Beiaard van de Sint Gummarustoren

Om een beetje een opgewekt gevoel te krijgen in deze donkere dagen,hier een foto van een alpenweide vol bloemen en mijn dochter en kleinkind.

's morgens zag ik nog bladeren liggen met ijs omrand,ook wel mooi.

-

Ik wil dat ze niet vergeten wordt en maakte een herinneringsfoto voor haar.
Rust zacht Sinneke.

Alles was wazig vanmorgen door de mist...maar op de foto heeft het ook wel zijn charme.

De dooi is ingezet.Morgen zullen deze ijspegels wel verdwenen zijn.

Deze schapen hebben met hun pelsen jas aan zeker geen kou.Ze zoeken onder de sneeuw naar gras..en vonden het ook.

Ze lag daar op haar manier de wereld gade te slaan.

Tot aan haar buik in de sneeuw...Er is geen doorkomen aan..Het duurt tergend lang eer ze de dijk afgeraakt.

Ze hebben net als alle vogels grote honger

Ik heb zeker een 30 tal minuten vogels gaan voeren en observeren.Meerkoeten die ook een stukje brood bemachtigden werden vaak agressief achtervolgd door meeuwen.Er zat niets anders op dan te proberen het brood te werpen in het water onder overhangende  struiken om zoveel mogelijk aanvallen van de meeuwen te voorkomen.

Het maakte een oorverdovend geluid

Beschermd tegen de koude met een jas

Het lijkt een stilleven..dit plekje dat anders bruist van leven

Het sneeuwlandschap krijgt een roze gloed door de opkomende zon.
Geluiden worden getemperd door het sneeuwtapijt.

Overblijfsel van een bloem krijgt door sneeuwkraag plots iets sprookjesachtig.

Mooie sneeuwlandschappen op mijn wandeling die langs de boorden van de Kleine Nete en het Netekanaal loopt. Ik vertrek aan parking van de Lierse.
Het is een vrij korte wandeling 3,3 km  en goed toegankelijk voor kinderwagens en rolstoelers.

Door het veelvuldig stoppen om te fotograferen ben ik een hele morgen onderweg.
We volgen het kleine weggetje naast de broodjeszaak  op nr 222.
Het is hier maagdelijk wit en stil.
Het heeft vannacht dan ook gesneeuwd en de aarde ligt bedolven onder een wit winterkleed.
Na een 300m komen we op de dijk van de kleine Nete . Hier slaan we links af en volgen het jaagpad.

De anders zo weelderige plantengroei langs de oever is verdwenen.
We wandelen tot we links een kleine jachthaven zien liggen.
Hier vertoeven zowel in de zomer als in de winter een massa ganzen.
Ze begroeten me luidruchtig.
Hier nemen we de oeverweg rechts van de kleine haven.

Aan de overzijde ligt het rustige natuurgebied Kloosterheide.

Aan onze rechterzijde liggen heel wat weekendgronden met vijvers.

700m verder komen we aan de ijzeren spoorwegbrug waar de treinen voor Aarschot en Hasselt oversporen.
Hier slaan we  rechts af om150 m verder onder de spoorwegbrug  te wandelen en meteen rechts het pad naast het spoor te volgen.

200m verder steken we de kleine Nete over om na 50m een scherpe bocht naar links te nemen en het pad te volgen dat naast de Kleine Nete onder de spoorweg doorloopt.

Wat verder terug linksaf. We zijn weer op ons vertrekpunt.
Het was een sprookjesachtige wandeling door de sneeuw.

Na de feesten haal ik alle jaren 's morgens een frisse neus.Dit jaar viel de keuze op de Steenbeemdenwandeling die vertrekt aan het badhuis in Emblem. Hier nog een stuk van de originele railing aan het zwemkotje.

De wandeling is zeer goed bewijzerd met een rood vierkant.
Ze loopt langs het Steenbeemdennatuurgebied .

We wandelen op de dijk aan het badhuis naar links.We zien de Steenbeemdenvallei ,eigenlijk drassig gebied ,links liggen.We verlaten de dijk langs een stenen trap en wandelen het natuurgebied in.
Hier liggen veel vijvers en weiden ,dreven en bosjes.

We belanden aan de Vredestraat in Kessel waar we terug  de onbewoonde wereld ingaan.Het is barkoud met een felle noorderwind. De grachtjes en vijvers zijn nog bevroren.De planten zijn getooid met een ijskraagje.

We volgen een small pad en komen terug uit aan de overzijde van het badhuis.

De wandeling is 6,3 km en loopt door prachtige stukjes natuur.

Een echte aanrader.

 

Gisteren heb ik het Buulmolenpad gewandeld in Olen.
De wandeling is 7 km lang en vertrekt aan het Sas O-L-V-Olen maar we parkeren de wagen aan de Buulmolen.
De wandeling is zeer goed aangegeven met groene pijlen.

Door de bevroren ondergrond was het soms meer schaatsen dan wandelen.Gelukkig ben ik op mijn benen kunnen blijven staan en niet gevallen.
We wandelden naar het Albertkanaal en staken de brug over aan de duwvaartsluizen

Het kanaal werd gegraven  in de periode 1930-39 en werd in 1940 in  gebruik genomen maar door de oorlog werd de exploitatie uitgesteld tot 1946.
Het kanaal verbindt Antwerpen met Luik en is 129.5 km lang.

Tussen Luik en Antwerpen is er een hoogteverschil van 56 m en dit verval wordt overbrugd door 6 sluizen.
In de vorige eeuw duurde het 7 dagen om die afstand af te leggen en nu slechts18 u.
De indrukwekkende sluisdeuren worden hydraulisch bediend.Per etmaal passeren hier 120 schepen.Na een tijdlang deze kunstwerken bekeken te hebben wandelen we verder.We volgen het jaagpad naar rechts tot aan Sluizenweg die naar links bocht.
We nemen de veldweg links,aan de rechterkant loopt een beek.
Hier staan enkele bunkers getuigen van ons oorlogsverleden

Het kanaal en de bunkers dienden als verdedigingslinie.Nu doen de bunkers dienst als onderkomen voor vleermuizen.
Je wandelt door natuurgebied

Op het kruispunt met de Vennenstraat gaat men links
Je komt een kapelletje aan een eikenboom tegen.Op het einde van de Vennenstraat volg je de Dikberd naar links.Je komt langs een bedrijvenpark,hondenschool,voetbalvelden en een manège.
Voorbij de manège ga je het bos in en volg de kanaaloever tot aan de volgende brug.
Je wandelt langs de druktoren van de smeerpijp.Neem het smal paadje naast de afsluiting

Het leidt je naar een kasseiweg die je naar de Industrielaan brengt.Op de hoek staat een oud molenhuis want hier stond vroeger ook een molen.Wandel door de straat met de naam"Paradijs"volg langs het groen tot je de Rijtestraat kunt instappen.Het wandelpad kronkelt door het waterwingebied van Pidpa en door een weide ,langs de Honingloop.Je steekt een bruggetje over en komt terug bij de Buulmolen