Het bewust beleven van de wisseling van de seizoenen is altijd een deel van mijn leven geweest. Ik vind het steeds fijn om elke omschakeling intens te beleven: het vallen van de bladeren, de lege takken, de grijze luchten en die ondefinieerbare reuk van vochtige herfst in de lucht als voorbode van wat nog later komt, de winter. Het stemt me lichtelijk melancholiek, ik wil me dan bij het vuur terugtrekken, een glaasje rode wijn erbij en mijmeren over vroeger.
Het valt mij op dat ik dat de laatste tijd vaker doe, dat mijmeren bedoel ik natuurlijk!!. Is dat omdat ik zelf al in de herfst van mijn leven zit?
Mm, ik geef er toch de voorkeur aan te denken dat ik nog in de
nazomer van het leven verkeer. Maar de herfst sluipt op kousenvoeten naderbij.
Gisteren reed ik voor de schemering echt inviel naar huis. Ondanks het donkere weer was het genieten… Die rit door de Kempische bossen in dat herfstige uur tussen dag en avond… Een gelegenheid om alles eens los te laten en tegelijk te genieten van de kleuren van de bossen in het herfstlicht.
Onlangs zei iemand me nog, dat ze altijd zo melancholisch werd van de herfst…
Nee, melancholie noem ik het zeker niet. Ik houd van de herfst. Het brengt me wel in een mijmerende stemming… maar steeds met een ondertoon van verwachting bijna.
Voor mij is de herfst geen seizoen van eindigheid, van verval, maar van een heel boeiend moment in de kringloop van het leven. De herfst draagt in zich al de kiem van nieuw leven. Bladerloze takken dragen al de knoppen waarin groeikracht voor het nieuwe seizoen vervat zit. Eénjarigen sterven af, maar doen dat enkel omdat ze zaad gedragen hebben en dus het nieuwe leven in veelvoud hebben uitgezaaid (let maar eens op: winterharde éénjarigen die nog niet hebben kunnen bloeien, overleven vaak in gehavende toestand de winter en gaan bloeien vanaf de vroege lente…).Vaste planten verdwijnen bovengronds, maar enkel omdat ze zich ondergronds even gaan verschuilen voor de ergste winterkou.
Herfst is ook de periode van de laatste oogst… en vrijwel alles wat in de herfst geoogst wordt, is vruchtgewas: noten, fruit, pompoenen, het laatste graan… Inderdaad, stuk voor stuk de kiemen voor nieuw leven.
Ja, herfst is voor mij dan wel een moment van inkeer, een moment van terugplooien op mezelf,
En terwijl ik op een vroege, nevelige ochtend door de tuin kuier, schieten mij opeens, (waarom en waardoor?) flarden van een fragment uit het allereerste bedrijf van ‘
Antigone van Anouilh", het stuk waar Antigone heel opgewonden aan haar mopperende ‘Nounou’ vertelt hoe ze zich voelde toen ze in haar eentje in de vochtige ochtend buitenliep.
Ik heb het even terug opgezocht omdat ik mij herinner dat ik het toen zo mooi gezegd vond.
Antigone:
Le jardin dormait encore. Je l’ai surpris, Nourrice. Je l’ai vu sans qu’il s’en doute. C’est beau, un jardin qui ne pense pas encore aux hommes.
(…)
Dans les champs, c’était tout mouillée, et cela attendait. Tout attendait. (…)
La nourrice:
La nuit! C’était la nuit! Et tu veux me faire croire que tu as été te promener, menteuse! D’où viens tu?
Antigone, à une étrange sourire:
C’est vrai, c’était encore la nuit. Et il n’y avait que moi dans toute la campagne à penser que c’était le matin. C’était merveilleux, Nourrice. J’ai cru au jour la première aujourd’hui…Nu weet ik weer waarom ik het zo mooi vond......
In ieder geval heeft de herfst - op de één of andere manier - voor mij evenveel in zich van hoop op nieuw leven als de lente…Nieuw en anders maar toch de moeite waard.
Hip, hip hoera...
5 reacties op dit bericht
...
En wat een wijze woorden staan er vandaag weer op je blog!
Gefeliciteerd met de jarige kleinzoon Natoken....en wat je gebakken hebt ben ik al vergeten..... of hiiii..... ik denk er liever niet aan of ik ga naar de keuken.....
Verjaren is vergaren
Met wijsheid en geduld
Dingen om te bewaren
Tot het leven is vervuld
Speciaal voor je verjaardag
Gezondheid, goede wensen
Kortom, de mooie dingen van het leven
Omringd door lieve mensen
Ik wens jou vreugde en geluk,
Liefde en plezier
Een aangename avond toegewenst vanwege Amor Fati !
Het mooiste van alles dat wijsheid ons biedt om het leven prachtig te maken, is zonder twijfel vriendschap.
proficiat aan de jarigen
Ik kwam een glimlach tegen;
die had iets van een lied,
en even dacht ik,
mensen zijn alleen,
en toch ook weer niet.
Dikke knuffel
jij laat en ik vroeg !
Lieve groetjes