Onderhuids
ze kankert verder
zicht op verleden
waar zware momenten
moeilijk te pruimen vielen
onder gekrulde randen
haperen verborgen waarheden
die als raven in de nacht
rust stelen
haar ‘gelijk’ bewaart ze
tussen de plooien van ’t leven
tot onderhuids weer borrelt
en lava diepe kloven zal slaanJeugdsentimentLege gedachtenStriptease
heupwiegend ontdeed zij zich
van overtollige ballast
en hij genoot… en genoot
verleidelijk stapte ze uit rok en bloes
lonkend de blik die alles beloofde
en hij genoot… en genoot
zwarte bh verhulde verwachtingen
dito slip, kanten niemendalletje
en hij genoot… en genoot
hooggehakt vloog sierlijk van haar voet
ragfijne nylons en kanten kousenband
en hij genoot… en genoot
handen op de rug haakten los
zwarte kant dwarrelde op de grond
en hij genoot…en genoot
schoonheid draaide zich om
gracieus haar haren grijpend
en hij genoot… en z’n adem stokte
toen pruik en tanden
de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte
Marina Geerinck© Hartendame2
WereldtranenUilskuiken
hij draafde door zonder meer
keek niet op of om
struikelde af en toe in eigen gegraven put
waaruit hij klauterde met de glimlach
bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe
draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte
want elke valpartij bezorgde hartzeer
z’n naam waardig, leren zou hij nooit
geboren optimist zag steeds licht in duisternis
al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen
de horizon leek hem toch dichtbij
niets ontnam zijn eigen geloof
over een domme wereld die vreugde kende
om de genie die hij wasMetamorfose
de winterslaap voorbij gekust
ontvouwen blaadjes witte bloesems,
tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht
danst tussen hoge stengels groen
waar wereldtranen als dauwparels glinsteren
op tere vleugels verkennen vlinders de wereld
welgekomen lentefee strooit gul de kleuren
van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten
Marina Geerinck© Hartendame2
Verleden herleeft
het waren beelden die we oprakelden
uit ver vervlogen tijden
toch leek gisteren nog voor de deur te staan
tijd had ons in zijn greep
hij droeg ’t verleden op handen
en wierp zaken voor de voeten
die verborgen zaten onder stoffige nesten
van vergetelheid
elk hoofdstuk droeg zijn kroon
waarin lach en traanparels fonkelden
we dronken en toastte de toekomst tegemoet
want ‘voorbij’ nam niemand ons nog afSla-er-je-door-slag 'afor'
Rook 'afor'
Als je graag vuurtje stookt... Moet je tegen rook kunnen!
Marina Geerinck© Hartendame2
Haute couture 'twijfel'
Ze droeg ’t kleed van twijfel
geen franjes doch uitgerafelde randen
haute couture zonder sluiting
zoomloos zonder einde
drapeerde vele jaren haar frêle schouders
wat overbleef was net genoeg
de draad weer op te nemen
ontwerper zonder eer bleef haar trouw
‘twijfel’ zijn naam...
huist in ieders kleerkastWijsheid 'natuur'
Wijsheid 'bedenk'
Ik neem je waar...
ik neem je waar...
in ’t lied van de nachtegaal
zelfs in ruisende golven
en ’t ritselen van bladeren
met de fluisterende wind
voer ik dialoog in gedachten
hij ontgrendelt mijn dromen
wat herinneringen baart
in een zee van tranen
elke zandkorrel vertel zijn verhaal
iedere bloem verwijst naar jou
stil omfloers ik realiteit
maar in mijn hart
voel ik ’t pijnlijk kiemen
van harde noten…
tot een treurwilg des levensLiefdevol
hij reeg zijn woorden liefdevol
tot een snoer waarvan elke parel
liefdesschitteringen weerkaatste
passievol eindigde hij met de sluiting
Marina Geerinck© Hartendame2
Column: 'Het leven van een... tong'
Spreukje 'lieve vriend'
Som denk ik wel eens, lieve vriend
aan wat heb ik al dit moois verdiend
ik geniet van elk stil moment
dat jij in mijn gedachten bent
Marina Geerinck© Hartendame2
Gezouten mening (afor)
Een gezouten mening geven, kan ontaarden in een gepekeld antwoord krijgen Klimmen (afor)
Klimmen is moeilijker dan afdalen, daarom dat de meeste niet hoger raken dan hun eigen stoep!Nu en dan...
ze sprong, huppelde lichtvoetig
danste en hinkelde over tegels heen
onweerstaanbaar de drang
‘t innerlijke kind te laten zegevieren
vreemde ogen staarden
maar zij…
zij gebaarde; ‘kromme haas’
meelijwekkende zuchten verhoogde sensibiliteit
lachkriebels gierden in een stroom
die adembenemend eindigde
de jaren eisten hun tol ondanks de jeugd die ze droeg
‘gek zijn deed geen pijn’
9 reacties op dit bericht
bezoekje
bedankt
Hopelijk tot ziens en u heeft ook mooie blog, de kleur spreekt me al aan.
jij ook succes met je blog...
kiekeboe
ik hoop het ooit zo goed te doen als jou en Wim Nelis,
mijn grote-blog-dichters-voorbeelden :) of hoe moet ik dat noemen ;-)
Je boxer
Poëzie..
Ik wou u maar even komen bedanken voor uw reactie op mijn kersverse blog - het doet me genoegen dat u de moeite nam het te lezen en te reageren! En ik zie hier dat u poëzie schrijft, en nog mooie ook. Ik kom vast nog een paar keer langs...
Xanne
Heel
Kom zeker nog terug.
Lieve groeten, sepo.
ABBA
klik op Agnetha.
Leuk om zo ook jou blog en gedichten te leren kennen.
Ik kom zeker nog eens kijken.
groetjes