Dichter 'om' de hoek
hij schreef om den brode
de vellen van z’n vingers
naakt bleef niet lang
als de pen voorbij schreed
alles droeg een eigen verhaal
geplet tussen kartonnen ‘muren’
tweehoog, net om de hoek
zal de dichterziel blijven kleven
al is de inkt al lang gedroogd
leven zal hij in gedachten…
van z’n eigen bloedVergeten brieven
oude boeken hadden bewaard
blauwe letters op witte hoop
schoonheid van gekrulde bogen
en lussen verborgen tranen
verduisterd door tijd openbaarde zich
waterig blauw op vergeelde vellen
onbestemd voor vreemde ogen
waarin verschoning te lezen stond
Marina Geerinck© Hartendame2
Stof tot nadenken
‘geen woorden meer’ zei je
en sloeg het woordenboek dicht
alsof praten nog helpen zou…
‘woordeloos’ vulde de ruimte
waar vraagtekens het behang sierden
‘vragen staat vrij’ las ik in je ogen
terwijl samengeknepen lippen
'onbeantwoord' kleefden en me behoedde
voor verspilling van taal, onuitgesproken
bleef ‘het’ tussen ons hangen
ongepoetste foto ’s aan de muur
gaven stof tot nadenken
Onderhuids
ze kankert verder
zicht op verleden
waar zware momenten
moeilijk te pruimen vielen
onder gekrulde randen
haperen verborgen waarheden
die als raven in de nacht
rust stelen
haar ‘gelijk’ bewaart ze
tussen de plooien van ’t leven
tot onderhuids weer borrelt
en lava diepe kloven zal slaanJeugdsentimentLege gedachtenStriptease
heupwiegend ontdeed zij zich
van overtollige ballast
en hij genoot… en genoot
verleidelijk stapte ze uit rok en bloes
lonkend de blik die alles beloofde
en hij genoot… en genoot
zwarte bh verhulde verwachtingen
dito slip, kanten niemendalletje
en hij genoot… en genoot
hooggehakt vloog sierlijk van haar voet
ragfijne nylons en kanten kousenband
en hij genoot… en genoot
handen op de rug haakten los
zwarte kant dwarrelde op de grond
en hij genoot…en genoot
schoonheid draaide zich om
gracieus haar haren grijpend
en hij genoot… en z’n adem stokte
toen pruik en tanden
de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte
Marina Geerinck© Hartendame2
WereldtranenUilskuiken
hij draafde door zonder meer
keek niet op of om
struikelde af en toe in eigen gegraven put
waaruit hij klauterde met de glimlach
bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe
draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte
want elke valpartij bezorgde hartzeer
z’n naam waardig, leren zou hij nooit
geboren optimist zag steeds licht in duisternis
al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen
de horizon leek hem toch dichtbij
niets ontnam zijn eigen geloof
over een domme wereld die vreugde kende
om de genie die hij wasMetamorfose
de winterslaap voorbij gekust
ontvouwen blaadjes witte bloesems,
tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht
danst tussen hoge stengels groen
waar wereldtranen als dauwparels glinsteren
op tere vleugels verkennen vlinders de wereld
welgekomen lentefee strooit gul de kleuren
van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten
Marina Geerinck© Hartendame2
Verleden herleeft
het waren beelden die we oprakelden
uit ver vervlogen tijden
toch leek gisteren nog voor de deur te staan
tijd had ons in zijn greep
hij droeg ’t verleden op handen
en wierp zaken voor de voeten
die verborgen zaten onder stoffige nesten
van vergetelheid
elk hoofdstuk droeg zijn kroon
waarin lach en traanparels fonkelden
we dronken en toastte de toekomst tegemoet
want ‘voorbij’ nam niemand ons nog afSla-er-je-door-slag 'afor'
Rook 'afor'
Als je graag vuurtje stookt... Moet je tegen rook kunnen!
Marina Geerinck© Hartendame2
Haute couture 'twijfel'
Ze droeg ’t kleed van twijfel
geen franjes doch uitgerafelde randen
haute couture zonder sluiting
zoomloos zonder einde
drapeerde vele jaren haar frêle schouders
wat overbleef was net genoeg
de draad weer op te nemen
ontwerper zonder eer bleef haar trouw
‘twijfel’ zijn naam...
huist in ieders kleerkastWijsheid 'natuur'
Wijsheid 'bedenk'
Ik neem je waar...
ik neem je waar...
in ’t lied van de nachtegaal
zelfs in ruisende golven
en ’t ritselen van bladeren
met de fluisterende wind
voer ik dialoog in gedachten
hij ontgrendelt mijn dromen
wat herinneringen baart
in een zee van tranen
elke zandkorrel vertel zijn verhaal
iedere bloem verwijst naar jou
stil omfloers ik realiteit
maar in mijn hart
voel ik ’t pijnlijk kiemen
van harde noten…
tot een treurwilg des levensLiefdevol
hij reeg zijn woorden liefdevol
tot een snoer waarvan elke parel
liefdesschitteringen weerkaatste
passievol eindigde hij met de sluiting
Marina Geerinck© Hartendame2
Column: 'Het leven van een... tong'
Spreukje 'lieve vriend'
Som denk ik wel eens, lieve vriend
aan wat heb ik al dit moois verdiend
ik geniet van elk stil moment
dat jij in mijn gedachten bent
Marina Geerinck© Hartendame2
13 reacties op dit bericht
alweer raak
:-)
Ik heb je raad i.v.m. mijn beslissing nemen gevolgd (mijn eerste gedacht volgen) en ik moet zeggen dat ik de juiste beslissing heb genomen. Thanks!
Ik wens je nog een fijne avond en voor morgen een hele zonnige donderdag!
Groetjes van Miek
Heykes Marina
Wens je nog een fijne woensdagavond toe.
Groetjes,
Nicky
bezoek
groet
Ingrid Lenaerts
Hey
Ik wens je nog een hele fijne avond toe
En geniet nog van de zon he
Groetjes
amaai zo mooi olé olà
IK schrijf maar het blad blijft leeg ,ik sta stil terwijl ik toch beweeg, ik hoor muziek .hemels muziek , maar ik kan het niet thuis brengen , zou het engelenmuziek zijn?waarom zie ik je niet? Zou ik naar de andere wereld zijn.
met groetjes en knuffels van opatje joaquim
hallo
mooi als altijd
Dag Hartendame
Goedemiddag
Ik wens je nog een heel fijne en leuke middag en avond, Marina. Veel groetjes
Dank je Guido !!!
Kom maar eens terug je bent altijd welkom !!!
Van Guido...natuurmanjak...
Wauw
Ik wou je nog eventjes bedanken voor je lieve berichtjes op mijn blog! t is altijd fijn om een leuke reactie te lezen, dankjewel!
Geniet nog van je dag!
groetjes!
V.