Vrijdag 31 maart 2006
het gansje kwakkelde al rond
.een gansje is geboren..het ei is leeg
![img348/1251/bloemen045devogelisgevlogenmed.jpg](/natuurfreek/%5C "\\"Click")
Geschreven door marylou om 23:55
Welkom aan iedereen.
Hier staan reportages van wandelingen en evenementen.
Neem je tijd en blader eens door mijn blog. Bedankt voor je bezoek. Marylou
Neem je tijd en blader eens door mijn blog. Bedankt voor je bezoek. Marylou
Berichten van 1 maart 2006 tot 31 maart 2006
Donderdag 30 maart 2006
zo heerlijk rustig
.
Geschreven door marylou om 18:57
Donderdag 30 maart 2006
De paddentrek is begonnen
Toen ik vanavond met de wagen huiswaarts reed
zag ik in de lichtbundel van mijn auto.
.padden de overtocht wagen.
.Ik zette mijn wagen aan de kant
en hielp hen veilig de overzijde bereiken.I
in het riet aan de overzijde ondekte ik dit paartje.
zag ik in de lichtbundel van mijn auto.
.padden de overtocht wagen.
.Ik zette mijn wagen aan de kant
en hielp hen veilig de overzijde bereiken.I
in het riet aan de overzijde ondekte ik dit paartje.
Geschreven door marylou om 00:28
Donderdag 30 maart 2006
Feodaal kasteel gebouwd in 1354
In 1356 bouwde Reinhout van Waimes
op een rotspunt een versterkt kasteel.
Hij mocht dat doen door Wencelas de hertog van Luxemburg.
"REINHARDTSTEIN" is een Europees feodaal kasteel.
Hier leefden verschillende beroemde geslachten zoals
De Nesselrode,Nassau,Scharzenberg maar vooral
de familie Metternich.Het domein bleef 3 eeuwen in hun bezit.
De burcht werd tijdens de Franse overheersing verkocht door
de Graaf Frans van Metternich en bijna helemaal afgebroken.
Deze Graaf was de laatste gevolmachtigde minister van
de Keizer te Brussel en de laatste erfgenaam en burgemeester
van Waimes.
Hij was ook de vader van de beroemde Prins Clement Metternich.
In 1815 voegde men de streek aan Pruisen toe
en bleef het Duits gebied tot in 1919.
Van in 1969 werd het kasteel het troetelkind
van professer Overloop die het restaureerde en
er ook woonde tot zijn dood in 1994.
Momenteel woont er de Heer Defossa met zijn familie,
een medebouwer bij het reconstructie werk sinds 1966.
Na al die reconstructie in 1969
ziet men er een prachtig kasteel,nog altijd bewoond en
te bezichtigen,
,Er is een prachtige collectie beeldhouwwerken,wapenuitrustingen,wandtapijten en
liturgische ornamenten te bewonderen.
Daar vertrekt ook de hoogste waterval van België
om zich neer te storten in de diepte.
op een rotspunt een versterkt kasteel.
Hij mocht dat doen door Wencelas de hertog van Luxemburg.
"REINHARDTSTEIN" is een Europees feodaal kasteel.
Hier leefden verschillende beroemde geslachten zoals
De Nesselrode,Nassau,Scharzenberg maar vooral
de familie Metternich.Het domein bleef 3 eeuwen in hun bezit.
De burcht werd tijdens de Franse overheersing verkocht door
de Graaf Frans van Metternich en bijna helemaal afgebroken.
Deze Graaf was de laatste gevolmachtigde minister van
de Keizer te Brussel en de laatste erfgenaam en burgemeester
van Waimes.
Hij was ook de vader van de beroemde Prins Clement Metternich.
In 1815 voegde men de streek aan Pruisen toe
en bleef het Duits gebied tot in 1919.
Van in 1969 werd het kasteel het troetelkind
van professer Overloop die het restaureerde en
er ook woonde tot zijn dood in 1994.
Momenteel woont er de Heer Defossa met zijn familie,
een medebouwer bij het reconstructie werk sinds 1966.
Na al die reconstructie in 1969
ziet men er een prachtig kasteel,nog altijd bewoond en
te bezichtigen,
,Er is een prachtige collectie beeldhouwwerken,wapenuitrustingen,wandtapijten en
liturgische ornamenten te bewonderen.
Daar vertrekt ook de hoogste waterval van België
om zich neer te storten in de diepte.
Geschreven door marylou om 00:00
Donderdag 30 maart 2006
Omgeving van kasteel
We hadden een wandeling gepland vanuit Bruyére
naar het meer van Robertville.
Afdalend in het dal om alzo te genieten
van het prachtig zicht op het kasteel en
de hoogste natuurlijke waterval in België.
Door smeltende sneeuw werd die nu goed gevoed.
We zouden terug keren langs Walk naar Waismes.
De natuur besliste er helemaal anders over.
Wandelen ging in het begin erg goed, maar de 1ste hindernis
op onze weg was de houtkap..
De wandelwegen rond het meer van Robertville
waren voor de helft versperd door gekapte bomen en
de wandelweg was verdwenen ,
dus even langs de baan en een alternatief zoeken op de kaart.
2 de onoverkomelijke hindernis...spiegelgladde afdalingswegen
naar de vallei.
Eerste deel was er nog een kabel om je vast te houden,
maar nadien niets meer ,
Alleen een beijzeld paadje met een gapende afgrond.
Het bleek verstandig terug voorzichtig naar boven te klauteren.
Toen, noodgedwongen de vallei laten liggen en
andere route gevolgd door bossen
weiden en dorpjes om terug
aan te belanden na 12 km aan onze tent.
We hebben de waterval dus niet kunnen aanschouwen.
Vorig jaar was het maar een dun straaltje water
dat naar beneden kwam ,dus hoopte we nu
een waterval in vol ornaat aan te treffen.
Geraakten we toch niet beneden zeker.
Dus een beetje ontgoocheld.
naar het meer van Robertville.
Afdalend in het dal om alzo te genieten
van het prachtig zicht op het kasteel en
de hoogste natuurlijke waterval in België.
Door smeltende sneeuw werd die nu goed gevoed.
We zouden terug keren langs Walk naar Waismes.
De natuur besliste er helemaal anders over.
Wandelen ging in het begin erg goed, maar de 1ste hindernis
op onze weg was de houtkap..
De wandelwegen rond het meer van Robertville
waren voor de helft versperd door gekapte bomen en
de wandelweg was verdwenen ,
dus even langs de baan en een alternatief zoeken op de kaart.
2 de onoverkomelijke hindernis...spiegelgladde afdalingswegen
naar de vallei.
Eerste deel was er nog een kabel om je vast te houden,
maar nadien niets meer ,
Alleen een beijzeld paadje met een gapende afgrond.
Het bleek verstandig terug voorzichtig naar boven te klauteren.
Toen, noodgedwongen de vallei laten liggen en
andere route gevolgd door bossen
weiden en dorpjes om terug
aan te belanden na 12 km aan onze tent.
We hebben de waterval dus niet kunnen aanschouwen.
Vorig jaar was het maar een dun straaltje water
dat naar beneden kwam ,dus hoopte we nu
een waterval in vol ornaat aan te treffen.
Geraakten we toch niet beneden zeker.
Dus een beetje ontgoocheld.
Geschreven door marylou om 00:00
Donderdag 30 maart 2006
Wandelen rond Robertville
Chateau of kasteel van Reinhardtstein
gelegen temidden van de Oostkantons.
gelegen temidden van de Oostkantons.
Geschreven door marylou om 00:00
Woensdag 29 maart 2006
Drama op de Venen
De Venen zijn een desolaat gebied waar vaak
een massa mist hangt en men gemakkelijk kan verdwalen.
In de wintermaand januari 1871
gebeurde hier op de heide een drama.
Marie Solheid een dienstmeisje
en haar verloofde François Reiff
gingen naar Xhoffraix de domicilie van Marie.
Ze gingen er de nodige documenten halen
voor hun gepland huwelijk.
Ze namen een rustpauze in een herberg in Jalhay.
Ze moesten 12km door de Venen stappen.
Ze trotseerden een sneeuwstorm en
wellicht ook massa's mistbanken.
Ze hebben het niet overleefd,
zijn verdwaald.
Aan de grenssteen België-Pruisen,
werd Marie's lichaam
pas eind maart terug gevonden ,op minder dan 2km
van de Baraque
François die blijkbaar hulp was gaan halen
vond men enkele dagen eerder
op slechts 3km van Solwaster en
dus niet ver van de redding.
Een houten kruis gedenkt deze 2 verliefde mensen die
door ontbering en kou omkwamen.
een massa mist hangt en men gemakkelijk kan verdwalen.
In de wintermaand januari 1871
gebeurde hier op de heide een drama.
Marie Solheid een dienstmeisje
en haar verloofde François Reiff
gingen naar Xhoffraix de domicilie van Marie.
Ze gingen er de nodige documenten halen
voor hun gepland huwelijk.
Ze namen een rustpauze in een herberg in Jalhay.
Ze moesten 12km door de Venen stappen.
Ze trotseerden een sneeuwstorm en
wellicht ook massa's mistbanken.
Ze hebben het niet overleefd,
zijn verdwaald.
Aan de grenssteen België-Pruisen,
werd Marie's lichaam
pas eind maart terug gevonden ,op minder dan 2km
van de Baraque
François die blijkbaar hulp was gaan halen
vond men enkele dagen eerder
op slechts 3km van Solwaster en
dus niet ver van de redding.
Een houten kruis gedenkt deze 2 verliefde mensen die
door ontbering en kou omkwamen.
Geschreven door marylou om 00:00
Woensdag 29 maart 2006
Wandelen in de Hoge Venen
Sneeuw en mist bevriezen..En vormen Prachtige kristallen.
Geschreven door marylou om 00:00
Woensdag 29 maart 2006
Hoge Venen
De Hoge Venen een heel lange geschiedenis.Hier vindt men,
de zeer oude hoogste heuvels . Het Oosten van België,
is bedekt met bossen en doorsneden met veenmoerassen.
Wij kennen deze plaats beter als\"De Hoge Venen\".
Het landschap bestaat er uit veen en moeras.
Soms zijn er heidepartijen en wordt er herbebost.
Na lang dralen hebben de \"Venen\"eindelijk
het statuut van \"Rijksnatuurreservaat\" verkregen.
Men vindt hier de hoogste toppen van ons land.
De Botranje 693m,Hoscheit 600m en Spa-Malchamps 575m.
Hier telt men 200dagen met neerslag per jaar.
Sneeuw ligt er tussen de 10 en 70 dagen per jaar.
Het kwik kan hier tot -20°c onder nul zakken,;
het vriest hier gemiddeld 100 dagen per jaar
150 dagen per jaar hangt hier ook mist.
Al bij al toch een prachtig gebied om te wandelen.
Ik trek er dit weekend naartoe.
de zeer oude hoogste heuvels . Het Oosten van België,
is bedekt met bossen en doorsneden met veenmoerassen.
Wij kennen deze plaats beter als\"De Hoge Venen\".
Het landschap bestaat er uit veen en moeras.
Soms zijn er heidepartijen en wordt er herbebost.
Na lang dralen hebben de \"Venen\"eindelijk
het statuut van \"Rijksnatuurreservaat\" verkregen.
Men vindt hier de hoogste toppen van ons land.
De Botranje 693m,Hoscheit 600m en Spa-Malchamps 575m.
Hier telt men 200dagen met neerslag per jaar.
Sneeuw ligt er tussen de 10 en 70 dagen per jaar.
Het kwik kan hier tot -20°c onder nul zakken,;
het vriest hier gemiddeld 100 dagen per jaar
150 dagen per jaar hangt hier ook mist.
Al bij al toch een prachtig gebied om te wandelen.
Ik trek er dit weekend naartoe.
Geschreven door marylou om 00:00
Dinsdag 28 maart 2006
klaar om de wereld te bekijken
Nog een beetje zonlicht en ze barsten uit hun voegen
Dan kan je ze niet alleen bewonderen om hun kleurenpracht,
maar de bloesems verspreiden ook een frisse geur
bloesems van de kwee nog veilig verpakt..maar het is een kwestie van uren..;
dan plooien de rose frele bloesems hun blaadjes open
Dan kan je ze niet alleen bewonderen om hun kleurenpracht,
maar de bloesems verspreiden ook een frisse geur
bloesems van de kwee nog veilig verpakt..maar het is een kwestie van uren..;
dan plooien de rose frele bloesems hun blaadjes open
Geschreven door marylou om 23:32
Dinsdag 28 maart 2006
mini narcisjes zijn plots gaan bloeien in mijn tuin
.Het zand hangt na de felle regenbuien nog aan de bloemblaadjes ,
de lente is ontwaakt
De volgende tekst schreef ik niet zelf.
Heb hem ergens gelezen maar weet niet meer juist waar.
Neem even de tijd
heel even maar..
om naast je te zien
te ontmoeten
op je weg
Neem even de tijd
heel even maar
om in stilte de schepping te bewonderen
op je weg
Neem even de tijd
heel even maar
om te kijken
waar je helpen kan
Neem ook de tijd
om gelukkig te zijn
ruimte te geven
aan een ander op je weg
de lente is ontwaakt
De volgende tekst schreef ik niet zelf.
Heb hem ergens gelezen maar weet niet meer juist waar.
Neem even de tijd
heel even maar..
om naast je te zien
te ontmoeten
op je weg
Neem even de tijd
heel even maar
om in stilte de schepping te bewonderen
op je weg
Neem even de tijd
heel even maar
om te kijken
waar je helpen kan
Neem ook de tijd
om gelukkig te zijn
ruimte te geven
aan een ander op je weg
Geschreven door marylou om 23:18
Maandag 27 maart 2006
Ondergedompeld in stenen tijdperkfuif
Ik zat erbij en keek er naar.
Blijkbaar de oer tam tam
lekkere knook
neem een berepoot...smakelijk
En smaken dat het deed..er was ook geen vaat te doen nadien....
Een nieuwe rage..steek eens een been door je oor.....
Blijkbaar de oer tam tam
lekkere knook
neem een berepoot...smakelijk
En smaken dat het deed..er was ook geen vaat te doen nadien....
Een nieuwe rage..steek eens een been door je oor.....
Geschreven door marylou om 22:06
Zondag 26 maart 2006
wachtend op vissers
Zalige plaats om te dagdromen
Geschreven door marylou om 21:54
Zondag 26 maart 2006
De boeiende wereld van waterdruppels
Aan de stengel lijken diamantjes te bengelen
Geschreven door marylou om 21:39
Zaterdag 25 maart 2006
Welkom lente...
Enkele hartverwarmende foto's genomen
op mijn wandeling in Koningshooikt vanmiddag
Toevallig terecht gekomen in een bos met duizende sneeuwklokjes
op mijn wandeling in Koningshooikt vanmiddag
Toevallig terecht gekomen in een bos met duizende sneeuwklokjes
Geschreven door marylou om 21:03
Vrijdag 24 maart 2006
Ik werd op de voet gevolgd
Ik werd bij het werken in de tuin
heel de middag gevolgd door een Roodborstje
heel de middag gevolgd door een Roodborstje
Geschreven door marylou om 00:00
Donderdag 23 maart 2006
Wat me boeide langs de kade
De puurheid van gewone dingen
Wat achteloos achter gelaten maar voor mij ...een echt plaatje..
slot aan een oude treinwagon
Wat achteloos achter gelaten maar voor mij ...een echt plaatje..
slot aan een oude treinwagon
Geschreven door marylou om 23:03
Donderdag 23 maart 2006
Voorsmaakje van de lente
Neen buiten staan ze nog niet in bloei.
Gezien in het centaal station van Antwerpen,
als reclame voor Haspengauw.
net uit de grond
Gezien in het centaal station van Antwerpen,
als reclame voor Haspengauw.
net uit de grond
Geschreven door marylou om 23:00
Donderdag 23 maart 2006
Ontvangen worden op een cruiseschip
Zicht op de lounge
Hier moest ik zijn
Als je wil weten wat er op het menu stond..kijk dan hier
Even kijken naar een prachtige luchter..
sorry de opname is niet van zo\'n beste kwaliteit
Waar men me vragen overstelde...
Waarom men hier zoveel lasten moet betalen..
Waarom men daarbuiten in restaurants nog extra taxes moet betalen.
Wat hen erg onverstaanbaar overkwam..
dat men WC bezoek hier dient te betalen
Ze hielden van onze oude gebouwen en architectuur.
Ze zijn verzot op onze wafels en chocolade.
Ze begrijpen niet dat er zo\'n klein land 3 landstalen zijn.
Ze waren verwonderd over de \"Smart\" zo\'n klein autootje..
dat zo duur is en waarvan ze denken dat het uit plastiek gemaakt is.
Ze lusten onze bieren .;en weten niet te kiezen uit onze grote keuze.
Ze hadden nog nooit een zelf reingend toilet gezien en maakten
een filmopname van de wc bril die gereinigd wordt en rond draait.
Maar ze hielden van België.
Hier moest ik zijn
Als je wil weten wat er op het menu stond..kijk dan hier
Even kijken naar een prachtige luchter..
sorry de opname is niet van zo\'n beste kwaliteit
Waar men me vragen overstelde...
Waarom men hier zoveel lasten moet betalen..
Waarom men daarbuiten in restaurants nog extra taxes moet betalen.
Wat hen erg onverstaanbaar overkwam..
dat men WC bezoek hier dient te betalen
Ze hielden van onze oude gebouwen en architectuur.
Ze zijn verzot op onze wafels en chocolade.
Ze begrijpen niet dat er zo\'n klein land 3 landstalen zijn.
Ze waren verwonderd over de \"Smart\" zo\'n klein autootje..
dat zo duur is en waarvan ze denken dat het uit plastiek gemaakt is.
Ze lusten onze bieren .;en weten niet te kiezen uit onze grote keuze.
Ze hadden nog nooit een zelf reingend toilet gezien en maakten
een filmopname van de wc bril die gereinigd wordt en rond draait.
Maar ze hielden van België.
Geschreven door marylou om 00:42
Woensdag 22 maart 2006
Amerikaanse vrienden op bezoek
Vandaag zouden Amerikaanse internetvrienden
met een cruiseschip aanmeren in Antwerpen..
Ik had met hen afgesproken op de \"Explorer\"naam van het schip.
De kapitein himself ontving me
,waarbij ik voor de veiligheid een badge opgespeld kreeg.
Ik werd vergast op lekker warme chocolademelk
die was erg welkom na de frisse wandeling
van het station naar de Schelde.
Nadien werd er heel wat afgelachen en gepraat in de bar.
Ik werd door Jerry en zijn vrouw uitgenodigd
met hen te dineren in deze prachtige locatie.
Wat een luxe aan boord zeg...
Een onuitputtelijke keuze aan gerechten en desserts.
Ik werd rondgeleid door heel het schip
maakte meteen kennis met hun vrienden
In de namiddag heb ik hen naar mooie en beroemde
plekjes in Antwerpen geleid.
Terwijl ze oog hadden voor onze architectuur,
nam ik foto\'s van doodgewone dingen.
Ik liet hen ook kennis maken met
onze lekkere bieren en chocolade.
Na nog wat uitwisselen van ideeën en
beantwoorden van vragen;
vertrok ik terug richting station
en hun schip verliet Antwerpen
om zo naar Nederland te varen.
Ze waren wel een beetje ontgoocheld.
Er was hen in Amerika verteld dat België
en Nederland volop in bloei stonden .
Zij dachten de mooie tulpenvelden
in het Keukenhof te kunnen fotograferen.
Afspraak is dat ik naar Amerika zou komen...
..maar dat is nog toekomstmuziek
Jerry en zijn vrouw..mijn Amerikaanse internet fotovrienden.
Ze hadden zich de temperatuur wel eventjes anders voorgesteld.
U ziet een stukje van het dek waar men kan zonnebaden.
De ligzetels bleven leeg.
Terwijl zij de architectuur bewonderen van \"het Steen\"en het\" Tolhuis\"
trekken deze gekleurde boeien mijn aandacht.
Morgen kruigen jullie nog meer speciale beelden van Antwerpen.
met een cruiseschip aanmeren in Antwerpen..
Ik had met hen afgesproken op de \"Explorer\"naam van het schip.
De kapitein himself ontving me
,waarbij ik voor de veiligheid een badge opgespeld kreeg.
Ik werd vergast op lekker warme chocolademelk
die was erg welkom na de frisse wandeling
van het station naar de Schelde.
Nadien werd er heel wat afgelachen en gepraat in de bar.
Ik werd door Jerry en zijn vrouw uitgenodigd
met hen te dineren in deze prachtige locatie.
Wat een luxe aan boord zeg...
Een onuitputtelijke keuze aan gerechten en desserts.
Ik werd rondgeleid door heel het schip
maakte meteen kennis met hun vrienden
In de namiddag heb ik hen naar mooie en beroemde
plekjes in Antwerpen geleid.
Terwijl ze oog hadden voor onze architectuur,
nam ik foto\'s van doodgewone dingen.
Ik liet hen ook kennis maken met
onze lekkere bieren en chocolade.
Na nog wat uitwisselen van ideeën en
beantwoorden van vragen;
vertrok ik terug richting station
en hun schip verliet Antwerpen
om zo naar Nederland te varen.
Ze waren wel een beetje ontgoocheld.
Er was hen in Amerika verteld dat België
en Nederland volop in bloei stonden .
Zij dachten de mooie tulpenvelden
in het Keukenhof te kunnen fotograferen.
Afspraak is dat ik naar Amerika zou komen...
..maar dat is nog toekomstmuziek
Jerry en zijn vrouw..mijn Amerikaanse internet fotovrienden.
Ze hadden zich de temperatuur wel eventjes anders voorgesteld.
U ziet een stukje van het dek waar men kan zonnebaden.
De ligzetels bleven leeg.
Terwijl zij de architectuur bewonderen van \"het Steen\"en het\" Tolhuis\"
trekken deze gekleurde boeien mijn aandacht.
Morgen kruigen jullie nog meer speciale beelden van Antwerpen.
Geschreven door marylou om 00:00
Maandag 20 maart 2006
Iedereen welkom
Het poortje stond uitnodigend open..
een oud bemost bruggetje
over een schilderachtig vijvertje
maar......niemand thuis
een oud bemost bruggetje
over een schilderachtig vijvertje
maar......niemand thuis
Geschreven door marylou om 23:05
Maandag 20 maart 2006
wat ik zie als ik in het glasheldere water van een beekje tuur
wat een kleurschakeringen..
het oranje rode van het ijzerhoudende water
het grijzige blauw van te lang onderwater gelegen blaren
het frisse groen van jong groen
en alle mogelijke tinten daar tussen
weerspiegeld in een bosbeekje
het oranje rode van het ijzerhoudende water
het grijzige blauw van te lang onderwater gelegen blaren
het frisse groen van jong groen
en alle mogelijke tinten daar tussen
weerspiegeld in een bosbeekje
Geschreven door marylou om 23:04
Maandag 20 maart 2006
als kind vlocht ik hier mandjes van....
erg decoratief ..groeide op het witte zand aan een zwemvijver
Geschreven door marylou om 22:55
Maandag 20 maart 2006
garden of Eden
wat een mooi plekje
Geschreven door marylou om 22:41
Maandag 20 maart 2006
wandelen Heultje -Westerloo
De brug in Heultje-Westerloo over de Nete
Geschreven door marylou om 22:34
Zondag 19 maart 2006
Langs Vlaamse wegen komt men heel wat dieren tegen
.
Men zegt wel eens dat wandelen met een hond sociaal contact bevorderen kan.
.wandelen met
een fototoestel bevordert ook dit contact.
.een vriendelijke mijnheer nodigde mij gisteren uit
om zijn hondjes ,duifjes en valkparkietjes te fotograferen
..wat ik dan ook direct gedaan heb
een knuffel van de lieve hondjes
links jong duifje ,rechts piepjong valkparkietje
Hier houdt men zich niet aan de ophokplicht...
Blijkbaar zijn niet alle Belgen gelijk voor de wet.
Men zegt wel eens dat wandelen met een hond sociaal contact bevorderen kan.
.wandelen met
een fototoestel bevordert ook dit contact.
.een vriendelijke mijnheer nodigde mij gisteren uit
om zijn hondjes ,duifjes en valkparkietjes te fotograferen
..wat ik dan ook direct gedaan heb
een knuffel van de lieve hondjes
links jong duifje ,rechts piepjong valkparkietje
Hier houdt men zich niet aan de ophokplicht...
Blijkbaar zijn niet alle Belgen gelijk voor de wet.
Geschreven door marylou om 00:00
Zaterdag 18 maart 2006
Wandelen Heultje -Westerlo
Nog een beetje onzeker ,
maar kleur en bloemen
manifesteren zich
Deze kerstroos had reeds bezoek
van een ijverige bij..de eerste die ik dit jaar zag
Hartverwarmend
maar kleur en bloemen
manifesteren zich
Deze kerstroos had reeds bezoek
van een ijverige bij..de eerste die ik dit jaar zag
Hartverwarmend
Geschreven door marylou om 00:00
Vrijdag 17 maart 2006
Staan de beste stuurlui echt aan de wal?
.
Geschreven door marylou om 23:14
Donderdag 16 maart 2006
betoverende kleurenpracht in een tulp
.
heb jij een tulp zoal eens bekeken?
heb jij een tulp zoal eens bekeken?
Geschreven door marylou om 23:23
Donderdag 16 maart 2006
een veld vol kleur
.Om ons op te warmen....
Geschreven door marylou om 23:18
Donderdag 16 maart 2006
alles ziet er anders uit als de zon schijnt
.
Geschreven door marylou om 00:37
Woensdag 15 maart 2006
de zon stond goed
Klimop overwoekert hier al de bomen en wurgt ze stilaan
Geschreven door marylou om 00:54
Woensdag 15 maart 2006
vrij als een wilde vogel,voor hen geen ophokplicht
Ze namen een zonnebad
Geschreven door marylou om 00:48
Woensdag 15 maart 2006
paradijs voor vogels
.
Geschreven door marylou om 00:35
Woensdag 15 maart 2006
dit nooit meer
.
Geschreven door marylou om 00:00
Dinsdag 14 maart 2006
de poort naar het paradijs?
Slaap zacht...straks gaat de poort
naar het natuur pardijs terug open
naar het natuur pardijs terug open
Geschreven door marylou om 00:17
Maandag 13 maart 2006
Wandeling naar Wommelgem
wandeling naar Wommelgem.
\"De Boomgaard\"
(witte plakkaten met rode pijl)
Deze 5,5 km lange wandeling door akkers en velden heeft als
hoofdattraktie \"Fort 2\"
Ieder weet dat er een fortengordel loopt
rond Antwerpen met om de 2km een fort.
Gek maar het zijn deze
forten die toen vernieling brachten door invasies
de mens nu ongeschonden stukjes natuurgebied aanreiken.
Een stuk groene long.
We maken ook een ommetje om
het mooi gerestaureerde kerkplein te bezoeken.
Hier vindt je deSint -Petrus-en Pauluskerk
met spitse toren en windhaan .
.netjes in een nieuw kleedje gestoken.
Een gemeentehuis uit 1887
staat als een wachter te pronken
op het plein recht tegenover een schandpaal.
We vinden er ook nog restanten van een pomp uit 1848.
Verder staat er een reuze kastanjelaar
die vroeger fungeerde als vrijheidsboom.
Een geasfalteerde kerkpad leidt ons
de akkers en weiden in.
We zie er de prachtige knotwilgen staan.
Heel wat in onbruik geraakte serres gaven
Wommelgem de naam van glazen dorp.
We lopen een tijdje naast de rollerbeek
tussen weiden en akkers.
Dit is de eerste open plek
voorbij de stad Antwerpen.
Je hebt hier een weids uitzicht.
Er duikt een hellende weide voor ons op.
Wij bereiken de mooie natuuromgeving
van Fort 2 in Wommelgem.
We steken grasplein over
naast omheining en dalen af
op de wandelweg naar de fort gracht.
De grachten zijn een paradijs voor vissers
..er zijn speciale visplekken voor gehandicapten.
Er wordt regelmatig vis uit gezet.
Het is er ook een paradijs voor watervogels.
Fort 2 is één van de 8 Forten rond Antwerpen.
Pad ,soort holle weg die naar Fortgracht en inkom van Fort leidt
Zicht op het visparadijs en de eerste tekens dat we het Fort naderen.
Via het parkeerterrein begeef je U via de brug,een tunnel
en ringvormige straat naar het binnen fort.
Dit bezoek is zeker de moeite waard..na de gracht en de heuvel is dat nog een verdedigingsgordel.
De ringvormige straat van het BinnenFort
Nu we toch hier zijn bekijken we ook
het uitgestrekte BuitenFort eens.
Een oase van rust....getuigen van een stil verleden
dat we nooit mogen vergeten.
1 van de koepels waar de kanonnen stonden
Op de binnen koer van het BuitenFort treft men
deze overblijfselen van tanks aan.
Met dit dromerig tafereel.
.de bewegingen van het water door de wind
de paddelende eenden ,
geven deze foto een impressionistische uitstraling.
Het was een mooie interessante wandeling.
Goed te doen met kinderwagens en rolstoelers
daar die aan de hellende weide
even rechts af kunnen en dan
gewoon weer kunnen aansluiten.
Wij deden het dubbel van die 5,5 km
omdat we ieder hoekje
en heuvel hebben uitgepluisd.
Ik stond er vol verwondering te kijken
naar een bonte specht op slechts
een meter van mij.
Ik ontdekte de eerste huisjesslakjes.
Het was zonnig maar koud.
Laat de lente nu maar komen.
Deze wandeling werd gehaald uit
de Dicht-Bij-huisgidsen ,uitgegeven bij lanoo.
Mernsen die graag de uitgeschreven wandeling of
het plannetje hebben,kunnen me mailen.
Ik stuur je alle gegevens dan wel door.
Geschreven door marylou om 00:00
Zondag 12 maart 2006
zo koud dat zelf in de kempen ijspegels ontstaan
.
Het lijkt wel een schilderij...overal op het fort was water dat langs
kettingen naar beneden liep bevroren en vormde prachtige taferelen.
toen de zon er eventjesop scheen ,leek het wel kristal
ze hingen hier met 10 tallen mooi te wezen
Het lijkt wel een schilderij...overal op het fort was water dat langs
kettingen naar beneden liep bevroren en vormde prachtige taferelen.
toen de zon er eventjesop scheen ,leek het wel kristal
ze hingen hier met 10 tallen mooi te wezen
Geschreven door marylou om 00:00
Zaterdag 11 maart 2006
Winterslandschap"de hoëgne"
.
ongeschonden,geen mens te bespeuren
kolkend water
ongeschonden,geen mens te bespeuren
kolkend water
Geschreven door marylou om 18:39
Zaterdag 11 maart 2006
Onder de sneeuw zit leven
.
alle koude trotseren en al beginnen kiemen
alle koude trotseren en al beginnen kiemen
Geschreven door marylou om 18:23
Vrijdag 10 maart 2006
Wandelen in de Vallei van de
De bekendste veenrivier is de Hoëgne,
hij stroomt in een mooie ,mysterieuze en
pittoreske omgeving.
Te koud voor hier te zitten mijmeren
de Hoëgne slingert zich al kronkelend door de vallei
een stukje bijna ondoordringbare wildernis
de snelstromende Hoëgne zoekt zich een weg in het dichte woud
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt altijd een weg omheen
misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond geslepen
te laten rusten in de luwte van de zee
ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde het bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die steen
het water nooit dezelfde weg zal gaan
Bram Vermeulen
het bruisende water van de waterval speelt een cantate,ik luister
en glimlach..........
Het was een koude maar erg mooie wandeling
waarop we ook niet 1 mens tegen kwamen.
Door het af en toe klimmen,de gladde bruggetjes en
ondergrond, in de winter niet te doen met
ongeoefende wandelaars,kinderen en kinder of rolwagens.
Aan het einde van de vallei is een drank en eetgelegenheid.
hij stroomt in een mooie ,mysterieuze en
pittoreske omgeving.
Te koud voor hier te zitten mijmeren
de Hoëgne slingert zich al kronkelend door de vallei
een stukje bijna ondoordringbare wildernis
de snelstromende Hoëgne zoekt zich een weg in het dichte woud
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt altijd een weg omheen
misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond geslepen
te laten rusten in de luwte van de zee
ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde het bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die steen
het water nooit dezelfde weg zal gaan
Bram Vermeulen
het bruisende water van de waterval speelt een cantate,ik luister
en glimlach..........
Het was een koude maar erg mooie wandeling
waarop we ook niet 1 mens tegen kwamen.
Door het af en toe klimmen,de gladde bruggetjes en
ondergrond, in de winter niet te doen met
ongeoefende wandelaars,kinderen en kinder of rolwagens.
Aan het einde van de vallei is een drank en eetgelegenheid.
Geschreven door marylou om 23:17
Vrijdag 10 maart 2006
Breng eens een bezoekje
aan Ninjazinavincent
dit blog was mijn
20.0000 ste
bezoeker
Bedankt aan alle bezoekers
aan Ninjazinavincent
dit blog was mijn
20.0000 ste
bezoeker
Bedankt aan alle bezoekers
Geschreven door marylou om 14:52
Donderdag 9 maart 2006
Nog meer waterpareltjes
Ze glinsteren en hangen daar
alleen mooi te zijn
een weerspiegeling in een waterbelletje
alleen mooi te zijn
een weerspiegeling in een waterbelletje
Geschreven door marylou om 23:40
Woensdag 8 maart 2006
regen en waterdruppels een fascinatie
.
Druppel aan een rozenbottel
Waterpareltjes op crocussen...
Druppel aan een rozenbottel
Waterpareltjes op crocussen...
Geschreven door marylou om 21:30
Woensdag 8 maart 2006
Herinneringen aan het volksdansfestival
3 jonge meisjes poseren gewillig
en bewonderen nadien zichzelf.
Ik dacht..een beetje kleur in deze dagen mag er best zijn.
4 schonen op een rij
Het was een frisse dag en deze man bevroor
zowat in ons kille Belgiëland
Afkomstig uit braziië
Terwijl mama en papa volksdansen ,
slaap ik gewoon
mijn schoonheidsslaapje.
Geschreven door marylou om 08:51
Dinsdag 7 maart 2006
Stilstaand water
.
Hier dacht ik aan de plots overleden blogger en dichter Verdano.
Als je hieronder verder leest ,zal je het beter begrijpen.
Hier dacht ik aan de plots overleden blogger en dichter Verdano.
Als je hieronder verder leest ,zal je het beter begrijpen.
| een gedichtje voor jou |
| ik hou ook stilstaand van het water tussen maneschijn en laag getij huist een stil refrein een wederkerend schuiven van een zilveren rand het zachte schuimen van de golven een schuine glimlach van de maan ik weet het wel, dit werd al meer dan duizend keer beschreven en toch hou ik van het schuiven van een zilveren rand de maan is er toch ook om zich te spiegelen in de ruimte aan de zon geschreven door Verdano in mijn gastenboek op 30 november 2005 |
Geschreven door marylou om 14:00
Maandag 6 maart 2006
Het ruisende riet
Deze foto doet me denken aan
een kinderliedje
van vroeger.
Karekiet-kiet-kiet
zingt in't riet-riet-riet
maar ge vindt me toch niet
karekiet in het riet
een kinderliedje
van vroeger.
Karekiet-kiet-kiet
zingt in't riet-riet-riet
maar ge vindt me toch niet
karekiet in het riet
Geschreven door marylou om 15:32
Zondag 5 maart 2006
Wandelen naar Anderstad paradijs voor vogels en mensen.
Wandelen van Lier naar de sluis van Duffel.
Door de Nete vallei,de polder van Lier
en langs het natuurreservaat van Natuurpunt.
Naar de droom voor de wandelaar "Anderstad".
Kijken naar vogels,een gesprek
met de conservator die ik
onverwachts tegen het lijf loop.
Die brengt me dan naar de plaats
waar de ransuilen zitten(8 stuks)
Erg goed gecamoufleerd in de wilgenbomen.
Dansende konijnen die
onvoorstelbare sprongen maken over beken.
Ik stond er versteld naar te kijken.
In een inham wat slapende jachtjes ,
wachtend op een warme lentezon om uit te varen.
Luisterend naar de stilte en
af en toe wat fotootjes maken.
Heb na 12 km een zalig gevoel,
ga tevreden naar huis.
Hier leeft het ijsvogeltje,maar ik heb het
spijtig genoeg
vandaag niet gezien.
Verscholen tussen het riet,hoor ik de Roerdomp.
De polder van Lier"Pallieterland"
De Nete bij laagtij.
Vogelreservaat van natuurpunt.
Vanop een bankje kan je genieten
van het uitzicht,
kijken en luisteren naar de roep,
schreeuwen of zingen van de vogels.
De natuurconservator toonde me ook
waar de kolonie uilen zat,
die eind deze maand
dan weer vertrekken.
Ontelbare konijntjes kruisten mijn pad.
Hier in dit stukje paradijs kan je komen
onthaasten.
De zon stuurt even haar engelenstraaltjes
naar moeder aarde
maar dan wordt het donker,
het gaat weer sneeuwen.
Zicht op het "Hof van Lachenen" nu eigendom van
bekende mode-ontwerper.
Een reiger vliegt op en gaat een slaapplaats zoeken.
De avond valt en ik....ik ga ook naar mijn warm nest.
Door de Nete vallei,de polder van Lier
en langs het natuurreservaat van Natuurpunt.
Naar de droom voor de wandelaar "Anderstad".
Kijken naar vogels,een gesprek
met de conservator die ik
onverwachts tegen het lijf loop.
Die brengt me dan naar de plaats
waar de ransuilen zitten(8 stuks)
Erg goed gecamoufleerd in de wilgenbomen.
Dansende konijnen die
onvoorstelbare sprongen maken over beken.
Ik stond er versteld naar te kijken.
In een inham wat slapende jachtjes ,
wachtend op een warme lentezon om uit te varen.
Luisterend naar de stilte en
af en toe wat fotootjes maken.
Heb na 12 km een zalig gevoel,
ga tevreden naar huis.
Hier leeft het ijsvogeltje,maar ik heb het
spijtig genoeg
vandaag niet gezien.
Verscholen tussen het riet,hoor ik de Roerdomp.
De polder van Lier"Pallieterland"
De Nete bij laagtij.
Vogelreservaat van natuurpunt.
Vanop een bankje kan je genieten
van het uitzicht,
kijken en luisteren naar de roep,
schreeuwen of zingen van de vogels.
De natuurconservator toonde me ook
waar de kolonie uilen zat,
die eind deze maand
dan weer vertrekken.
Ontelbare konijntjes kruisten mijn pad.
Hier in dit stukje paradijs kan je komen
onthaasten.
De zon stuurt even haar engelenstraaltjes
naar moeder aarde
maar dan wordt het donker,
het gaat weer sneeuwen.
Zicht op het "Hof van Lachenen" nu eigendom van
bekende mode-ontwerper.
Een reiger vliegt op en gaat een slaapplaats zoeken.
De avond valt en ik....ik ga ook naar mijn warm nest.
Geschreven door marylou om 00:00
Zaterdag 4 maart 2006
Wandeling Hooidonkpad Zoersel
Het had erg gesneeuwd
maar het doorbreken
van enkele zonnestralen ,
veranderde
ons witte landschap
in een gevlekt lapjesdeken.
Wandeling van 6km door de wildernis.
Vertrek aan de oprit
van de autostrade Antwerpen _Eindhoven
in Zoersel.
De bewegwijzering is inorde.
Volg de witte plakaat met
rode letteres"hooidonkpad"
Je wandelt door bossen ,
dreven met aan weerszijde natuurreservaat.
Heel even door een villawijk
en zo tot aan 't kasteel"Zoerselhof"
waar je maar een glimp kunt van opvangen..
op je weg zie je het "groot boshuis"gebouwd in 1828.
Doe je even een ommetje .
.kom je ook bij het boshuisje ,waar de loteling
zijn verhaal vertelde aan hendrik Concience.
Het was een mooie natuurwandeling...maar......
Niet te doen met kinder of rolwagens.
In dit seizoen ook niet te doen met kinderen.
Het is erg erg modderig en drassig.
Hele wegen zijn herschapen in moerassen.
Droge voeten houden was uitgesloten,
hier waren hoge laarzen op zijn plaats.
Ik werd echter beloond voor al mijn geploeter,
ik stond oog in oog met 2 jonge reeën,
die me aankeken met van die grote verbaasde
ogen en dan als een pijl uit een boog,
het hazenpad kozen,sierlijk huppelend
door het donkere bos.
Een open plekje
Kijk goed..daar kruist een ree mijn pad..
en rechts achteraan volgt er nog 1.
Gebouwd in 1828"het Groot Boshuis"
Toen had men geen last
van lekkende kranen of bevroren leidingen.
Men moest wel de techniek kennen
om de emmer op zijn kop
in het water te laten ploffen.
maar het doorbreken
van enkele zonnestralen ,
veranderde
ons witte landschap
in een gevlekt lapjesdeken.
Wandeling van 6km door de wildernis.
Vertrek aan de oprit
van de autostrade Antwerpen _Eindhoven
in Zoersel.
De bewegwijzering is inorde.
Volg de witte plakaat met
rode letteres"hooidonkpad"
Je wandelt door bossen ,
dreven met aan weerszijde natuurreservaat.
Heel even door een villawijk
en zo tot aan 't kasteel"Zoerselhof"
waar je maar een glimp kunt van opvangen..
op je weg zie je het "groot boshuis"gebouwd in 1828.
Doe je even een ommetje .
.kom je ook bij het boshuisje ,waar de loteling
zijn verhaal vertelde aan hendrik Concience.
Het was een mooie natuurwandeling...maar......
Niet te doen met kinder of rolwagens.
In dit seizoen ook niet te doen met kinderen.
Het is erg erg modderig en drassig.
Hele wegen zijn herschapen in moerassen.
Droge voeten houden was uitgesloten,
hier waren hoge laarzen op zijn plaats.
Ik werd echter beloond voor al mijn geploeter,
ik stond oog in oog met 2 jonge reeën,
die me aankeken met van die grote verbaasde
ogen en dan als een pijl uit een boog,
het hazenpad kozen,sierlijk huppelend
door het donkere bos.
Een open plekje
Kijk goed..daar kruist een ree mijn pad..
en rechts achteraan volgt er nog 1.
Gebouwd in 1828"het Groot Boshuis"
Toen had men geen last
van lekkende kranen of bevroren leidingen.
Men moest wel de techniek kennen
om de emmer op zijn kop
in het water te laten ploffen.
Geschreven door marylou om 00:00
Vrijdag 3 maart 2006
Mooi door eenvoud
Geschreven door marylou om 00:00