Berichten van 1 mei 2009 tot 31 mei 2009

Onopvallend zat hij daar op een grasspriet.Maar als de zon schijnt ,weerkaatst het zonlicht op zijn gouden schild en vleugels.

.

Blauwe lucht,weiden vol bloemen..een tijdloos plaatje...te bekijken bij het verlaten van het vestzakdorpje Mormont.
Vergeet niet te dromen.
Dromen doet overleven.

Afstand
De wandeling is 10,5 km lang en loopt over asfalt bij de dorpen Mormont en Engreux.


Verder is het een grote mengeling tussen halfverharde en veelal onverharde boswegen.Bij de
Ourthe is het pad vaak een echt klauterpad.
Niet geschikt voor rol-en kinderwagens.
Het is trouwens een lastige wandeling, klauteren, klimmen en dalen. Het is een wandeling voor geoefende wandelaars met goede waterdichte wandelschoenen.

Bewegwijzering
In principe volgen we het Grote -Route pad  van begin tot het einde, rood-witte streepjes van het grote-routepad O (Ourthepad.) dat tussen beginpunt en Engreux een flink eind samenloopt met wandeling R (rode letter op witte achtergrond)
Van Engreux tot aan de molen van Rensiwez met wandeling 5.
En tot slot met het wandelpad E

Vertrek
Links van de bushalte tegnover het pand met nummer 5 , ga je de zijstraat in en op de eerste electriciteitspaal ,wordt  het je al duidelijk dat je het Grand-Routepad gaat volgen.


Het pad gaat langs achtertuintjes en weiden en daalt naar het rijk beboste dal van de Ourthe.


Deze afdaling is  door de toestand van de weg een lastig stuk parcours.
Een tijdje lang kan  je genieten van een schitterend panorama van het dal van de oostelijke Ourthe.




Als verrassing moet na een tijdje dalen plots toch een traject sterk stijgend de hoogte in.


Nadien blijven we dalen, maar de Ourthevallei geeft zich zo maar niet gewonnen. Men moet redelijk lang ,een zeer steil afdalend, avontuurlijk pad volgen ,tot je in de prachtige vrijwel ongeschonden Ourthevallei komt.
De Ourthe kabbelt hier verrassend breed door een diep ingesneden dal met een mengeling van loof en naaldbomen.


In de oostelijke Ourthe liggen gras en struikeilandjes.Wel opletten op het pad..Tal van uitstekende wortels en gevallen bomen zorgen voor klauterpartijen.Het is een opeenvolgen van stijgen en dalen
langs fotogenieke rotspartijen.
Uiteindelijk bereiken we de stuw in de Ourthe met verhoogde loopbrug.


We volgen het teken van het Grote-Routepad op de andere oever en klimmen vrij snel en steil tot 370 m boven de zeespiegel,het dal ligt op 300m.


Boven vinden we Brem en wilgenroosjes. Je volgt rechtdoor een asfaltweg tot aan het eerste huis van Engreux.
Je daalt licht tussen veel groen. Het is dalen en weer stijgen.We passeren het oud kerkhof en het witte kerkje, van het stille dorpje Engreux ,


waar we in het enige dorpscafé ,een frisse water drinken.We ontdekken plots dat dit stille dorp,de penis in de belangstelling zet. Drink en waterbakken laten water vloeien uit een buis in de vorm van een penis.Kaboutermannetjes ..met..u raadt het wel.




De weg blijft stijgen  terwijl we aan de linkerkant genieten van een panorama van een deel van Engreux.


Na het hoogste punt is het natuurlijk weer dalen.Er kan niets mis gaan, het pad is uitstekend bewegwijzerd.We blijven dalen, verlaten het bos en lopen dwars door het kampeerterrein van de Moulin de Rensiwez(de vroegere watermolen).
We lopen langs het hoofdgebouw van de camping en bereiken de brug.(pont de Rensiwez)
Hier moeten we spijtig genoeg de baan volgen en is er geen pad meer.Uitkijken dus...
we blijven klimmen en dat laat zich in de benen voelen.
na ongeveer een kilometer komen de eerste huizen van Mormont in zicht.
Mormont is eigenlijk een vestzakdorp met meestal alleenstaande huizen.
We zijn terug op ons vertrekpunt na een lange vermoeiende maar Oh zo mooie wandeling in de prachtige natuur van de Ardennen.
Eigenlijk was de wandeling nog te zwaar voor mij  , wegens mijn gezondheidsproblemen.
Maar het gevoel het toch tot en goed eind gebracht te hebben, al ben ik heel diep moeten gaan, laten me hoopol naar de toekomst zien. Misschien komt alles toch nog  terug inorde.

De wereld is 1 bloemenweide.

Ik trek de natuur in en zal er  terug zijn op maandagavond.
Fijn weekend iedereen.

De bloesems van de kwee zijn verdwenen.Er zijn al kleine vruchtjes gevormd.
Wat gaat de tijd toch vlug.

Vanmorgen waren er al 2 het hokje uit..echt vliegen konden ze nog niet goed.Ik hoop dat de ukke pukjes vannacht niet gepakt worden door rondlopende poezen.

Deze soort wordt meer en meer aangeplant in onze bossen.Ze leent zich er zeer goed voor.

Op Het energiefeest van Igemo in Lier viel dit kraampje echt op.
Door op de pedalen te trappen werd electriciteit opgewekt, die een mixer ingang zette en zo lekkere biofruitcoctails maakte.
Over verantwoord omgaan met energie gesproken.
Alleen zie ik me deze bakfiets niet in mijn keuken sleuren.
Hij gaat tenslotte niet door mij deur.

Nadat men langer wacht met het maaien van de bermen...zien we ze terug meer en meer opdagen en weiden vol margrieten vormen.

De  hevige regenval spoelde alle bloesems weg in mijn tuin.

De wolken klitten samen..er dreigt onweer.
We hielden het niet droog vandaag.

Daar stond hij dan roerloos op een verdeelkast van de electriciteit langs de boorden van de Nete.
Hoe hij zo perfect kon landen tegen de muur van de muziekschool aan..deed met met verwondering toekijken.

Aan alle vrouwen een fijne moederdag.

De Authentieke huizen van de 18 eeuw staan er nog.Aan het water de huizen van de notabelen langs de slootjes  de huizen van de boeren.

Een plekje uit de tijd van toen..prachtig bewaard.

Prachtig hangende bloemcreatie met duo gekleurde Amarylissen.

Prachtig om hier rond te slenteren tussen de molens en het groen.

Hier leren de kinderen van jongs af bloemen rijgen en steken.

Mat alles wat rijden kon verschenen de kinderen aan het vertrek van de bloemencorso.
Ze hadden prachtige bloemstukken op fietsen en go -carts en bolderwagens mee.



Wij hoeven helemaal niet te lopen.


Deze amazones hadden hun fietsen omgetoverd tot een paard.



Prachtige bloemstukken sieren deze go-cart