Berichten van 1 januari 2020 tot 31 december 2020

Al proberen we er al grappend door te komen, af en toe sta ik toch wel eens stil bij de huidige situatie. We zullen doorgaan, ook in deze moeilijke tijden. Ramses Shaffy zong het al in de jaren zeventig...

Raar hé maar sinds die corona vraag ik me vaak af is het niet de natuur die wraak neemt op ons omdat we maar niet wilden luisteren en doorgingen op de verkeerde weg? Payback-time? Denk maar eens mee….

Door meer regenwoud te kappen, stijgen de kansen op overdracht van besmettelijke ziekten tussen dier en mens. We kennen ondertussen allemaal de onrustwekkende grafieken van het verdwijnende regenwoud. Het is nochtans algemeen geweten dat er coronavirussen circuleren onder heel wat zoogdieren en vogels die worden verhandeld. Enkele wetenschappers opperden recent dat het coronavirus hoogstwaarschijnlijk afkomstig is van schubdieren of pangolins die massaal gestroopt worden. Het virus dook namelijk voor het eerst op in de Chinese stad Wuhan, waar pangolins in het zwart werden verkocht aan de hoogste bieder. Er valt namelijk veel geld mee te verdienen bij bijgelovige Chinezen. De schubben worden vermalen tot traditionele medicijnen. Maar ook het vlees is een gewilde delicatesse in menig Chinees restaurant.

Het coronavirus vormt helaas géén uitzondering. Eerder onderzoek wees al uit dat het SARS-virus, dat in 2003 stevig huishield in China, via de civetkat tot bij de mens kwam. Ook het beruchte HIV-virus heeft dierlijke roots. Het dook begin vorige eeuw op in een chimpansee-kolonie in het zuiden van Kameroen. De herkenbare hypothese luidt dat jagers in contact zijn geweest met het bloed van chimpansees en zo het virus hebben opgelopen. De wetenschap schat dat meer dan zes op tien van de gekende infectieziektes bij mensen door dieren kunnen worden verspreid. Het is in de gegeven omstandigheden dan ook licht ironisch te noemen dat pas nadat de impact van het coronavirus duidelijk werd , de Chinese autoriteiten bereid waren om de consumptie in wilde dieren per direct te verbieden.

Too little, too late.

Misschien heeft de natuur dan maar zelf ingegrepen om ons terug met beide voeten op moeder aarde terug te brengen, die mooie blauwe knikker waar we zo zorgeloos mee omgingen de laatste jaren! Want zie, het lijkt alsof er geen vuiltje aan de lucht is , de natuur is terug ontwaakt en biedt zich weer hoopvol aan alsof die wil zeggen.. het komt allemaal terug goed ...Door al die corona miserie heeft de natuur weer wat krediet gekregen...

Misschien is het de natuur zelf die ons op deze manier wilde wakker schudden en zeggen dat we totaal fout bezig waren?

Misschien vinden de mensen terug de weg naar elkaar in solidariteit en meeleven?

Misschien staan vrede en mekaar vooruit helpen weer een beetje meer centraal…

Misschien..? Een mens mag toch een beetje dromen in deze nare tijd!

Kwestie van iedereen gerust te stellen!

Heb je ooit al van Shinrin-Yoku gehoord? Héwel ik ook niet tot vandaag.

Het is het Japans voor bosbaden. Dat “ baden” mag je natuurlijk niet al te letterlijk nemen, er komt geen water aan te pas en het is wel de bedoeling om je kleren aan te houden!  Maar in Japan blijkt het al jarenlang de manier om te ontstressen door gewoon de bossen in te trekken en met alle zintuigen van de natuur te genieten! Misschien zeg je :” ik ben iets te nuchter om me te verliezen in het voelen-ruiken-proeven van een hoop stammen en bomen” ,daar kan ik inkomen , maar blijkbaar zou een paar uur in de bossen ons immuunsysteem versterken en de spanning in ons lichaam verlagen.( allé ik heb het ook maar van horen zeggen).

Hoe dan ook , wij wonen hier naast een bos en wandelen er regelmatig in want mijn kleine theorie is: In het bos / de natuur moet niks. Je komt er vanzelf tot rust. Nog een voordeel… de natuur is altijd open, dus met openingsuren en feestdagen moet je geen rekening houden, je hebt er geen tweede verblijf nodig om erin te mogen. Het is helemaal voor jou! Je mag braafjes op de paadjes blijven of zot rollen door de bladeren ( liefst zonder pottenkijkers dan). Je mag de bomen beleefd in het latijn aanspreken of gewoonweg in plat West-Vlaams/ Antwerps/ Limburgs …. Je mag netjes uitgedost door de natuur paraderen of ongewassen in een versleten jeans aan komen sloffen. Niks moet zolang je de fauna en flora maar met het nodige respect behandelt.

Dus lieve mensen , neem in deze nare periode één ding mee, als het je allemaal teveel wordt, ga dan gewoon het bos in!

Je hoort de ganse dag niets anders dan corona hier en corona daar maar wat stilaan ook naar boven komt is de vereenzaming van de mensen en spontaan denk ik dan aan het lied van Barbra Streisand ” People who need people, Are the luckiest people in the world….

Luckiest vind ik momenteel wel wat ver gezocht. Ik weet niet wat er nu zo lucky is aan de behoefte om mensen te ontmoeten en dan van alle kanten horen dat het niet mag , dat aanraken / knuffelen niet mag en dat je niemand mag ontmoeten als die niet tot je bubbel hoort! Leg me dat eens uit. We horen wel dagelijks over de ravage die corona toegebracht heeft op gebied van gezondheid, economie, toerisme …. Maar de echte ravage ligt veel dieper, ze vereenzaamt de mensen.

Als er ooit een tijd is geweest waarin we op onszelf zijn teruggegooid, dan is het nu. We leefden 2 maanden terug nog in een wereld waarin we zo veel contactmogelijkheden hadden, nu is dat wereldwijd anders. We zitten opgesloten in ons eigen huis. Het betekent gewoon dat je echt op jezelf terug gegooid wordt. Ook als je geen spoor van ziekte hebt, is dat ellendig. Hoe je het ook wendt of keert, isolement is voor niemand gezond. Natuurlijk kan je Facetimen of Skypen of videochatten om met anderen verbonden blijven. En dat moet je ook absoluut doen. Maar je mist uiteindelijk toch de contacten die je gewend was te hebben en waar je mee vertrouwd was en die het dagelijks leven bepalen. De kans dat je last krijgt van eenzaamheid is levensgroot. Eigenlijk is dat wel zeker.

Als je leven op de kop staat, zoals het voor vrijwel iedereen ter wereld op dit moment op zijn kop staat, gelden de normale regels niet meer. Je kunt boos worden om het minste of geringste. Blij of enthousiast om een klein gebaar. Kortom, je bent uit je evenwicht.

Wat mij betreft , mis ik de warme innige band die je kan smeden met anderen, de essentie van het leven. Dat hoeft niet met veel mensen te zijn, maar tenminste enkele waardevolle connecties die het leven zinvol maken. Mensen met wie je plezier kan maken en kan praten over je gevoelens. Het leven vieren, is vaak leuker met anderen dan alleen, denk ik dan. Het hoeft niet altijd in de vorm van een liefdesrelatie. Een warme band met een man, je kinderen en kleinkinderen , je moeder, je vader, een collega, je buurman…. zijn connecties die je sterker maken. Je kan op elkaar steunen, je kan bij elkaar terecht. Corona maakt het ons onmogelijk elkaar fysiek te zien en dan valt er heel wat weg. De kleinkinderen knuffelen gaat niet meer. Geen onverwachte bezoekjes met een hapje en een drankje. Geen feestje waar je even aan niets hoeft te denken en lekker kan genieten. We moeten nu andere manieren bedenken om de sociale voeling te behouden.

De kans op eenzaamheid wordt groter naarmate mensen ouder worden maar ook jongeren zitten in een moeilijk straatje . Ze zijn in een leeftijdsfase waarin ze zich willen ontwikkelen. Ze willen erop uit, reizen, nieuwe relaties aangaan. Ze zijn heel erg bezig met zelfontplooiing en dat is nu lastig. Veel plekken waar ze hun sociale leven hebben, zoals school en werk, zijn dicht. Iedereen gaat nu op zijn/ haar manier op zoek naar andere remedies om de eenzaamheid tegen te gaan. Maar ik kijk uit naar de dag dat het weer kan en mag om mekaar terug een warme knuffel te geven. Voor mij het beste medicijn. Of elkaar oprecht in de ogen kijken, zelf vanop een afstand, dat zegt vaak meer dan duizend woorden en is vandaag nog waardevoller dan ooit tevoren.

People , people who need people … ach laat het maar, ik ben even in een melancholische periode maar dat gaat wel voorbij ….ik zal maar overschakelen naar een ander liedje :

“ Leef “ van Andre Hazes jr:

"Leef, alsof het je laatste dag is"

"Leef, alsof de morgen niet bestaat"

"Leef, alsof het nooit echt af is"

En "leef, pak alles wat je kan"…

En ga, a, a, a A, a, a, a…….

A, a, a, a

Pak alles wat je kan.......

Ik heb het al op een andere plaats gezegd maar hier wil ik ook nog eens " stoefen' met mijn voetbalploeg! Tot spijt van wie 't benijdt maar Brugge is kampioen – eindelijk - en mijn supportershart ging open gelijk een potbloeme! Feesten kan echter nog niet want …

‘t Is zo stille in Brugge

je hoart er geen vliege of geen mugge.

De toeristen zien noar huus

met de latsten ottobuus

De cafees zien op slot.

Nievers nog nen Brugschen zot.

Geen pralienen, kletskoppen of wafels,

in de restaurants alleene moar lege tafels.

Ge ziet geen koetsen meer passeren,

geen gidsen die oes nog wat kunnen leren.

De bootjes liggen aan de kant

moar de zwanen vinden dat plezant.

Van Eyck heeft zien boetiek moeten slutn.

Wwe bluven in ons kot, we meugen nie mee butn.

Op d’ holletorre wappert nu nen witn doek

en de triomklokke roept: “hoedt junder kloek!”

Doar neffens zie joak oes vlagge hangen.

Blauw , zwart ....niemand kan ze vervangen.

“ Bluven goan”, da is oes leuze.
Want 'k ziene kik voor Brugge, da is mien keuze!

Wij zijn dan wel oud maar toch nog veerkrachtig . Komaan “oudjes” hef de klauw en brul mee!!

Zoals Ani moet ik hier ook even mijn gal spuwen!

Dat geloof je toch niet!Probeert een mens de juiste levenshouding aan te nemen in deze tijd , komt daar dan een Pipo jouw dag verbrodden!

Belgische TOPECONOOM doet controversieel voorstel: “Laat ouderen coronataks betalen” Ouderen zijn dan wel de eerste slachtoffers van de huidige gezondheidscrisis, de economische last komt vooral bij jongeren terecht. “Zij zijn de eerste om hun job te verliezen”, zegt de Belgische topeconoom Jan-Emmanuel De Neve, die lesgeeft aan de universiteit van Oxford aan VRT NWS. Hij pleit ervoor om ouderen een ‘coronataks’ te laten betalen. Een opmerkelijk, maar ook een controversieel voorstel. “Jongeren hebben het minste baat bij de lockdownmaatregelen, want ze zijn voor het virus minder vatbaar”, vertelt De Neve aan VRT NWS. “Er moet dus hopelijk een besef komen bij de oudere generatie dat jongeren zich aan het opofferen zijn, zowel economisch als op vlak van mentale gezondheid.”

Tot daar zij quote!!!! Hij hoopt dat de politiek een creatieve oplossing zal bedenken om die ongelofelijke inspanning van jongere generaties op een of andere manier te erkennen, bijvoorbeeld door een coronataks, al dan niet eenmalig.

Voilà se deze man had ook zijn "moment de gloire"... wat een mens toch allemaal zou doen om eens in de schijnwerper te staan. Dat het altijd geleerden zijn die zo'n domme uitspraken doen dat maakt me PISNIJDIG .

Velen van de gestorven ouderen werden op hun kamer vastgezet, terwijl anderen de regels aan hun laars lapten en nog. Het zijn niet de ouderen die het ronddragen. Niet alleen sterven de ouderen bij duizenden van die corona , we zijn dus ook DE SCHULDIGEN ! Ouderen die heel hun leven gewerkt hebben en jongeren die nog heel hun leven moeten werken zouden beter samenwerken ipv zich tegen elkaar te laten opzetten door zogenaamde geleerde superidioten die dik hun zakken vullen met hun gezever .

Meneer de 'econoom' op wiens kosten hebt u 'gestudeerd'?

Vooraleer zulke praat te verkopen zou die geleerde bol beter eens een gesprek voeren met de mensen die geboren zijn voor 1940 of tijdens of juist na de oorlog. Die zouden hem kunnen vertellen in welke omstandigheden zij hun jeugd doorgebracht hebben. Wat veel van die mensen achteraf bereikt hebben, is te danken aan de inspanningen en opofferingen die zij ondergaan hebben en dit soms in de meest ondankbare omstandigheden. Ook wij hebben inspanningen moeten leveren, wij kwamen uit een 5 jaar durende oorlog. Wij hadden niks, 0,0 ! Wij hebben moeten werken en werken om iets te hebben. Er was niks, geen telefoon, geen TV, amper een radio, wie had er een auto. Wij kenden geen computer, geen festivals. Ik kan een blad volschrijven. En nu hebben wij als gepensioneerde een beetje geld en dan komt daar een pseudo geleerde ons verwijten maken.

Zo’n voorstel is toch een mooi voorbeeld van dubbel misbruik, wij, na-oorlogse kinderen hebben België al in zijn glorie terug gekregen door enorm veel te werken. We hebben jullie, onze kinderen, alles gegeven dat we zelf nooit gehad hebben en sponsoren ze in hun toekomst. Daarenboven leven jullie een leven die wij nooit durfden dromen, vrije tijd, sporten, reizen, restaurants etc.... en nu willen jullie ons nog de rest afnemen!

Pensioenexpert Marjan Maes van de KU Leuven vindt het voorstel van een coronataks op ouderen geen goed idee en weinig doordacht. “Een coronataks op ouderen lijkt me allesbehalve een effectief instrument om het mentaal welbevinden en de kansen van onze kinderen en dat van thuiswerkende ouders te verbeteren”, vertelt ze. “Daarvoor is het o.a. nodig om hen terug naar school te laten gaan en te investeren in kwaliteitsvolle opleiding, en dan kunnen hun ouders zich ook terug concentreren op hun werk.”

Dan toch nog iemand met wat gezond verstand. Economen zouden beter eens ophouden met doelgroepen te viseren . Covid-19 geldt voor iedereen , alsook de welvaart . Men doelt op nog meer crisissen / conflicten met dergelijke uitspraken . Het tijdperk van sociale welvaart biedt zich aan door dit virus , wat mensen moeten beginnen te beseffen na deze les van de natuur .

Er zijn zo van die (jonge) mensen die denken dat ouderen van een andere planeet komen, of een hoopje afval zijn, terwijl die ouderen meer dan de helft van hun leven gewerkt hebben, en hun pisdoeken nog hebben ververst. Als ze geluk hebben worden deze jonge mensen ook ooit oud. Als deze jongeren ouderen blijven behandelen als minderwaardig, kom dan niet bleiten als ditzelfde jou te wachten staat op je oude dag, want jullie hebben er zelf om gevraagd.

Beste senioren, houd jullie gebit, hoorapparaten, rollators, wandelstokken , brils en andere hulpstukken maar goed in de gaten want op een dag komt er een econoom op de gedachte om al die "luxe extraatjes" te verkopen onder de mom: De oudjes moeten niet zien, niet horen , niet in de massa lopen en zeker geen mening hebben!
Er staat ons dus straks nog wat te wachten als ze de miljarden die ze nu uitgeven moeten vinden ---
Ben ik nu opgelucht? Neen, wel nog steeds pisnijdig!
Om met Greta Thunbergs woorden te eindigen: How dare you!!

In onze mensenwereld is het vaak niet veel anders!

Zo gaat dat in coronatijd!

Omdat moederdag gisteren nog niet kon gevierd worden zoals we gewoon zijn, heb ik onszelf verwend met een culinair hoogstandje. De Michelin frikandel.....🙂

Gelukkig zal vanaf vandaag voor sommigen dat opgesloten zitten wat verslappen!

IK STOP ERMEE!!!

Ik heb er echt lang over nagedacht en ik hak nu toch de knoop door...

Het valt me zwaar maar ik ga afstand doen van al mijn werkmaterialen en producten.

Het is namelijk veel werk en je krijgt er maar weinig waardering voor.

Kijk of er wat voor je bij zit en doe maar een bod.

Alleen serieuze biedingen graag...

Hier de lijst met materialen :

1. strijkplank en strijkijzer

2. stofzuiger en zakken

3. stoffer en blik

4. allesreiniger, chloor enz.

5. trekker en zeem

6. emmers en sponzen

7. vuilniszakken

8. dweil, vaatdoekjes

9. zeep, wasmiddel

10. wc borstel en afwasborstel

11. wasmand

😉🤣🤣🤣🤣🤣🤣

Geen uitleg nodig denk ik!

Wat 6 weken “ in je kot blijven” al met een mens doet!

Gisteren betrapte ik mezelf op een monologue intérieur bij gebrek aan sociaal contact want straks , als corona ons verlaten heeft, dan vallen ze weer "en masse" in onze brievenbussen , de magazines en reclamefolders met zomer outfits en solden. Wanneer ik al die reclameaffiches met slanke modellen zie die pronken met maatje 34/36 dan besef ik hoe groot de nood is aan echte lijven met een rimpeltje, een bultje en bobbeltje. Daarom ben ik opgelucht wanneer ik in de media eindelijk een lijf zie zoals het mijne met een Michelin bandeke bv.. want wanneer komt een vrouw met een niet zo platte buik prominent in beeld bij een reclamespot? Wanneer erkennen we dat vrijwel iedere vrouw een vetrol, een bobbeltje of een vleugje cellulitis kan hebben? En Oeps, bij die bedenkingen was er daar eentje dat wat ongemakkelijk werd .. mijn lijf! Ik wilde het meteen gerust stellen vandaar mijn monologue

"Begrijp me niet verkeerd, mijn allerliefste lijf ik ben niet ontevreden over jou. Ik zie je als iets unieks, iets wat helemaal van mezelf is. Dankzij jou kan ik mijn persoonlijkheid delen met de buitenwereld.
Wat een leven hebben wij samen al gehad zeg! Zoveel mooie dingen samen beleefd. We hebben ook heel uitdagende periodes gehad, maar ik kon altijd op jou rekenen liefste!
Jouw benen, jullie hielpen me om mijn eerste stappen te zetten, jullie brachten me naar bekende en onbekende plaatsen. Dankzij jullie kan ik dansen, zwemmen, fietsen en zoveel ontelbare andere dingen doen!
Jouw betoverende mond met goddelijke lippen, ( een beetje overdrijven mag hé) wat een genot om samen te genieten van lekker eten, van kussen en gekust worden en lieve woorden fluisteren…
Jouw fenomenale armen, die kunnen dragen, knuffelen, steunen.
Jouw sublieme handen die me helpen om mijn dromen waar te maken, die mensen raken, aanraken die voelen, vastpakken en creëren, wat ben ik dankbaar voor die handen, lieve lijf!
Jouw verrukkelijke ogen, de spiegels naar mijn ziel. Ik kan kijken, gluren, turen, bewonderen , kwaad kijken en observeren dankzij die prachtig bruin/groene parels van jou.
En dan, jouw fenomenale buik! Die buik heeft mij mijn meest kostbare geschenken gebracht. 9 maanden lang ondersteunde jij, liet je groeien en beschermde je mijn meest dierbare lieve kinderen! Ik zal je hier altijd oneindig dankbaar voor blijven!
Mijn prachtige, krachtige, grandioze lijf. Ik hou onvoorstelbaar veel van jou, voor altijd en eeuwig! Dankzij jouw volmaakte hoofd kan ik bedenken, dromen, begrijpen! Ik kan onze herinneringen bewaren en koesteren, hoe geweldig is dat! Er is er soms eens wat onzekerheid die blijft nazinderen, dan is dat normaal. Het kan als vrouw zo moeilijk zijn om vrede te vinden met je lichaam wanneer de ene zegt dat je je rondingen mag tonen, terwijl de ander je op het hart drukt dat iedere zichzelf respecterende vrouw zichzelf bedekt.
Liefste lijf, je bent helemaal goed zoals je bent. Natuurlijk wens ik wel eens dat mijn buikje wat platter was. Natuurlijk zou ik soms willen dat ik enkele kilo’s als sneeuw voor de zon kon laten verdwijnen.. Natuurlijk zou ik die rimpeltjes rond mijn ogen en mond willen wegwerken.. Ach hoe gespierd, slank of rond we ook zijn, iedere vrouw heeft haar complexen. Maar misschien doen we het onszelf wel aan, die onzekerheden. Want hoewel ik niet in het gedoodverfde maatje S pas, voel ik me toch dankbaar dat ik vooral nog redelijk gezond ben voor mij “ 75 lentes” .
Jij bent het meest formidabel, sensationeel lijf dat ik ken!
Voor altijd de jouwe,
Liefs.
Zoals ik al zei… een monologue … En ja, is die nogal melig en over-the-top het maakt het extra leuk!

Maar ik kijk toch stilaan uit naar een dialoog in groep hoor!

 De traditie om mekaar meiklokjes te geven, dateert uit de tijd dat de bloemen konden spreken. Zo’n tuiltje frêle bloempjes wil niets minder zeggen dan ‘ik zie u graag en wens u alle geluk’. Met zijn bedwelmende geur brengt het een parfum van genegenheid in huis.

Daarom voor iedere bezoeker dit bloemetje.

 Een beetje humor helpt om de tijd door te komen. Zo, wat is niet grappig?

Een telefoon die in het ziekenhuis wordt opgenomen.

Aan een verloskundige vragen of haar werk bevalt.

Even iets kortsluiten met een elektricien.

Een sluipschutter die tegen zijn vrouw zegt: ‘ik heb je gemist vandaag ,schat’

Een schizofreen die een eenmanszaak wil beginnen.

Voor een dichte deur staan van de open dag van een gesloten inrichting.

Een blinde die te diep in het glaasje heeft gekeken.

De cursus lassen voor beginners die is afgelast.

Een restaurant voor het gerecht slepen.

Tegen een Lilliputter zeggen: Ik hou je op de hoogte

Een smurf die een blauwtje loopt .

Je fotorolletje naar een ontwikkelingsland sturen.

Een textielbaron die zijn eigen kinderen van kant maakt .

Een matroos over de andere boeg gooien.

Confetti kopen voor op je snipperdag.

Een kapperszaak die permanent gesloten is.

Een houthakker die voor de bijl gaat..

Sinaasappelen beroven van hun persvrijheid.

Luier zijn dan een pamper..

Fonske heeft een drukke baan en daarnaast is hij heel sportief: twee avonden in de week gaat hij tennissen en elke zaterdag gaat hij golfen.

Zijn vrouw dacht: "Hij werkt zo hard, ik zal hem voor zijn verjaardag een speciale verrassing geven." Ze trakteerde hem op een bezoek aan de plaatselijke stripclub.

Samen gaan ze op weg...

De portier van de club begroet hen en zegt: Hallo Fonske! Hoe gaat het?

Zijn vrouw kijkt verbaasd en vraagt aan Fonske of hij hier al eerder geweest is.

"Nee", zegt Fonske, hij is ook lid van mijn tennisclub!

Als zij plaats hebben genomen vraagt de serveerster of Fonske het gewoonlijke wil drinken en brengt hem een wijntje.

Zijn vrouw zit te draaien op haar stoel en vraagt: "Hoe wist zij dat je wijn drinkt" ?

Zij herkent mij, want zij werkt ook op de golfclub en na negen holes drink ik altijd een wijntje, verklaart Fonske.

Dan komt er een stripster naar hun tafel, slaat haar armen om Fonske en wrijft zich zeer wulps tegen hem aan.

Ze zegt: "Hé Fonske, wil je zoals gewoonlijk de lapdans, grote vent?"

Fonske's vrouw is nu helemaal over haar toeren, grijpt haar tas en stormt de club uit. Fonske kan haar nog net inhalen als zij in een taxi springt en vlak voor zij de deur kan dichtgooien springt hij naast haar op de achterbak.

Wanhopig begint Fonske zijn vrouw te overtuigen dat de stripster zich moet hebben vergist en hem aanziet voor een andere man. Maar zijn vrouw is helemaal klaar met hem. Zij scheldt hem uit voor alles wat lelijk is.

Dan draait de chauffeur zich om en zegt: "Tjonge Fonske, wat heb je deze keer een kreng opgepikt, zeg!"

Fonske's begrafenis is a.s. vrijdag!...

Ieder heeft in zijn eigen dialect die typische woorden. Zo'n vergelijk kan soms heel grappig zijn . Vandaag een klappeke gedaan ( met de straat tussen ons) met de buurvrouw  die er altijd op wijst dat ik zo stilaan " Antwaarps" mag sprekenspreek maar zelfs na al die jaren blijf ik toch nog de voorkeur geven aan mijn eigen streekdialect. Niet dat ik geen moeite doe om me aan te passen, maar in mijn AN haal je er dat West Vlaams accentje wel altijd uit en ik ben nog steeds fier op mijn roots!!!!

Omdat de buurvrouw en ik nogal aardig wat bezig zijn met bloemen in onze tuin, leidt dat soms tot grappige verwarringen als we het over bepaalde bloemen hebben.

Terwijl ik spreek over " jodengeld" dat zich zo gemakkelijk overal zaait, duurt het een tijdje voor zij dat linkt aan Judaspenning...... En zeg nu eens zelf wat benadert meer de aard van de bloem, het woord " 12 apostels" of gladiolen???( denk even aan de vorm van de bloem!!)

We houden allebei van anjers omwille van de bloem en de geur, maar voor haar zijn dat " genoffels " en voor mij " vuilneuzen"!!!

Lupinen hebben we in alle kleuren en als er een nieuwe kleur bijkomt dat wordt het zaad mooi gedeeld maar wat zij dus lupinen noemt, zijn voor ons " koffiebonen"... Nogmaals heel benaderend als je de bloem bekijkt!!!! Stinkertjes heten niet alleen Afrikaantjes maar ook tageten. Ik hou het bij het eerste. En zo kunnen we door gaan.

Heel in het begin toen wij hier woonden was winkelen ook niet altijd simpel. Een " kieken zonder kop" is hier een blinde vink dus daar sta je dan maar als je de eerste keer zo'n kieken vraagt .

Wij kopen hesp maar waarom hier heps?? Een beuling is bij ons bloedworst . Wij maken een broodje gekapt en hier een broodje gehakt.

Bij ons geeft een vrijer zijn lief een pieper, maar hier geeft een "lief zijn of haar lief "een bees!!! Een bees ( uitgesproken beze) is bij ons een bes en dat is toch wat anders dan een zoen dacht ik!!!

Onze lattenstore is hier een blaffetuur en onze blaffeturen blijken hier luikens te zijn!!!!

Bij ons thuis gebruikten we in de tuin een "kortewagen" hier is dat een kruiwagen ( dat hebben we nu stilaan overgenomen!!!). Wij dragen kloefen in de tuin , hier klompen.

Als het heel hard regent, zeggen wij: " trint mollejongen". of " trint kattejongen" .Als wij iemand aanmanen is het met " gow", hier "allé kom...."

Als wij wandelen en een mooi huis voorbijkomen ,spreken we van " 't is een skone doeninge"... En als je echt de koopwoede hebt dan zeggen we :" Ie è zoveel goesting als geirnaars (garnaal) poaten" !! En zo kunnen we doorgaan.

Tot voor een paar jaar woonde nog een rasechte West Vlaming in de straat en we plaagden de buurvrouw vaak door samen ons dialect te spreken als ze erbij stond. Jammer genoeg is die persoon weg en oefen ik ons taaltje niet zoveel meer. Ik vind het spijtig dat stilaan dat typische streekdialect vervaagt. Het is zo kenmerkend voor een volk en heeft zijn eigen charme.. Bij ons ma werd er nog volop West Vlaams gesproken, maar ik vrees dat er nu veel woorden en uitdrukkingen uit onze woordenschat zullen verdwijnen want ons kinderen verstaan het WVL wel maar spreken het niet.

Wat hiervan de bedoeling is?

Gewoon even aangeven dat " ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is" ... en dat vind ik heerlijk!

Ik weet niet hoe het bij jullie zit maar ik kijk uit naar de dag dat ik weer naar mijn kapper kan! Mijn grijze heb ik kunnen ompraten om met mij in zee te gaan om een kleuring te krijgen. Het knippen van mijn "pluimen" dat is een ander paar mouwen zou ons ma gezegd hebben! Bovenaan waagde ik het om even de puntjes weg te knippen maar de rest steekt naar alle kanten uit . Daarom denk ik dat ik de oplossing voor mijn kapper gevonden heb om veilig alle "gedemodelleerde " kapsels terug vorm te geven.

Het is zelfs de dieren opgevallen.

 Nu een mens in zijn kot moet blijven heb je meer tijd om na te denken . Ik kwam tot de vaststelling dat we het eigenlijk alleen maar leuk vinden om ouder te worden zolang we nog kind zijn.

Zolang je nog onder de 10 jaar bent, vind je verjaren zo geweldig, dat je denkt in maanden.

"Hoe oud ben je"?

"Ik ben 8 en een half"!

Je bent nooit 36 en een half, maar je bent 8 en wordt al bijna 9.... Zo werkt het!

Dan word je tiener, nu kan niemand je nog tegenhouden.... Je springt meteen naar het volgende getal. "Hoe oud ben je"? "Ik word 16" !

En dan komt de geweldigste dag in je leven....Je wordt 21 !!! Zelfs de woorden klinken feestelijk...

Maar dan word je 30....ooooh, wat gebeurt er nu? Klinkt al behoorlijk belegen...

Wat is er veranderd?

Je wordt 21,

Je wordt dan 30,

Je loopt tegen de 40,

Je bereikt de 50,

Je bent al 60,

Tegen die tijd heb je al zoveel snelheid opgebouwd, dat je al snel bij de 70 geraakt.

Daarna, begin je de maanden, weken en dagen te tellen.

Je bereikt de woensdag, je haalt de 80, je bereikt de lunch. En daar houdt het nog niet op.

Ik heb het van horen zeggen dat je als je 90 bent je begint terug te tellen....Ik WAS pas 92 !

Als je over de 100 gaat, gebeurt er blijkbaar iets vreemds. Je wordt weer een kind; "ik ben 100 en een half....

Leeftijd is iets vreemds hé?

Je zal nu maar als senior in een verzorgingstehuis zitten. Nochtans zijn die senioren een belangrijke economische factor in de maatschappij . Als ze niet bestonden zou alle welstand snel verdwijnen. Volg eens mee en zie waar hun pensioen naar toe gaat!

Voor de artsen zou het een kwelling zijn als de senioren er niet meer zouden zijn want wie zou hun wachtzalen vullen?

-Wie heeft er rugklachten? Wie geeft er werk aan de orthopedisten aan de osteopaten aan de internisten aan de kinesisten en heeft dus zoveel banen gecreëerd? Men zou hen moeten bedanken. -Wie heeft problemen door een zwak hart? Ze worden verzorgd door cardiologen en vaatspecialisten en nemen een hoop medicijnen want wie is er ook dikwijls ziek en slaat medicijnen op in zijn kast? De farmaceutische industrie zou failliet zijn als er geen senioren meer waren.

-Wie wandelt er fier en vol moed met een nieuwe heupprothese? Knieprotheses zijn ook in de mode en dat weet menig chirurg! Die laatsten spelen dan tennis, golf, gaan duiken , naar theater enz. Dat laat dan tuiniers leven, evenals de parking bewakers, verkopers van duikmateriaal, acteurs, zangers Dankzij cataract leven de oftalmologen ook goed evenals de klinieken en de apothekers

-Wie vult de stranden aan de Middellandse zee? Zonder senioren zouden ze leeg zijn in de lente en de herfst! Hoe zouden hotels, restaurants , winkels , verkoperd, vastgoedagenten , cafés en taxi’s dan hun belastingen betalen?

-Wie laat er nieuwe tandprotheses maken? De tandartsen zouden met hun vingers zitten draaien als ze geen senioren moesten verzorgen! De openbare banken in parken zouden snel verlaten zijn als de senioren er niet waren. De grote magazijnen zouden leeg zijn als er geen senioren waren. Duizenden banen zouden verdwijnen en de werkloosheid zou nog erger zijn .

-Veel patissiers zouden moeten sluiten als er geen oma’s waren die taartjes eten of kopen voor hun kleinkinderen! Daarom gelukkig dat er senioren zijn en nog steeds zijn! Ik maak deel uit van die groep zoals de meesten die dit hier lezen daarom :

Wat is niet grappig?

- Een cardioloog die zegt: ‘Hier klopt iets niet!’

- Iemand na een allergie test vragen of hij al uitslag heeft.

- Een timmerman met plankenkoorts.

- Een exporteur die niks uitvoert.

- Een voetballer zonder doel in zijn leven.

- Michael Jackson zwart maken.

- Een geheim vertellen in een kamer met kliklaminaat.

- Een astmapatiënt een adembenemend verhaal vertellen.

- Door de mand vallen tijdens een ballonvaart.

- In een Duitse schoenenwinkel zeggen dat je maat 40-45 nodig hebt.

- Een bloedmooie vrouw met hersens een ‘miss-verstand’ noemen.

- Honing met een bijsmaak.

- Een vogel die in de nesten zit.

- Een cavia die hamstert.

- Een elektricien die niet meer tegen de spanning kan.

- Een spijtbetuigende transseksueel die zegt dat ie liever weerman wil worden.

- Aan een asielzoeker vragen of ie al spaart voor zijn uitzet.

- Tegen een astronaut zeggen: loop naar de maan!

Pasen betekent vrolijkheid, blijdschap en dankbaarheid om de lente die eraan komt, om de natuur die open bloeit, om de gezelligheid van het samenzijn met familie en vrienden of andere dierbaren buiten op het terras bij een hapje en een glaasje bubbels . Samen het leven vieren .

Toen ik gisteren op TV het lege St Pietersplein in Rome zag en een Paus die in alle eenzaamheid zijn Paaswens uitsprak terwijl we met zijn tweetjes voor TV half lagen te slapen, overviel me even een gevoel van gemis en onzekerheid . Geen jong geweld om onze dag op te fleuren, geen dierbaren om mijn octopusarmen rond te slaan.. Geen gezellige babbel rond de Paastafel. Het leven staat stil al snakken we om te leven, wij senioren hebben geen eeuwigheid meer om te genieten, de dagen sijpelen door onze vingers.

Bewegen helpt je brein, zeggen ze, socialiseren helpt je brein en de buitenlucht helpt je brein. Allemaal zaken die nu niet mogen, althans niet buiten de deur. Eenzaamheid en gemis loert achter de hoek .Voor velen wordt dat de berg die ze moeten beklimmen.

Gelukkig is er nog de blog, FB of What’s app of andere mogelijkheden om even tegen iemand anders te praten dan tegen je partner of jezelf! (Van die laatste krijg je wel altijd gelijk maar dan is de fun er ook rap af!! )

Bij deze een gezellige Tweede Paasdag aan iedereen!

Urenlang staren of eindeloos niksen.

Rustig wandelen af en toe iets fixen.

Blijf in je kot, dat vraagt menigeen.

In de verte weerklinkt een stil geween.

Even stilstaan bij doodgewone dingen.

Terwijl je luistert naar vogels die zingen.

Ook zij herhalen wat iedereen weet.

Radeloze pijn bij zoveel leed!

Blijf in je kot, ook op deze dagen.

Ijskoud verdriet dat wil je niet dragen!

Nancy 12/04/2020

De Paashaas in waarschijnlijk al bezig met het voorbereiden van al die lekkere chocolade eieren om die straks terug in tuinen en andere plaatsten te verstoppen. De vraag is alleen : in hoever zal corona dat paasgebeuren verstoren? Als jij vindt dat het niet zo erg is omdat jij denk  dat al die zoetigheid voor jou taboe is, dan heb ik goed nieuws.

Chocolade is een groente want...

Chocolade wordt uit bonen van de cacaoboom gewonnen. Bonen zijn een groente.

Suiker wordt uit suikerbieten gewonnen. Beide behoren tot de categorie groente.

Dus is chocolade groente.

Om nog een stap verder te gaan

- Chocolade bevat melk, dus zijn chocoladerepen goed voor de gezondheid.

- Rozijnen, kersen, sinaasappelschillen en aardbeien omhuld met chocolade, behoren tot de categorie fruit, dus eet er zo veel van als je wil.

- Chocolade is goed tegen stress:denk eraan: StresseD achterstevoren gelezen luidt: DessertS

Met die gedachte in het achterhoofd hoop ik dat de Paashaas toch voor wat afwisseling kan zorgen  in deze enge tijd!

Tsja, blijkbaar voor mij: goed humeur, slaap en een stripper 

En jij?

Het leven is nu. Het zou een online wijsheid kunnen zijn - en dat is het waarschijnlijk ook - maar dit zinnetje heb ik niet van één of ander scherm geplukt. Het is een zinnetje dat ik mezelf af en toe voorzeg als ik pieker over gisteren en me al druk maak over morgen.

'Het leven is nu', dacht ik innig tevreden in mijn luie stoel tijdens onze vakantie nadat we 's morgens van de zon hadden genoten en in de namiddag door de Spaanse bergen gewandeld hadden.

'Het leven is nu', dacht ik toen we 's avonds nog even in de buurt rondwandelden en genoten van de lichtjes die hier en daar brandden terwijl mensen zacht keuvelden bij een fles Rioja of weggedoken in een boek.

'Het leven is nu', flitst het zo vaak door mijn hoofd sinds we terug zijn na die enge ervaring op het einde van ons verblijf en de harde realiteit van corona!

Op vakantie is het makkelijk om dat zinnetje te zeggen, de dagen zijn vol en traag. Maar nu, met een lente die er zit aan te komen en met heel wat to do's die door corona op de lange baan geschoven worden , denk ik soms heel stiekem: 'Ik wou dat het leven nog was zoals het in februari was.

Maar 't kan verkeren zei Brederode en hij wist wat hij zei .. dus zeg ik het ook .. als corono ons eindelijk verlaten heeft en de wonden die dat ding geslagen heeft wat geheeld zijn en als de zon er eenmaal voor echt is , dan herpakken we ons en gaan we er voor. Dan zeggen we weer "het leven is nu."

Toen ik vanmorgen voor de spiegel stond, besefte ik: "Dit kan niet meer, er gaat grondig wat moeten veranderen."

Ik heb de daad bij het woord gevoegd en een schilderij in de plaats van de spiegel opgehangen!

Een hartelijke groet aan iedereen!

Onze economie, na corona ziet er niet zo goed uit omdat :

de bakker zijn brood niet meer verdient

de herenmode de das is omgedaan

de lampenverkopers de toekomst duister in zien

de scheepvaart de wind uit de zeilen is genomen

de timmerman niet meer weet van welk hout pijlen te maken

de houthakker het bijltje er bij neergelegd heeft

de horlogemakers de tijd willen terugzetten

de confectie-industrie er een mouw moet aan passen

de tuinders knollen voor citroenen hebben gekocht

de binnenschippers aan lager wal geraakt zijn

de chauffeurs de macht over het stuur kwijt geraakt zijn

de wegen aan belasting bezweken zijn

de badmeesters het hoofd niet meer boven water kunnen houden

de bierbrouwers uit een ander vaatje moeten tappen

in de bioscopen het doek gevallen is

de kwekers op zwart zaad zitten

de schoorsteenvegers uit hun dak gaan

de stratenmakers op straat staan

de mijnbouw zijn eigen graf graaft

de NMBS het spoor bijster is

de luchtvaartmaatschappijen uit de lucht vallen

de metselaars in de put zitten

de caféhouders het zat zijn

de kappers met de handen in het haar zitten

de boeren uit het veld geslagen zijn

de helderzienden het niet meer zien zitten...

alleen bij de wapenindustrie zit er nog schot in de zaak

Gisteren gaf ik nogal van Jetje hier vandaag houd ik het iets rustiger... Ja het is met mijn zoals met het weer , het schommelt af en toe maar uiteindelijk verschijnt terug  de zon ! En neen dat is geen aprilvis!!

Meneer Cor O’na,

Ik haat jou! Daar nu weet je het.

Ik noem jou een sadist, een mensenhater, een duivel, Pietje de dood, een monster…..Jij hakt er zomaar volop in, je kent geen medelijden, je honger geraakt maar niet gestild, je zet onze wereld op zijn kop!

Wij mensen hebben een lange donkere winter achter de rug, Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen. De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…maar we begrepen het niet. En toen werd het Maart en keken we uit naar de lente...maar jij kwam ongevraagd en ongewenst ons land aanvallen!

De straten zijn nu zo goed als leeg, de meeste winkels zijn gesloten, de meeste auto's staan langs de kant van de weg, de mensen komen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld. Landen gaan op slot, de mensen kunnen niet geloven dat dit gebeurt, het is zo surrealistisch...Iedereen weet ondertussen wat er aan de hand is. En jij, jij verkneukelt je maar verder, je zaait paniek, wanhoop, verdriet, eenzaamheid en de dood…

Ineens mogen grootouders hun kleinkinderen niet meer zien of knuffelen , zien Eerste - en Plechtige communicantjes hun speciale dag uitgesteld worden, mogen kinderen hun ouders in de verpleeghuizen niet meer bezoeken, kan er geen waardig afscheid genomen worden van dierbaren die de strijd verliezen, mogen we niet meer samen komen om te genieten van het leven, staan we in een dragende stilte aan te schuiven om boodschappen te doen, bekijken de mensen mekaar achterdochtig als je maar even kucht …Wat afschuwelijk en onmenselijk! Alleen maar omdat jij onderhand hier alles een beetje overneemt...

Maar we krijgen je wel, jij onverzadigbare bloedzuiger, dan ken jij het universele bewustzijn en de inzet van ons “mensen” nog niet...Wij weten dat verbinding de kracht creëert en dat kan jij ons niet afpakken, jij tiran!

Mijn goeie raad voor jou : GO TO HELL – DROP DEAD of liefst nog LOOP NAAR DE MAAN!

Éen van de duizenden opgeslotenen.

Voor iedereen hier, hou vol lieve allemaal! Er komt een dag dat je elkaar weer net zo lang kunt omarmen of elkaars hand kunt vasthouden tot het pijn doet...

Elk jaar hebben we dezelfde klacht over dat verzetten van de tijd maar dit jaar zullen we er maar over zwijgen zeker er zijn nu prioriteiten en daartegenover is zomertijd maar een peulschilletje

De zin om buiten bezig te zijn, staat nog op een laag pitje en binnen ligt de lentekuis ook nog in comateuse toestand dus h,eb ik tijd zat om van mijn geliefde bezigheid te genieten…zin / onzin schrijven!
Ja dat schrijven, vroeger ontving deze kwebbelmie graag brieven van die echte, persoonlijke papieren exemplaren met mooie postzegels erop met warme gedachten en beheerste krullenletters en met lieve woordjes en fijne wensen daar, kan ik nog steeds van genieten… Trouwens al die uren “ schoonschrift” in de lagere school.. dat moeten we toch onderhouden hé!
Maar, hoe kan je in deze moderne tijd de post elegant in ontvangst nemen? Voor de duidelijkheid: ik heb het niet over acties als het werpen van smachtende blikken, het dramatisch zuchten of het expressief rollen met de ogen. Néé, ik heb het over het object waarin men de brieven deponeert.
Bij onze dagelijkse wandeling keur ik hier en daar brievenbussen en daarover wil ik het nu even hebben.
Ooit - toen er nog ridders en freules leefden- was er een tijd dat men op romantische wijze de post kon ontvangen door de installatie van een duiventil en niet alleen voor love letters!!

Later opteerden de meesten voor een zakelijkere oplossing: namelijk een postgat (tevens tochtgat) in de voordeur. Maar als je het allemaal net iets creatiever wil aanpakken, dan moet je – als het terug mag/kan- eens een autoritje maken langs de “Vlaamsche” wegen. Inspiratie te over! Bij nadere analyse kan ik zelfs de geschiedenis van de brievenbus feilloos reconstrueren. Bij deze een historische schets, ter lering en vermaak!
We beginnen onze tijdreis in de jaren ’40. Oorlogstijd, weet u wel. Creatief met minder. En dus werden melkbussen omgevormd tot brievenbussen al dan niet met een vrolijk likje verf! Recyclage op z’n best en nog steeds vatbaar voor navolging!
In de jaren ‘50 leefde de economie weer op. Blijkbaar waren in die dagen de zogenaamde “smurfenhuisjes” bijzonder trendy. Het waren een soort kabouterwoninkjes, voorzien van echte raampjes en dakpannetjes. Vaak droegen zij het Eftelingachtig opschrift “BRIEVEN” (handig, zo wisten passerende kabouters meteen dat deze gerieflijke optrekjes niet voor hen beschikbaar waren. Sommige misverstanden kan je maar beter voorkomen!)
Een andere variant uit die zelfde tijd is de prehistorisch uitziende plastieken boomstam. Iets later, waarschijnlijk in de jaren ’60, deed een vrolijker type brievenbus haar intrede nl een wijnvat waarop een luidkeels grinnikend cherubijntje had plaatsgenomen al dan niet met druivenrank en schaterlach. Smaakvol, althans voor wie graag als levensgenieter of wijnbaron te kijk wilde staan. (De bierbuik en bakkebaarden van de eigenaar denken we er ook spontaan bij, geen idéé hoe dat komt!)

De jaren ’80 zorgden voor metaalconstructies, al dan niet in fletse kleuren. En de jaren ’90 stonden dan weer garant voor sobere natuurstenen zuilen. Niet echt iets om over naar huis te schrijven dus, laat staan om er een column aan te wijden.

Opeens kwam er een gloednieuw type brievenbus overgewaaid van over de grote oceaan en bood zich aan. Het was eigenlijk een heruitvinding van de ouwe melkbus, deze keer in vlekkeloos glanzend aluminium, met vrolijk wapperend wimpeltje. Het ding in kwestie riep nog net niet “jiiiiihaaaaa!”, maar we zijn er echt niet ver van verwijderd.
De dag van vandaag zijn het vooral stenen of aluminium brievenbussen die de opritten sieren .

Droom jij echter nog stiekem van zo’n smurfenhuisje uit de fifties, houd dan maar het groot vuil in de gaten misschien vind je daar nog wel zo’n unicum !

Voor elke bezoeker :

Dit briefje vonden we dit weekend in de brievenbus. Het komt van buren , een gezin met 3 tieners.

Onderaan de brief stond ook nog een hart met daarbij de boodschap:

Draag zorg voor elkaar en help waar je kan, zo creëren we een hartelijke samenleving waar iedereen telt!

Hoe hartverwarmend is dat om zo’n buren te hebben.

Bedankt liefste buren!

Lezen over zwarte gaten is leuk en heb ik ooit volop gedaan, maar er figuurlijk in vallen is minder spectaculair. Ja, ik heb het in de gaten dat ik door dat coronavirus de komende weken/maanden geen gat in de lucht zal springen nu de sportactiviteiten allemaal stil liggen. Ik zie geen gat om te voorkomen om niet in een zwart gat te vallen. Ik kan natuurlijk een gat in de dag slapen maar dat ligt niet in mijn aard. Gaan shoppen - maar dan liefst zonder een gat in mijn hand - is de eerste tijd ook niet mogelijk . Er bestaat daardoor geen gevaar dat mijn slaapgenoot zal zeggen: Daar is het gat van de deur” omdat door mijn uitspattingen onze portemonnee op zijn gat ligt.

Aan de andere kant, ik ben niet voor één gat te vangen, ik kan alsnog het éne gat met het andere vullen mocht het coronavirus ons nog lange tijd in de ban houden... Voorlopig zijn er nog de Tour de France en de  Olympische spelen….. Als dat geen gat in de markt is!! ( al vrees ik dat dit ook in een zwart gat zal verdwijnen).

Van gaten gesproken .....

Houd jullie veilig en sterk .

Lieve blogvrienden vanaf vandaag zit ik hier weer veilig en wel (houden zo!!)  vanuit mijn thuisplekje te tikken ...De laatste dagen waren zeer stessy geweest voor ons. We zaten al twee en een halve maand in Spanje om extra vitamientjes op te doen . Ik had dat niet op mijn bloggezet uit veilgheid , want je weet nooit wie hier komt lezen.

Met dat coronabeest zaten we natuurlijk heel erg in de maag, kunnen we nog weg, moeten we weg, als we blijven hoe lang kunnen we vast zitten? De informatie die we ter plaatse kregen, was redelijk negatief en we vreesden dat we niet meer zouden thuis geraken. Maar door mijn brandwonde konden we niet vroeger vertrekken want zitten was niet te doen en zeker niet voor zo'n lange autorit.

Met het weekend werd het plots ook in Spanje kritisch met een volledige lock down zoals hier en moesten we een besluit nemen. Op onze locatie mochten we blijven zo lang het nodig was want nieuwe boekingen waren allemaal geannuleerd dus ons huisje zou vrij blijven. Na de toespraak van president Macron maandagmiddag besloten we om de volgende dag toch te vertrekken... Tot 11u 's avonds hebben we ingepakt...maar een huisje leegmaken en alles inpakken na bijna 3maanden is niet simpel. Om 4u dinsdagmorgen zijn we vertrokken en in één ruk doorgereden naar Frankrijk tot in Bourges ( op zo'n +-250 km van Parijs) . De vraag was zullen we nog een hotel vinden ... Niet dus, alles gesloten, zelfs bepaalde airs waar je kan stoppen om sanitair even te "lossen" hadden hun toiletten afgesloten ....Na wat rondrijden vonden we uiteindelijk een B&B hotel waar we online nog konden boeken. We hadden een bed en dat was het bijzonderste temeer omdat mijn wonde dringend moest verzorgd worden want ik had het allemaal een beetje onderschat... De wonde was al redelijk netjes aan het worden maar het is nu even een stapje terug door die 2 dagen rijden en 3 dagen stress! Maar dat komt wel goed!

Gisterenmorgen zijn we terug om 4u opgestaan om het laatste stuk af te leggen. Het verkeer was geen probleem , het was echt bizar want op camions na was er haast geen auto te zien op die 2000 km noch in Spanje noch in Frankrijk noch in België al was het bij ons het drukst. Eén keer was er controle maar dat was enkel voor de Fransen die hun permis moesten tonen, wij mochten gewoon door...

Uiteindelijk zijn we veilig thuisgekomenen content dat we die beslissing namen niettegenstaande al de negatieve reis geluiden die we hoorden. Vandaag ben ik gaan shoppen en heb op een 5 tal producten het meeste toch gevonden...Nu is het cocoonen zoals de rest van de bevolking maar thuis ipv in het Zuiden.  We wilden het risico niet lopen om in Spanje ziek te vallen waar het virus ook al hevig zijn best deed en  daar danin een ziekenhuis te belanden. We spreken beiden wel Spaans maar toch... in zo'n omstandigheden wil je in je eigen land zijn. Nu duimen we samen met iedereen dat we gspaard blijven van dat kwaad beeste want met onze 75 lentes zitten we wel in de risicogroep!

De kids zijn blij dat ma en pa of oma en opa weer thuis zijn al zal het geknuffel wel nog even uitgesteld worden... Hoe de wereld op korte tijd kan veranderen !!!

Zodra alles hier wat terug in het gewoon ritme verloopt na al dat gestress,  zien jullie mij op bezoek komen. Nu verder uitpakken en opruimen enz enz..

Een dukke knuffel van hieruit voor elke  bezoeker en ik ben blij als ik jullie hier tegenkom dan wil dat zeggen dat jullie nog safe en gezond zijn! Houden zo!!

Zo zag de autoroute in Spanje, Frankrijk en België er uit.. bizar du jalais vu!!!

Mannekes, mannekes heb ik me daar vannacht een droom gehad! Ik wil nu niet van een mug een olifant maken maar als je even tijd hebt dan neem ik je mee naar de wereld van Klaas Vaak. Voor diegenen die niet veel tijd hebben " salut en de kost" wat dit gaat toch even duren!

Toen we gisteren gingen slapen, trok ik de slaapkamerdeur dicht en dook ik onder ons donskieken. Ik was juist het lijstje van mijn dromen aan het aflopen om te zien wat ik nu wel of niet wou dromen. Och…een droom blijft maar een droom, maar ne mens kan beter over iets plezant dromen hé zeker als je op de blaren ligt!!!

Ik zag daar dromen staan over ruzie en ambras en dacht nog als ik daar moet van dromen is het om een ganse nacht wakker te liggen hé.

Dromen over de liefde moet ik ook niet doen, want ik heb mijn liefste nog naast mij! Maar ik weet niet of jullie zo’n droomlijst hebben, maar daar staan soms rare titels op hoor! Ik zag daar plots staan: de kuchende mug. Awel, ik was zo curieus dat ik die droom heb aangestipt. Omdat ik niet meer moest wakker liggen om verder mijn droom te kiezen, was ik dus ook rap in dromenland verzeild. Ik was nog bezig met het deuntje te kiezen dat ik zou snurken in mijn slaap, als ik daar plots hoor hoesten. Ja, dat is verschieten ! Ik luisterde nog eens en ja hoor, iets later was het weer van dat.

Wat raar was, eerst kwam het gehoest van boven mijn hoofd en dan van tegen de muur. Ik stak - in mijn droom - het licht aan en terwijl ik zat te zoeken of er daar ene onder mijn bed zat te hoesten, hoorde ik plots terug hoesten boven de kleerkast. Maar toen ik aan de kleerkast zat, kwam het gehoest van tegen de verwarming. Stilletjes ging ik op zoek naar de onzichtbare hoester als ik daar plots tegen het raam terug hoorde hoesten. Ik wreef eens in mijn ogen en zie ik daar toch wel een mug zitten zeker

Ik wilde haar een klop geven zodat ze geen ganse nacht boven mijn hoofd zou zoemen maar toen begon die daar toch wel weer te hoesten zeker.

-Euh…wat is dat hier, een mug die hoest, dat heb ik nog nooit gezien!

-Ja Natoken, er zijn geen seizoenen meer hé…..hoest kuch…hoest.

-Hoe…jij kan niet alleen hoesten, maar ook praten?

-Vaneigens …hoest…in jouw droom ...hoest... kan iedereen toch spreken?

-Euh….allé dan, dan kan ik je ook vragen waarom je hier zo zit te hoesten, kan je niet zoemen zoals iedere mug?

-Ik zou wel willen maar ik heb een valling opgedaan door al die regen en ik zit met een klein zoemstemmetje en moet alsmaar hoesten.

-Jamaar, je moet je verzorgen hé!

-Och…Natoken, met de klimaatsveranderingen is het geen leven meer hé. Vroeger konden we nog eens lachen als mug als we zo een ganse nacht iemand konden wakker houden, maar nu zit ik hier met rillingen op mijn natte vleugels en is het plezante eraf hoor.

-Ach, je moet de moed niet laten zakken hé.

-Hoest…kuch…nies…zoem…kuch

-Allé, kan ik iets doen?

-Ik heb dorst.

Ik nam de mug op en zette ze bij het raam waar ze van een druppel kon drinken die naar beneden liep door de condensatie. Maar ze zag zo bleek, dat ze zelfs de kracht niet meer had om iemand te steken. Ik zag in die kleine natte oogjes dat ze haar eigen gezoem miste.

-Natoken, kan je het licht niet uitdoen, want het doet zeer aan mijn ogen en wil je liefst niet te luid praten, want ik heb zeer aan mijn hoofd.

-Jamaar, dat is straf , als jij hier de ganse nacht rond mijn kop zoemt, heb ik ook zeer aan mijn hoofd hoor!

-Ja, maar dat is het leven hé, we zijn er om te zoemen.

Ik heb de mug dan maar op mijn hoofdkussen gezet en de ganse nacht mijn adem in haar richting geblazen om haar warm te houden hé. ( dat van dienen warme adem had ik eens in een kerststal gezien ).

Toen deze morgen in mijn droom mijn wekker afliep, sprong die mug daar toch wel ineens recht zeker. -Zoem….zoeeeeeem….bzzzzzz….zoembzzzzzzzzz

-Awel, awel, wat krijgen we nu?

-Ja, bzzzzzzzzz ’t is al veel beter .

Ik stak het licht aan en ze vloog tot op de kast, waar ze in het licht van die mooie schaduwen vormde op de muur. Ik keek bewonderend toe, want het is niet elke dag dat je een mug ziet dansen in het licht hé. Ineens begint ze zich daar te rekken en te kronkelen zodat haar schaduw een olifant op mijn muur tekende.

-Bedankt voor uw goede zorgen Natoken, dank zij u kan ik volgende nacht weer boven je hoofd komen zoemen.

-Hélaba, je gaat juist niks..

-Jamaar Natoken, een mug is er om te zoemen hé.

-Euh…ja dat is ook waar, maar moet dat juist boven mijn hoofd?

-Nee ik kan het ook op het plafond of op de muur.

-Jamaar dan ben ik ook wakker!

-Ja, dat is het leven hé en daar kan ik ook niks aan veranderen , ook niet in jouw dromen, maar weet je wat? Ik zal elke morgen voor u een paar schaduwen op de muur komen dansen.

-Awel ’t is goed, dat zie ik graag, vooral die schaduw van die olifant.

-Jamaar Natoken, dat is nu juist de moeilijkste schaduw, want van een mug een olifant maken is juist de moeilijkste schaduw.

-Bah nee, je deed dat goed.

-Nee nee, dat hangt ervan af hoeveel licht er op mij schijnt.

-Ha, nu begrijp ik het, hoe meer je in de schijnwerpers staat, hoe meer je van een mug een olifant kan maken?

-Juist !

Toen ik op deze morgen echt wakker werd, was mij dat toch wel bijgebleven en naar het schijnt neemt je uit jouw droom altijd iets mee naar de realiteit van het leven.

Ja, van een mug een olifant maken kan ook in de realiteit hé. Hoe meer je iets klein in de schijnwerpers zet, hoe groter het wordt.

In feite is dat nogal een geluk dat ne mens eens iets speciaal droomt voor hij wakker wordt in de pijnlijke realiteit momenteel.

’t Is nu maar te hopen dat ik volgende nacht niet van een  olifant droom die zit te zoemen op de kleerkast. :)

Gelukkig kan ik hier binnen vallen zonder gevaar van besmetting. Het is overal corona hier en corona daar, hopelijk duurt dat geen maanden. Wat nu gebeurt is ernstig. Ik las vandaag dat de impact op mens en economie kan vergeleken worden met een oorlog. Gelukkig beseffen velen dat er niets is gewonnen met paniek. Corona is niet de eerste medisch mondiale uitdaging.

Wat mij in deze situatie vooral opvalt is dat wanneer China niest de rest van de wereld verkouden is. Als deze crisis één ding duidelijk maakt dan is het hoe afhankelijk iedereen is van de Aziatische grootmacht. In dat land is een kwart van de wereldwijde productiecapaciteit geconcentreerd. De wekenlange sluiting van Chinese fabrieken ontregelt productielijnen over de hele wereld. Schaarste en werkloosheid liggen op de loer. De economie sputtert enorm.

Door middel van renteverlagingen via centrale banken en steunmaatregelen trachten regeringen het vertrouwen in de economie te stutten. Uiteindelijk zullen overheden moeten laten zien dat ze de crisis weten te bezweren. En hoe landen dat aanpakken - snoeihard zoals Peking of met iets meer tact zoals in West-Europa - is aan hen zelf. Zo lang ze hun aanpak maar onderling afstemmen en niet handelen als de einzelganger Trump. Europeanen welkom? Njet. Groot Brittaniërs? si !!

Europa kijkt intussen met angst en beven naar Italië, waar het coronavirus maar niet onder controle geraakt. Maar waakzaamheid is overal het thema vandaag ,ook bij ons. “Blijf in je kot”, zegt Maggie die intussen ook vragen heeft bij de coherente structuur van de gezondheidszorg in ons land .We hebben maar liefst acht ministers van Gezondheid en nu zouden ze er nog een commissaris bij zetten om het corona probleem aan te pakken… Geen regering maar toch kunnen nieuwe benoemingen….moet kunnen...

Intussen zitten wij inderdaad nog steeds zonder een regering. Ik denk dat de politiekers blij zijn dat ze nu niet het gespreksthema nr 1 vormen . Neem die mannen hun loon af zolang ze geen akkoord hebben en je moet geen helderziende zijn om te voorspellen dat we binnen de kortste keren een regering hebben. Ik ben beschaamd in hun plaats als ik probeer om dat aan niet Belgen uit te leggen. Je krijgt het niet verklaard.

Voilà ik heb stoom afgelaten ( door die brandwonde produceer ik extra warmte vandaar )

 Ik las in de krant:

”Een laffe overvaller kreeg een koekje uit eigen trommel, want hij werd neergestoken met zijn eigen mes.”

Vroeger placht men een koekje van eigen deeg te krijgen, maar het spreekt natuurlijk vanzelf dat men die in een trommel bewaart.

Ik hoorde op de radio:

”In de politiek is wijsheid ver te zoeken. Men dempt het kalf als het verdronken is.”

Er is een tijd geweest dat men de put dempte als het kalf verdronken was, maar vandaag de dag moeten we besparen en hebben we zelfs geen put meer nodig.

Een vriendin van me verkondigde:

”Mond-op-mondreclame is nog altijd de beste reclame.”

Hoewel dat in sommige gevallen kan kloppen, verkies ik toch de mond-tot-mondreclame.

In een e-mail las ik de volgende passage:

”Het heeft nu lang genoeg geduurd. We zullen de knoop moeten doorkakken.”

Als je ‘t schrijft, verschilt het slechts een kleinigheid met doorhakken, maar als je ‘t moet uitvoeren is het een wereld van verschil en volgens mij geen sinecure.

Ik kreeg eens een brief en de schrijver ervan besloot met de woorden:

”Drank bij voorbaat.”

Ik heb mijn hele brievenbus doorzocht, maar er was nergens drank te bespeuren. Veel beloven en weinig geven …

Tsja….. het was niet mijn bedoeling om dit gezegde uit te testen maar je hebt zo van die mensen die het eerst moeten zien of voelen voor ze het geloven hé?

Dat heb ik vorige donderdag voorgehad met kokend water uit een waterketel en vraag me niet hoe…..ik weet het ook niet maar DOM DOM DOM!!!

Als het weer geen glimlach op de gezichten tovert dan maar op een andere manier proberen..

Een Italiaan vertelt zijn vrienden:

"Gisteren heb ik mijn vrouw gemasseerd met aromatische olie en daarna hebben we zo'n intense nacht beleefd dat ze gedurende 5 minuten heeft geschreeuwd!"

De Fransman antwoordt :

" Ja, niet slecht! Gisteren heb ik mijn vrouw ingesmeerd met aromatische boter. Daarna hebben we zo stevig tekeergegaan dat ze gedurende 15 minuten heeft geschreeuwd!"

De Belg repliceert:

"Ik heb haar ingesmeerd met chocolade. Daarna hebben we de liefde bedreven en heeft ze 3 uur geschreeuwd!"

Vragen de twee anderen nieuwsgierig:

"Wat heb je dan wel gedaan om haar drie uren aan het schreeuwen te krijgen?"

"Ik heb mijn handen afgeveegd aan de gordijnen!"

Ik heb een paar dagen geleden de suffe leeftijd van 75 gehaald , een leeftijd waarvan ik vroeger vond dat je niet mocht mopperen als je dan dood ging. Het voelt wel even raar aan om de leeftijd te hebben die ik vroeger als Echt Heel Heel oud zag.

Jaja, ik bereikte de big 7-5! Ik vind dit nogal wat 75 worden.. omdat je de volgende dag wakker wordt en er niks veranderd is, maar tegelijkertijd verandert er heel langzaam zoveel. 75 j en hoewel ik het vooral een mijlpaal vind - ¾ eeuw op deze blauwe knikker is al wat - toch heeft het iets.

Naar aanleiding van die 75ste verjaardag deel ik een paar momenten waarop ik denk ...nu word ik toch stilaan oud.

- Als kleine kinderen me aanduiden als ‘je bent toch al oud”

- Als ik last heb van allerlei pijntjes of een stijf lijf.

- Die momenten dat ik dames van 40 zie lopen met kleding (of ja, ‘outfitjes’ natuurlijk – of nog erger ‘outjes’ of ‘fitjes’) die hip en modieus is en waar ik echt niet meer in pas!

- Wanneer ik in de supermarkt aan een voorbijganger moet vragen iets van een hoge plank te halen omdat ik er niet mee bij kan!

- Altijd in de eindexamenperiode van de kleinkinderen als ik terug denk aan die van mij. Dat het bij mij al meer dan 60 jaar geleden is dat ik examen deed vind ik echt héél ernstig.

- Als ik de jongeren zie die alleen maar met hun telefoon bezig zijn . Vroeger praatten we nog gewoon met elkaar !

- Altijd als ik een zin begin met ‘Vroeger…’

- Als ik met 17- of 18-jarigen praat over hun toekomstplannen en vervolgstudies en me dan realiseer dat ze mijn verhalen waarschijnlijk net zo boeiend en relevant vinden als ik dat vroeger vond bij “oude mensen”…

- De gedachte dat er om 3 uur ’s nachts nog mensen voor hun plezier in een club staan te dansen…

- Als mijn ogen soms om 22.00 uur al bijna dicht vallen terwijl ik naar TV kijk.

- Als ik moet googelen om erachter te komen wat ‘swag’, ‘ewa’ of ‘beire’ is.

- Als ik langs een cafeetje loop en alleen maar denkt ‘Jezus, wat staat de muziek hier hard’!

- Als ik bij het zien van een 20-jarige die in november hardloopt in een kort broekje denkt "kind, zou je niet eens wat warmers aantrekken?"

- Als ik de kinderen hoor praten over hoe druk ze het hebben terwijl ik zelf kan zeggen dat ik “gewoon even lekker rustig aan hebt gedaan”.

- Als ik tegen de kinderen en kleinkinderen bij het afscheid zeg dat ze voorzichtig moeten zijn en even een berichtje moeten sturen als ze thuis zijn en ze mij met een vage glimlach " jaja" zeggen

- Als ik kruiswoordpuzzels oplossen vaak een aanlokkelijkere activiteit vind dan naar een festival te gaan bij wijze van spreken dan.

- Als ik mezelf hoor zeggen “Wat? Kost dat VIJF euro? Daar betaalde ik vroeger 20 frank voor!”

Ik stop er mee want zo word ik er echt niet jonger van...

Wanneer voel jij je oud?

Aan iedereen die hier voor mijn verjaardag wensen afzette... .

'k Voel mij vandaag zo… Hoemperapapa....

Ik heb nu eens echt zin om iets dwaas te doen en niemand houdt me tegen!! Ben vanmorgen opgestaan in de wetenschap dat er weer een jaartje bij is. Ik zit nu precies 5 jaar op trammetje 7!! Het rammelt wel wat af en toe maar voor de rest bolt het nog redelijk goed dus zeg ik nu eens zelf Congratulations!

"Ik" is dus jarig en om het niet te vergeten begon ik mijn dag al zingend: Happy birthday to me
Happy Birthday to me ...
Vandaag schuif ik weer een bank vooruit op trammeke 7. Heel even maak ik een balans op waar ik niet direct vrolijk van word. Mijn leven vliegt voorbij, mijn jeugd is blijkbaar toch niet voor eeuwig. Mijn lichaam begint duidelijke aftakelingsverschijnselen te vertonen. Bij hoogdringendheid moeten er fundamentele keuzes gemaakt worden. Tijd voor actie! De tijd die nog rest, moet aan 200% geleefd worden...
Sad me, want er is weer een jaartje erbij. Mijn knieën en gewrichten kraken of protesteren , mijn haar wordt grijzer en dunner, de ideale 90-60-90 ben ik al lang kwijt, de knoken worden stijver, de rug protesteert om maar niet van die stiekeme rimpeltjes te spreken! Oké , mijn weegschaal is niet langer een trouwe bondgenoot, mijn huid was ooit strakker en de sterkte van mij bril blijft maar toenemen Blijkbaar gebruik ik de laatste jaren ook nog eens de verkeerde zeep bij het douchen want ik blijf maar krimpen. Voorlopig doen - gelukkig- mijn bieterkes nog steeds relatief goed hun dienst....

Lucky me, want ik mag genieten van de liefde en genegenheid van mijn "half bedde" , mijn kinderen en 6 kleinkinderen en mijn vrienden! Aan de andere kant ik krijg steeds meer tijd voor mezelf, er is meer rust in mijn leven, ik kan doen wat ik wil en meer en meer mezelf zijn! Ook dat is ouder worden.

Bad me, ik ga nu vandaag eens doen waar ik zin in heb en trek me vandaag niets aan! In de loop van de dag zullen we vandaag wel vieren met een paar vrienden.
Vinden jullie dit allemaal wat bizar? Het zal zeker aan de leeftijd liggen? In ieder geval ...I feel good! Hoe klinkt dat liedje? "Gek zijn is gezond...." dus zing maar mee .Ik las ooit op de scheurkalender de woordspeling:- Eet meer Freud, dan blijf je Jung- ! Daar trek ik me aan op.

Hiermee sluit is dit gekke gedoe af.
Voor jou lieve bezoeker heb ik vandaag een glaasje blog-Champagne klaargezet. Je lege glas mag je - als je genoeg hebt- in de reactie-zaal gewoon achterlaten.
Ik doe de afwas wel ... ;-) !
Jabedabedoe.......

Leve de Seniorengym

Mijn ouder wordend lichaam protesteert hier en daar.

M’n dokter raadde me een fitness club aan.

‘k Schrijf me in bij de aerobicgroep voor senioren.

Ik buk, draai, duizel, spring op en neer, zweet een uur lang.

En als ik dan uiteindelijk mijn gymschoenen aan heb, is de aerobictijd voorbij..