Naar de inhoud

natoken

akke.beakke.be

Die verdomde muggen hé!


e1w4.jpg


Het is warme dag geweest. Je zit nog even heerlijk buiten in de koele avondlucht en geniet van het moment… en dan komt het gezoem… het akelige geluid van muggen! En net wanneer je om je heen begint te slaan om de muggen weg te jagen besef je dat het al te laat is: je bent gebeten... Daarna volgt de akelige, onophoudelijke jeuk. Daar wil je natuurlijke zo snel mogelijk van af.
Muggen vinden mij lekker… zo te zien aan de bulten op mijn armen en benen is het de tijd dat muggen honger hebben.
Ik dacht altijd dat  DEET goed werkt tegen muggen maar bij mij vinden ze nog steeds dan ene plekje dat niet ingesmeerd werd!.
Ik kreeg ook al een paar tips en wil ze graag met jullie delen:

1. Draag lichte kleding.
Donkere kledingstukken trekken op de een of andere manier veel muggen aan. Lichte kleding doet dat veel minder.

2. Let op je voeding.
Het klinkt misschien wat gek, maar wanneer je een heel ongezond voedingspatroon hebt met veel vetten, suikers en bewerkte voedingsstoffen, vervuilt dit je bloed. Dit trekt muggen extra sterk aan. Je hebt dan als het ware Zoet bloed. Daarom , eet veel groente en fruit en laat tussendoortjes, ijsjes en zoete frisdranken staan. Drink veel water.
Tiens... ik doe dat allemaal .....!!

3. Laat kruiden groeien in je tuin .
Je tuin en omgeving zijn vaak een bron aan geneeskrachtige planten. Ook voor muggenbeten en jeuk valt er iets te plukken uit je tuin. Tegen de jeuk kun je een gekneusd blaadje pepermunt over je muggenbult wrijven. Pepermunt is verkoelend. Kattenkruid houdt ook muggen op afstand.

Er zijn zeker nog meer tips maar wat gebruik jij om de muggen van je af te houden?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 Reageer op dit bericht

17 reacties op dit bericht

lipske8 augustus 2013 om 07:43

...

Eigenlijk hebben wij hier weinig last van muggen,blijven allemaal liever in 't park rondhangen zeker:twisted: en een tabletje in dat apparaatje helpt ook,zelfs met de venster wagewijd open:twisted:
html>
Loewiesa7 augustus 2013 om 21:46

Goedenavond

Afkloppen!!! Maar ik heb deze zomer nog geen mug gehad en of zelfs gehoord en hier heb ik nog  geen een ijsje voor laten staan. Ze liken me gewoon niet en gelijk hebben ze ;-)

Slaap lekker, mug vrij!

groetjes
Loewiesa Image and video hosting by TinyPic
Fjak@7 augustus 2013 om 19:24

Groeten van Fjak@

Wel Natoken vandaag geen mug gezien, jij wel dan zal het toch een doorweekte geweest zijn:wink:
Groetjes Fjak@ en likje van Pucky
ani7 augustus 2013 om 17:04

wel ...

ik was blij met een dagje met een beetje water , want erg veel heeft het hier niet geregend !
verder : alles prima :-D :-D
en ja hoor , mijn nieto spreekt Nederlands met een " west vlams " accent , hoe zou dat komen ??? :wink:
ben jij aan 't bijkomen van de hitte ???
Nikki7 augustus 2013 om 15:17

Een fijne woensdag toegewenst vriendin

Het is gedaan met het mooie weer Nancy
Maar alles hadt eens wat regen nodig he
Image and video hosting by TinyPic 
Leef in het nu met een glimlach
naar het verleden en een
 klein oogje op de toekomst
Nikki
Jeske7 augustus 2013 om 07:12

Omake

Klop klop… we zijn er weeral
met de midweek  van de week...
 ik wens je fijne dagje met alles erop en eraan  !
ik ben vuts ...ik ga opstap met dochter en kleindochter  
en ik moet me nog wat plamuren :lol:

e gaat op stapImage and video hosting by TinyPic

Een 'heden ' is meer weerd
dan twee 'morgen' 
warme groetjes & knuf voor jou van ikke

Patty en Freddy7 augustus 2013 om 02:12

Midweeksegroetjes....

65b0.jpg


Wij hebben geen hartje van zilver
of een hartje van goud,
maar een hartje dat van
onze blogvrienden houdt.
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze  vier kapoentjes

u6ue.jpg


Op 21 september is het weer zo ver,
Frieda richt haar zesde meeting in.
Dit is DE gelegenheid om bij een lekker
etentje, een kopje koffie of iets sterker
je blogvrienden beter te leren kennen.
Voor meer info klik op bovenstaand plaatje.
Opgelet lieve vrienden, de uiterste datum
 om in te schrijven is 15 augustus,
dus snel wezen is de boodschap.

mia7 augustus 2013 om 00:24

Lieve groetjes !


Image and video hosting by TinyPic

Van zorgen word je lelijk
zegt men,
van geluk fleur je op.

Groetjes en knuffels,

LIEFS

Erwin6 augustus 2013 om 22:38

Lieve groetjes

Athea6 augustus 2013 om 22:38

Hallo


Heb er weinig last van...





Lieve groetjes en een gezellige dag xxx


Athea6 augustus 2013 om 22:37

Hallo


Fjak@6 augustus 2013 om 21:49

Groeten van Fjak@

Ze dood meppen:wink:

sloppel want het is heel laat voor mij, Fjak@

Nikki6 augustus 2013 om 11:20

Lieve Dinsdaggroetjes

ik mag in geen gras zitten of ik heb er langs alle kanten van Nancy
Image and video hosting by TinyPic
Een kinderlach om kleine dingen,
het doet de "grote mensen" zingen.
 Laat je leiden door een kinderlach vol geluk,
het maakt al je slechte momenten stuk.
Wat een kinderlach ook doet,
 het geeft je nieuwe moed.
Nikki
gita6 augustus 2013 om 08:35

Lieve dinsdaggroetjes blog maatje...


Dinsdag.

Photobucket
x_3b75e968
gita6 augustus 2013 om 08:35
,
ani6 augustus 2013 om 08:27

't spijt me , maar ik haat muggen

alle tips helpen mij nooit , eens je een bult hebt gehad , ben je de " sigaar ":roll:
vooral in 't zuiden ben ik een doelwit , 't zal met de witte huid te maken hebben zeker:-D , maar ... 'k moet er niet van hebben , al ben ik een echte dieren vriend :!:

vandaag heeft mijn nieto zijn vrije dag , ik krijg het dus druk :-D :-D

Image and video hosting by TinyPic
jeske6 augustus 2013 om 06:41

Oei...er hangt onweer in de lucht...ik liet juist een protje :lol:

Image and video hosting by TinyPic

 

Hier gisterenavond geen drupke gezien omake
al snak de grond hier ook naar nat 
het ziet erin dat je gelijk hebt met de markt
de lucht hangt precies vol regen...
 vandaag is hier niks geprogrammeerd
 maar dat worden dikwijls de drukste dagjes :lol:

Leef je dag en geniet van alles

doe iets wat je zal verbazen

zodat je morgen terug kijkt met een lach

ik wens jullie allen een heerlijke

een fijne, super nieuwe dag!
Dikke knuf

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Lucifers of stekjes.....


De zomer betekent hier BBQ’s en genieten met familie en vrienden. Maar bij een BBQ hoort vuur en om vuur te maken heb je stekjes of beter lucifers nodig. Over die lucifers wil ik het nu en hebben en dan bedoel ik niet Lucifer de duivel!!:evil:
Wie gebruikt nu nog lucifers, die onvolprezen houten stokjes met een geelkleurig bolletje solfer?
Vroeger liep elke man met een doos 'stekskes' in zijn zakken, meestal om zijn zelfgedraaide sigaret aan te steken. Maar lucifers werden ook nog wel voor andere zaken gebruikt. Een zakdoek werd rond het stekske gedraaid en je had meteen een handig gereedschap om de oren uit te peuteren. Probeer dat maar met een aansteker of wat in goed Nederlands een "briquet" heet. :lol:
Het was ook een klein kunstje om van een lucifer een tandenstoker te maken. De wind had ook zo goed als geen vat op lucifers. Een goed geoefende luciferwrijver wist handig gebruik te maken van het feit dat het bolletje solfer elke windstoot overleefde en de vlam aan de sigaret stak. Daar kan geen hedendaagse aansteker tegen op.
Lucifers zijn er tegenwoordig ook in alle maten en gewichten. Van gewone standaard doosjes met kleine houten stekjes tot halve boomstammen. Bovendien zijn lucifers heel milieuvriendelijk. Niet onbelangrijk in deze huidige tijd waar zowat alles in het teken staat van recycleren en milieu. Alles van een lucifer is ecologisch verantwoord en spotgoedkoop. Tot en met het doosje. En kom mij niet vertellen dat voor lucifers veel bomen moeten sneuvelen. De bomen die nodig zijn voor het fabriceren van lucifers zijn van het soort hout dat snel groeit en nergens anders voor gebruikt kan worden. Dat hout wordt trouwens ook gebruikt voor tandenstokers en wattenstaafjes om de oren uit te koteren.
Een lucifer heeft dan ook een drievoudige functie. nl als tandenstoker, als orenwroeter en als vuurmaker.
Ter vervanging van een simpele lucifer zijn drie andere producten nodig, die dikwijls gemaakt worden van milieuvervuilende plastiek. Vooral de hedendaagse aansteker is een grote boosdoener. Die wordt gemaakt van plastiek, ijzer en niet te vergeten een hoeveelheid gas. Als zo'n aansteker leeg is kan hij alleen maar terecht bij het niet recycleerbaar klein en gevaarlijk afval. De afvalberg groeit en het eenvoudig concept van de lucifer wordt hier schromelijk over het hoofd gezien. Simpele lucifers die geen enkele belasting voor het milieu vormen, worden vervangen door een ingewikkeld fabricatie proces en een moeilijk kwijt te raken product. Dat heet dan vooruitgang. :
Maar ja, waarom het simpel houden als ingewikkeld ook gaat!:-?
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Nadenkertjes


De krenten uit de pap en waar laat je dan de pap?

De parels en waar laat je dan de schelpen?

De juweeltjes en waar laat je dan de overgebleven steen?

De bijzonderheden en waar laat je dan de ballast?

De kers en waar laat je dan de cake?

De juiste vraag en waar laat je dan de rest van de vragen?
 
Een antwoord en waar laat je dan de onzin?

Een weg en waar laat je dan het landschap?

Een stem en waar laat je dan de bezitter ervan?

Stapstenen en waar laat je dan de stroom van de rivier?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 13 reacties Reageer op dit bericht

Lachen moet kunnen ook als je de kluns bent

Dat kreeg ik in mijn mailbox en wil het met jullie delen .

446s.jpg

Laatst had ik wat problemen met mijn computer, dus belde ik de Marc. De Marc kwam langs en drukte op een paar toetsen en het probleem was meteen opgelost. Omdat hij snel klaar was, schreef hij een minimale rekening uit.
Toen hij zijn jas aantrok, kon ik het niet nalaten om te vragen :
"Wat was nu het probleem, Marc ?"
Hij antwoordde : "Het was een ID honderd T probleem."
Ik wilde niet te dom overkomen, dus vroeg ik :
"Ahhhh, een ID honderd T probleem. Wat is dat dan, in het geval het nog een keertje optreedt ?"
De Marc grinnikte ...
"Heb je nog nooit gehoord van een ID honderd T fout?"
"Mmmmm, nee...." antwoordde ik.
"Schrijf het maar op, zei hij, "dan begrijp je het een stuk beter."
Toen de Marc vertrokken was, schreef ik het op. I D 1 0 0 T
Vroeger mocht ik de Marc wel... :lol: :lol:

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 17:51 13 reacties Reageer op dit bericht

Zomaar een overpeinzing...

Wat is het altijd een drukke gezelligheid als iedereen hier bij ons is ,dan geniet deze oma met volle teugen hoe druk en hectisch het ook is. Ik geniet vooral van de kleinkinderen en had nooit gedacht dat ik na de kinderen ooit nog iemand liever zou kunnen zien ...maar ergens is het wel zo en bij dat gevoel wil ik stilstaan!

Vertederd kijk ik naar hen en sla ze gade terwijl ze hier vrolijk spelend rondlopen. Onze zes oogappels, onze kleinkinderen, onze ongelooflijk kostbare schatten.
De zomerzon kleurt blosjes op hun gebruinde wangen en hun joelende stemmen verwarmen mijn hart en mijn hele leven. Ik mag er niet aan denken dat hen iets zou kunnen overkomen, dat ik ze kwijt zou raken, net nu ik ze echt begin te kennen.
Zo is er onze kleinzoon van 11 die straks in het zesde leerjaar start en stilaan aan de deur van de puberteit klopt, zijn zus van 9 die zelfbewust en gracieus over de gazon fietst, een echt juffertje in spé en onze schattige 8 jarige maar oh zo verschillende tweeling..die altijd samen zijn maar toch stilaan hun eigen ik ontdekken!
En aan de andere kant zie onze tweede kleinzoon die straks ook al 9 wordt, een grapjas, een schattig baasje, een echte knuffelaar die soms teveel toegeeft aan zijn zus van 6, ons gluten/reuma kindje, dat wonderwel haar plan trekt en een willetje heeft om U tegen te zeggen!
Zes verschillende persoontjes die - als je ze zo bezig ziet - geboren zijn om kattenkwaad uit te halen, al denk ik niet dat hun ouders het daar mee eens zullen zijn.:lol:

Ik merk hoe vertederd ik telkens weer ben als ik ze in mijn nabijheid heb. Hoe ik hunker naar hun knuffels en hoe ik altijd opnieuw over mijn hart strijk als ze dan toch eens iets hebben gedaan dat nu niet persé hoefde.

Ze zijn geboren om mensen te worden die hun sporen zullen nalaten in het zand, die een steen zullen verleggen op aarde, die hopelijk heel oud mogen worden, maar bovenal ook heel gelukkig. Die mij zullen overleven …

Ik màg er gewoon niet aan denken dat hen iets zou kunnen overkomen. Dat ze getekend zouden worden door het leven of meer nog … dat ze van de ene op de andere dag zouden verdwijnen uit mijn leven.
Daarom , hoe druk het hier ook is als iedereen samen komt eten .. ik wil het voor geen geld van de wereld missen!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 18 reacties Reageer op dit bericht

Mijn ochtendritueel..

Zoals elke dag plooi ik de ochtend open met de krant,
 zo ongeveer een uur .
Ik maak een ochtendwandeling door het hoofd van een reporter.
Vandaag wandelde ik langs bermen
omzoomd met klaprozen die me rood stonden aan te staren ,
 zwijgzaam stil.
De schrijver had ze bekeken en geplukt,
 meer nog, hij had ze gezaaid en geoogst.
 Zij dankten hun bestaan aan enkele zinnen.

Ik voelde me één met die  klaprozen
 hoorde hen deinend vragen:
Trek me niet uit de grond, lezer.
want ik verwelk meteen in de vaas van je handen.
 Laat me staan en lees me.
Pluk me met je ogen.
Want daar wil ik wonen,
in je hoofd.
Ik heb ze verwelkomd die klaprozen
ze duwden de muizenissen even weg!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 18 reacties Reageer op dit bericht

Een leegte in mijn mond


Ik liep al een paar dagen met tandpijn rond maar omdat mijn tandarts tot de 5e aug afwezig is, hoopte ik het nog wat te kunnen rekken met behulp van een " dafalganneke" tot de pijn maandag aan zee te hevig werd en ook mijn nachtrust er onder leed. Dan maar rondgebeld en ik kan jullie verzekeren dat het niet simpel is om zomaar een afspraak te maken met een andere tandarts.
Soit, vandaag mocht ik dan toch langsgaan en wat ik vreesde werd werkelijkheid… de tandarts vond het nodig om mijn laatste wijsheidstand te trekken….En laat ik dat laatste restje wijsheid nu even extra nodig hebben zeker!! Ik leg het misschien ooit wel eens uit!


Ik had een afspraak om 10u30 en stipt op tijd kwam de tandarts mij halen. Dat vond ik al een pluspunt!  Ik volgde hem en een paar stappen verder stond ik in een plaats waar een bureau stond en  ook een stoel met erboven een grote lamp. Achter de stoel lagen allerlei werkattributen en ernaast stond een kleine spoelbak... een scenario dat me niet echt happy maakte!
Nadat hij geluisterd had en gekeken, stelde hij voor om de tand te trekken…een wijsheidstand ( verstandskies voor de Nederlanders!!) kan je blijkbaar missen en kan in de toekomst enkel nog maar voor meer pijn zorgen.
-Ok…ik zal eerst nog een fotootje nemen om zeker te zijn en daarna zal ik verdoven op de plaats waar de tand moet getrokken worden !
Ik lag nog steeds relaxed in de stoel die langzaam achterover helde en binnen de kortste keren zag ik een hand met een spuit naar mijn mond komen.
-U mag de mond openen!
 Langzaam trok ik de lippen van elkaar en daar dook de spuit mijn mond in. Iets later verdween de spuit terug uit mijn mond om terug gevuld te worden en nog eens te prikken.
Intussen praatte de arts de tijd dood terwijl ik mijn mond langzaam in slaap voelde vallen en dat is steeds een raar gevoel. Het is precies of het slapende gedeelte zijn eigen weg gaat en of je er geen controle meer over hebt. Ook het praten wordt moeilijk als de helft van je gezicht aan het slapen is en gevoelloos is.
Ik lag nog steeds uitgezakt in de stoel toen ik een blauw slabbertje aankreeg mooi in harmonie met het witte mondmasker van de arts.
-Slaapt het al een beetje?
-Bwaiekdenkgetvel.
-Als het pijn doet zeg je het maar.
Ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan met een slapende mond !
 -Doet dit pijn?  en hij klopt even op de tand 
-Wvnee
-Ok dan kunnen we beginnen.
Ik werd verwittigd dat het een beetje kon kraken maar ik moest mij niet ongerust maken.
-Als ik trek ,je kaak niet mee laten gaan maar een beetje tegentrekken , kreeg is als instructies mee.
Na wat gewring, geduw en getrek lag mijn “ wijsheid” aan diggelen. Ik voelde zo mijn denkvermogen terugvloeien....want ik dacht dat de dokter met een paar kruissteken en een paar zeemansknopen het gat zou dichten maar dat bleek niet nodig.
Zo’n 10 minuten had de ingreep geduurd. Er werd een "compresje" in het gat geduwd om het bloeden tegen te gaan en met de instructies .." twee dagen geen vast voedsel eten , geen warme dranken drinken en niet direct gaan liggen , was de kous af ( of beter de tand eruit!)
Ik vond dat het nog goed meegevallen was al voelde mijn mond en kaak en tong wattig aan..maar pijn .. neen hoor .
Ik zei het al.. mijn laatste stukje wijsheid was weg want natuurlijk zou het pijn doen. Dat ondervond ik een paar uur later, je kent dat hé , een pijn die te vergelijken is met tandpijn, maar dan zonder tanden.
De dochter had nog gevraagd of ik pijnstillers in huis had? Ach ja een dafalganneke had mij tot nu toch geholpen en zou dat ook wel doen zeker?
Oh pijnlijk bewijs van verstandsverlies..... natuurlijk volstond een dafalganneke  niet!!
Ik ben dan maar naar de apotheek geweest om iets sterker te vragen en hier zit ik nu.
Maar bon, een mens moet kunnen afzien in het leven en dus zal ik dit ook maar ondergaan zeker? Als ik maar tegen zondag -als we hier terug een BBq hebben - weer aanspreekbaar ben en kan mee eten en genieten...
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door natoken om 00:15 14 reacties Reageer op dit bericht

Wees een heer ( dame) in het verkeer , zeggen ze dan!


Het valt tegenwoordig niet mee om je een beetje veilig in het verkeer te begeven. Je kan op de snelweg inmiddels al met 130 kilometer per uur aan flarden gereden worden en in de stad scheuren veel auto’s even door een klein straatje tegen de richting in, tot wanhoop gedreven door de gemeentelijk bedachte eenrichtingsstromen. Over brommertjes zullen we het maar helemaal niet hebben. Maar van gemotoriseerde gevaren ben je je bewust. Een flink onderschat probleem zijn de traag rijders, de slomerds. Het valt mij steeds vaker op dat voetgangers nog wel rondkijken voor ze de weg oversteken, maar een fietspad of winkelstraat stappen ze probleemloos op. Zonder blikken of blozen lopen ze je onder de wielen. Als jij dan op je fiets hals over kop moet uitwijken, al dan niet gepaard met een krachtterm van een willekeurige felheid, kijken ze gestoord op. Of je niet ergens anders kan gaan fietsen?
Nog een veelvoorkomend probleem zijn de twee keuvelende fietsers die naast elkaar in slakkengang de afgelopen dag minutieus doornemen zo in de aard van...
“Ik zeg, ja daahaag, zeg ik, daar moet je bij mij niet mee aankomen. Ik zeg, denk jij nou dat ik dat in mijn eentje ga zitten doen, zeg ik?”
En daar fiets je dan achter, gehaast. Bellen heeft geen zin. Een keurig: “Pardon, mag ik er even langs?” evenmin. Ze hebben het gewoonweg te druk. Je zal ze links over de rijweg moeten inhalen, met alle levensgevaarlijke gevolgen van dien. Ik weet niet of het komt doordat we steeds meer moeten tegenwoordig, doordat er meer stress is in onze maatschappij, maar je ziet ook steeds vaker mensen in het verkeer die er gewoonweg helemaal niet bij zijn.
Zo liep er laatst een vrouw een beetje dromerig op het fietspad met haar fiets aan de hand, tegen de rijrichting in en dat op een heel smal fietspad. Ze nam het hele fietspad in! Je zou kunnen afstappen en de vrouw vriendelijk duidelijk kunnen maken dat ze een gevaar is op dit smal pad, maar dat heeft geen zin. Er bestaat namelijk een oud Chinees spreekwoord, dat luidt:" Zeg het me en ik vergeet het; laat het me zien en ik onthou het; betrek me erbij en ik begrijp het."
 
Met een alleraardigst kletspraatje zou ik haar dus niet aan het verstand brengen dat zij op deze manier een storende factor is op het fietspad. Nee, er was actie nodigt. Aangezien ons treffen zoals gezegd op een smal fietspad plaatsvond, kostte het me geen enkele moeite om, met een beetje extra vaart, recht op de vrouw af te stormen. Dromerig als ze daar liep, zag ze mij pas op het allerlaatste moment. Ze schrok. Ze slaakte een kreetje en maakte een klein sprongetje. Het deed me een beetje aan een tekenfilm denken. Als ik niet zo druk bezig was geweest om de wereld een betere plek voor ons allen te maken, had ik er misschien om kunnen glimlachen, maar daar was gezien de situatie geen tijd voor. Ik gaf met bovenmenselijke kracht een ruk aan mijn stuur  zodat we beiden niet zou eindigen op de eerste hulp. De rest ging heel snel. Ik keek haar verschrikt aan met een blik die zei dat dat nog maar net goed ging aflopen. Met haar hand nog op haar borst en met haar mond nog open van het gilletje gaf ze me een :
"Waarom kijk je mij nou zo aan, ik doe toch niets fout’-blik die ik beantwoordde met een "Oh, nee? Oh, nee? Weet je dat wel zeker,?"-blik. Ik zag het besef op haar gezicht verschijnen. Ze keek me aan met een verontschuldigende blik . En dat was genoeg. Ik glimlachte naar haar dat het al wel weer goed was, niets aan de hand, maar dat ze in het vervolg iets beter zou moeten opletten. Ik tilde even kort mijn hand van het stuur en toen was ik haar voorbij.
Het hele gedoe had maar een fractie van een seconde in beslag genomen. Tevreden zette ik mijn weg verder aan de matige snelheid die ik daarvoor in de benen had. Ik denk dat deze vrouw hier wellicht niet meer achteloos zal spooklopen met een fiets aan de hand.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:28 19 reacties Reageer op dit bericht

Ik hou niet van spinnen..


Het is drie uur in de nacht. Ik sterf bijna (grapje) van de dorst. Heel behoedzaam kom ik op de tippen van mijn tenen uit het bed om mijn halfbedde niet te wekken.  Ik doe geen licht aan in de gang en ga op mijn gevoel naar de keuken. Ik knip het licht aan en wil naar de kast gaan om een glas te nemen  maar dan spring ik zeker een meter achteruit van het schrikken. Wat zit daar in het midden van de tafel? Ongelooflijk maar waar, inderdaad een grote spin. Droom ik nu, of ben ik wakker. Ik heb gisteravond geen wijn gedronken dus droom ik niet. Ik wrijf nog eens goed mijn ogen uit, doe een klein pasje naar voor, kuis mijn bril even schoon en inderdaad, geen twijfel mogelijk, zij is het. Zij neemt mij in het vizier, kromt haar rug, verandert van kleur, een soort gevechtskleur en neemt de houding aan van een alles of niets vernietigende vijand die zijn prooi gaat bespringen. Zij is vastberaden te vechten tot de dood, zij of ik moet eraan.
Plots deinst ze achteruit, wat doet zij ? Ze blaast de aftocht!!! Zij mankt, draait even rond haar as en wipt van de tafel. Verdorie er ontbreekt een poot. Werd zij vroeger reeds neergeschoten of is ze ergens blijven tussen hangen. Mijn moed ( ik had ondertussen wel vlug een paar dikke handschoenen, een sjaal, mijn motorhelm, mijn zonnebril, mijn lompe botten met dikke kousen, drie broeken en vesten, waarvan ik de broekspijpen had dichtgebonden, zodat zij er niet kon inkruipen, aangetrokken ) zonk mij in mijn schoenen. Ik opende vlug de achterdeur van de keuken en al huppelend rende zij naar buiten. Even bleef ze staan, draaide zich om, groette mij met haar andere poten alsof zij wou zeggen goed gedaan meid, jij bent geen lafaard, maar een held en verdween voorgoed uit mijn leven.
Ik heb daarvan niets tegen mijn slaapgenoot durven zeggen, want dan mocht ik zeker en vast de honderd bellen en was ik misschien ook een poot kwijt.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 10:40 18 reacties Reageer op dit bericht

De tranen van een kind



Leven kan mooi zijn
limietloos geluk.
Soms echter
is het somber en stressvol,
soms veel te druk.


Elkeen heeft recht
om zijn leven te leven,
zij het nu kwaad of gunstig gezind.

Maar op het eind van de dag
is er niks mooier
 dan de glimlach van een kind.

Doch ergens ver weg
waar leven niet wordt geleefd,
waar leven doodgaan is
tenzij je overleeft.
 Daar droomt men van een wereld
met minimaal geluk,

al hebben zij die kunnen helpen
het soms wel te druk.

 En op die momenten 
waar alles breekt voor het begint,
raakt niets me dieper
dan de tranen van een kind .

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 27 reacties Reageer op dit bericht

Wijsheden

"Geloof in jezelf " en "geluk zit in kleine momenten" en " niets is voor niets" dat zijn een paar wijsheden die zo poëtisch klinken dat je er niets tegen in wil brengen. Ze bieden troost, peppen op, maken soms een mens tevreden..Maar als we eerlijk zijn, die eenregelige formules , hoe krachtig ook, hebben maar een bijzonder korte houdbaarheidsdatum!
Hetzelfde geldt voor de kalenderwijsheden die soms  in het toilet hangen. We zijn ze alweer  vergeten als we onze handen gewassen hebben.
Je kan grossieren in indrukwekkende en opwekkende wijsheden maar helaas kom je bedrogen uit als die wijsheid niet in je eigen systeem ingebed is!
Sommigen beweren dat als je voldoende vaak tegen jezelf zegt: "elke dag gaat het me in alle opzichten steeds beter" het onderbewustzijn dat vanzelf gaat geloven. Apekool en lariekoek! Als zo'n uitspraak lijnrecht in tegenspraak is met je gevoel dan wekt dat niets anders dan verwarring op.
"Ik ben veilig " zeggen terwijl je met één hand aan een rotsblok hangt, wordt innerlijk niet geaccepteerd. Je innerlijk probeert een boodschap die strijdig is met de waarheid eerst te negeren en komt dan in opstand waardoor je je uiteindelijk slechter voelt.
Het heeft daarom ook geen zin te zeggen dat ik vandaag goed in mijn vel zit als dat niet zo is..Ik kan die gedachte enkel gebruiken om te proberen dat goed gevoel terug te vinden pas dan krijgt de zin " ik zit goed in mijn vel" weer zin.
Martin Luther King zei ooit eens:" I have a dream" ! Dat was een krachtig pleidooi maar helaas niet genoeg om de wereld te veranderen. Dat moeten we zelf doen..

Ik heb ook nog veel dromen niettegenstaande de jaartjes...Na vandaag moet het weer beter gaan want we nemen vandaag in alle sereniteit afscheid van Ilse. Het wordt een heel aandoenlijk en moeilijk moment maar uiteindelijk gaat het leven verder....we hebben geen keuze!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 14:06 12 reacties Reageer op dit bericht

Een bedenking


Het leven is niet gemakkelijk
 voor geen enkel mens.
 De één krijgt wat hem toekomt
voor de ander
is het slechts een wens.

Soms brengt het leven
meer tranen dan een lach.
 Soms zijn mensen ernstig ziek
en overgeleverd
aan andermans gezag.

 Soms is het of je nooit
echt gelukkig mag zijn.
 Soms lijkt alles om je heen
veranderd
 in verdriet en pijn.

Het is een kunst
om te blijven lachen
wat er ook gebeurt.
 Dat is niet altijd makkelijk
 als het leven te vaak
door pijn en verdriet
wordt gekleurd.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Zo snel kan het gaan!

Gisteren rond 17u is een lieve mama/ echtgenote/vriendin/meter ons ontnomen.

Verbonden in het hart
als familie in ons leven,
 laten we je gaan
doorheen het vlies
dat ons scheidt
 maar ook verbindt.
Het vlies
van eeuwig verder leven.

We gaan jou ontzettend missen!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 11:48 24 reacties Reageer op dit bericht

Even time out!

Jullie zullen me hier even niet meer elke dag zien want momenteel staat mijn hoofd niet op logjes schrijven!
Zoals jullie weten wachtte de meter van onze kleinzoon ( dame van 39j) op een levertransplantatie. Die werd een paar weken geleden uitgevoerd en sindsdien is de dame in kwestie nog niet wakker geweest maar in een kunstmatige slaap gehouden omdat haar lichaam alle energie nodig had om te herstellen. De dokters en zijzelf hebben al het mogelijke gedaan om alles tot een goede afloop te brengen , helaas.. het mag blijkbaar niet. Gisteren hebben hebben ze de lever dialyse afgekoppeld. Ze hadden gehoopt dat de nieuwe lever met wat ondersteuning rapper en beter zou aangepast geraken aan het nieuwe lichaam. Maar I. was zo ziek en verzwakt op het moment van de transplantatie dat de omstandigheden waarin die nieuwe lever moest functioneren helemaal niet optimaal waren. Ze is nog een schim van zichzelf totaal op en nu hebben de dokters gezegd dat ze morgen voor een comfortmodus gaan zodat ze rustig kan sterven. Ze vinden het zinloos om verder te gaan omdat zij het willen als het lichaam het niet meer aankan!
I is de jeugdvriendin en buurmeisje van onze dochter en tevens ook de meter van de kleinzoon. Na alles wat de dochter en co vorig jaar meegemaakt hebben ( 2 bomma's gestorven op 3 maanden en een paar maanden later de oma -moeder van de schoonzoon - ook  na een strijd van meer dan een jaar) komt dat afscheid nu wel heel hard aan. Soms is teveel teveel...We zijn er hier ook het hart van in temeer omdat onze kleinzoon ook dat nog eens te verwerken krijgt en hij had een goede band met zijn meter! Maar het ergste is dat I twee kindjes heeft ; ééntje dat in sept naar het eerste leerjaar gaat zoals ons glutenkindje en één die naar het 4e leerjaar moet. Hoe hun papa dat moet uitleggen ... het is heel moeilijk en lastig, arme kindjes! We zijn er ook even onderste boven van. Weer iemand die we zullen missen. De dochter zal onze steun even goed kunnen gebruiken. Daarom dat mijn hoofd niet echt op bloggen staat. Het is hier nu wachten op die ene telefoon die zegt dat ook aan dat jonge leven een einde gekomen is...Het leven is niet altijd eerlijk...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door natoken om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht

Moet ik me nu schuldig voelen?


Ik heb daar juist een vlieg doodgeklopt die al gans de avond tergend zoemend rond mijn hoofde dolde! Akelig ding...een gewone sterveling zomaar pesten...En toch... misschien was er ooit een tijd dat ik dacht....Kon ik mij maar veranderen in een vlieg en dan....
 
Ja, kon ik me maar veranderen ineen vlieg, ik zou je eeuwig blijven pesten. Jij hebt er al zoveel van mijn soort dood gemept.Waarom doe je dat ? Waarom toch ? Deden ze iets verkeerd ? Het zijn maar vliegen hoor. Vang hen en laat ze buiten weer weg vliegen. Maar nee...je slaat ons liever dood. Morsdood.
Moest ik een vlieg zijn, ik zou rond je hoofd komen zoemen .Af en toe zou ik eens in je oor bijten. Ik zou op je voorhoofd komen zitten. Niet te lang zodat je mij niet kan raken. Ik zou rond je eten vliegen. Af en toe eens van je saus proeven. Niet te veel zodat je mij niet kan slaan. Ik zou op je vensters en spiegels een "kadootje" achter laten, zodat je steeds aan mij moet denken. Ik zou je bril bevuilen. Aan je neus krabben, zodat je....

"PATS"...
Ai..ai... Ik voel pijn. Overal pijn. Wat gebeurt er? Ik voel me zo duizelig .....Ik draai weg...Ik voel het...Ik ben geraakt....Ik ga sterven...Je hebt me toch niet.......ik...ik....ik.....ik...........
Laat me maar weer gewoon mens zijn!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:08 10 reacties Reageer op dit bericht

Zwijg me over Klaas Vaak

Ik had de laatste dag af te rekenen met allerlei ongemakken zodat slapen ook geen lachertje was en ik hopeloos wachtte op Klaas Vaak . Maar of die altijd te betrouwen is .. trek zelf je conclusie.
.............

De muziek uit die enorme radio had me slaperig gemaakt. Ik stond op uit de zetel en keek naar iedereen die zich nog in de kamer bevond. Met slaperige oogjes lachte ik hen toe en zei “slaapwel , tot morgen..”
Ik kroop in mijn bed met mijn knuffelbeer dicht tegen me aan. Ingepakt in mijn deken als een rups, wachtte ik op Klaas Vaak die zand in mijn ogen zou komen strooien zodat ik zou kunnen slapen. Die nacht liet Klaas echter lang op zich wachten. Het was niet van zijn gewoonte om zo laat nog binnen te springen maar uiteindelijk kwam hij om half drie toch aankloppen. Hij strooide wat zand in mijn ogen en meteen viel ik in slaap. Ik sliep als een roos die nacht. Klaas Vaak had zijn best gedaan. Waarschijnlijk voelde hij zich schuldig omdat ik zo lang moest wachten.

De volgende ochtend werd ik zoals naar gewoonte wakker door het gestommel beneden. Ik strompelde uit mijn bed en ging naar de keuken. De kamer was zoals steeds al goed bevolkt zo vroeg op de ochtend . Ik zei goedemorgen tegen iedereen die ik zag. Maar die ochtend was geen goedemorgen waard. Als kind was ik zo naïef en zo onwetend, maar nu weet ik beter. Althans, ik hoop dat ik beter weet en intussen een stuk wijzer geworden ben.
Was het nu vier uur, vijf uur of zes uur? Ik zal het nooit weten. Maar ik weet wel dat jij verdween toen ik nog in dromenland was. Ik weet wel dat ik besefte wat me die avond stond te wachten en ik weet ook dat ik bang was om de waarheid onder te ogen komen. Misschien dat ik daarom de slaap niet vond. Zo is het altijd met de waarheid. De waarheid doet pijn en dat weten we. We willen ons er tegen beschermen, maar vaak loopt dat niet volgens plan. Vaak loopt het slechter af dan voorspeld omdat we hopen dat we de waarheid kunnen onderdrukken ,maar dat gaat niet.
Ach wat bazel ik nu. Ik was dertien en zou op internaat gaan . Het was dus mijn volste recht om nog eens slaapwel en tot morgen te zeggen.
Je knuffelbeer wil je toch nooit vaarwel zeggen?
Ik was nog maar een kind.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door natoken om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

leuke taalversprekingen


- Na het zoveelste smakeloze kopje koffie, vroeg ik: zet je hem espresso?
- Het koeriersbedrijf bood hem een loopbaan.
- De dominee vroeg wat ik van de doopvont.
- Toen de klok stilstond, wist ik al hoe laat het was
.
- Mijn stofzuiger heeft het begeven, vandaar dat ik deze bezemsteel.
- Toon de man voor het vuurpeloton stond, schoot hem wat te binnen.
- Er is niemand die op mijn cabriolet.
- Als blikken konden doden hadden ze er geen erwten in gedaan.
- Een egoïst is iemand die niet aan mij denkt.
- Ik ben niet arrogant, ik ben de beste.
- Wie een kuil graaft voor een ander is in ieder geval geen egoïst.
- Ik hou altijd een stuk maand over aan het eind van mijn geld.
- Ik ben in de 7e hemel, de andere 6 wilden me niet.
- Ik mis mijn ex nog steeds, maar ik kan al beter richten.
- Ik wou dat ik een vulkaan was, dan zou ik de hele dag roken en zou iedereen zeggen: kijk, hij werkt!
- Hoezo geen idealen? Ik wil een heleboel mensen verbeteren.
- Zelfontplooiing is wellicht ook goed voor je rimpels.
- Wil degene die mijn fiets heeft gejat ook mijn krantenwijk overnemen?
- Ik geloof niet in sprookjes zei ze en startte haar bezem.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door natoken om 00:00 12 reacties Reageer op dit bericht

Meer van natoken

↑ Terug naar de berichten