriet
glijdend van glimmende daken
als tranen van een wereld...
die niets of niemand ontziet.
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht

Uilskuiken



hij draafde door zonder meer

keek niet op of om

struikelde af en toe in eigen gegraven put

waaruit hij klauterde met de glimlach

bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe

draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte

want elke valpartij bezorgde hartzeer

z’n naam waardig, leren zou hij nooit

geboren optimist zag steeds licht in duisternis

al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen

de horizon leek hem toch dichtbij

niets ontnam zijn eigen geloof

over een domme wereld die vreugde kende

om de genie die hij was

Marina Geerinck© Hartendame2


6 reacties Reageer op dit bericht

Metamorfose


de winterslaap voorbij gekust

ontvouwen blaadjes witte bloesems,

tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht

danst tussen hoge stengels groen

waar wereldtranen als dauwparels glinsteren

op tere vleugels verkennen vlinders de wereld

welgekomen lentefee strooit gul de kleuren

van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten

Marina Geerinck© Hartendame2



5 reacties Reageer op dit bericht

Verleden herleeft


het waren beelden die we oprakelden

uit ver vervlogen tijden

toch leek gisteren nog voor de deur te staan

tijd had ons in zijn greep

hij droeg ’t verleden op handen

en wierp zaken voor de voeten

die verborgen zaten onder stoffige nesten

van vergetelheid

elk hoofdstuk droeg zijn kroon

waarin lach en traanparels fonkelden

we dronken en toastte de toekomst tegemoet

want ‘voorbij’ nam niemand ons nog af

Marina Geerinck© Hartendame2


5 reacties Reageer op dit bericht

Haute couture 'twijfel'



Ze droeg ’t kleed van twijfel

geen franjes doch uitgerafelde randen

haute couture zonder sluiting

zoomloos zonder einde

drapeerde vele jaren haar frêle schouders

wat overbleef was net genoeg

de draad weer op te nemen

ontwerper zonder eer bleef haar trouw

‘twijfel’ zijn naam...

huist in ieders kleerkast

Marina Geerinck© Hartendame2



6 reacties Reageer op dit bericht

Ik neem je waar...


ik neem je waar...
in ’t lied van de nachtegaal

zelfs in ruisende golven

en ’t ritselen van bladeren

met de fluisterende wind

voer ik dialoog in gedachten

hij ontgrendelt mijn dromen

wat herinneringen baart

in een zee van tranen

elke zandkorrel vertel zijn verhaal

iedere bloem verwijst naar jou

stil omfloers ik realiteit

maar in mijn hart

voel ik ’t pijnlijk kiemen

van harde noten…

tot een treurwilg des levens


Marina Geerinck© Hartendame2



5 reacties Reageer op dit bericht

Column: 'Het leven van een... tong'



Een 'tettertrien' een 'tettergat' of hoe je het ook noemen wilt, is zonder meer een persoon die goed van tongriem gesneden is. Zo iemand kan uren doordraven zonder dat er ook maar één zinnig woord uitkomt, zelfs al is het einde nabij... dan nog zal diens tong het laatste woord willen, misschien wel om te protesteren dat ze zonder werk komt te vallen!
De bewegelijkheid van de tong, laat soms amper toe de eigenaar naar adem te happen, constant wil ze de leiding houden in het gesprek en is bang dat andere tongen voor onderbreking zouden zorgen.
Soms gaat ze ook nog een heel eigen leven leiden, tijdens de slaap bijvoorbeeld als de ogen zich vermoeid sluiten, blijft ze doorgaan alsof ze zich door niets of niemand laat dwingen.
Sommige pechvogels zitten dus dag en nacht opgescheept met zo'n 'tetteraar' en bedenk maar niet dat een goed gesprek de ultieme oplossing zal bieden want oren heeft de tong wel alleen weet ze niet waarvoor ze eigenlijk dienen.
Nu bestaan er wel een paar methodes om iemand met zo'n tong, een paar minuten het zwijgen op te leggen.
-Vraag aan de tettertrien heel vriendelijk om haar verhaal nog eens helemaal opnieuw te vertellen want dat je het begin niet meer weet en dus niet meer kunt volgen. Wedden dat ze even stilvalt en moet nadenken omdat ze het ook niet meer weet?
-Prijs haar met zo'n groot uithoudingsvermogen en vertel dat ze eens moet deelnemen om het record 'tetteren' te verbeteren. Wedden dat ze enkele minuten stilvalt?
- Tot slot de radikaalste oplossing... geef haar een tas koffie met flink wat zout in. Wedden dat ze geen tweede keer langs komt omdat ze niet van gepekelde tong houdt?

Marina Geerinck© Hartendame2


 

7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten