Berichten van 1 februari 2008 tot 29 februari 2008

Bezoek Chimay .
Het ligt in het uiterste zuiden van de provincie Henegouwen,
aan de Eau Noire, de Eau Blanche en de Oise.
Het is een zeer oude stad ,reeds in de 7 de eeuw
 bekend als hoofdplaats van de Fagne.
Chimay bezit een prachtig kasteel met een park van 129 hectare.
In de tuin staat een "Venus van Urbino van Titiaan.
Het kasteel is te bezichtigen vanaf pasen en kost 6 euro.
Het is nog altijd bewoond door de familie Princière.


Op een gezellig plein "Grand Place" staat de collegiale  kerk Saint-Pierre-et-Paul.
De kerk is een  neo-gotische kerk
 opgetrokken in baksteen met een ouder witstenen koor.



De kerk werd gebouwd in de 13de en 14 de eeuw,
de toren dateert echter van  1732.
In de toren hangen 26 klokken.
Hier staat de fontein van de prinsen..


De abdij waar de chimay door de paters wordt gebrouwen
ligt in Scourmont op een 7 tal km van chimay..
Op de Grand Place  vinden we enkele mooie patriciërswoningen
 en het stadhuis uit de 17de eeuw.


We gaan door de mooie erepoort naar "het Chateau des Princes"
Ze dateert van 1630.
Ze wordt de poort naar Toscane genoemd.


In de beneden stad  ligt een volledig gerestaureerde wasplaats.


Chimay bestaat uit een boven en beneden stad
die men bereikt langs tal van smalle straatjes en massa's trappen..


Een bezoekje zeker waard.
Er vertrekken ook ontelbare wandelingen.

De rivier de Viroin ontstaat in Bourbes bij de samenvloeiing 
van het Witte en het Zwarte water.


Dourbes is een schilderachtig dorp,ouderwets ogend en
ligt op 6km van Mariëmbourg.
De wandeling is 12 km lang en er zitten
 erg steile stukken in.
Het dorpje Dourbes ligt op de weg
van de wandeling.
De kerk vindt ge niet in het midden
van het dorp maar aan de rand.
Het heiligdom dateert van de 13de eeuw.
Werd in 1949-1952 grondig gerestaureerd.
.

Dicht bij het toegangshek van het kerkhof
 bevinden zich 2 Frankische graven.
We volgen  langs de kerkhofmuur
 het rood-witte teken van het grand-routepad 12.
Hoog op een rots een kasteelruïne van Haute-Roche.


We gaan langs een steeds zeldzamer wordende hoogstamboomgaard.


Het beekje van de Viroin wordt overgestoken.
We steken het baantje over  bij een verlichtingspaal en
volgen we het witte -rode teken.....
We gaan een stenig pad op en
bij de y splitsing kiezen we
de rechterkant en beginnen aan de steile klim ,
naar de indrukwekkende kasteelruïne van Haute-Roche.
Dit was ooit een middeleeuwse burcht
die in 1554 werd verwoest door
Hendrik 2.
We lopen door weiden,velden en bossen.



We volgen boven, de wandelweg met rode kruisjes ,
die nadien samenkomt
met een andere wandelweg die met de blauwe kruisjes
die we dan volgen.
We blijven rechtdoor wandelen langs eiken  en
dennen en een heleboel houtwalletjes.
Bij een kruispunt van veldweggetjes slaan we rechts af.
We blijven de blauwe kruisjes volgen en
het steil klimmen en dan weer dalen volgen elkaar op.
Onze conditie is niet  om erover naar huis te schrijven.
.af en toe buiten adem lassen we een korte rustpauze in.
We dalen verder af en zien in de verte
 na een steile afdaling het kerkhof van Vierves-sur-Viroinval liggen.
Het kerkhof wordt beheerst
door de kapel met een buitensporige koepel.

De weg leidt ons langs verkrottende caravans
die dringend uit het natuurpark
zouden moeten verwijderd worden.
Bij een oude steengroeve kiezen we de laagste weg.
Hier duiken de rode en blauwe kruisjes weer op.
We volgen ze  tot we de daken van de huizen
van Olloy-sur-Viroinval opmerken.
We dalen zeer sterk en komen aan de brug
waar we de auto geparkeerd hebben.
Zeer mooi natuurwandeling.
Niet te doen met rol of kinderwagens.

Het krieken van de dag.....

. Huis en stallen onder 1 dak.

Even turen in de verte...
Dromen van een groene wereld..
Het mysterie van de seizoenen ruiken....
Leven..leven...leven....

Na over enkele weken een pony  naast mij gehad te hebben als ik ene ging drinken..
was het nu een eend die me gezelschap hield..toch niet zo alledaags.

Heeft heeft wel iets in de ondergaande zon..

Ik parkeerde op de grote parking  aan de post in Duffel.
Het echte vertrekpunt is aan het gemeenteplein van een echt propere gemeente.
Dit mag eens extra vernoemd worden.
De wandeling is bewijzerd met groene pijlen.
De omloop  wordt begrensd door de spoorwegbrug,de Nete en het spaarbekken.
De wandeling dankt haar naam aan de kasteelruïne Ter Elst.
We bekijken het prachtig gerestaureerde gemeentehuis met kasteelallures.


Steken de baan over en gaan het
Muggenbergpark in met zijn verschillene waterpartijen.


Het loopt evenwijdig met de Nete ,
waar we op de dijk stroomopwaarts wandelen.
Even verlaten we de dijk om de watergordel rond
het verpuinde kasteel "Ter Elst"te bewandelen.
Het kasteel brandde af in 1914 bij de slag aan de Nete.
Wat rest is een spookachtige ruïne.


We gaan terug de dijk op en zien links van ons het pomp-en zuiveringsstation.
Aan de spoorwegbrug over de Nete gaan we het voetbruggetje op naast
de spoorbrug van de lijn Brussel-Antwerpen.
We verlaten de spoorwegberm om een ommetje te maken door een loofbos
waar we aan een kapelletje komen dat vroeger aan de steenweg
 halverwege Lier en mechelen stond.
Hier zouden bevriende stadspatronen Gummarus uit Lier en
Rumoldus uit Mechelen elkaar ontmoet hebben


Ik wandel terug de Netedijk op en zie 
het Aww -reservebekken aan mijn rechterkant liggen
 In de verte duikt het silhouet van Duffel met zijn spitse kerktoren op.
Ik steek de baan terug over en zie het bibliotheekcentrum .
Even voorbij het huis waar Kiliaan de beroemde
 Duffelse geleerde in de 16de eeuw zijn jeugd doorbracht.
Bij de Netebrug eindigt de wandeling.
Wandeling niet te doen met rol of kinderwagens ,
omdat we op het smalle pad op de spoorwegbrug over de Nete 
alleen te voet kunnen en met een beetje moeite  nog net met de fiets..

Vandaag wandeling gemaakt in Oelegem.
Op mijn wandeling kwam ik dit lief paard tegen.


De wandeling is 10km lang.Het is een fikse voettocht die begint met een lus door het dorp Oelegem.We komen voorbij het geboortehuis van jozef Simons de schrijver van humoristische vertellingen.We zien de bolspits op de kerktoren ,het oudste gedeelte dateert van de 15de eeuw.


We verlaten het centrum langs de stenen bergmolen uit 1845 die helemaal gerestaureerd is en terug in werking.


We lopen even langs de kanaaldijk met een zeer speciaal zicht op een typisch dorpsbeeld.


Langs een nieuwe woonwijk passeren we een indrukwekkende maalderij uit 1815.


.wat verder duidt de plaats Steenbergen aan.Hier heeft de Antwerpse vereniging voor Romeinse archeologie een Gallo-Romeinse nederzetting  blootgelegd.
We wandelen door velden omgeven door bossen en zien onderweg de vroegere Rundvoorthoeve waarvan de imposante schuur met rieten schilddak helemaal gerestaureerd is.


Kort nadien steken we de Grote Schijn over...het pad loopt op de grens met Schilde.


Aan onze linkerzijde zien we een kasteelpark.Een imposante dreef biedt een doorkijk op het Bleekhof dat in 1748 dienst deed als linnenblekerij.


We steken we de weg over tot aan anti-tankkanaal.
Onderweg zien we de Dobbelhoeve waar men een heel aanbod van natuurprodukten kan kopen.


We wandelen natuurgebied door en komen langs de rand van het fort en nadien aan de achterzijde van het Vrieselhof.
De gehele wandeling is zeer goed bewijzerd met blauwe paaltjes.
Mooie wandeling  ook te doen met wandelwagens.

Landbouwgrond,weiden ...ik voelde me zo nietig in dit uitgestrekt landschap met her en der een bomenrij.

Dit zie je niet meer zo vaak..komt uit de tijd stillekes.

Wat een lekker uitzonderlijk lenteweertje.
11 februari 15°..wandelen onder een azuurblauwe hemel zonder jas.


De wandeling vertrekt aan de dreef naar de abdij...aan de overzijde van café "de trappisten"
Kleur van de wandeling oranje.Auto parkeren aan rijksweg N14..baan Antwerpen -Turnhout.


Op 6 juni 1794 kwamen hier op een hoeve 10 franse monniken wonen..hier staat nu de abdij..die
paters zijn trappisten beter bekend als cisterciënzers.
Zij brouwen hier Vlaanderens meest bekende bier"Trappist van Westmalle"
Als we met onze wandeling beginnen kijken we even links..daar staat een kapelletje .
Tijdens de 2de wereldoorlog storttte hier  2 bommenwerpers neer.
Het gebeurde op 25 augustus 1942 om 2u 's nachts..de 7 bemanningsleden kwamen om op
de plaats waar nu de kapel staat.Een jaar later stortte er een 2 de toestel neer ..ook deze 7 bemanningsleden kwamen om.


De paters bouwden uit dankbaarheid omdat de abdij gespaard bleef deze kapel voor de 14 Engelsen en Canadezen die hierbij omkwamen.5 liggen er op het kerkhof van Westmalle begraven.



De abdij is niet te bezichtigen.Je kan via de hoofdingang tot aan de poort wandelen ,waar men bij de portier kaas kan kopen.
We wandelen  door een eikendreef en dat er zoveel dreven zijn hebben we aan de monniken te danken.De eikendreef gaat over in een beukenlaan en dan zien we aan onze linkerkant een gevel in vakwerk zoals we zeer veel zien in Duitsland of Oostenrijk.
Woonde hier ooit misschien een Duitser?


De klokkentoren van de abdij zie je vanaf veel plaatsen en lijkt op een Italiaanse campanile.
De spitse toren sneuvelde bij geweld in de 1ste wereldoorlog.


vanaf nu gaan we de volle natuur in..praktisch geen mensen meer gezien buiten 2 ruiters want we kruisen een belangrijk ruiterspad.
We passeren eerst nog Lizzie Marsily..een voormalig sanatorium.
In de tuin wordt mijn aandacht getrokken door een zeer goed verstopt prieeltje.


Rodondendrons verstoppen de 3 boomkesberg ..hier staat een witte"onze-Lieve-vrouw"
Een zwaar gewonde officier kreeg wondkoorts  toen hij in 1746 gewond raakte bij
de vechtpartij tussen het Franse leger en de Engels-Oostenrijkse-Nederlandse troepen.
Hij beloofde een kapel te bouwen als hij genas.
De kapel werd vernield bij een onweer in 1800..en toen kwam het beeld.
Het is nog altijd een bedevaardplaats voor verkregen gunsten.


We volgen de zeer goed bewegwijzerde route met orange pijlen.
We gaan dreef in dreef uit..door de bossen over heuvelruggen tot we terug in de wereld van de trappisten komen.
Langs hun waterzuivering ,langs de slotgracht komen we terug aan ons vertrekpunt.
Het was een zalige wandeling in volle natuur,aan iedereen warm aan bevolen.

Onder veel lawaai  maakten ze elkaar het hof...en
toen begonnen ze aan hun nest te bouwen.
Ik heb er lange tijd naar staan kijken..
Ze vlogen af en aan met takken soms een meter lang,
om die als een constructie in elkaar te schuiven...
Bewonderingswaardig.

Duizenden sneeuwklokjes weerspiegelen zich in het water...
Welkom lente.

Gezien vanuit een ongewone zienswijze..weer eens wat anders.

Zo sierlijk als de zwaan is geen enkele watervogel.

Ik keek er al 2 maand naar uit...hoe de kleine knopjes zwollen...
Eindelijk gaat de eerste bloem van de 7 al een beetje open...
Benieuwd of ze ithentiek zullen zijn als vorig jaar?
Soms zitten er wel kleurschakeringen op.

Na deze zeer speciale gekleurde orchidee,staan er nog 2 in de wachtlijst
om hun knoppen te openen en dan hebben we het weeral gehad..
1 voor 1 kreeg ik ze terug in bloem en heb nu voor 2 maand bloemen in huis.
Dat geeft me heel veel voldoening..al is er al eens eentje bij die vertikt te bloeien.

In dit toch niet zo grote park bevinden zich talrijke bruggetjes.

Ik denk dat het niet meer gebruikt wordt,
 want overal is er draad rond geplaatst..
Hoe kan zo'n bootje dan toch uitvaren naar de vijver.?  

Vroeger stonden ook bij ons veel molens,maar de meesten zijn verdwenen.



Bovenloper uit de Lintse windmolen.
1626-1906

Voor even in de huid van iemand anders kruipen.