Berichten van 1 oktober 2007 tot 31 oktober 2007

Welcome op het domein.
.

Ze is bijna glazig en doorzichtig geworden
door de onophoudelijke regen

Nog even en de wind neemt alle pluisjes
samen met mijn dromen mee.
Om ze ergens achteloos achter te laten.

Past zeker in het herfstgebeuren met al zijn kleurschakeringen.

Hier gaat de natuur zijn gang..
Gevallen bomen worden niet weggehaald.
De natuur ruimt zelf wel op.

Prachtige stukjes kunst van de natuur.

Het moet gevroren hebben voor ze lekker zijn.
Dus na de eerste vorst duiken ze toch,
her en der op.
Vele mensen weten gewoonweg niet wat het is.

Adembenemd mooi...

Nu ziet hij er nog mooi uit..
Maar niet voor lang..
de vieze zwarte brij  druipt..net inkt
Ruiken doet hij ook niet lekker..

Mooi gekleurde tekening op rug van de rups..
Zoek morgen de naam op.

Waar ik ook keek..links of rechts..overal ganzen.

Hier kan men alles vergeten en
 ademen op het ritme van de natuur.

Ik heb geboeid staan kijken hoe een hond de herder hielp
bij het drijven van de schapen.
Een gesprekje met de herder maake mij heel wat wijzer.
De hond volgde de fluitbevelen van zijn baasje en
scheerde tegen hoge snelheid in bepaalde lussen over de heide.
Geen enkel schaap bleef achter..
In rij gingen ze huiswaarts.
Chapeau voor herder en hond.

Eerst dacht ik ,het zijn er 2 aan elkaar...
Moest dit een tweeling zijn?
Zeer speciale vliegenzwam in een bedje herfstblaren.

Het was zo mooi..veel mooier dan mijn camera kan weergeven.
De zon zette de bomen precies in brand..
de weerspiegelingen in het water waren nog warmer..
Ik stond erbij..en ik keek ernaar.

Melancholie naar een zomer....

Ik kwam ze tegen langs Vlaamse wegen.

Nog even  kunnen we ervan genieten..
De laatste rozen ..

In iedere haag, boom of hoekje vindt ge ze nu in overvloed.
Herfst is spinnentijd.

De volgende foto's heb ik niet zelf gemaakt.
Een vriend uit Amerika stuurde ze me toe.
In Wisconsin  zag een man hoe een diertje
 bijna aangereden werd.
Hij dacht dat het een verdwaald geitje was.
Groot was zijn verbazing toen hij
een paar uur oud albino hertje ontdekte.
Het was gelukkig niet gekwetst en in goede gezondheid.
Nergens een moeder te bespeuren.
Als je weet dat dit slechts 1 keer per miljoen voorkomt,
begrijp je wel hoe zeldzaam dit is.
Men noemde het "Powder"
De man die een echte natuurliefhebber is
 wil het wel bijhouden maar dit is onwettig.
Een Zoo had ook grote belangstelling.
Het diertje gaat naar een opvangcentrum tot het voor zichzelf kan zorgen.
Het wordt terug uitgezet en men hoopt dat het diertje zal opgenomen worden.



Vergelijk het maar eens met de schoen op de achtergrond
om te kunnen inschatten ..hoe groot het diertje is.

Het strand verlaten..
De strandkabines desolaat langs de waterlijn.
De Panne lijkt ingeslapen.
Ik hou van de zee in oktober..
Alles ademt rust en eenzaamheid uit.
Het ideale moment om te luisteren
naar de geluiden van de wind en het lied van de zee.

Ik heb een 40 tal minuten mee mogen vliegen  over de Vlaamse Ardennen.
Onvergetelijke momenten.




Wat een mooi schouwspel ik te zien kreeg,
 kan je bekijken in onderstaande beelden.
We vlogen over weiden  en bossen,over autostrades met auto's als match boxkes.


We keken verwonderd naar de grootte van een steengroeve,de situering van dorpjes.




De zwembaden in tuinen..om ter grootst.
De koeien in de weide, een spellenkopje groot en
hier en daar een kasteel waar ik niets van afwist.
Een kleurrijk lappendeken ,een boeiend landschap vol schoonheid.


En de boer  die ook op zondag werkt..
goed te bekijken vanuit mijn bevoorrechte positie.
Menslief wat heb ik van die vlucht genoten

Zaterdag moest ik voor receptie naar Rotterdam.
Meteen het nuttige aan het aangename gekoppeld.
Pracht van een wandeling rond de Kralingse Plas
. in een uitzonderlijk  stuk natuur.
Kom je ooit in de geburen.
V ergeet deze 5 km lange wandeling niet te maken.
Zeer brede wandelpaden,goed te gebruiken voor rol en kinderwagens.
Groot aanbod aan verscheidenheid in biotopen
Van de reusachtige Kralingse Plas,tot windmolen, moerasgebieden,strand,
kinderboerderij enz.
Alle watersporten komen hier aanbod...
Massa's rustbanken en af en toe een pingpong tafel..
Een echt paradijs..





Indonesisch restaurant..

1 van de honderden meerkoeten die hier verblijven.


Zicht op de massa aangemeerde boten.

Het lijken wel 2 ventjes wandelend in het bos.
Maar het is een koraalzwammetje.
Ik zoek het voor alle zekerheid nog eens op.

In de dorpjes rond Robertville worden bij het begin van de herfst,
en het oogsten van de pompoenen.,
.huizen en tuinen opgesmukt met strooien mannetjes.
Ik laat je er enkelen zien.
De een al mooier dan de ander of actueler.
Ik trof dit 5 tal aan in een voortuin.
106 dagen zonder regering
U ziet de koning met een tekst rond zijn hals
"Een prangende vraag"Waar staat mijn kasteel nu?
Aan de tafel  Yves Le Terme,Herman,Didier Reynders en de boze Waalse politica
Joëlle Milquet.




Kijkt u maar eens naar de pompoen "blauw-oranje"

De oude man..



De groentenboer..

.

Een mistige morgen,nadat het van 4 u 's avonds tot diep in de nacht gegoten had,
besloten we bij het optrekken van de mist ,naar de vallei van de Bayehon
te gaan stappen.




We vertrokken in Longfaye  richting waterval van de Bayehon.
Door de overvloedige waterval was dit een mooi schouwspel.
De waterval in een kader van herfstkleuren....prachtig...


Het geluid van het naar beneden donderende water..overstelpte alles.
Door een wildernis van varens trokken we,
 het dichte bos in waar de zon verstoppertje speelde tussen de bomen.


De zompige aarde zoog met volle kracht aan onze wandelschoenen...
Spekgladde bruggetjes en boomwortels maakte het tot een zware maar
erg schilderachtige tocht..vol groene mospartijen,kleurige paddestoelen,


wildstromende riviertjes recht naar het veen,
waar de herfst een gouden gloed overlegde.


We combineerden de blauwe horizontale ruit met de blauwe vertikale en
vlochten zo 2 wandelingen in elkaar tot een lange zware tocht
tussen de 12 en 15 km.
De terugweg durfden we niet langs het valleiriviertje nemen ,
daar we  door de overvloed aan water her en der wat probemen kenden
om de overkant te bereiken.
We kozen voor een flinke klim ..op onze weg een sneeuwpiste.en
een adembenemend uitzicht.


Moe maar tevreden bereikten we terug de wagen.
Wandeling kan opgespitst worden in 2 delen en is echt de moeite.

We parkeerden de wagen aan de kerk van Sourbrodt.
We passerden het oude kerkje met in de tuin
nog een 10 tal heel oude zerken  van 1885
Achter aan het kerkje de graven van de pastoors.


We trekken de weiden en bossen in  en belanden in Ovifat.
We klimmen en dalen weer ,de ene keer vrij steil,soms heel zachtjes.
We genieten van kleurrijke vergezichten
Het is niet klaar,een beetje mistig maar niet koud en gelukkig droog.

.


We steken een bruggetje over en zien er het kasteel"Reinhardstein"'




Na een steile klim zakken we af naar een indrukwekkende stuwdam.


Mooie kleurende eiken en beuken sieren het meer.




Langs een resem van kleine dorpjes bereiken we terug de wagen en rijden naar onze camping"Anderegg "in Waimes.
Typisch voor de dorpjes hier zijn de immens hoge hagen ,
die huizen en boerderijen moeten beschermen tegen de koude winden.


zeer mooie wandeling met een gevarieerd landschap.