Berichten van 1 januari 2010 tot 31 januari 2010

Bij valavond probeert de zon nog door de wolkenpartij te prikken.Weer terug naar af.Vannacht en ook vanmorgen heeft het weer gesneeuwd. Er wordt nog meer sneeuw en koude verwacht.

Tijdens de militaire parade krijgen de militairen van de vredesmacht die 4 maanden verbleven in Kosovo, hun herinneringsmedaille.

In jullie 2009 leverde het 2de Veldartillerie Bataljon uit Houthalen-Helchteren het detachement Belkos 31. Ze maakten deel uit van de KFOR-vredesmacht. De viering ging door in Lier omdat de stad al 10 tallen jaren het peterschap aanvaard heeft over dit Bataljon. U ziet hier Marleen Vanderpoorten burgemeester van de stad Lier, die ook een deel van de medailles zal uitreiken.

Ontvangst van de standard op de grote markt.

De parade werd opgeluisterd door de muziekkapel van de Gidsen

Het regende onophoudelijk,vaak waterdruppels op de lens of zelfs een aangeslagen lens ,wat fotograferen niet gemakkelijk maakte. Niet alleen de militairen waren zo gedrild ,zelfs de mascotte van het bataljon"een bok" heeft zich smetteloos gedragen.

<

De militairen zijn vanaf eind november terug thuis en mochten met hun familie van een welverdiend verlof genieten.De troepen werden geschouwd door luitenant-generaal Marc Compernol, vleugeladjudant van de Koning. Alle militairen kregen de herinneringsmedaille opgespeld door de luitenant-generaal, en de burgemeester.Door de kletsnatte uniformen zorgde dat wel af en toe voor een probleem.

Het zijn brutale zeevogels uit de familie  laridae en ze behoren tot de familie van de steltlopers.
Het zijn op enkele na ,vrij grote vogels,wit of grijs gekleurd met zwarte tekening op kop en snavel.Ze hebben een schelle, krijsende roep .Een stevige ,vrij lange snavel om aas en prooidieren te eten.(krabben en visjes)
Tussen de tenen van hun poten vinden we zwemvliezen.

De kleine dwergmeeuw weegt slechts 120 gram, de mantelmeeuw 1,74kg. De grote soorten kunnen tot 49 jaar oud worden.Het zijn zeer intelligente vogels. Meeuwen worden nu nog nauwelijks gegeten,in de Middeleeuwen was dat wel anders:toen werden ze  gekookt en opgevuld.

De Lagune is 1 groot kuuroord.Plaatselijke bevolking raadt u geen dokter aan maar een geneeskrachtig modderbad.Zij halen de warme modder uit de lagune,wrijven er zich mee in,laten dit opdrogen in de zon..wassen het terug af en gaan dan zwemmen in de lagune aan de overzijde.Ik probeerde het zelf uit.Alhoewel ik steeds erg argwanend sta tegenover al die alternatieve dingen  moet ik toegeven..het helpt echt..reuma en spierpijen verdwijnen of verminderen in hoge mate.de modder en het water bevatten een heleboel mineralen.
Nadeel..de modder heeft een speciale geur...maar na een bad ben je herboren en de geur is verdwenen.

Berenkoud,donker en mistig..ik ben het beu.
Ik ben een buitenmens en zit nu teveel binnen.
Warme beelden uit Lo Pagan,waar de lagune een echt kuuroord is.

Ieder dorpje heeft zijn kerkje.Hier een kerkje in Brandberg.

Klimop is eigenlijk een groeiende liaan.
Een groenblijvende  houterige klimplant uit de Klimop familie.
Hij stelt niet veel eisen, groeit op vochtige ,voedselarme grond en hecht zich met luchtwortels tegen muren en bomen.Door zijtakken van oudere exemplaren te stekken ,bekomt men een stek die geen luchtwortels meer ontwikkeld. Deze worden in de siertuinen tot bolvormige planten gesnoeid. 

Klimop bloeit in de herfst van september tot december met gelebloempjes.
Hij verspreid een harsachtige geur.
Niet bloeiende takken  hebben handvormige bladeren,gelobd en gespleten.
Aan de bloeiende takken zijn de bladeren eirond en niet gedeeld.
De geelgroene bloempjes zijn klein ,staan in trosvorm gerangschikt en staan in bolvormige
schermen.De bloempjes zijn tweeslachtig en vijftandig .
In de herfst is de klimop voor veel vogels een bron van nectar en stuifmeel omdat er dan
niet veel planten meer bloeien.
De zwarte bes die nadien verschijnt is rijp in de lente en wordt gegeten door merels.
De klimop bevat uitzonderlijk veel werkzame stoffen.
glycoside,saponine,jodium,zink,koper,mangaan,lithium en aluminium.
Klimop is een goed slaap en schuilplaats voor vogels.

Er zijn nog heel weinig mispelbomen.(Mespilus germanica)
De vruchten zijn ook bij de meeste mensen onbekend

Dit oud soort vergeten fruit heeft een laxerende werking en is adembenemend lekker.
De laatste tijd is dit fruit in de vergetelheid geraakt.
Vroeger werd deze kleine struikachtige boom in heel veel tuinen aangeplant,nu zijn ze een zeldzaamheid geworden.
Nochtans bloeien ze in maart-april met grote witte bloemen die ook nog verrukkelijk geuren.
De bruine vruchten zijn in de herfst als ze overrijp zijn,men zei vroeger weleens rot,bijzonder lekker.
We kennen allen wel het spreekwoord
"Zo rot als een mispel"
Hoe langer ze aan de boom blijven hangen ,hoe beter.

.

Ze lijken dan rot maar dat zijn ze beslist niet.Het vruchtvlees kan met een lepeltje
gegeten worden.De vrucht is sappig en zoetzuur van smaak.
Er kan hemelse jam van gemaakt worden.

Als je bomen bekijkt kunnen ze je heel wat vertellen.Ze overleven ons en halen hoge leeftijden.
Ze zorgen voor zuivere lucht.Ze bieden beschutting tegen de zon,leveren hout voor houtbouw,vertellen ons het verhaal van de seizoenen en geven ons en de dieren voedsel..
Bomen zijn er meer dan nodig.

Boom

Ik heb mijn handen om jouw schors gelegd
en zacht bevoeld, zoals een blinde tast.
De diepe barsten in jouw bast betast,
het braille dat op stam is ingelegd.

           Een oud verhaal dat hier geschreven staat, 
          hiërogliefen uit een verre tijd,
zo zorg'loos ooit de liefdesgod gewijd;
van altijd zomer spreekt dit stil dictaat.

Mijn vingertoppen raken haar gebied,
             gaan langs haar naam, het half verweerde hart.
        Ik maak me van je los, zo vreemd verward,
 zoveel nog hier, alleen wij samen niet.
 


 Atze van Wieren Bekroond met de Concept Poezieprijs 2000.
Publieksprijs literair festival '100 jaar Sonsbeek'.
 Opgenomen in verzamelbundel 'Als je weggaat'

De kleur is verdwenen maar toch fleuren ze een winterlandschap op.

Door de drastische verhoging van de Netedijken is dit charmante,pittoreske ,houten villaatje   verstopt geraakt achter de dijk.

Ik ben geboren en getogen in Lier.Vandaag ga ik een tipje van de sluier lichten.Onze Sint-Gummarustoren is 80 m hoog en kan 4 keer per jaar bezocht worden met een gids.Kostprijs 5 euro en op voorhand te reserveren op het toeristisch bureau van ons stadje.Je moet wel in goede conditie zijn of je geraakt niet boven.
Maar eens boven ,heb je prachtige vergezichten.
Lier een bruisend stadje omringd door water met pittoreske plaatjes en historische kern.

Als je goed kijkt zie je het Belfort op de Grote markt

Hier zie je in de achtergrond de Sint-Margaretakerk van het Begijnhof,de Tiber op werf en het rustoord 't Paradijs aan het college

<
De Nete op den Oever met het Spuihuisje
 

Links vooraan de oude gebouwen van het Kranske met daarvoor de oude gebouwen van het OCMW."Stichtingen van Weldadigheid."Links achteraan  het rijkstechnisch instituut(Rito)rechts in de voorgrond de Sint-Pieterskapel,achteraan rechts de betoncentrale  CBR op Nazareth

Boven in de toren is veel meer te zien dan je denkt. Heel wat loodzware klokken,een voorraad klepels en een reuze grote beiaard waarvan de pinnetjes  manueel moeten veranderd worden naar gelang de melodie.

 

<
De beiaardier heeft telkens een serieuze klim voor de boeg om boven te geraken.
Een bewonderingswaardig timmerwerk in de nok van de toren..onbegrijpelijk dat men die balken ,klokken en raderwerken ooit boven gekregen heeft

 

Het raderwerk van het uurwerk is zeker ook het bekijken waard.
Krijg je zin om Lier eens vanop 80m hoogte te bekijken ,zorg dan dat je een ticket reserveert .
De toren is 4 keer per jaar te bezoeken.

Om een beetje een opgewekt gevoel te krijgen in deze donkere dagen,hier een foto van een alpenweide vol bloemen en mijn dochter en kleinkind.

's morgens zag ik nog bladeren liggen met ijs omrand,ook wel mooi.

-

Ik wil dat ze niet vergeten wordt en maakte een herinneringsfoto voor haar.
Rust zacht Sinneke.

Alles was wazig vanmorgen door de mist...maar op de foto heeft het ook wel zijn charme.

De dooi is ingezet.Morgen zullen deze ijspegels wel verdwenen zijn.

Deze schapen hebben met hun pelsen jas aan zeker geen kou.Ze zoeken onder de sneeuw naar gras..en vonden het ook.

Ze lag daar op haar manier de wereld gade te slaan.

Tot aan haar buik in de sneeuw...Er is geen doorkomen aan..Het duurt tergend lang eer ze de dijk afgeraakt.

Ze hebben net als alle vogels grote honger

Ik heb zeker een 30 tal minuten vogels gaan voeren en observeren.Meerkoeten die ook een stukje brood bemachtigden werden vaak agressief achtervolgd door meeuwen.Er zat niets anders op dan te proberen het brood te werpen in het water onder overhangende  struiken om zoveel mogelijk aanvallen van de meeuwen te voorkomen.

Het maakte een oorverdovend geluid

Beschermd tegen de koude met een jas

Het lijkt een stilleven..dit plekje dat anders bruist van leven

Het sneeuwlandschap krijgt een roze gloed door de opkomende zon.
Geluiden worden getemperd door het sneeuwtapijt.

Overblijfsel van een bloem krijgt door sneeuwkraag plots iets sprookjesachtig.

Mooie sneeuwlandschappen op mijn wandeling die langs de boorden van de Kleine Nete en het Netekanaal loopt. Ik vertrek aan parking van de Lierse.
Het is een vrij korte wandeling 3,3 km  en goed toegankelijk voor kinderwagens en rolstoelers.

Door het veelvuldig stoppen om te fotograferen ben ik een hele morgen onderweg.
We volgen het kleine weggetje naast de broodjeszaak  op nr 222.
Het is hier maagdelijk wit en stil.
Het heeft vannacht dan ook gesneeuwd en de aarde ligt bedolven onder een wit winterkleed.
Na een 300m komen we op de dijk van de kleine Nete . Hier slaan we links af en volgen het jaagpad.

De anders zo weelderige plantengroei langs de oever is verdwenen.
We wandelen tot we links een kleine jachthaven zien liggen.
Hier vertoeven zowel in de zomer als in de winter een massa ganzen.
Ze begroeten me luidruchtig.
Hier nemen we de oeverweg rechts van de kleine haven.

Aan de overzijde ligt het rustige natuurgebied Kloosterheide.

Aan onze rechterzijde liggen heel wat weekendgronden met vijvers.

700m verder komen we aan de ijzeren spoorwegbrug waar de treinen voor Aarschot en Hasselt oversporen.
Hier slaan we  rechts af om150 m verder onder de spoorwegbrug  te wandelen en meteen rechts het pad naast het spoor te volgen.

200m verder steken we de kleine Nete over om na 50m een scherpe bocht naar links te nemen en het pad te volgen dat naast de Kleine Nete onder de spoorweg doorloopt.

Wat verder terug linksaf. We zijn weer op ons vertrekpunt.
Het was een sprookjesachtige wandeling door de sneeuw.

Na de feesten haal ik alle jaren 's morgens een frisse neus.Dit jaar viel de keuze op de Steenbeemdenwandeling die vertrekt aan het badhuis in Emblem. Hier nog een stuk van de originele railing aan het zwemkotje.

De wandeling is zeer goed bewijzerd met een rood vierkant.
Ze loopt langs het Steenbeemdennatuurgebied .

We wandelen op de dijk aan het badhuis naar links.We zien de Steenbeemdenvallei ,eigenlijk drassig gebied ,links liggen.We verlaten de dijk langs een stenen trap en wandelen het natuurgebied in.
Hier liggen veel vijvers en weiden ,dreven en bosjes.

We belanden aan de Vredestraat in Kessel waar we terug  de onbewoonde wereld ingaan.Het is barkoud met een felle noorderwind. De grachtjes en vijvers zijn nog bevroren.De planten zijn getooid met een ijskraagje.

We volgen een small pad en komen terug uit aan de overzijde van het badhuis.

De wandeling is 6,3 km en loopt door prachtige stukjes natuur.

Een echte aanrader.