Open landschap rond abdij Westmalle..

Dit zie je niet meer zo vaak..komt uit de tijd stillekes.

Wat een lekker uitzonderlijk lenteweertje.
11 februari 15°..wandelen onder een azuurblauwe hemel zonder jas.


De wandeling vertrekt aan de dreef naar de abdij...aan de overzijde van café "de trappisten"
Kleur van de wandeling oranje.Auto parkeren aan rijksweg N14..baan Antwerpen -Turnhout.


Op 6 juni 1794 kwamen hier op een hoeve 10 franse monniken wonen..hier staat nu de abdij..die
paters zijn trappisten beter bekend als cisterciënzers.
Zij brouwen hier Vlaanderens meest bekende bier"Trappist van Westmalle"
Als we met onze wandeling beginnen kijken we even links..daar staat een kapelletje .
Tijdens de 2de wereldoorlog storttte hier  2 bommenwerpers neer.
Het gebeurde op 25 augustus 1942 om 2u 's nachts..de 7 bemanningsleden kwamen om op
de plaats waar nu de kapel staat.Een jaar later stortte er een 2 de toestel neer ..ook deze 7 bemanningsleden kwamen om.


De paters bouwden uit dankbaarheid omdat de abdij gespaard bleef deze kapel voor de 14 Engelsen en Canadezen die hierbij omkwamen.5 liggen er op het kerkhof van Westmalle begraven.



De abdij is niet te bezichtigen.Je kan via de hoofdingang tot aan de poort wandelen ,waar men bij de portier kaas kan kopen.
We wandelen  door een eikendreef en dat er zoveel dreven zijn hebben we aan de monniken te danken.De eikendreef gaat over in een beukenlaan en dan zien we aan onze linkerkant een gevel in vakwerk zoals we zeer veel zien in Duitsland of Oostenrijk.
Woonde hier ooit misschien een Duitser?


De klokkentoren van de abdij zie je vanaf veel plaatsen en lijkt op een Italiaanse campanile.
De spitse toren sneuvelde bij geweld in de 1ste wereldoorlog.


vanaf nu gaan we de volle natuur in..praktisch geen mensen meer gezien buiten 2 ruiters want we kruisen een belangrijk ruiterspad.
We passeren eerst nog Lizzie Marsily..een voormalig sanatorium.
In de tuin wordt mijn aandacht getrokken door een zeer goed verstopt prieeltje.


Rodondendrons verstoppen de 3 boomkesberg ..hier staat een witte"onze-Lieve-vrouw"
Een zwaar gewonde officier kreeg wondkoorts  toen hij in 1746 gewond raakte bij
de vechtpartij tussen het Franse leger en de Engels-Oostenrijkse-Nederlandse troepen.
Hij beloofde een kapel te bouwen als hij genas.
De kapel werd vernield bij een onweer in 1800..en toen kwam het beeld.
Het is nog altijd een bedevaardplaats voor verkregen gunsten.


We volgen de zeer goed bewegwijzerde route met orange pijlen.
We gaan dreef in dreef uit..door de bossen over heuvelruggen tot we terug in de wereld van de trappisten komen.
Langs hun waterzuivering ,langs de slotgracht komen we terug aan ons vertrekpunt.
Het was een zalige wandeling in volle natuur,aan iedereen warm aan bevolen.

Onder veel lawaai  maakten ze elkaar het hof...en
toen begonnen ze aan hun nest te bouwen.
Ik heb er lange tijd naar staan kijken..
Ze vlogen af en aan met takken soms een meter lang,
om die als een constructie in elkaar te schuiven...
Bewonderingswaardig.

Duizenden sneeuwklokjes weerspiegelen zich in het water...
Welkom lente.

Gezien vanuit een ongewone zienswijze..weer eens wat anders.

Zo sierlijk als de zwaan is geen enkele watervogel.

Ik keek er al 2 maand naar uit...hoe de kleine knopjes zwollen...
Eindelijk gaat de eerste bloem van de 7 al een beetje open...
Benieuwd of ze ithentiek zullen zijn als vorig jaar?
Soms zitten er wel kleurschakeringen op.

Na deze zeer speciale gekleurde orchidee,staan er nog 2 in de wachtlijst
om hun knoppen te openen en dan hebben we het weeral gehad..
1 voor 1 kreeg ik ze terug in bloem en heb nu voor 2 maand bloemen in huis.
Dat geeft me heel veel voldoening..al is er al eens eentje bij die vertikt te bloeien.

In dit toch niet zo grote park bevinden zich talrijke bruggetjes.

Ik denk dat het niet meer gebruikt wordt,
 want overal is er draad rond geplaatst..
Hoe kan zo'n bootje dan toch uitvaren naar de vijver.?  

Vroeger stonden ook bij ons veel molens,maar de meesten zijn verdwenen.



Bovenloper uit de Lintse windmolen.
1626-1906

Voor even in de huid van iemand anders kruipen.

De geschiedenis die achter dit gebouw zit moet ik nog opzoeken.
Als ik het gevonden heb..zet ik ze er later bij op.

Hoeveel kleuren we hier in de dauwdruppels zien verschijnen is wonderlijk..



Hamamelis of Toverhazelaar.

Voor weken bloemenpracht in huis.Tegen de tijd dat deze uitgebloeid zijn staan er weer anderen klaar om open te komen.Heb de juiste plaats in huis gevonden ,want krijg ze allemaal terug in bloei.

Eens was dit ook een een prachtboom..

Het nuttige aan het aangename gekoppeld.Eerst zieke vriend bezocht en dan wandeling gemaakt in de omgeving.


Ik vertrek aan dit prachtige beeld dat de mens voorstelt in al zijn dimenties.
Met mijn rug naar het ziekenhuis en het beeld recht voor me..vertrek ik naar rechts.
Ik wandel de grote dreef in..aan mijn linkerkant kom ik na een tijdje een bord van natuurpunt tegen .
De aangegeven wandeling"Hegte Heyde" wordt aangegeven door een rood vierkant.




In deze dreef vinden we zowel dennen als loofbomen.



Op de wandeling zien we nog overblijfselen van een duinengordel.



Op het einde van de wandeling komen we terug in de bewoonde wereld door deze eikendreef..moet in de herfst nogal voor kleurenpracht zorgen.



Het is nog altijd vroeg donker..dus zat er voor vandaag alleen een korte wandeling in.




Nabeschouwing wandeling.
Wat een aangename korte wandeling moest worden ..was een
gevaarlijke onderneming.
Slechts 1/3 van de wandeling was begaanbaar.Het 1ste stuk van de wandeling was inorde..maar toen begon het..Ik begrijp dat men bomen moet vellen..maar dan sluit men tijdelijk het pad af als dit te gevaarlijk wordt.Op het 2de deel van de wandeling was nergens een pad meer..zodat het ook gokken was  om de rode vierkanten te vinden.Het ergste was nog dat men constant over boomstammen moest klimmen ,diep in de takken zakten en meermaals ben ik bijna gevallen.
Ik ben geen trage wandelaarster maar heb over deze 2,5 km  meer dan een uur gedaan...levensgevaarlijk was het ,omdat men niet zag wat er onder de takken lag en men soms gewoon  op verstopte putten trapte.Alleen de laatste 500 meter waren terug doenbaar .
Wandeling in deze staat  volledig af te raden.
Ik ben blij dat ik er zonder verzwikte enkel vanaf gekomen ben.

De wind zal er voor zorgen dat er meer en meer hopplanten komen.