Zaterdag 11 maart 2006
Winterslandschap"de hoëgne"
.
ongeschonden,geen mens te bespeuren
kolkend water
ongeschonden,geen mens te bespeuren
kolkend water
Geschreven door marylou om 18:39
Welkom aan iedereen.
Hier staan reportages van wandelingen en evenementen.
Neem je tijd en blader eens door mijn blog. Bedankt voor je bezoek. Marylou
Neem je tijd en blader eens door mijn blog. Bedankt voor je bezoek. Marylou
Zaterdag 11 maart 2006
Onder de sneeuw zit leven
.![img50/8089/257995176levenonderdesneeuwmed.jpg](%5C "\\"Click")
alle koude trotseren en al beginnen kiemen
alle koude trotseren en al beginnen kiemen
Geschreven door marylou om 18:23
Vrijdag 10 maart 2006
Wandelen in de Vallei van de
De bekendste veenrivier is de Hoëgne,
hij stroomt in een mooie ,mysterieuze en
pittoreske omgeving.
Te koud voor hier te zitten mijmeren
de Hoëgne slingert zich al kronkelend door de vallei
een stukje bijna ondoordringbare wildernis
de snelstromende Hoëgne zoekt zich een weg in het dichte woud
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt altijd een weg omheen
misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond geslepen
te laten rusten in de luwte van de zee
ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde het bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die steen
het water nooit dezelfde weg zal gaan
Bram Vermeulen
het bruisende water van de waterval speelt een cantate,ik luister
en glimlach..........
Het was een koude maar erg mooie wandeling
waarop we ook niet 1 mens tegen kwamen.
Door het af en toe klimmen,de gladde bruggetjes en
ondergrond, in de winter niet te doen met
ongeoefende wandelaars,kinderen en kinder of rolwagens.
Aan het einde van de vallei is een drank en eetgelegenheid.
hij stroomt in een mooie ,mysterieuze en
pittoreske omgeving.
Te koud voor hier te zitten mijmeren
de Hoëgne slingert zich al kronkelend door de vallei
een stukje bijna ondoordringbare wildernis
de snelstromende Hoëgne zoekt zich een weg in het dichte woud
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt altijd een weg omheen
misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem dan glad en rond geslepen
te laten rusten in de luwte van de zee
ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde
nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten
ik leverde het bewijs van mijn bestaan
omdat door het verleggen van die steen
het water nooit dezelfde weg zal gaan
Bram Vermeulen
het bruisende water van de waterval speelt een cantate,ik luister
en glimlach..........
Het was een koude maar erg mooie wandeling
waarop we ook niet 1 mens tegen kwamen.
Door het af en toe klimmen,de gladde bruggetjes en
ondergrond, in de winter niet te doen met
ongeoefende wandelaars,kinderen en kinder of rolwagens.
Aan het einde van de vallei is een drank en eetgelegenheid.
Geschreven door marylou om 23:17
Vrijdag 10 maart 2006
Breng eens een bezoekje
aan Ninjazinavincent
dit blog was mijn
20.0000 ste
bezoeker
Bedankt aan alle bezoekers
aan Ninjazinavincent
dit blog was mijn
20.0000 ste
bezoeker
Bedankt aan alle bezoekers
Geschreven door marylou om 14:52
Donderdag 9 maart 2006
Nog meer waterpareltjes
Ze glinsteren en hangen daar
alleen mooi te zijn
een weerspiegeling in een waterbelletje
alleen mooi te zijn
een weerspiegeling in een waterbelletje
Geschreven door marylou om 23:40
Woensdag 8 maart 2006
regen en waterdruppels een fascinatie
.
Druppel aan een rozenbottel
Waterpareltjes op crocussen...
Druppel aan een rozenbottel
Waterpareltjes op crocussen...
Geschreven door marylou om 21:30
Woensdag 8 maart 2006
Herinneringen aan het volksdansfestival
3 jonge meisjes poseren gewillig
en bewonderen nadien zichzelf.
Ik dacht..een beetje kleur in deze dagen mag er best zijn.
4 schonen op een rij
Het was een frisse dag en deze man bevroor
zowat in ons kille Belgiëland
Afkomstig uit braziië
Terwijl mama en papa volksdansen ,
slaap ik gewoon
mijn schoonheidsslaapje.
Geschreven door marylou om 08:51
Dinsdag 7 maart 2006
Stilstaand water
.
Hier dacht ik aan de plots overleden blogger en dichter Verdano.
Als je hieronder verder leest ,zal je het beter begrijpen.
Hier dacht ik aan de plots overleden blogger en dichter Verdano.
Als je hieronder verder leest ,zal je het beter begrijpen.
| een gedichtje voor jou |
| ik hou ook stilstaand van het water tussen maneschijn en laag getij huist een stil refrein een wederkerend schuiven van een zilveren rand het zachte schuimen van de golven een schuine glimlach van de maan ik weet het wel, dit werd al meer dan duizend keer beschreven en toch hou ik van het schuiven van een zilveren rand de maan is er toch ook om zich te spiegelen in de ruimte aan de zon geschreven door Verdano in mijn gastenboek op 30 november 2005 |
Geschreven door marylou om 14:00
Maandag 6 maart 2006
Het ruisende riet
Deze foto doet me denken aan
een kinderliedje
van vroeger.
Karekiet-kiet-kiet
zingt in't riet-riet-riet
maar ge vindt me toch niet
karekiet in het riet
een kinderliedje
van vroeger.
Karekiet-kiet-kiet
zingt in't riet-riet-riet
maar ge vindt me toch niet
karekiet in het riet
Geschreven door marylou om 15:32
Zondag 5 maart 2006
Wandelen naar Anderstad paradijs voor vogels en mensen.
Wandelen van Lier naar de sluis van Duffel.
Door de Nete vallei,de polder van Lier
en langs het natuurreservaat van Natuurpunt.
Naar de droom voor de wandelaar "Anderstad".
Kijken naar vogels,een gesprek
met de conservator die ik
onverwachts tegen het lijf loop.
Die brengt me dan naar de plaats
waar de ransuilen zitten(8 stuks)
Erg goed gecamoufleerd in de wilgenbomen.
Dansende konijnen die
onvoorstelbare sprongen maken over beken.
Ik stond er versteld naar te kijken.
In een inham wat slapende jachtjes ,
wachtend op een warme lentezon om uit te varen.
Luisterend naar de stilte en
af en toe wat fotootjes maken.
Heb na 12 km een zalig gevoel,
ga tevreden naar huis.
Hier leeft het ijsvogeltje,maar ik heb het
spijtig genoeg
vandaag niet gezien.
Verscholen tussen het riet,hoor ik de Roerdomp.
De polder van Lier"Pallieterland"
De Nete bij laagtij.
Vogelreservaat van natuurpunt.
Vanop een bankje kan je genieten
van het uitzicht,
kijken en luisteren naar de roep,
schreeuwen of zingen van de vogels.
De natuurconservator toonde me ook
waar de kolonie uilen zat,
die eind deze maand
dan weer vertrekken.
Ontelbare konijntjes kruisten mijn pad.
Hier in dit stukje paradijs kan je komen
onthaasten.
De zon stuurt even haar engelenstraaltjes
naar moeder aarde
maar dan wordt het donker,
het gaat weer sneeuwen.
Zicht op het "Hof van Lachenen" nu eigendom van
bekende mode-ontwerper.
Een reiger vliegt op en gaat een slaapplaats zoeken.
De avond valt en ik....ik ga ook naar mijn warm nest.
Door de Nete vallei,de polder van Lier
en langs het natuurreservaat van Natuurpunt.
Naar de droom voor de wandelaar "Anderstad".
Kijken naar vogels,een gesprek
met de conservator die ik
onverwachts tegen het lijf loop.
Die brengt me dan naar de plaats
waar de ransuilen zitten(8 stuks)
Erg goed gecamoufleerd in de wilgenbomen.
Dansende konijnen die
onvoorstelbare sprongen maken over beken.
Ik stond er versteld naar te kijken.
In een inham wat slapende jachtjes ,
wachtend op een warme lentezon om uit te varen.
Luisterend naar de stilte en
af en toe wat fotootjes maken.
Heb na 12 km een zalig gevoel,
ga tevreden naar huis.
Hier leeft het ijsvogeltje,maar ik heb het
spijtig genoeg
vandaag niet gezien.
Verscholen tussen het riet,hoor ik de Roerdomp.
De polder van Lier"Pallieterland"
De Nete bij laagtij.
Vogelreservaat van natuurpunt.
Vanop een bankje kan je genieten
van het uitzicht,
kijken en luisteren naar de roep,
schreeuwen of zingen van de vogels.
De natuurconservator toonde me ook
waar de kolonie uilen zat,
die eind deze maand
dan weer vertrekken.
Ontelbare konijntjes kruisten mijn pad.
Hier in dit stukje paradijs kan je komen
onthaasten.
De zon stuurt even haar engelenstraaltjes
naar moeder aarde
maar dan wordt het donker,
het gaat weer sneeuwen.
Zicht op het "Hof van Lachenen" nu eigendom van
bekende mode-ontwerper.
Een reiger vliegt op en gaat een slaapplaats zoeken.
De avond valt en ik....ik ga ook naar mijn warm nest.
Geschreven door marylou om 00:00
Zaterdag 4 maart 2006
Wandeling Hooidonkpad Zoersel
Het had erg gesneeuwd
maar het doorbreken
van enkele zonnestralen ,
veranderde
ons witte landschap
in een gevlekt lapjesdeken.
Wandeling van 6km door de wildernis.
Vertrek aan de oprit
van de autostrade Antwerpen _Eindhoven
in Zoersel.
De bewegwijzering is inorde.
Volg de witte plakaat met
rode letteres"hooidonkpad"
Je wandelt door bossen ,
dreven met aan weerszijde natuurreservaat.
Heel even door een villawijk
en zo tot aan 't kasteel"Zoerselhof"
waar je maar een glimp kunt van opvangen..
op je weg zie je het "groot boshuis"gebouwd in 1828.
Doe je even een ommetje .
.kom je ook bij het boshuisje ,waar de loteling
zijn verhaal vertelde aan hendrik Concience.
Het was een mooie natuurwandeling...maar......
Niet te doen met kinder of rolwagens.
In dit seizoen ook niet te doen met kinderen.
Het is erg erg modderig en drassig.
Hele wegen zijn herschapen in moerassen.
Droge voeten houden was uitgesloten,
hier waren hoge laarzen op zijn plaats.
Ik werd echter beloond voor al mijn geploeter,
ik stond oog in oog met 2 jonge reeën,
die me aankeken met van die grote verbaasde
ogen en dan als een pijl uit een boog,
het hazenpad kozen,sierlijk huppelend
door het donkere bos.
Een open plekje
Kijk goed..daar kruist een ree mijn pad..
en rechts achteraan volgt er nog 1.
Gebouwd in 1828"het Groot Boshuis"
Toen had men geen last
van lekkende kranen of bevroren leidingen.
Men moest wel de techniek kennen
om de emmer op zijn kop
in het water te laten ploffen.
maar het doorbreken
van enkele zonnestralen ,
veranderde
ons witte landschap
in een gevlekt lapjesdeken.
Wandeling van 6km door de wildernis.
Vertrek aan de oprit
van de autostrade Antwerpen _Eindhoven
in Zoersel.
De bewegwijzering is inorde.
Volg de witte plakaat met
rode letteres"hooidonkpad"
Je wandelt door bossen ,
dreven met aan weerszijde natuurreservaat.
Heel even door een villawijk
en zo tot aan 't kasteel"Zoerselhof"
waar je maar een glimp kunt van opvangen..
op je weg zie je het "groot boshuis"gebouwd in 1828.
Doe je even een ommetje .
.kom je ook bij het boshuisje ,waar de loteling
zijn verhaal vertelde aan hendrik Concience.
Het was een mooie natuurwandeling...maar......
Niet te doen met kinder of rolwagens.
In dit seizoen ook niet te doen met kinderen.
Het is erg erg modderig en drassig.
Hele wegen zijn herschapen in moerassen.
Droge voeten houden was uitgesloten,
hier waren hoge laarzen op zijn plaats.
Ik werd echter beloond voor al mijn geploeter,
ik stond oog in oog met 2 jonge reeën,
die me aankeken met van die grote verbaasde
ogen en dan als een pijl uit een boog,
het hazenpad kozen,sierlijk huppelend
door het donkere bos.
Een open plekje
Kijk goed..daar kruist een ree mijn pad..
en rechts achteraan volgt er nog 1.
Gebouwd in 1828"het Groot Boshuis"
Toen had men geen last
van lekkende kranen of bevroren leidingen.
Men moest wel de techniek kennen
om de emmer op zijn kop
in het water te laten ploffen.
Geschreven door marylou om 00:00
Vrijdag 3 maart 2006
Mooi door eenvoud
Geschreven door marylou om 00:00
Donderdag 2 maart 2006
Wie het schoentje past,trekke het aan....
Zou het kunnen dat Pedro
zijn schoenen is verloren
bij de wandeling in Herentals?
zijn schoenen is verloren
bij de wandeling in Herentals?
Geschreven door marylou om 11:43
Woensdag 1 maart 2006
Trap naar de wolken
Wie volgt zit zo in de wolken..
Geschreven door marylou om 23:13
Woensdag 1 maart 2006
zo ydillisch
Hier word ik stil van....
Geschreven door marylou om 22:56
Woensdag 1 maart 2006
Bootje varen in de sneeuw
Het dikke pak sneeuw maakt alles zo ydillisch
Geschreven door marylou om 10:36
Woensdag 1 maart 2006
Nachtelijk sneeuwtapijt
.Zo mooi en ongerept
oplichtend
zuiver
spierwit
sneeuw
je kan het niet kopen..een sneeuwhortensia
oplichtend
zuiver
spierwit
sneeuw
je kan het niet kopen..een sneeuwhortensia
Geschreven door marylou om 01:16
Woensdag 1 maart 2006
De morgendstond heeft sneeuw in de mond...
Het wordt lichter aan de horizon
maar de zon
kan de wintersluier niet doorbreken....
maar de zon
kan de wintersluier niet doorbreken....
Geschreven door marylou om 00:00
Dinsdag 28 februari 2006
Mijn tuin onder een wit deken
In de vroege avond begon
het hard te sneeuwen en
stopte mijn tuin onder
een wit donsdeken
het hard te sneeuwen en
stopte mijn tuin onder
een wit donsdeken
Geschreven door marylou om 00:00
Maandag 27 februari 2006
Hoe kijk jij naar bomen?
Bomen zijn net als mensen
Door ze aan te kijken
Weet je al een heleboel
over hun leven.
Was er een strugle for life
,moesten ze vechten
voor hun plekje onder de zon?
Werden ze door iets of iemand
een bepaalde richting ingeduwd?
Ze zijn jong en sterk,zoeken hun weg,
maar voelen zich misschien eenzaam?
Ze zijn oud,getekend door het leven
ze bezitten levenswijsheid en kunnen ons
zoveel vertellen.
Bomen zijn als mensen...
Ze vertellen ons zoveel
We hoeven ze maar
aandachtig aan te kijken...
Door ze aan te kijken
Weet je al een heleboel
over hun leven.
Was er een strugle for life
,moesten ze vechten
voor hun plekje onder de zon?
Werden ze door iets of iemand
een bepaalde richting ingeduwd?
Ze zijn jong en sterk,zoeken hun weg,
maar voelen zich misschien eenzaam?
Ze zijn oud,getekend door het leven
ze bezitten levenswijsheid en kunnen ons
zoveel vertellen.
Bomen zijn als mensen...
Ze vertellen ons zoveel
We hoeven ze maar
aandachtig aan te kijken...
Geschreven door marylou om 23:58