Is dat gevoel herkenbaar?

Als de lente nog even op zich laat wachten dan moet het maar zo om een opkikkertje te krijgen:

Ik had het al op mijn FB gepost maar wil het hier ook eens kwijt...

Ken je dat ook?

Je ligt lekker warm in de armen van Morpheus of te luieren onder de Spaanse of andere zon en dan is het daar dat moment van inspiratie, dat moment waarop alle woorden en zinnen mooi in elkaar passen en je gedachten en ideeën eruit willen barsten .. Dan zou je dat moment toch moeten kunnen vastleggen en niet wachten tot je uit de luiheid van dat topmoment stapt want dan is de link al lang vervlogen en blijven de woorden en zinnen terug gevangen in hun beperkte ruimte daar ergens waar je grijze massa woont.

Op zo’n moment denk ik dan moest een mens over een USB poort beschikken waar je enkel door het inpluggen van een stick in lui genot kan downloaden wat je later wil neerzetten… Maar wie ben ik om aan de creatie van de “Schepper” te twijfelen of te sleutelen.. ? Ik ben niemand gewoon één van de miljarden die hier rondlopen op deze blauwe knikker, wat zou ik dan met een teletijd machine terug willen naar die zesde dag in het scheppingsverhaal om aan de “Goddelijke creator” te zeggen dat er iets beter kan aan zijn meesterwerk! Hij moet toch zelf ook geweten hebben dat zijn Neanderthalerversie af en toe zou moeten gemodifieerd worden? Neen , met Eva en haar appelhistorie in het achterhoofd bedank ik om miljoenen en miljoenen jaren later ook met het verwijt belast te worden omdat die USB poort de reden was van verdrijving uit het aards paradijs .Vergeet het! . Ik voel nog steeds mee met die arme Eval!!

Ik zal dan maar verder doen zoals ik bezig ben zeker en klinkt het niet dan botst het maar. Doch zeg nu zelf… zou het niet een fantastisch extraatje zijn? Maar ik ben er zeker van dat in de verre toekomst dit geen utopie blijft want ooit , ooit zal een veel wijzere man of vrouw dan ik die gedachte mogelijk maken.

En nu allemaal stemmen waar dat poortje zich het best en esthetisch zou moeten bevinden…

Mijn suggestie....Zeg nu zelf , ziet er niet slecht uit hé zo'n hoedje!!

Het is hier misschien wat stilletjes de laatste tijd maar als het kan of past dan kom ik toch regelmatig kijken of lezen alleen beoekjes brengen lukt niet zo goed momenteel maar dat wil niet zeggen dat ik jullie vergeet. Op tijd en stond geef ik wel wat meer uitleg, geen zorgen alles ok hier! Een dikke knuffel voor elke bezoeker!

Bijna elke dag worden we geconfronteerd met het één of ander dramatisch gebeuren waarbij jongeren betrokken zijn.. pesten op school met zelfmoord tot gevolg… drugs en alcohol die vaak tot drama’s leiden , hangjongeren die geen respect hebben voor de waarden in de maatschappij , joy riding die fataal afloopt.. moet ik nog doorgaan? En dan stel je je de vraag .. wat bezielt sommige jongeren de dag van vandaag?

Daarnaast hoor je ook dat de regering de ouderen langer aan het werk wil houden ten koste van wat dan ook.. en dan stel ik me ook de vraag.. zouden we niet beter die jongeren aan werk helpen, hen een doel geven in het leven, een plaats in de maatschappij… straks brengen sommige jongeren nog de oude werknemers om om toch maar aan een job te geraken.. Dat is misschien wel ver gezocht maar toch… jongeren moeten werk vinden en krijgen… ouderen moeten op een bepaald moment een stapje terug kunnen zetten..

Als dat dan toch een probleem is waarom de ouderen geen kans geven om op een bepaalde leeftijd deeltijds te werken met naast hen een jongere die veel kan opsteken van die oudere? Overdracht van kennis en ervaring? Maar neen, vakbonden en regering blijven maar bekvechten en intussen draait de economie maar vierkanter en vierkanter….Ik benijd onze kleinkinderen niet want als het zo blijft doorgaan dan komen ze in een heel rare maatschappij terecht!!

Het belang van onderwijs Internationale Vrouwendag staat elk jaar op 8 maart in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld.

De internationale Vrouwendag is in de twintigste eeuw ontstaan doordat vrouwen opkwamen voor hun rechten, onder andere op het gebied van arbeid en kiesrecht. Vrouwen vormen 50% van de wereldbevolking.

Vrouwen doen 66% van al het werk.

Vrouwen verdienen 10% van het wereldinkomen.

Vrouwen hebben 1% van alle bezittingen.

Van alle regeringsleiders op de wereld is 5% vrouw.

Van alle armen op de wereld is 75% vrouw.

Van alle analfabeten op de wereld is 66% vrouw.

Van alle vluchtelingen op de wereld is 75% vrouw.

Onderwijs speelt een cruciale rol in het helpen van vrouwen en meisjes om gelijkheid te bereiken. Het is dus logisch dat dit jaar dit als één van de thema's voor de Internationale Vrouwendag werd gekozen.

Een jonge vrouw, die een jaar voor haar werk naar Australië was gegaan, heeft een brief van haar vriend die thuis gebleven was gekregen.

De brief ging als volgt:

Lieve Mary, Ik kan niet langer doorgaan met onze relatie. De afstand tussen ons is gewoon te groot. En ik moet toegeven dat ik enkele keren ben vreemdgegaan sinds je weg bent. Het spijt me. Kun je me alsjeblieft mijn foto terugsturen die ik jou meegegeven heb? Liefs, John.

Mary, met een gebroken hart, was flink kwaad. Maar ze bedacht het volgende: Ze vroeg aan haar collega`s om foto's van hun vriendjes, broers, neven enz. Mary deed de foto`s van de mannen bij de brief samen met de foto van John. Er zaten 83 foto`s in de envelop... met dit briefje erbij:

Lieve John, Het spijt me, maar ik kan me niet meer herinneren wie je ook alweer was. Neem alsjeblieft jouw foto van de stapel en stuur de rest terug naar mij. Hou je haaks, Mary.

Zoals ik hier nu al uitgebreid uitlegde, stapte ik onlangs op trammetje zeven maar om zeker te spelen heb ik me maar zelf aan het stuur gezet.. je weet nooit hé?

Ik bleef ze maar aankrijgen (langs andere wegen ) wensen en  virtuele bloemen en ben er dankbaar om!

Ik probeer zoveel mogelijk te genieten. We reizen vaak, ik heb veel contact met vrienden, ik geniet van lekker eten. Vroeger deed ik dat wat minder omdat ik op mijn lijn wilde letten. Mijn leeftijd kan ik aanvaarden. Al is zeventig wel anders dan vijftig of zestig.

Maar een vrouw die haar leeftijd verzwijgt vlakt het verleden uit, zegt Bernard Shaw. En ik heb een leuk verleden, dus dat wil ik niet. Als ik zie hoeveel mensen er al niet meer zijn, weet ik dat ik niet moet klagen.. en wordt er al eens een grapje gemaakt over  de leeftijd.. ach dat hoort er bij zeker?

"In een klein stationneke 's morgens in de vroegte, stonden 7 wagentjes netjes op een rij... "

en voilà daar staan vanaf gisteren mijn zeven wagentjes ook en ik hoop dat ik nog lang niet weg moet gaan... laat ze maar rustig staan die wagonnetjes ik zal ze wel verzorgen....

Bedankt voor de wensen lieve mensen:  " 't heeft me deugd gedaan, 't heeft me deugd gedaan aan mijn hartje, aan mijn hartje....

Ik houd van mooie kleren, ik houd van leuke schoenen, ik houd van toffe spullen, maar ik heb ze het liefst hier-en-nu-en-wel-meteen in mijn bezit. Ik winkel niet zo graag. Af en toe heb ik wel eens goesting in een namiddag shoppen, maar zo over het algemeen, nee, toch niet.

Als iemand iets leuks aanheeft en je vraagt waar ze dat gevonden heeft:

– ‘Oh, in de esprit/H&M/WE/kiestuzelfmaar’ – dan wéét je eigenlijk op voorhand al dat als je zelf gaat zien, er toch niks leuks in die godganse winkel te vinden zal zijn, maar toch ga je een kijkje nemen – ze moesten toevallig toch nog maar eens je maatje liggen hebben. Maar meestal kom je dubbel zo droef buiten: voor niks door die "grmmddppppffff" winkel gelopen èn dat leuke kledingsstuk niet gevonden.

Als je HET droompaar schoenen in een etalage ziet staan kan je er van op aan dat ze die niet meer in jouw maat zullen hebben want eenstandaardvoetje heb je niet!.

Als je iets in een bepaalde kleur zoekt, weet je op voorhand dat ze alle kleuren nog binnen zullen hebben, buiten die ene kleur die jij zo graag wou hebben.

Als je een winkel binnenwandelt en je vindt iets gigantisch leuk, zal het àltijd tot de nieuwe – dure – collectie behoren.

Een shopaholic kan je mij dus zeker niet noemen. Maar es af en toe goed gaan vitrines kijken, daar ben ik wel voor te vinden. Dat deed ik deze week en .. geloof het of niet ik heb ook iets gevonden naar mijn smaak!

Ik kan genieten van die woordspelingen jij ook?

Een ober die een steakje laat vallen, is nooit grappig.

Een opticien die je sterkte toewenst, is nooit grappig.

Een padvinder die met een kikker thuiskomt, is nooit grappig.

Een piraat met twee ooglapjes, is nooit grappig.

Een poedel die op een hondenshow de poedelprijs wint, is nooit grappig.

Een presentator die zijn geweer presenteert, is nooit grappig

Een schilder die niet goed uit de verf komt, is nooit grappig.

Een schilder die overal lak aan heeft, is nooit grappig.

Een schizofreen die een eenmanszaak begint, is nooit grappig.

Een vogel die opvliegerig is, is nooit grappig

Een voorzitter met een ziekte onder de leden, is nooit grappig. 

Een wesp met bijverschijnselen, is nooit grappig.

Geplet worden onder een Weense wals, is nooit grappig.

Hardop willekeurige getallen roepen als iemand aan het tellen is, is nooit grappig.

In de kerk een ham-kaas hostie bestellen, is nooit grappig.

In een antiekwinkel vragen of ze nog iets nieuws hebben, is nooit grappig.

In een Duitse schoenenwinkel zeggen dat je maat 40-45 hebt, is nooit grappig.

In een kapperszaak keihard "scheer je weg" roepen, is nooit grappig.

Zo nu kunnen jullie weer een tijdje voort

 Ik wil niet aftellen maar jammer genoeg doet de tijd het voor mij. Nog acht dagen en dan mag ik een magische zeven voor mijn leeftijd schrijven. Als eerste cijfer, wel te verstaan. 10 vorige zesjes heb ik al gehad. En dit zeventje is het eerste in een reeks van tien. Wat zullen me tien zeventjes brengen? Of beter, elf, want over zeven jaar mag ik er twee schrijven! Zal ik ze ooit omgekeerd mogen schrijven?

Laat ik er maar niet over piekeren en geloven dat die zeven een nieuwe wereld opent waarvan ik nog voluit kan genieten door nieuwe dingen te doen en oude vol te houden zoals deze blog .Ik laat hem zijn gang gaan, zijn eigen leven leiden, liefst niet lijden en zijn eigen kronkelingen volgen .. en ik .. ik volg hopelijk mee..

Ik ben er nog hoor maar de inspiratie niet.... 

Daarom even dit..

Drie jongetjes staan te pochen.

Jantje: "Mijn papa kan het beste autorijden, hij kan zelfs op twee wielen door de bocht."

Pietje: "Mijn Papa is de sterkste van alle papa's, die is voor niemand bang.

Henk: "Mijn Papa is juist geen held, dat is een bange schijter. Als m'n mama een nacht niet thuis is, is ie zo bang dat ie van schrik bij de buurvrouw gaat slapen."

Ik ben inderdaad “ gezegend “ met een goed geheugen en dat is iets wat mijn slaapgenoot mij af en toe benijdt.

“Had ik maar zo’n geheugen zoals jij “ is zijn vaak gehoorde klacht. Maar dan zeg is altijd dat een goed geheugen zijn pro en cons heeft want je onthoudt niet enkel de goede dingen maar ook de minder aangename herinneringen..

Ik ben er echter steevast van overtuigd dat mijn goed geheugen voor een groot deel gevormd werd in mijn kindertijd en vooral op school! Als driejarige zong ik al van op een tafel het lied “ Aan het strand stil en verlaten” al zal ik niet begrepen hebben wat ik zong haha..

Maar als ik zo eens terug denk aan mijn lagere schooltijd en mijn jaren middelbaar dan stel ik vast dat “ voordracht” een belangrijk vak was in onze schoolleven . Soms vraag ik me af of kinderen nu ook nog zoveel gedichten te leren krijgen en moeten voordragen.. Voordracht was in mijn school altijd een heerlijk lesuur… Ik herinner mij heel creatieve nonnen en leraars die de kunst van het voordragen hoog in hun vaandel droegen en bij wie we veel opgestoken hebben qua optreden..

Elk jaar was er op mijn lagere school een schoolfeest met dan als afsluiter een toneelstuk door de hoogste klassen met veel flair gebracht werd. De andere klassen lieten iemand een gedicht voordragen . Ook in het middelbaar hebben we elk jaar afgesloten met een toneel stuk .. als dat geen geheugentraining was!

Even plukken uit mijn “ repertoire” … Het eerste dat me te binnen schiet is uit het derde leerjaar “ Het gelapte voorschootje”. Ik herinner me geen schrijver… we stonden er bijna bij te wenen wat die stoute Fiene deed met Liesje…

Wat zegt jullie :“ De Grote hond en de kleine kat” van Albert Verwey? Nooit gehoord van : “ scheer je weg waf waf Scheer je weg , sis sis”.. ?

Misschien zijn “ De drie vliegen die zaten te liegen op een balkon” .. van Hans Andreus beter bekend. Niet?

Die nonnen hadden iets met dieren of Gezelle ( haha) want we leerden ook: " Het Mezennestje". Daar heb ik nog een pijnlijke herinneirng aan want de vleugeltjes van dat meesje zaten op de dag zelf letterlijk vast aan mijn schouder en niemand die het zag tot het gedaan was dan vloeiden de traantjes  want die vleugeltjes hadden veel bewogen !!!

Ik ben zeker dat jullie het volgende kennen : “De Pruimeboom" van Hieronymus Van Alphen .. Jantje zag eens pruimen hangen.. weet je nog?

Of die: "  Bibelelelabomse berg".. met dat bibelalelabomse huis en kinderen en pap? Als dat geen tongenbreker was!!!

Nog nooit van gehoord, zeg je? Maar dan zeker wel van:

"Boerke Naas “ van G.Gezelle..’t Is waar het was geen leeuwenhart maar toch ten was niet dwaas ..

Een beetje ouder leerden we de delicatesse van een kaasje te onderscheiden van het profane van een bloedworst in :“ Bloedworst en kaas” van Koos Speenhoff.

En dat we niet alleen waren die ’s morgens de dingen groetten, leerden we uit “ Marc groet ’s morgens de dingen “ van Paul van Ostaijen…

Dat niet alleen mensen pruiken droegen maar ook bomen, leerden we uit “ De wilgen” van Adema van Scheltema .. die droegen ook pruiken op hun houten kop .

En al hou ik niet van spinnen toch voelde ik mee met de eigenzinnige spin uit “ De spin Sebastiaan” van Annie MG Schmidt.

En we konden ons nog iets voorstellen bij het gedicht “ De kinderen van de Soetewey” van Alice Nahon bij dat "Klikkerdeklakker" zo kloef'ren de rijen, op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien".

Pas veel later heb ik begrepen waar het in “ Die avond en die roze” van Gezelle echt om ging … Nu zou ik dat totaal anders brengen.

Er waren zeker nog wel meer gedichten maar dan laat mijn geheugen me toch even in de steek…  !!

Er komt blijkbaar toch sleet op. Nu,  met al die cijfertjes op mijn teller is dat niet moeilijk….

Het was heerlijk hier weer eens aan te denken en zeggen dat ik er nog een paar vlot van buiten ken!! 

De laatste weken was het weer het beeld in de winkels .. Valentijn kwam er aan en iedereen werd er warm voor gemaakt! Ik herinner me niet dat in onze " jonge jaren" die 14e febr zo'n impact had . Sommigen zullen het wel gevierd hebben maar het was geen feest waar je moest aan meedoen om te bewijzen dat je partner je geliefde is!

Wij houden het hier bij een etentje met vrienden , de oudjes onder elkaar die niet zonodig 14 febr nodig hebben om te bewijzen dat je je goed voelt bij je levensgezel! Maar voor diegenen die er wel behoefte aanhebben... laat jullie maar gaan, elke reden is goed genoeg om te vieren zeker... ik heb er niets tegen in te brengen....alleen hou ik er niet van om door de media of de comerce in een vakje geduwd te worden!

                        Dus voor de feestvierders..

                       Happy Valentine!

Reporters ondervragen een 104-jarige vrouw :

"En wat vindt u het leukst aan 104 jaar zijn?".

Zij antwoordt gewoon : "Geen druk meer van leeftijdsgenoten".

Het voordeel van seniel worden is

dat je je eigen Paaseieren kunt verstoppen en er plezier aan beleeft ze te zoeken.

Ik ben zeker oud geworden!

'k Heb al twee overbruggingen, een nieuwe heup, nieuwe knieën, overwon prostaatkanker en diabetes.

'k Ben halfblind. 'k Hoor niks dat stiller is dan een jet-motor. 'k Slik per dag 40 medicaties die me duizelig, verdwaasd maken en me black-outs bezorgen.

'k Krijg symptomen van dementie.

'k Heb een slechte bloedcirculatie.'k Voel bijna m'n handen en voeten niet meer.

'k Weet niet meer of ik 86 of 92 jaar ben. 'k Ben al mijn vrienden kwijt.

Dank zij God heb ik m'n rijbewijs nog.

Mijn lichaam wil niet meer mee, m'n dokter stuurt me naar een fitness club. 'k Schrijf me in bij de aerobicgroep voor senioren. Ik buk, draai, duizel, spring op en neer, zweet een uur lang. Als ik mijn gymschoenen aan heb, is de aerobics voorbij.

Een oudere dame wil haar testament opstellen en stapt naar haar notaris. Ze heeft twee punten die zeker uitgevoerd moeten worden.

"Ik wil gecremeerd worden" zegt ze "en ... 'k wil in het winkelcentrum gestrooid worden".

"In het winkelcentrum ... gestrooid worden?" vraagt de notaris.

"Dan heb ik m'n dochter minstens 2x per week op bezoek" zegt ze.

Hoe vermijd je rimpels? Blijf eten tot je huid strak zit.

De koorts is weg, de hoest vermindert alleen dat slappe gevoel in de benen hangt er nog wat maar we zijn stilaan op de weg terug lieve mensen. Bedankt voor de vele beterschapsknuffels, ik heb ze tot hier gevoeld en dat deed deugd! We hebben wel een griepspuit gehad dit jaar maar blijkbaar was de griep resistent tegen dat goedje en ja..als we iets doen dan doen we het goed hé vandaar dat we hier bijna een week ziek lagen, ook onze vrienden geraken stilaan boven water... maar zo te horen zijn we niet alleen ..Nog een hartelijke groet en knuffel.

Ik heb het hier goed te pakken lieve mensen die griepmicroben hebben mijn corpus volledig in hun macht zodat de lust en de fut om te bloggen er niet is momenteel. Daarnaast heb ik bij momenten moeite om op sommige blogs te geraken door de vele plaatjes ... Dus geef me even de tijd om uit te zieken en dan zien we mekaar terug!

Luister naar je lichaam.” Deze wijsheid gaf mijn ventje weg toen biebie toegegeven had dat ze zieker was dan nodig omdat ze niet meteen aan de signalen van haar vege lijf had toegegeven.

Ik stel mij een dialoog voor met mijn corpus .. zo zou het gaan, denk ik....

Gaan slapen.
Mijn lichaam: Het is middernacht. Zou je niet gaan slapen?
Biebie: Naah! Ik wil nog surfen en de blogjes lezen en het nieuws lezen.
Mijn lichaam: Ik wil gaan liggen. Ik ben moe.
Biebie: Hoe kun jij moe zijn. Je hebt niks gedaan vandaag.
Mijn lichaam: Dat denk jij! Je hebt  gekookt, je hebt de lakens ververst en je hebt de was gedaan. Ik ben echt aan rust toe!
Biebie: Ok, Ok! Ik ben al weg, zaag!

Opstaan
Biebie: ’t Is al licht buiten.
Mijn lichaam: So what!
Biebie: Dan is het tijd om op te staan.
Mijn lichaam: Ik wil nog een uur blijven liggen.
Biebie: Waarom?
Mijn lichaam: Omdat ik nog niet uitgerust ben, tiens!
Biebie: Ik moet gaan strijken
Mijn Lichaam: Dat kan je deze namiddag ook.
Biebie: ’t Is al goed, lui ding. Ik zal me nog eens omdraaien.

De strijk.
Biebie: Ik moet strijken.
Mijn lichaam: Ik heb geen goesting.
Biebie: Ja maar, er staat wel een hele mand strijk, hè.
Mijn lichaam: Er hangen nog kleren genoeg in de kast om aan te trekken.
Biebie: Dat is waar.
Mijn lichaam: Waarom zou je dan strijken? Ga voor je computer zitten. Dan word ik tenminste niet moe.
Biebie: Ja zeg, wanneer heb jij terug goesting om te werken?
Mijn lichaam: Morgen misschien, maar vandaag zeker niet.


De boodschappen.
Biebie: Ik moet boodschappen doen. De kast is leeg.
Mijn lichaam: Dat zou ik niet doen als ik jou was. ’t Is bitter koud en glad op de baan. Je gaat schuiven met de auto.
Biebie: Jij weet wel mijn zwakste punten te bespelen, hè.
Mijn lichaam: We are one, darling!
Biebie: Maar wat moeten we dan eten?
Mijn lichaam: Wat?! Je hebt verdorie een volle diepvriezer!
Biebie: (zucht) Je wint… weeral. Maar morgen, dans jij naar mijn pijpen. Capice!
Mijn lichaam: Morgen ben jij helemaal van je griep en bronchitis vanaf. Dan sta ik weer helemaal ter beschikking, my lady.