Een knappe kop..

Ze probeerden daar de mensen wijs te maken dat het een echte potvis was..maar ik laat me niet zo gauw beetnemen.Het was wel heel knap nagemaakt.

Er zijn tand en balein walvissen.

Mannetjes worden tot 22 m lang en vrouwtjes tot 17m.

Mannetjes kunnen tot 60.000 ton wegen en vrouwtjes halen toch nog 38.000 ton.

Ze worden soms meer dan 60 jaar oud.

Ze zijn herkenbaar aan hun grote kop en lange onderkaak.

De kop bevat veel vet wat belangrijk is bij het duiken en drijven en produceren van geluidsgolven. Ze duiken soms tot 3000m diep en kunnen  2u onder blijven.

Ze moeten soms zo diep gaan om hun voornaamste prooi de reuzeninktvis te vangen.

Ze komen voor in tropische en subtropische gebieden van alle oceanen. Vrouwtjes blijven ter plaatse maar mannetjes  verlaten de plek en  warme waters rond de Azoren.

En trekken  tot in Finland en Ijsland In de herfst keren ze terug en maken soms de fout bij hun terugkeer de Noordzee in te zwemmen ten oosten van Schotland.

Hun instinct leidt hen steeds verder en verder naar het zuiden.

De zandbanken en getijdenstromingen vormen dan een echte val.

Ze zoeken hun weg met een soort radar of sonor en oriënteren zich met behulp van weerkaatsing van de geluiden die ze maken.

Dit systeem werkt niet zo goed met een zanderige bodem zoals deze van de Noordzee.

Aan onze kust strandden potvissen in 1954-1989-1994- en 2004.

De  vissen werden op het strand in Koksijde gevonden en 1 in Nieuwpoort.

In 1991-2000-2002 en 2004 werden levende potvissen waargenomen voor onze kust.

Ik dacht dat hij spierwit was ,maar niets was minder waar.

Ze fladderen steeds maar door.Geen rustpauze...Onvermoeibaar...

Het Bootjesvenpad in Wortel.(5,2 km)

 

We vertrekken vanaf “Den Bayerd” richting voormalige landlopers boerderij.

We  lopen recht door tot we  aan de grens van het domein komen. Hier loopt de grens met Nederland. We draaien rechts en volgen de  grenslijn gedurende 1km.

Hier draaien we rechtsaf door een poortje een kronkelend weggetje in.

We wandelen door drassig gebied waar men probeert het natuurlijke landschap van heide en vennen opnieuw tot leven te brengen.

Op het einde van de kronkelweg draaien we naar rechts. Op het einde verlaten we deze kronkelweg weer langs een  poortje en draait de wandeling naar rechts.

Zo komen we in de Torendreef die ons bijna tot aan het Bootjesven  brengt.

We lopen even door en gaan er een kijkje nemen.

Aan de rechterkant staat hier het  infocentrum over de natuur in het domein.

Hier zijn rustbanken en  kan men zijn picknick verorberen.

Onze wandeling draait enkele meters voor het Bootjesven af naar links.

We maken er kennis met enkele dreven ,waar we bijna niemand tegenkomen .

.Deze dreven worden minder bewandeld

We wandelen rond het hoofdgebouw terug naar onze vertrekplaats.

Even maken we nog een ommetje naar het landloperskerkhof.

Ik mocht samen met vrienden een dagje mee gaan varen..zalig..de wind langs je haren voelen...
midden in de natuur langs allerlei kreekjes varen en alles vergeten..
Toevallige ontmoetingen met dieren langs de waterkant....genieten van de snelheid van het op
 opspattende  water..en even nadien  de rust ervaren als de boot  zachtjes het water doorkliefd ,kijken naar de vlinders,luisteren naar het zoemen der bijen en alles vergeten wat je bedrukt maakt.
De wereld zien vanaf het water..een andere wereld..maar Oh zo mooi.










We namen hen mee op sleeptouw.Wat hadden ze een lol.

Ze liggen aangemeerd in kleine baaien,aan strandjes en steigers of gewoon aan een mooi plekje.

Ze hadden het blijkbaar ook te warm en stonden tot hun buik in het water.Ze hebben een grote gelijkenis met de Galloway runderen maar die dragen geen hoornen.

Dit beeld heeft op de Lierse Grote Markt gestaan.Een achteloze vrachtwagenchauffeur reed het stuk.Het werd hersteld en staat nu midden in de natuur.

Als je er dan nog midden de natuur intrekt,is het grandioos.

2 Jonge dames spelen vrolijke deuntjes op de magische markt.

Bloemen spreken de taal van ons hart.

Ze bloeien tot een heel eind in de herfst.

Rozen en nog eens rozen.Ze zijn er in alle kleuren en geuren met gekende en ongekende namen.
Hybride , heester en klimrozen.
Maar allen hebben ze iets koninklijk over zich.

Ze was zeer druk in de weer
 om haar kleintjes te voeden.

Tussen Het Spui en het park in Lier hebben studenten beeldhouwen van De Lierse Academie voor Schone Kunsten kunstwerken geplaatst op het water.
Het materiaal waaruit  de kunstwerken werden vervaardigd zijn canvas,plexiglas,metaal of kunststof.Alle creaties zijn weerbestendig en duurzaam.

Alle kunstwerken reflecteren in het water.
Er is wel nergens 1 woordje uitleg te vinden..geen titel,geen intentie niets..Heel wat mensen weten niet wat al die dingen op de Nete betekenen.Een duikend kind? 3 grote cirkels,een drijvend groot rood vlak bestaande uit vierkanten.


Een groot bedrukt canvas op de vismarkt,fluo hoek  erg storend aan het buildragershuisje.


Wat het meest iedereen deed reageren waren te serie tuinstoelen die op het water staan aan de binnennete aan het Spui.

Een kikkerconcert van jewelste was het daar aan de sloot.Hij stoorde zich aan niets en
lag lui in de plas te zonnebaden.

Oog in oog met Lierse begijntjes.
Niet de originele  die zijn al lang overleden maar deze mogen er ook best wezen.

Lier heeft 1 van de mooiste begijnhoven van België.

Op Lier kermis verschijnt de tits stilaan terug in het straatbeeld.