Berichten van 1 juli 2009 tot 31 juli 2009

Doe jij ook mee..tel de vlinders in je tuin.
Je kan de brochure gratis downloaden..
Dit bruin zandoogje vliegt dagelijks door mijn tuin.

Het zijn prachtige dieren. Zondag trokken ze 35 koetsen over de wegen rond Arendonk.
Op karren en koetsen zaten mannen en vrouwen in klederdracht die bij de periode van de kar of koets hoorden.

Ik kwam langs een boerenerf..geen tuinarchitect maar een kleurige bloemenzee.

Mooie zithoekjes, vijvers, bloementuintjes, prieeltjes  of gazonnetjes.allemaal zeer gastvrij open gesteld voor de bezoekers.

Als de zonnebloemen bloeien langs velden en akkers  is het hoogzomer.

Deze fladderaar bleef juist lang genoeg poseren.

21 juli nationale feestdag..Rond 6u werd het pikdonker,de wind nam in kracht angstig toe..
Het hagelde grote knikkers en toen werd het water met bakken uit de lucht gegoten.
In Lint brak een pyloon  van de hoogspanning..Het vallend gevaarte boorde zich in een voorbij rijdende wagen ,waarvan de chauffeur naar het ziekenhuis  werd gebracht.
De draden gingen door het dak van een huis..de bewoner heeft zijn huis moeten verlaten.
Bij de Kerselaersvrienden ging de tent voor de feestelijkheden de lucht in en werd verwoest.
Ontelbare straten en steenwegen liepen volledig onder water.
Het was een gevaarlijke situatie  daar iedereen aan de rechterkant ging rijden.
Gelukkig is geen enkele wagen gaan slippen

Het weer zat niet mee..te veel wind..Men kon dus niet ballon varen.Op de ballonmeeting in Olen werd de grootste ballon ,die eigendom is van een canadees voorgesteld.
Het duurde heel lang eer hij eindelijk recht op stond.

Tijdens mijn wandeling in Oostende liep ik voorbij de oude paardenstallen van onze vroegere koning Leopold,.er waren schaakwedstrijden aan de gang.
Heb dit bazeke een tijd lang in 't oog gehouden.
Hij deed het echt niet slecht

Het is een zeer boeiend fenomeen.zonsondergang, altijd verrassend,zeker aan zee.
Ik kan er telkens weer opnieuw naar kijken.
De zon die langzaam zakt en de aarde kust en de hemel kleurt in een palet van regenboogkleuren.

Het tramwachthuisje dateert van 1909 en is aan de kust ,het enige van zijn soort dat nog bewaard gebleven is. Na een grondige opknapbeurt is het in 2005 beschermd als monument.

ik kan jullie alleen maar het beeld doorsturen..je moest ze ook eens kunnen ruiken.

Deze opmerkelijke galerij in Oostende is al van heel ver ,van op het strand te herkennen.
Ze is indrukwekkend met haar groot aantal zuilen.ik vind ze persoonlijk heel mooi.

Ik hou enorm van de kust en zijn strand.
Liefst nog 's morgens heel vroeg..als iedereen nog slaapt of 's avonds als de strandliggers naar discotheken zijn verdwenen.
Voel zelf de rust in deze strandfoto.

Meeuwen behoren tot de steltlopersachtigen. Ze zijn carnivoor en eten zowel aas als levende prooien.
Meestal zijn dat krabben,mosselen en visjes.
Eigenlijk zijn het kustvogels met een hoge levensverwachting. Er  is een zilvermeeuw bekend die meer dan 49 jaar oud werd.
Ze broeden in grote kolonies en leggen 2 of 3 gespikkelde eieren.
Het zijn nieuwsgierige, vernuftige , intelligente maar soms ook brutale vogels.
De algemene naam is zeemeeuw.
Kok-zilver en stormmeeuwen zijn het meest voorkomend.

Ik was niet op reis in Ghana maar aan onze eigen kust.Wat me vooral opviel waren de oneindig verschillende nationaliteiten die hier onze stranden vulden.

Ze probeerden daar de mensen wijs te maken dat het een echte potvis was..maar ik laat me niet zo gauw beetnemen.Het was wel heel knap nagemaakt.

Er zijn tand en balein walvissen.

Mannetjes worden tot 22 m lang en vrouwtjes tot 17m.

Mannetjes kunnen tot 60.000 ton wegen en vrouwtjes halen toch nog 38.000 ton.

Ze worden soms meer dan 60 jaar oud.

Ze zijn herkenbaar aan hun grote kop en lange onderkaak.

De kop bevat veel vet wat belangrijk is bij het duiken en drijven en produceren van geluidsgolven. Ze duiken soms tot 3000m diep en kunnen  2u onder blijven.

Ze moeten soms zo diep gaan om hun voornaamste prooi de reuzeninktvis te vangen.

Ze komen voor in tropische en subtropische gebieden van alle oceanen. Vrouwtjes blijven ter plaatse maar mannetjes  verlaten de plek en  warme waters rond de Azoren.

En trekken  tot in Finland en Ijsland In de herfst keren ze terug en maken soms de fout bij hun terugkeer de Noordzee in te zwemmen ten oosten van Schotland.

Hun instinct leidt hen steeds verder en verder naar het zuiden.

De zandbanken en getijdenstromingen vormen dan een echte val.

Ze zoeken hun weg met een soort radar of sonor en oriënteren zich met behulp van weerkaatsing van de geluiden die ze maken.

Dit systeem werkt niet zo goed met een zanderige bodem zoals deze van de Noordzee.

Aan onze kust strandden potvissen in 1954-1989-1994- en 2004.

De  vissen werden op het strand in Koksijde gevonden en 1 in Nieuwpoort.

In 1991-2000-2002 en 2004 werden levende potvissen waargenomen voor onze kust.

Ik dacht dat hij spierwit was ,maar niets was minder waar.

Ze fladderen steeds maar door.Geen rustpauze...Onvermoeibaar...

Het Bootjesvenpad in Wortel.(5,2 km)

 

We vertrekken vanaf “Den Bayerd” richting voormalige landlopers boerderij.

We  lopen recht door tot we  aan de grens van het domein komen. Hier loopt de grens met Nederland. We draaien rechts en volgen de  grenslijn gedurende 1km.

Hier draaien we rechtsaf door een poortje een kronkelend weggetje in.

We wandelen door drassig gebied waar men probeert het natuurlijke landschap van heide en vennen opnieuw tot leven te brengen.

Op het einde van de kronkelweg draaien we naar rechts. Op het einde verlaten we deze kronkelweg weer langs een  poortje en draait de wandeling naar rechts.

Zo komen we in de Torendreef die ons bijna tot aan het Bootjesven  brengt.

We lopen even door en gaan er een kijkje nemen.

Aan de rechterkant staat hier het  infocentrum over de natuur in het domein.

Hier zijn rustbanken en  kan men zijn picknick verorberen.

Onze wandeling draait enkele meters voor het Bootjesven af naar links.

We maken er kennis met enkele dreven ,waar we bijna niemand tegenkomen .

.Deze dreven worden minder bewandeld

We wandelen rond het hoofdgebouw terug naar onze vertrekplaats.

Even maken we nog een ommetje naar het landloperskerkhof.