Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Jeugdsentiment



de oude schuur
ooit een 'paleis' in kinderogen
kraakt nu in haar voegen
als hendels en scharnieren
tandenknarsend verwelkomen
lost kreunend herinneringen
die sijpelen
langs eikenhouten balken
waar schaduwen tekenen
door vergeten kauwgum
die er ooit
ter bewaring werd gekleefd

gedachten strelen sporen
waar zoethout werd gekauwd
en geschommeld op touwen
die huid striemde
stoffige resten bewaren
een lach en een traan,
van jou en mij
van hij en zij, van hen…
die er reeds niet meer zijn…
heimwee snuift nostalgie
en laat vervlogen tijden
weer even tot leven komen



Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

12 reacties op dit bericht

Lena18 april 2007 om 19:11

Mooi!

Vooral dit stukje. Ik ben zelf nog een stuk jonger, maar toch herken ik hier toch veel. Ach, al dat mijmeren... Bedankt trouwens voor je bezoek aan mijn blog!
hotlips18 april 2007 om 10:49

hallo

Toch raar he Marina dat we dikwijls blijven hangen in "die goede oude tijd"!
aaaaawoensdageh3.gif
Midweekgroetjes en dikke knuffel van Lipske! (als je Elvis nog ziet ,zeg dat hij altijd welkom is he ,hihi!)
vera18 april 2007 om 08:29

goede morgend

Een tegenbezoekje op je hééle mooi blog ! En zoals ze in de volksmond zeggen , hier loop ik je deur nog plat !! Zeer mooi en veel te lezen .
Een fijne woensdag en bedankt voor je bezoekje aan mijn blogje !




ermanno17 april 2007 om 23:00

Hallo daar

Bedankt om te komen kijken. Deugddoend gedicht.
groetjes
nana17 april 2007 om 22:11

Bedankt

voor je bezoekje. Je maakt mooie dingen. Groetjes van een fiere oma!
Tatanka Yotanka17 april 2007 om 16:00

Pure

poëtische nostalgie... Prachtig vind ik dit!
Muziekje17 april 2007 om 11:03
Bedankt voor je bezoekje aan mijn blogje. Je hebt zelf een prachtige blog waar ik nog heel veel ga komen lezen. Ik wens je alvast een aangename dag. Veel groetjes
Lunita17 april 2007 om 09:40

hey,

bedankt voor je bezoekje, hier is het aangenaam te vertoeven, prachtig blogje, ik kom zeker nog terug lezen en genieten ;-)

lieve maangroetjes
Rezy17 april 2007 om 09:12

Hallo Marina,

Tegenbezoekje....Prachtige blog heb jij....zeer mooie,gevoelige gedichten.
Ik heb je meteen en linkje gegeven. Groetjes
Rezy.skynetblogs.be
anita16 april 2007 om 23:55

**

hoi, dankje voor je bezoekje aan mijn blogje. Jouw blog ziet er heel leuk uit en zeer mooie gedichten.
Groetjes1
Linda16 april 2007 om 22:25

Dank u

Bedankt om mijn blogje te komen bezoeken.
Door uw reactie heb ik uw blog ontdekt en ik heb genoten van uw gedichten.
Ze zijn heel mooi
Groetjes
Linda
merel16 april 2007 om 22:12
32kopie2sf.jpg
Heerlijk hé, dat jeugdsentiment af en toe terug naar boven brengen
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Lege gedachten



hij vergat…
zoals hij zoveel vergat
tot hij echt niet meer wist
wat hij ooit had geweten

hij onthield
woorden noch daden
liet fantasie en realiteit
met elkaar in duel gaan

hij creëerde
in zijn lege geest
een eigen wereld waarin
het kind-zijn zegevierde

hij kleurde
met één kleurpotlood
alles roze zonder weten
wie hij morgen wilde zijn

ik dronk…
gisteren koffie met
Napoleon Bonaparte die vorige
Keer nog Elvis Presley was

Marina Geerinck© Hartendame2


11 reacties Reageer op dit bericht

Striptease



heupwiegend ontdeed zij zich

van overtollige ballast

en hij genoot… en genoot

verleidelijk stapte ze uit rok en bloes

lonkend de blik die alles beloofde

en hij genoot… en genoot

zwarte bh verhulde verwachtingen

dito slip, kanten niemendalletje

en hij genoot… en genoot

hooggehakt vloog sierlijk van haar voet

ragfijne nylons en kanten kousenband

en hij genoot… en genoot

handen op de rug haakten los

zwarte kant dwarrelde op de grond

en hij genoot…en genoot

schoonheid draaide zich om

gracieus haar haren grijpend

en hij genoot…  en z’n adem stokte

toen pruik en tanden

de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte


Marina Geerinck© Hartendame2

15 reacties Reageer op dit bericht

Wereldtranen

 

Regendroppels tikken tegen ruiten
klinken als ritmische muziek
aangevuld met boze tonen
zingen zonder woorden een lied.

Water sijpelt langs de muren
kilte die naar binnen dringt
van een o'zo grijze wereld
wiens ziel m'n uitwringt.

Riolen slikken het verdriet
glijdend van glimmende daken
als tranen van een wereld...
die niets of niemand ontziet.
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht

Uilskuiken



hij draafde door zonder meer

keek niet op of om

struikelde af en toe in eigen gegraven put

waaruit hij klauterde met de glimlach

bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe

draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte

want elke valpartij bezorgde hartzeer

z’n naam waardig, leren zou hij nooit

geboren optimist zag steeds licht in duisternis

al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen

de horizon leek hem toch dichtbij

niets ontnam zijn eigen geloof

over een domme wereld die vreugde kende

om de genie die hij was

Marina Geerinck© Hartendame2


6 reacties Reageer op dit bericht

Metamorfose


de winterslaap voorbij gekust

ontvouwen blaadjes witte bloesems,

tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht

danst tussen hoge stengels groen

waar wereldtranen als dauwparels glinsteren

op tere vleugels verkennen vlinders de wereld

welgekomen lentefee strooit gul de kleuren

van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten

Marina Geerinck© Hartendame2



5 reacties Reageer op dit bericht

Verleden herleeft


het waren beelden die we oprakelden

uit ver vervlogen tijden

toch leek gisteren nog voor de deur te staan

tijd had ons in zijn greep

hij droeg ’t verleden op handen

en wierp zaken voor de voeten

die verborgen zaten onder stoffige nesten

van vergetelheid

elk hoofdstuk droeg zijn kroon

waarin lach en traanparels fonkelden

we dronken en toastte de toekomst tegemoet

want ‘voorbij’ nam niemand ons nog af

Marina Geerinck© Hartendame2


5 reacties Reageer op dit bericht

Haute couture 'twijfel'



Ze droeg ’t kleed van twijfel

geen franjes doch uitgerafelde randen

haute couture zonder sluiting

zoomloos zonder einde

drapeerde vele jaren haar frêle schouders

wat overbleef was net genoeg

de draad weer op te nemen

ontwerper zonder eer bleef haar trouw

‘twijfel’ zijn naam...

huist in ieders kleerkast

Marina Geerinck© Hartendame2



6 reacties Reageer op dit bericht

Ik neem je waar...


ik neem je waar...
in ’t lied van de nachtegaal

zelfs in ruisende golven

en ’t ritselen van bladeren

met de fluisterende wind

voer ik dialoog in gedachten

hij ontgrendelt mijn dromen

wat herinneringen baart

in een zee van tranen

elke zandkorrel vertel zijn verhaal

iedere bloem verwijst naar jou

stil omfloers ik realiteit

maar in mijn hart

voel ik ’t pijnlijk kiemen

van harde noten…

tot een treurwilg des levens


Marina Geerinck© Hartendame2



5 reacties Reageer op dit bericht

Column: 'Het leven van een... tong'



Een 'tettertrien' een 'tettergat' of hoe je het ook noemen wilt, is zonder meer een persoon die goed van tongriem gesneden is. Zo iemand kan uren doordraven zonder dat er ook maar één zinnig woord uitkomt, zelfs al is het einde nabij... dan nog zal diens tong het laatste woord willen, misschien wel om te protesteren dat ze zonder werk komt te vallen!
De bewegelijkheid van de tong, laat soms amper toe de eigenaar naar adem te happen, constant wil ze de leiding houden in het gesprek en is bang dat andere tongen voor onderbreking zouden zorgen.
Soms gaat ze ook nog een heel eigen leven leiden, tijdens de slaap bijvoorbeeld als de ogen zich vermoeid sluiten, blijft ze doorgaan alsof ze zich door niets of niemand laat dwingen.
Sommige pechvogels zitten dus dag en nacht opgescheept met zo'n 'tetteraar' en bedenk maar niet dat een goed gesprek de ultieme oplossing zal bieden want oren heeft de tong wel alleen weet ze niet waarvoor ze eigenlijk dienen.
Nu bestaan er wel een paar methodes om iemand met zo'n tong, een paar minuten het zwijgen op te leggen.
-Vraag aan de tettertrien heel vriendelijk om haar verhaal nog eens helemaal opnieuw te vertellen want dat je het begin niet meer weet en dus niet meer kunt volgen. Wedden dat ze even stilvalt en moet nadenken omdat ze het ook niet meer weet?
-Prijs haar met zo'n groot uithoudingsvermogen en vertel dat ze eens moet deelnemen om het record 'tetteren' te verbeteren. Wedden dat ze enkele minuten stilvalt?
- Tot slot de radikaalste oplossing... geef haar een tas koffie met flink wat zout in. Wedden dat ze geen tweede keer langs komt omdat ze niet van gepekelde tong houdt?

Marina Geerinck© Hartendame2


 

7 reacties Reageer op dit bericht

Nu en dan...


ze sprong, huppelde lichtvoetig

danste en hinkelde over tegels heen

onweerstaanbaar de drang

‘t innerlijke kind te laten zegevieren

vreemde ogen staarden

maar zij…

zij gebaarde; ‘kromme haas’

meelijwekkende zuchten verhoogde sensibiliteit

lachkriebels gierden in een stroom

die adembenemend eindigde

de jaren eisten hun tol ondanks de jeugd die ze droeg

‘gek zijn deed geen pijn’


Marina Geerinck© Hartendame2


2 reacties Reageer op dit bericht

Oorlogskindje



ik ben kind…

verweest en verlaten

staar me niet langer blind

op een wereld zonder haten

 

ik zie mijn land…

verwoest door hoge machten

niemand reikt me de hand

om pijn en leed te verzachten

 

ik ben nog klein…

mijn troetelbeertje ben ik verloren

voel zoveel verdriet en pijn

welk lot is mij nu beschoren


Marina Geerinck© Hartendame2


3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten