Wandeling Molenbeekpad Booischot...

Heeft heeft wel iets in de ondergaande zon..

Ik parkeerde op de grote parking  aan de post in Duffel.
Het echte vertrekpunt is aan het gemeenteplein van een echt propere gemeente.
Dit mag eens extra vernoemd worden.
De wandeling is bewijzerd met groene pijlen.
De omloop  wordt begrensd door de spoorwegbrug,de Nete en het spaarbekken.
De wandeling dankt haar naam aan de kasteelruïne Ter Elst.
We bekijken het prachtig gerestaureerde gemeentehuis met kasteelallures.


Steken de baan over en gaan het
Muggenbergpark in met zijn verschillene waterpartijen.


Het loopt evenwijdig met de Nete ,
waar we op de dijk stroomopwaarts wandelen.
Even verlaten we de dijk om de watergordel rond
het verpuinde kasteel "Ter Elst"te bewandelen.
Het kasteel brandde af in 1914 bij de slag aan de Nete.
Wat rest is een spookachtige ruïne.


We gaan terug de dijk op en zien links van ons het pomp-en zuiveringsstation.
Aan de spoorwegbrug over de Nete gaan we het voetbruggetje op naast
de spoorbrug van de lijn Brussel-Antwerpen.
We verlaten de spoorwegberm om een ommetje te maken door een loofbos
waar we aan een kapelletje komen dat vroeger aan de steenweg
 halverwege Lier en mechelen stond.
Hier zouden bevriende stadspatronen Gummarus uit Lier en
Rumoldus uit Mechelen elkaar ontmoet hebben


Ik wandel terug de Netedijk op en zie 
het Aww -reservebekken aan mijn rechterkant liggen
 In de verte duikt het silhouet van Duffel met zijn spitse kerktoren op.
Ik steek de baan terug over en zie het bibliotheekcentrum .
Even voorbij het huis waar Kiliaan de beroemde
 Duffelse geleerde in de 16de eeuw zijn jeugd doorbracht.
Bij de Netebrug eindigt de wandeling.
Wandeling niet te doen met rol of kinderwagens ,
omdat we op het smalle pad op de spoorwegbrug over de Nete 
alleen te voet kunnen en met een beetje moeite  nog net met de fiets..

Vandaag wandeling gemaakt in Oelegem.
Op mijn wandeling kwam ik dit lief paard tegen.


De wandeling is 10km lang.Het is een fikse voettocht die begint met een lus door het dorp Oelegem.We komen voorbij het geboortehuis van jozef Simons de schrijver van humoristische vertellingen.We zien de bolspits op de kerktoren ,het oudste gedeelte dateert van de 15de eeuw.


We verlaten het centrum langs de stenen bergmolen uit 1845 die helemaal gerestaureerd is en terug in werking.


We lopen even langs de kanaaldijk met een zeer speciaal zicht op een typisch dorpsbeeld.


Langs een nieuwe woonwijk passeren we een indrukwekkende maalderij uit 1815.


.wat verder duidt de plaats Steenbergen aan.Hier heeft de Antwerpse vereniging voor Romeinse archeologie een Gallo-Romeinse nederzetting  blootgelegd.
We wandelen door velden omgeven door bossen en zien onderweg de vroegere Rundvoorthoeve waarvan de imposante schuur met rieten schilddak helemaal gerestaureerd is.


Kort nadien steken we de Grote Schijn over...het pad loopt op de grens met Schilde.


Aan onze linkerzijde zien we een kasteelpark.Een imposante dreef biedt een doorkijk op het Bleekhof dat in 1748 dienst deed als linnenblekerij.


We steken we de weg over tot aan anti-tankkanaal.
Onderweg zien we de Dobbelhoeve waar men een heel aanbod van natuurprodukten kan kopen.


We wandelen natuurgebied door en komen langs de rand van het fort en nadien aan de achterzijde van het Vrieselhof.
De gehele wandeling is zeer goed bewijzerd met blauwe paaltjes.
Mooie wandeling  ook te doen met wandelwagens.

Landbouwgrond,weiden ...ik voelde me zo nietig in dit uitgestrekt landschap met her en der een bomenrij.

Dit zie je niet meer zo vaak..komt uit de tijd stillekes.

Wat een lekker uitzonderlijk lenteweertje.
11 februari 15°..wandelen onder een azuurblauwe hemel zonder jas.


De wandeling vertrekt aan de dreef naar de abdij...aan de overzijde van café "de trappisten"
Kleur van de wandeling oranje.Auto parkeren aan rijksweg N14..baan Antwerpen -Turnhout.


Op 6 juni 1794 kwamen hier op een hoeve 10 franse monniken wonen..hier staat nu de abdij..die
paters zijn trappisten beter bekend als cisterciënzers.
Zij brouwen hier Vlaanderens meest bekende bier"Trappist van Westmalle"
Als we met onze wandeling beginnen kijken we even links..daar staat een kapelletje .
Tijdens de 2de wereldoorlog storttte hier  2 bommenwerpers neer.
Het gebeurde op 25 augustus 1942 om 2u 's nachts..de 7 bemanningsleden kwamen om op
de plaats waar nu de kapel staat.Een jaar later stortte er een 2 de toestel neer ..ook deze 7 bemanningsleden kwamen om.


De paters bouwden uit dankbaarheid omdat de abdij gespaard bleef deze kapel voor de 14 Engelsen en Canadezen die hierbij omkwamen.5 liggen er op het kerkhof van Westmalle begraven.



De abdij is niet te bezichtigen.Je kan via de hoofdingang tot aan de poort wandelen ,waar men bij de portier kaas kan kopen.
We wandelen  door een eikendreef en dat er zoveel dreven zijn hebben we aan de monniken te danken.De eikendreef gaat over in een beukenlaan en dan zien we aan onze linkerkant een gevel in vakwerk zoals we zeer veel zien in Duitsland of Oostenrijk.
Woonde hier ooit misschien een Duitser?


De klokkentoren van de abdij zie je vanaf veel plaatsen en lijkt op een Italiaanse campanile.
De spitse toren sneuvelde bij geweld in de 1ste wereldoorlog.


vanaf nu gaan we de volle natuur in..praktisch geen mensen meer gezien buiten 2 ruiters want we kruisen een belangrijk ruiterspad.
We passeren eerst nog Lizzie Marsily..een voormalig sanatorium.
In de tuin wordt mijn aandacht getrokken door een zeer goed verstopt prieeltje.


Rodondendrons verstoppen de 3 boomkesberg ..hier staat een witte"onze-Lieve-vrouw"
Een zwaar gewonde officier kreeg wondkoorts  toen hij in 1746 gewond raakte bij
de vechtpartij tussen het Franse leger en de Engels-Oostenrijkse-Nederlandse troepen.
Hij beloofde een kapel te bouwen als hij genas.
De kapel werd vernield bij een onweer in 1800..en toen kwam het beeld.
Het is nog altijd een bedevaardplaats voor verkregen gunsten.


We volgen de zeer goed bewegwijzerde route met orange pijlen.
We gaan dreef in dreef uit..door de bossen over heuvelruggen tot we terug in de wereld van de trappisten komen.
Langs hun waterzuivering ,langs de slotgracht komen we terug aan ons vertrekpunt.
Het was een zalige wandeling in volle natuur,aan iedereen warm aan bevolen.

Onder veel lawaai  maakten ze elkaar het hof...en
toen begonnen ze aan hun nest te bouwen.
Ik heb er lange tijd naar staan kijken..
Ze vlogen af en aan met takken soms een meter lang,
om die als een constructie in elkaar te schuiven...
Bewonderingswaardig.

Duizenden sneeuwklokjes weerspiegelen zich in het water...
Welkom lente.

Gezien vanuit een ongewone zienswijze..weer eens wat anders.

Zo sierlijk als de zwaan is geen enkele watervogel.

Ik keek er al 2 maand naar uit...hoe de kleine knopjes zwollen...
Eindelijk gaat de eerste bloem van de 7 al een beetje open...
Benieuwd of ze ithentiek zullen zijn als vorig jaar?
Soms zitten er wel kleurschakeringen op.

Na deze zeer speciale gekleurde orchidee,staan er nog 2 in de wachtlijst
om hun knoppen te openen en dan hebben we het weeral gehad..
1 voor 1 kreeg ik ze terug in bloem en heb nu voor 2 maand bloemen in huis.
Dat geeft me heel veel voldoening..al is er al eens eentje bij die vertikt te bloeien.

In dit toch niet zo grote park bevinden zich talrijke bruggetjes.

Ik denk dat het niet meer gebruikt wordt,
 want overal is er draad rond geplaatst..
Hoe kan zo'n bootje dan toch uitvaren naar de vijver.?  

Vroeger stonden ook bij ons veel molens,maar de meesten zijn verdwenen.



Bovenloper uit de Lintse windmolen.
1626-1906

Voor even in de huid van iemand anders kruipen.

De geschiedenis die achter dit gebouw zit moet ik nog opzoeken.
Als ik het gevonden heb..zet ik ze er later bij op.